nullatenꝰ ſcd̓ ꝯtrahas nec ꝯtra iuramentuꝫtuū venias qd̓ ſi feceris mādꝰ ſum a ſanguinetuo di. xliiij. emphiteoſiſ ¶ Quid ſi aliqͣ ml̓ierputās viꝝ ſuū viuere q̄ tn̄ mortuꝰ ē ve ꝯtraxcū alio nunqͥd ē veꝝ mir̄ioniū illud. ℟º hugͥſuꝑ iᵈ c. cū ꝑ bellica. diſtixᵗ ꝙͣſi illa credebatſibi licere viuēte pͥmo cū alio ꝯtrahe̓ mr̄ioniūē. ſi nō mr̄ioniū nō ē. qꝛ nō maritali affectū ſꝫadulterino cū ſcd̓o ꝯtraxit Ide ec nota d̓ eo qꝯtraxit cū aliqͣ quā putabat eſſe ꝯſangͥneā ſuāet nō erat. Aij credūt ꝙ in h̓ caſu ſine p̄iudicio ē incioniū. nō diſtincto vtꝝ ꝯtrahentesh̓ ſibi licere credāt. vel nō. h̓ rod̓.¶ De iuſticia publice(honeſtatis. ti. xxiiij.Otea ꝯſiderand ē de publice honeſtatis iuſticia. Et cca hāc q̄rūt̉ pl̓a ſcꝫ qͥdſit et vn̄ cauſet̉ et qͣre ſic noīet̉. ℟º ſic̄ſpōſalia nō hn̄t ꝑfectā rōeꝫ mr̄ionij. ſꝫ ſūt q̄dāp̄paracō ad mr̄ioniū. ita ex ſpōſalibꝰ n̄ cauſaaffinitas ſic̄ ex mr̄ioº. ſꝫ qͥd affinitati ſil̓e qd̓d̓r publice honeſtatis iuſticia. Que ſic deſcribit̉. publice honeſtatis iuſticia ē ꝓpinquītasex ſpōſalibꝰ ꝓueniēs. rohor ex inſtone eccl̓ietrahēs ꝓpter eiꝰ .ſ. eccl̓ie honeſtatē. Et ſic ptꝫro noīs et ca. qꝛ ſ. talis affinitas ē inſtituta ꝓp̄ter eccl̓ie honeſtate ¶ Vtꝝ publice honeſtatis iuſticiā mr̄ioniū īpediat. et ſcd̓ꝫ quos gͣdꝰīpediat. ℟º ꝙ ip̄a īpedit et ec dirumnit tā mr̄ionia ꝙͣ ec̄ ſpōſalia ſequēcīā nō aūt p̄cedēcia impedit. Impedit inꝙͣ ex ſtatuto eccl̓ie. li. vj. deſpō. ex ſpōſalibꝰ. Et eccl̓ia ſtatuit h̓ ꝓpter honeſtate vt p̄dictū ē. Et cū ſit quēdā ſil̓e affinitatī īpedit ſcd̓ꝫ illos g̓dus ſcd̓ꝫ quos īpedit affinitas ſ. vſqꝫ ad quartū gradum incluſiue. ¶Sciend̓ tn̄ ꝙ antiquitus fuerunt eiꝰ ſpēs due.vna que ꝯtrahebat̉ ex ſcd̓is nup. vbigra. petrꝰ vxorē habebat quō mortuo eiꝰ relicta cuꝫalio ꝯtraxit ꝓles nata de ſcd̓o viro olī nulliꝯſāguineo pͥmi viri poterat ꝯiugi. Et h̓ ſpēs ēhodie ſublata de medio. ex de ꝯſangͥ. et affi.nō debet. Alia ē q̄ ꝯtrahit̉ ex ſpōſalibꝰ de futuro. vt ſiqͥs aliquā deſpōſauit licꝫ ea n̄ ꝯgnouerit. nullꝰ tn̄ eiꝰ ꝯſanguineꝰ vxorē illā et nl̓la eiꝰ ꝯſangͥnea viꝝ eū habere poterit. exͣ deſpō. juuenis. et c. ad audiēciā. Et h̓ ſi tꝑe d̓ſpōſacōis ſeptē l̓ pl̓es annos habebat. ex d̓ ſpō.ſpōſam. in tex. et in glo. a. ¶ Quid ſi nō tenuerūt ſpōſalia. puta qꝛ nō de iure ſꝫ de fctō contracta fuerūt. puta aliqͣs deſpōſat ꝯſanguineaſua vel aliqͥs monachꝰ vel cl̓icꝰ in ſacris ordinibꝰ vel frīgidꝰ vl̓ ꝑpetuo maleficiatꝰ. vl̓ſectꝰ ſcꝫ vtroqꝫ teſticl̓o deſpōſat aliquā de facto. nunqͥd ex hmōi ſpōſalibꝰ īpedit̉ mr̄ioniūꝯtrahendū et dirimit̉ iā ꝯtractū inter ſpōſamet ꝯſanguineū ſpōſi. ℟º dʳ hū. et pl̓es alij cuꝫeo ſenciūt ꝙ ſic. de pͥmo caſu habet̉ exͣ d̓ ſpō.ad audiēciā. Et videt̉ exp̄ſſum de oībꝰ. xxvij.q. ij. liqͥs vxorē. et c. qͥdaꝫ deſpōſauit Et nunchabet̉ exp̄ſſus li. vj. de ſpō. ex ſpōſalibꝰ. Excipit̉ tn̄ caſus in quo ſpōſalia nō tenet ꝓpt̓ etatis defectū. qꝛ deficit ibi ꝯſenſꝰ. li. vj. d̓ ſpō.ſi infātes. qꝛ ſi an̄ ſeptenniū ſpōſalia ſūt ꝯtracta nō īpediūt n̄ poſt ſeptēniū q̄ an̄ ꝯtraxerūtapprobauerīt exͣ de ſpō. īpu. lr̄as. et c. acceſſitVel nͥ poſt ſeptenniū eos in eadē voluntate ꝑdurare minifeſte appareat ꝑ matuā cohabitaciōeꝫ vel alias v̓bo vel facto eoꝝ. puta qꝛ vocāt ſe ſpōſos. l̓ ſil̓ iacet. ſe inuice oſculāt̉ tāꝙͣ ſpōſus et ſpōſa et ſil̓ia. li. vj. de ſpō. ſi in fātes. qꝛ forte ē ſpēale in illo caſu. qꝛ in puerisan̄ ſeptenniū tā corꝑis ꝙͣ animi ē defectꝰ qꝛ n̄dū ꝯſueuerūt diſcrecōꝫ habe. Ide vidẻ ſi illeq̄ ꝯtraxit ſit ꝓpxīꝰ ſeptennio et capax doli. exde ſpō. juuenis. qꝛ tūc malicia ſupplet etatem¶ Quid ſi ſpōſalia fuer̄t ꝯtracta ſub cōdicōnevt ſi dicat̉ accipiā te ī vxorē ſi dederis michicentū libras. vel ſi poſſū de iure te hr̄e ī vxorēnunqͥd hmōi ſpōſalia publice honeſtatis iuſticiā introducūt. ℟º ꝙ nō an̄ ꝯdicōis euentumVnd̓ qͥ ꝯtrahit cū aliqͣ ſpōſalia ſub ꝯdicōne etpoſtea cū alia eiꝰ ꝯſanguinea ꝯtrahit an ꝯdicionis euentū ꝑ v̓ba de pn̄ti cuꝫ ſcd̓a remanedebet. ſecꝰ eſſet ſi ꝯtraheret poſt ꝯdicōis euetu. qꝛ tūc nō deeſſet ꝯſenſus. Vn̄ ideꝫ eſſet ac ſia priº ꝯtraxiſſet pure li. vj. de ſpō. ex ſpōſalibꝰEt idē eſt iudicand̓ de ſpōſalibus in ceteris vtptꝫ ibiōē. vt qn̄ ꝓmiſit ducere vnā de filiabpetri. ¶ Quid ſiqͥs ꝯtrahat ſic ſpōſalia cū aliqͣꝓmitto tibi ꝙ te ducā in vxorē ſi placuerit d̓oet poſtea inueniat̉ ꝯſangnitas inter eos. nunqͥd p̄t poſtea ꝯtrahere cuꝫ ſororē ſue ſpōſe nata ex matre nihil ſibi actinēte ℟º ꝙ ſic. qꝛ ſpōſalia fuerūt ꝯdiconalia ¶ Sꝫ nōne dcta codicio intelligit̉ ec̄ ſi nō apponat̉. ℟℟º ꝙ ſic tam̄qn̄ ꝯdicō nō expmit̉ manet purꝰ ꝯſenſus Id̓oex hmōi ſpōſalibꝰ honeſtatis publice iuſticiagn̓at̉. h̓ hō. ex de ſpō. ad audienciā. Ide etiaꝫdᵗ jo. an. li. vj. de ſpō. ex ſpōſalibꝰ ¶ Ad h̓ tn̄nota ꝙͣſi apponeret̉ ꝯdicō tl̓is q̄ habet̉ ꝓ nōadiecta idem eſſet acſi eſſent pure ꝯtractaEt ex eis ſurgeret honeſtas publica. vt ptꝫ exͣd̓ ꝯdi. ap. c. vl. ¶ Quid ſi ſpōſalia nl̓la fuerūtꝯſēſu deficiēte. ℟º n̄ generāt h̓ īpedim̄tuꝫ. li.vj. de ſpō. ex ſpōſalibꝰ. Et ſym h̓ ꝯſangͥneꝰ furioſi ꝯtiūe ſpōſaꝫ eiꝰ duce p̄t cū ꝯſēſꝰ d̓feceritex d̓ ſpō. dilectꝰ. et xxxij. q. vij. neqꝫ furioſus.¶ De affinitate. titulus xxv.Einde ꝯſiderand ē de affinitate d̓ quapl̓a q̄runtur ſ. qd̓ ſit affinitaſ. ℟º vt dicut iuriſꝑiti. Affinitas ē ꝓximitas perſonaꝝ ex copula carnali ꝓuenies omni carespentela. Ao cꝰ euidenciā ſciend̓ ē ꝙ natural̓amicicia ſaꝑ naturali cōicacōe fundat̉. h̓ autcōicacō dupl̓r fit ſem ph̓m. viij. eth̓i. vno mōꝑ carnis ꝓpagacōꝫ ſiue ꝓcreacōꝫ. Et h̓ d̓r conſanguinitas. Alioº ꝑ diunctōꝫ ordīatā ad carnis ꝓpagacōꝫ. Et hec d̓r affinitaſ. vn̄ affinitamediatē ꝯſanguinitatē et carnali ꝯmixtiōe ꝓpagat̉. Iō ꝯſanguinitatē imitat̉. Sꝫ in hͦ dr̄tqꝛ ꝑſona ꝯiūcta ſiue addita alicui ꝑſone ꝑ ꝓpagacōꝫ fit ꝑticeps eiuſdē nature licꝫ ī dintigrādū vn̄ nō mutat genꝰ attinēcie ſꝫ tm̄ gͣdū.ſꝫ ꝑſona addita ſiue ꝯiūcta alicui ꝑſone ꝑ copulā carnalē nō fit ꝑticeps eiuſdē nature. ſedqͣſi ꝯiungit̉ ab extn̄ſeco. Vn̄ ꝯiūgit̉ alio gn̓econiunctionis. ſed in eodem grādū mutat em̄genus actinencie ſed non gradum. vnde v.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten