an excōicacō fuerit iuſta l̓ īiuſta dꝫ īqͥri corāarbitris ab excōicatorē et excōicatō elcīſ. vl̓ec apᵈ ſinodū. xj. q. j. ſi clericꝰ. l̓ corā ſuꝑiorēꝑ querelā vt in dicto c. ſacro. §. veꝝ ſi ī glo.¶ Quid ſiqͥs excōicatꝰ abſoluat̉ a quis ſnīaꝑ ſede̓ apl̓icā vl̓ legatū cui īiugatur ꝙ ſe ſuoep̄o l̓ cuiuis alij repn̄tet ab eo peītētiam recepturuſ. et paſſis īiuriā ſeu illis qͥbꝰ ꝓpt̓̉ h̓ obligatꝰ extitit ꝯpetētꝰ ſatiſfacturꝰ. et ip̄e madatū h̓ nō ſꝫuet. ℟º exp̄ſſū ē ī nouo iure. ꝙ ſih̓ qd̓ ſibi īiugit̉ ꝙͣcito cōmode p̄t nō ꝑficit ineadē ſnīaꝫ recidit. li. vj. e. eos qui. §. idem. Eteſt h̓ argumētū qn̄ qͥs abſoluit̉ ab ep̄o et mniūgit̉ ſibi ab eo ꝙ ꝙͣcito impedimētū ceſſabit ſerepūtet pape vel eius legato mandatuꝫ eiusrecepturꝰ et īpleturꝰ ſi ip̄e h̓ nō obſꝫuet ī eāde ſnīam incidit cuius cōtrariū dictū eſt ſupͣSꝫ dictū ius nouū nōdū erat cōditū. Item qn̄quis ꝓpter mortis imminēs ꝑiculū l̓ alid̓ impedimentū legitimū. ab excōicatōe abſoluitab eo a qͦ alias n̄ poterat abſolui. ſi huiꝰ mōiimpedimēto ceſſante ſe illi a quo erat abſoluedus ꝙͣcito ꝯmode poterit n̄ pn̄tauit mādatuꝫeiꝰ ſuꝑ his ꝓ quibꝰ erat excōicatus hūilit̉īcepturꝰ. et ſꝫm exigentiā iuſticie ſatiſfacturꝰin eādē ſnīaꝫ rincidet ip̄o iur̄. vt ī dco c. eoſ q̄in prīcipio. ¶ Eſto ꝙ aliqͥs excōicatus p̄ſtitōiuramēto abſoluat̉. et āteꝙͣ aliqͥd ei mandetl̓ mādatū receptū exequat̉ appellꝫ. nūqͥd appellatōi tali eſt deferendū. ℟º ꝙ n̄ ſꝫ ſtatī eſtin eandē ſnīaꝫ reducēdꝰ firmitꝰ obſꝫuādā. donec mādatū ſuſceꝑit et ſuſceptū ꝓ poſſe exeqͣtur exͣ d̓ appel. q̄ſtioni. ¶ Sꝫ ꝯtra qꝛ eod̓ ti. c.ad h̓ p̄ſtitō iuran̄to de ſtādo eccīe iudico appellauit et eiꝰ appellatōi d̓fert̉. ℟º ibi iuſtad̓ cā appellauit. h̓ v̓o .ſ. in c. q̄ſtioni cā ſubterfugij. vt lr̄a dic̄. l̓ ibi iurauit ſtare iudicō eccleſie quia ꝓpter ꝯtumaciaꝫ fuat excōicatus.et lꝫ ex cauſa ꝓbabili appellet. iudicō tn̄ eccleſie ſtare ītelligit̉ qꝛ facit qd̓ ius ſibi ꝑmititit. vt e. t. c. vt debitꝰ. ff. rē. ra. ha. l. iij. § aliqͥs. h̓ v̓o erat excōicatꝰ ꝓ aliqͦ d̓licto ī qͦ iīacebat. qꝛ forſan vxorem alterius detiebat. etſuꝑ h̓ iurauit ſtare mandatis eccīe. ſed ſtatimante mādatū vel mādato facto ꝙ ea mox dimitteret appellauit. Sꝫ tali appellatōi ē nll̓ atenꝰ d̓ferēdū. quia ſuo p̄iudicat iuramēto. Eth̓ ſatis colligi p̄t ex lr̄a ip̄a. vbi dicit appellatōi q̄ eiꝰ iuram̄to derogare deat n̄ ē aliqͣtenꝰdeferendū ꝑ quā remaneat ī ſua iniqͥtate. vte. ti. c. preterea. et. c. conſuluit. h̓ bern. in c. qſtioni. ¶ Sed nunquid iterum recipietur iuramentum ab eo ſtandi mandatō eccleſie ſi īterum petat abſolui cum iam ſemel denegauerit. ℟º ſꝫm tancre. preter iuramentum debetrecipi ab eo cauto fideiuſſoria vel pignoraticia. ar. exͣ de preſump. literas. et. ij. q. vij. nonpoteſt. ſed h̓ c. intelligitur anteꝙͣ peniteat. illud vero c. literas. intelligitur cum eſt ſuſpectus de hereſi. vnde eccleſia recipit fideiuſſoriam cautionem ad damnum illius. et alanush̓ idem ſentit. Sed laur. et bn̄. dixerunt ꝙ iterum iſti iurabunt in confuſionem ipſoruꝫ. aroptimum de ma. et obe. cum in eccleſia. Et qꝫformā talis eſt ſcilicet ꝙ cū iuramento abſoluatur. ex ē. ex tenorē. h̓ in glo. illiꝰ c. q̄ſtiōi.