De ordi. cogni.
fuit qui eēnt illi dies quibus ob reuerētiam dei iudiciorū ſtrepitus cōquieſceredeẜet. et vtrū partes renunciare valeātfecijs illorū dierū. Rn̄. pa. ꝙ licet nō ꝓrogari ſed expediri debeant queſtioneetamē diebus illis qui ob̓ reuerentiamdei ſtatuti ſunt iudiciorū ſtrepitus conquieſcere deb̓et. et enumerātur hic diesilli et illis vtiqꝫ diebus ſolemnibꝰ vlqꝫ adeo ab huiuſmodi cōuenit abſtinevt etiā partib̓s cōſentientilus nec proceſſus tūc habitus nec ſentētia dieb̓sillis ꝓmulgata valeat. niſi nece Itasvegeat vel pietas ſuadeat. illis aūt ferijs que gratia meſſiuꝫ vel vindemiarūintroducte ſunt poſſunt partes renunciare vt tunc iudicialis proceſſus et ſententia valeat. Rota ꝙ ferijs introductis ob reuerentiā dei nullus poteſt renū̓ciare niſi neceſſitas vel pietas aliud inducat. Itē neceſſitas vel pieras nō eſtſub lege. Itē alijs ferijs pōt penūciariDe ordine cognitionū.Antelleximus.Ca. Quedam muli ex petebat quendamin virū. induxit teſtes ad probendū ſua intentionē. Vir timens ſiſ ifieri preiudiciū per tiſtes illos exceptionem cōſanguinitatis ob̓. ecit propterquā petitionē mulieris repellere intēdebat. querebatur an primo eēt de impedimento conſanguinitatꝭ agendū ꝙͣ ſuꝑcā matrimonij ſniā ꝓferatur. Rn. pa.ꝙ exceptione cōſanguinitate probata.principalis queſtio ē perempta. et ideode ipſa e̓ antea cognoſcendū ꝙͣ ad d. ffinntionis articulū procedatur quo cognito et probato vir ad impetitionem mulieris dꝫ abſolui. Lota ꝙ exceptio peremptoria ante ſuiām oppoſita debet ex
aminari. et cognoſci de ea anteꝙͣ ſuiāſuper principali queſtione feratur. qͥaex illa apparebit qualiter debeat formari ſniā. Itē ſuper exceptione peremptoria ſiue incidenti nō pronunciatur ſedſuper principali queſtione.Cū dilectus.Ca. Abbas deferentillo accedens ad pn̄tiam dn̄i pa.et cōqueſtus fuit nomine monaſterijſui de quibuſdā nobilibus dn̄sde aroneꝙ ipſi manu armata ⁊ cū exercitu adcaſtrū monaſterij venientes monaſterium ipſū damnificauerunt in predijsaīalibus rebus alijs de quibus iuſticiāſibi fieri poſtulauit. ex paxte dictorumnobiliū in modū exceptionis citra litisconteſ. fuit re ponſum ꝙ milites ipſi ꝑdolū ⁊ violentiā ipſius abbatis amiſerant caſtrū ſuū quod ipſi ⁊ progenitores ipſoꝝ tenuerant et poſſiderant in qͥete petētes illud ſibi reſtitui priuſꝙͣ petitionibus cbbare reſponderent. cū tetes haberent prrſentes per quos incontinenti intentionē ſuā probarͣ voleb̓ātex parte abbate fuit taliter replicatuꝫꝙ ab̓ ipſo reſtitutio peti nō poterat quinō fuerat ſpoliaior preſertim cū caſtꝝillud ad proprietatē monaſterij pertineret quod nō diffitebatur pars aduerſa.vnde cū ad ipſū monaſteriū pes ſua rediexit ab̓ alio poſſeſſa dꝫ retētionis cōmodū̓ optinere etiā poſt tēpora longiora et iudiciū reſtitutoriū cōtra ſpoliatorem tantū cōpetit. Dn̄s pa. his et alijsintellectis diſtinguit hoc modo. vtrumſpoliationis queſtio ab illis nobilibusobiecta ſit in modū actionis ad reſtitutione petendā. an in forma exceptionisad intentionē aduerſarij repellendam.Si vero ſit propoſita in medū actionistūc intelliguntur mutue petitiones ſetanꝙͣ diuerſe ramime contingentes. et