Oſtea ꝯſiderand̓ eſt de impotēcia coeūdi q̄ obtiriet maximū locū inter impedimēta incionij. qꝛ mr̄ioniū īpedit pociꝰex naturā ſua ꝙͣ ex ꝯſtitucōe eccl̓ie. cū eī om̄emr̄ioniū fiat cā ꝓlis ſuſcipiēde vel incōtinencie. īpotēcia coeudi vtrūqꝫ tollit. et iō meritomr̄ioniū īpedit. Eſt at impotēcia coeūdi viciūanimi vl̓ corꝑis vel vtriuſqꝫ quo qͥs īpedituralij carnaliter ꝯmiſceri. ẜm ray. Spes aūt eiꝰſūt due. vna impotēcia naturalis vt frīgiditaſin viro. artacō in ml̓iere. et defectꝰ etatis invtroqꝫ. De h̓ āt tercō dictū ē sͣ .ſ. d̓ etate aptaad ꝯtrahend̓ mr̄ioniū et ſpōſalia Altera tn̄ ē īpotēciā accidētalis que ꝓuenit ex cauſa extnſeca et accidetali. vt caſtracō et maleficiū. Diceud igit̉ pͥmo de frigitate. ſcd̓o de artacone.terco de caſtracōe. quarto d̓ maleficō ¶ Circaāt frīgiditateꝫ querunt̉ pl̓a ſ. vtꝝ frigitas exꝑte viri impediat mr̄ioniū. ℟º frigiditas viria ſuꝑuenit mr̄ionio iā legitime ꝯtracto ſiue ꝯſūmato. et ſic nō īpedit mr̄ioniū ſcd̓ꝫ ꝯmuneꝫopīonem. licet aliqui dicant ꝙͣſi ſit ꝑpetua etancedat mrionij ꝯſuacōeꝫ poterit ꝓpter eam ſipoterit ꝓbari mnrioniū dirimi. Aut p̄cedit mr̄imonij ꝯtractōeꝫ. et tūc ſi ē tꝑalis cui p̄t adhiberi remediū ꝑ naturā l̓ ꝑ artē nō dirimit mr̄imoniū ſi ꝯtrahat̉. tn̄ male facit homo ꝯtrahēdo dū ē ī ſtatu illo n̄ magͣ neceſſitas l̓ vtilitash̓ rquirat. Si at ſit ꝑpetua ſcꝫ cui nō p̄t ſubuēnir̄i ꝑ medicine bn̄ficiū nec ꝑ etatis ꝓceſſū. qꝛē a pͥma ꝯplexione naturali vt ē in his qui ſūtinſēſibiles ꝑ naturam. tunc īpedit et dirimit.xxxiij. q. j. c. j. et ij. et exͣ de frigidis. c. j. et ij.et c. laudabilē. cꝰ rō e. qꝛ ī ꝯtractū mr̄imonijꝯtrahētes obligāt ſe implicite ad reddenduꝫdebitū ſibi mutuo ſi petat̉. nullꝰ āt ſe p̄t ad ipoſſibilē obligare Et intellige ꝙ n̄ p̄t eſſe perpetuū impedinitum naturale frīgiditatis r̄ſpectu vniꝰ ꝑ ſone et nō reſpectu alteriꝰ. Sꝫ ſi n̄poſſit actū carnis exercere cuꝫ v̓gine et poſſitcū corrupta tūc medicinalit̉ poſſet aliqͦ īſtrumento frangere clauſtꝝ pudoris et ei ꝯiungih̓ rich̓. et tho. ¶ Sꝫ obicit̉ qꝛ ſi frigiditas impedit mr̄ioniū tūc videt̉ ꝙ ſenes n̄ poſſint cōtrahere cū ſint naturaliter frīgidi ℟º ꝙ pn̄t ꝯtrahere. xvij. q. j. nupciaꝝ. et ex de frigidiſ. ꝙſedem. in glo. qꝛ ſenes habet caliditate ſufficientē ad cōpulā carnis. Preterea frigiditasſenū iuuari p̄t aliquo bn̄ficō ſꝫ nō quelibꝫ frigiditas natural̓. p̄t ec in eis defectus iuuari.vn̄ ꝯtrahēs cū eis non decipit̉ ſic̄ cū alijs. Dicut tn̄ aliqui ꝙͣſi eſſet frigiditas tal̓ rōne ſenectutis ꝙ nulloº iuuari poſſet. dicend eſſet ſic̄de naturali frigiditate qꝛ talis cōtrahendo ſeobligaret ad impoſſibile. h̓ rich̓. ¶ Vtꝝ caliditas impediat ſic̄ frigiditas. ℟º caliditas ſuꝑflua vix p̄t eſſe impedimentū ꝑpetuū ſi tn̄ inueniret̉ ꝙ ꝑ trienniū cōpulā impediret carniſiudicareʳ ꝑpetuū. qꝛ tn̄ frigiditas magͣ et ſepius impedit. tollit eī nō tm̄ ꝯmixtione ſeminūſꝫ ec̄ rigorē mēbroꝝ qūo fit ꝯmixtio corpoꝝ.ideo frīgiditas magis ponit̉ impedimentū ꝙͣcaliditas. oīs tn̄ defectus reducit̉ ad frigiditatem. h̓ tho. ¶ Quid ſi ml̓ier dicat ꝙ vir eaꝫꝯgnoſcere nō p̄t ſuꝑ h̓ allegās mēbri defctm̄Endet hoſt. viꝝ eſſe inſpiciend̓ ꝑ viros expertos et honeſtos. ſic ec̄ dicetur de muliere artaqꝛ eadē eſt racō ibi et idē ius. exͣ de ꝯſan. tuanos ¶ Quid ſi mulier alleget magͥtudinē mebri viri dicēs ꝙ nō p̄t eū ſuſtinere. Dicūt alioeā audiendā dicit ec auic̓. ꝙ mulier qn̄qꝫ nō ēarta ſꝫ vir eiꝰ nō ꝯuenit ei. vn̄ vterqꝫ indigetꝑ̄mutacōe. Dicit aūt hō. ſe audiuiſſe a feminaexꝑta ꝙ hͦ vix aut nunꝙͣ accidere p̄t. quidaꝫaut dicūt talia eſſe relinquēda iudico exꝑtoꝝHo. v̓o dicit ꝙ ip̄e ꝯſuleret papā in h̓ caſu.Quid ſi vir habeat mebꝝ multū carnoſū. Reſpōdet hoſti. ſe audiuiſſe ab exꝑtis ꝙ hec pōieſſe iuſta cauſa dirimendi mr̄ioniū. Nam infirmitas elephācie occaſio poſſet eſſe que redditec̄ naſum groſſum. Et hͦ ip̄e hoſt. de fctō fuitexꝑtus vt ip̄e dicit ad hanc queſtōꝫ p̄cedēteꝫfacit illud exͣ de frigidis. fraternitati. ibi cuiſil̓i ⁊cͣ. et c. ꝙ ſedem¶ De artacōe. ti. xxvijEinde ꝯſiderand eſt de artacōne. Et dehac querunt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ artacō ex ꝑtemulieris impediat mr̄ioniū. ℟º artacioaut nō eſt tanta qn̄ ei ſubueīri poſſit ſine ꝑicl̓oꝑ naturā ſiue ꝑ artē cirurgie vel ꝑ ꝯſorciuꝫ viri ꝯueniētis nature et ſtatui ip̄iꝰ mulieris. Etſic nō impedit licet male faciat mulier cōtrahendo dū ē in tali ſtatū. Aut eſt tanta ꝙ nō p̄tei aliquo mō ſubueniri ſine ꝑiculo corꝑis. ettūc aūt talis artacō ſuꝑuenit mr̄ioº legitimeꝯtracto ſiue ꝯſūmato vel non ꝯſūmato. et ſicmrioniū nō dirimit ſcd̓ꝫ opi. ꝯmunem licꝫ aliqͦdicat ꝙſi ſit ꝑpetuā et an̄cedat mr̄ionij ꝯſūmacione poterit ꝓpter illam mr̄ioniū dirimi ſi potuerit legitime ꝓbari. Aut ancedit mr̄ionij cōtractōꝫ. et ſic impedit mr̄ioniū ꝯtrahendū. Etſi de facto ꝯtrahat̉ poterit impedimento legtime ꝓbato dirimi ꝑ eccl̓ie iudiciuꝫ. vn̄ illudqd̓ habetur ex. de frigidis. ꝯſultacō. vbi d̓r q̄eccleſia romana ꝯſueuit in ꝯſil̓ibus iudicarevt que tanꝙͣ vxorēs haberi nō poſſunt. vt ſororēs habeant̉ ꝯſiliū eſt nō p̄ceptū ſcd̓ꝫ glo. ibidem. matrimoniū tn̄ nō eſt inter tales. Seꝑaciōe aūt facta dabᵗ licenciā ꝯtrahēdi cū aliaMulier v̓o debet ſine ꝯiugio remanere. ex. eti. ex lr̄is. et c. fr̄nitatis. h̓ rich̓. ¶ Ad h̓ notaſcd̓ꝫ hoſt. ꝙ ſicut impeditur mr̄ioniū ꝑ hoc ꝙmulier eſt ita arta ꝙ nō poteſt a diro ꝯgnoſciita etiā impeditur ſi ſit ita lata ꝙ nō poſſet cōgnoſci ſicut accidit de facto in ꝓuincia apudgraſſam. Et breuiter qualitercūqꝫ ſit impotenſreddere debitū impeditur mrioniū. qꝛ non diſtinguitur. ex de frigidi. ꝙ ſedem. Secus eſt ſiſit ꝯgnoſcibilis quoquomō licet ꝯcipere nonpoſſit vel in lecto migat vel mortuū pariat l̓alias vicioſa exiſtat. qꝛ h̓ edictū eſt ꝓhibitōrium. ex de ſpon. cum apud. niſi forte papa cōtrarium reſponderet ¶ Quid ſi mulier ꝓpterartitudinem ſeꝑetur et poſtea ab alio cognoſcatur. ℟º aūt cognoſcitur fornicarie. et tuncpͥmo viro nō reddet̉ ſi ꝯtra ea exceꝑit de fornicacōe. Aūt legitime qꝛ cuꝫ eo contraxit. Ettūc ſecundum gof. et plures alios diſtingue.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten