Druckschrift 
De quattuor virtutibus cardinalibus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Hic Seneca ſubdit aliqͣ officia cōtiuētie Dicit difficillimū cōtinē-tie opꝰ eſt remouere aſſentatiōis adulatoꝝ qͣſi naturale ē laudē ap-petere Nemo in ſuis negocijs optat vituperiū ē de ratiōe maloꝝ ſi-cut laus ē de ratiōe bonoꝝ Ut dr̄ i. ethi. Et dicit vltra tꝑatꝰ amiciciam acqͥrere debet aſſentationē Quia vt dicit Tuliꝰ. li. iij. rheto.Aſſentatiōes dulcia prīcipia iocūda hn̄t Exitꝰ at amariſſimos Idcoadqͥrere debꝫ nec ꝑmittere alijs ſuā amiciciā gr̄a adulatorie ⁊ce. eris audax nec arrogās nec ꝑtinax ſūmittes te.ne proijcies dignitatis. grauitate ſeruata Ammone-beris libēter rep̄hēderis patient̓ Si merito obiurgauerit te aliqͥs ſcito ꝓfuit. ſi immerito ſcito ꝓ-deſſe voluit acerba ſed blāda ꝟba timebis.Poſtqͣꝫ determinauit de adulatiōe quā aīmꝰ in ſuꝑbiā mergit̉ꝯn̄r poīt documēta que poſſumꝰ effugere ſuꝑbiā qꝛ nihil acriꝰ cru-ciat nil moleſtꝰ arguit qͣꝫ ip̄a ſit peſtꝭ occulta. vicioꝝ origo vel omniū maloꝝ initiū Sicut humilitas initiū ē oīm bonoꝝ Ideo autorponit documēta ꝯtra Et vult pͥmo homo tꝑatꝰ debet eſſe audax eſt nimis p̄ſumptuoſꝰ Quia talis audacia ducit hoīeꝫ in ml̓taꝑicula corꝑis et anime Nec debet arrogās eſt ſuꝑbꝰ. qꝛ ſuꝑbia inficit oīa bona Un̄ Ganfredꝰ in noua poetria Fel modicū totū. mel a-maricat vnica mēda .i. macula totalē facie deformat Etiā deꝰ hoī ſup-bo reſiſtit. ſuꝑbiā fugere debemꝰ Ei ſubdit tꝑatꝰ etiam debethabere huīlitatē Quia ſcd̓m euāgeliſtā in euāgelio Qui ſe huīliat ex-altabit̉ Ideo ditit beatꝰ Petrꝰ E ſtote ſubiectiōni humane creatureꝓpt̓ deū Et tu cōtinēs debes iactare ex huilitate aliqͣ. eſt te lau-dare Un̄ ꝓuerbioꝝ xxvij. Sermo laudet te alienꝰ os tuū Extrane labia tua Et idē ī vi. capit. Qui odit increpatiōes ſtultꝰ ē dicit Seneca ꝯtinēs dꝫ libent̓ ſuſtinere āmonitiōes āt aliqͥs ī-crepauerit te merito: ſcire debes tal̓ ꝓfuit tibi. ſi āt īmerito ſciasvoluit tibi ꝓdeſſe. debes timere acerba ꝟba ſꝫ blāda. Un̄ Salo.ꝓuerbi .xxvij. meliora ſt̓ vulnera diligētꝭ qͣꝫ fraudulēta oſcula odiētꝭ Eſto vicioꝝ tuoꝝ fugax ipſe alioꝝ vero nec curioſ-ſcrutator. neqꝫ acerbus rep̄henſor. ſed ſine exprobra-tione corrector ita vt ammonitionē ſemper charita-te et hilaritate preuenias.