¶ De interdicto et ſaſpenſione ti. xvj.Onſequenter dicto d̓ excōīcatōe dicēdū eſt de īterdicto et ſuſpēſiōe. h̓ eniꝫtria noīe cēſure eccl̓iaſtice ꝯtinent̉ vidictū eſt ī pnīcipio huiꝰ ſeptimi libri. vbi etiāviſuꝫ eſt quō differāt. Locꝰ at īterdictꝰ. hō ſiſpēſus dici ꝯtīgit. cū ſepe ꝓ eodē accipiant̉vt habec̉ ſuꝑ e. cū medicialis ī glo. h̓ bn̄. vn̄et qn̄ꝫ locꝰ dicit̉ ſuſpēſus et hō īterdictꝰ. Cōſueuit tn̄ frequētiꝰ cōmuniꝰ ſumi nomē interdicti ꝙ nomen ſuſpēſiōis. ita ꝙ īterdem̄ cōiter ſub ſe cōprehedit ſuſpenſionē ¶ De interdicto igit̉ ſic cōitꝰ dicto dicēdū ē pͥmo qͥd ſitīterdictū. et quot et que ſūt ſpēs eꝰ ſiue drie.ſcd̓o ꝓptꝰ quā cāꝫ ſnīa īterdicti ferat̉. 3º qͥd interdco ꝓhibeat̉ et qd̓ ꝯcedat̉. qͣrto qd̓ dānūet īcōmodū ex īterd̓co īcurrat̉. qͣnto qn̄ qͥs generale īterdictu ſeruare teneat̉. vj. q̄ pea violātibꝰ īterdictū inferat̉. vij. a qͦ et ꝯtra quep̄t īterdicti ſnīa ferri. viij. qͣlitꝰ dꝫ ferri et qn̄tenet et qn̄ nō tenet ſnīa interdicti. ix. a quoet qͣliter p̄t et dꝫ relaxari. ¶ Circa pͥmū dicendū eſt quid ſit īterdictū ſꝫm ꝙ h̓ ītedit̉. et qͦtet que ſūt ſpēs ſiue drie eiꝰ. Eſt aūt īterdictūſꝫm ꝙ ad pn̄s ītēdit̉ de eo p̄uatio qūo ad aliquā ecciaſtica ꝑ ſnīam iuris l̓ iudicis fcā. ſubeccleſiaſticis puto ꝯphedi poſſe oīa quecūqꝫſūt illa quibꝰ aliqͥ ꝑ īterdem pͥuant̉. et huiꝰdeſc̓ptōis ītellectꝰ patebᵗ ex ſeq̄ntibꝰ ¶ Species āt ſiue drie īterdicti ſūt pl̓es. qꝛ eſt īterdictū loci. et ē īterdcm̄ ꝑſone vniꝰ l̓ pl̓iū. etiterdem loci aūt ē generale aut ſpēale ſiue ꝑticl̓are. et ſil̓i mō diuidit̉ īterdictū ꝑſōe ſiuehoīs. d̓ quolibꝫ iſtoꝝ ē ꝑ ordinē dicēdū. Incdictū loci gn̓ale d̓r nō tm̄ qn̄ regnā l̓ ꝓuītiaīterdicit̉. ſꝫ ec̄ ſi ciuitas l̓ villa l̓ caſtꝝ vnuꝫet ſolū īterdicat̉. ex d̓ v̓. ſigͥ. cū in ꝑtibꝰ. quiadicit̉ gn̓ale qͣntū ad locū illū cū nllꝰ excipiatur. vt ibi dic̄ glo. Et ītelligendū ē ꝙ ſi iudexdicat interdico regnū francie interdictum extendit̉ ad totā terram q̄ adhet ei tꝑe late ſnīeſiue rōe dn̄ij. ſiue rōne feudi. ar. ex de poſtu.p̄. c. j. in tex. et glo. viij. Si v̓o dicat īterdicoterraꝫ regis talis cū pene ſint reſtnīgende. nōextēdit̉ ad feuda ſꝫm rō. ſꝫm v̓o alios extēditur et h̓ vid̉ bn̄. dice̓ ibid̓. et ino. et hoſ. quialicet nō ſint ꝓpria regis ſūt tn̄ d̓ iuriſditōe eꝰ¶ Sciendū eſt ꝙ qn̄ ciuitas caſtruꝫ vl̓ villaterdicit̉. eoīp̄o eiꝰ ſuburbiā et ꝯtinētiā edificia dicunt̉ eſſe īterdicta. li. vj. de ſen. ex. ſi cinitas. que at ſint ꝯtinētiā edificia ſꝫm jo. an.vỉ arbitratōi iudicis reliquēdū. 1o. vo d̓ decī ſil̓i caſu fert̉ reſpōdiſſe ꝙ ſuburbia ītelligūtur illa que ſunt infra vltimā porta ciuitatiset faciūt cū ciuitate publicas fūctōnes et vocāt̉ ad ꝯditōes et ſil̓ia ¶ Quid ſi īterdicat̉:ra milicis alicꝰ ī qua nll̓a ē eccīa que n̄ habeat īdulgentiam celebrādi diuina nūqͥd illd̓ īterdcm̄ dicet̉ gn̓alē. ℟º dicūt qͥdā ꝙ ſic. ſiuemiles ille hēat terrā ī diuerſꝫ ꝑrochijs ſū tm̄in vna lꝫ tota terra illiꝰ ꝑrochie non ſit ſua.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten