Druckschrift 
De quattuor virtutibus cardinalibus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

lijiu

tuus ſine eachinno hoc eſt fine ſubſamnatione Unde Cachinnꝰ ett ricꝰinutilis. dicicur a con hinnꝰ hoc ꝓpter dentes qui videntur albere in riſu Uox tua debet eſſe ſine clamore et inceſſus. tranſitus tuꝰfine ſtrepitū Et requies tua debet eſſe ſine pigricia. vn̄ Cato Plusvigila ſemper ne ſomno deditꝰ eſto diuturna quies vicijs alimen-ta miniſtrat Et ab alijs hominibus ludit̉ tunc tu ſemper ꝑtractaredebes aliquid honeſti negocij oꝑis. hoc eſt homo virtuoſꝰ nunqͣꝫdebet habere animum diſſolutum ſed ſemper ſe occupare bonis ope-ribus. vt dictum eſt ſupͣ Non ſemper ſis in actu ⁊cꝭ.Si cōtinens es adulatiōes euita ſitqꝫ tibi tam triſtelaudari a turpibꝰ qͣꝫ lauderis ob turpia. Letior eſtoquotiēs diſplices malis. et maloꝝ de te eſtimationesprauas ad veram tibi laudationem aſcribe. Hic Seneca ponit alia officia temperantie ad modeſtiam reducipn̄t inquātū eſt ſpēs tꝑantie Et vult cōtinens dꝫ fugere adulatiōeshoc eſt blandos ſermones Seneca autor eſt libro iij. Qui enī ſapienseſt minime adulationibꝰ credat Fictis enī ſermonibꝰ venant̉ hoīes.ſicut rete ſiue per hamū capiunt̉ piſces. Fugere ideo dꝫ quia ꝑuerſalaudatio eſt viciū deteſtabile vt ptꝫ eiꝰ diffinitionē Adulator eſtſupra modū ꝟtutis in cōuerſatione hoīm nimiuꝫ vult cōplacere hoībꝰalijs in ẜmonibꝰ vel factis Ideo Tullius in tuſculanis q̄ſtionibꝰ libroviij. ait A turba qͣntū potes te ſeꝑa ne adulatoribꝰ latꝰ p̄beas artificesſt̓ ad capiēdū ſuꝑiores Ideo dicit Seneca. valde deteſtabile ē lau-dari a turpibꝰ Qui ergo laudat̉ a talibꝰ ſignū eſt ip̄e etiā vicioſusextat ōe ſil̓e diligat ſuū ſil̓e Eccl̓iaſtes vij. In diſplicētia amicicisfrangitur Tanta eſt enim diſtantia inter probos et improbos quantaeſt inter virtutem et vicium vt dicitur in Ethicis Ideo debet gaude-re vt vituperatur a malis Et aſcribere prauas ſuſpitiones ad veramrecommendationem.Difficillimū opꝰ cōtinētie ē aſſētatiōes adulatoꝝ repellere qͦꝝ ſermoēs aīmū qͣdā voluptate reſoluunt.Nulliꝰ aſſētationē amiciciā merearꝭ. Nec ad tuamꝓmerētē gratiā hāc ad te aditū alijs pandas.