ego teneor ſatiſfactioēꝫ ſuſciꝑe vel indulgeretamen verbū meū. aut ſocietatē ſolitam autalia dilectiōis ſigna poſſum interdice̓ ad meiet ſui cautelam ⁊ non ad rancorē. Inimicūnon paratū corrigi diligo qnͣtū ſufficit ad ſalutem ſi ei nolo malū dāpnacōis. neqꝫ dampnitēporalis ꝑ iniuſta media. Inimico meo incorrigibili optare fas habeo. vt taliter ſibi ſitin anima vel in rebus. qualit̓ ſufficīt ad hoc ꝙneqꝫ michineqꝫ reipublice iniuſtum dāpnūpoſſit inferre. Iure naturali. vim vi repelle̓licet. ſic ꝙ impetitus aliqͥs a qualicūqꝫ ꝑſonācuiuſcūqꝫ dignitatis etiam papalis via factiet non hn̄s iuris remediū. fas habꝫ iniuriātide fcō reſiſtere ſcd̓m qualitatē iniurie. ſcilicetquātum requirit̉ ⁊ ſufficit conͣ illū. ad ſui tutamētum ab hac facti via. Caſus multi eſſepn̄t. in quibus aliqͥs ſe gerens ꝓ papa ⁊ protali hītus ab ecc̄ia. poterit a ſubdito licite veloccidi vel in carcerari. vel ꝑ modum quendāappellationis ab eo. vel ſubſtractionis a ſuaobedientia declinari niſi forte obſtare mōſtretur conſtitucō aliqͣ non huāna ſolū. ſed d̓inaatqꝫ reuelata. huic naturali iuri preiudicansNunꝙͣ ꝓ ſaluacōe vite aūt cuiuſcunqꝫ reiſue licet alicui mortem alterius deꝑ ſe ſciētervia facti procurare. ⁊ maxiē illius qui nullaꝫ