ep̄s vel ille qui ſuꝑ hoc gerit vicē eiꝰ ip̄o irreqͥſito facta pus ſatiſfactōne ſi ꝯmode fieripōt vel ꝓmiſſa cū fieri pōt talʳ excōicatū abſoluere pōt. ¶ Vtꝝ mētropolitanus abſolue̓poſſit a ſentēcijs ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ vl̓ officialiū eoꝝ. ℟º ꝙ n̄ niſi cā excōicacōis ad eūꝑ appellacōꝫ vl̓ ſaltē q̄relā ſimplicē ſit d̓lataex. e. ꝑ tuas. et de of. or. ad repmenda. et eſtro qͣre aliud ē de inetropolitano. qꝛ n̄ ē ordīarius ſubditoꝝ ſuffraganei niſi ī caſibꝰ exp̄ſſis a iure. vn̄ n̄ poſſꝫ eos excōicare. qͣre nec p̄teoꝝ ſnīas relaxare ip̄is omiſſis. niſi cōſuetudo ꝯtraria ſuꝑ h̓ eſſꝫ. ex. e. rōana ī tex. et glo.qd̓ ſi fecerit nō tenet relaxaco cū nō ſit iudexeoꝝ li. vj. e. venerabilibꝰ. §. excōicatoſ āt v.neuter vero. ¶ Vtꝝ archiep̄s abſoluē poſſitillos q̄ inciderūt canones ī ꝓuinciali ꝯciliofactos. Rn̄det hoſt. ex. de p̄ben. graue. ꝙ ſtatutū aūt ē formatū ī ꝑſona ꝯcilij. aūt ī ꝑſonaarchiep̄i. ſi ī ꝑſona ꝯcilij. vt ſi dicat̉ nos ꝯciliū vl̓ nos archiep̄s d̓ cōſenſu ſuffraganeoꝝnr̄oꝝ ſtatuimꝰ. tūc ſine ꝯſenſu illoꝝ nō pōtabſoluere nec relaxare niſi ep̄i h̓ ſibi cōceſſerint. vl̓ n̄ hēat h̓ ex p̄uilegio vl̓ ꝯſuetudīe ar.exͣ. de temp. or. ſi archieps. et. c. ſe. Si aūt inꝑſona archiep̄i. vt ſi dicat̉. nos areps de ꝯſilio fr̄m nr̄oꝝ. ſic areps ꝑ ſe pōt abſoluere. qꝛꝯſiliū n̄ importat ncc̄itate. ¶ Vtꝝ metropolitanꝰ q̄rela ad eū delata ſuꝑ ſnīa excōicacionis a ſuffraganeo lata. habeat neceſſe remittere excōicatū ad ſuffraganeū abſoluendum℟º quidā diſtinguūt ꝙͣſi cā excōicacōis deferat̉ ad archiep̄m ꝑ appellacōeꝫ. tūc ſi vultpōt remittere. ſꝫ nō cogit̉ exͣ. e. ꝑ tuas. ſi aūtꝑ q̄relā tunc hꝫ neceſſe remitte. ex. de of. or.ad repͥmendā. exͣ. e. ſacro. §. caueat. niſi ꝑiculū ſit in mora. vt d̓r ibideꝫ. et ſi inferior noliteū abſoluere. archiep̄s abſoluat eū. ac deīdecām audiat. vt in. c. ꝑ tuas in tex. et glo. Etpōt hec eſſe rō. qꝛ forciꝰ eximỉ ſubiectꝰ a iuriſdicōe ſuffraganei ꝑ appellacōꝫ ꝙ ꝑ q̄relaꝫNam ꝙͣcito appellat qūo ad illā cam in qͣ appellat eſt exemptꝰ a ſuā furiſdicōe. exͣ de ap.directe. et. c. paſtoralis. nō ſic eſt de illo quiꝯquerit̉. qꝛ quouſqꝫ litē fuerit ꝯteſtatuſ n̄ d̓ragere ſꝫ velle age̓. ff. rē. ra. ha. ampliꝰ. et. l.qui em̄ timore. huic tn̄ ſnīe ſic obicit̉. Nōneet is qui nō appellat verbo ſꝫ vadit ad querelam ꝓponendā itinere accepto videt̉ ip̄o facto appellare. ſic exͣ. de appel. dilecti. ſꝫ illd̓locū hꝫ qͣntū ad appellacōꝫ exͣ iudiciū factāet an̄ ordinacioneꝫ cauſe. poſtmodū em̄ ncc̄iaeſſet appellacio vocis. Gof. tn̄ ſcripſit ꝙ ſiueꝑ appellacōeꝫ ſiue ꝑ querelā trāſferat̉ cā admetropolitanū. p̄t defere ſuffraganeo ſuoſi voluerit. alioqn n̄ tenẻ. et ſic ſꝫm ip̄m iuraq̄ vident̉ h̓ innuere de honeſtate intelligenda ſūt n̄ de ncc̄itate. h̓ de hoſt. De h̓ eciā ho.et bnͥ. exͣ. e. ꝑ tuas. et li. vj. e. ſolꝫ. et d̓ appelromana ¶ Quid ſi abſoluo aliqͣꝫ ab excōīcacione a qͣ n̄ poſſuꝫ eū abſolue̓ qͥd faciā ſi poſteaaduertā. ℟º ſi poſſuꝫ debeo eū certificare deerrore meo et ꝯſule̓ ꝙ impetret abſolucōꝫ abeo qui ptātem hꝫ abſoluēdi et debeo me hr̄ead illū quaſi nō abſoluiſſē eū. h̓ rod̓. ¶ Quidde excōicacōibꝰ q̄ fiūt ꝓ furtis et rebꝰ ꝑditis. nūquid frēs minores et p̄dicatores et generales penitenciarij ep̄oꝝ abſolue pn̄t talexcōicatos ſine lnīa p̄ſbiteroꝝ qui eos excōicauer̄t. ℟℟º ſi taliū abſolucio ꝯmiſſa ſit eis exp̄ſſe. eos ab hmōi excōicacōibꝰ poſſūt abſoluere. tn̄ nec ip̄i nec ep̄i nec p̄ſbiter qui ſnīamtulit ſine certa rōne ꝯtra volūtateꝫ dānū paſſi ad cuiꝰ inſtanciā ſnīa lata fuit debet taliexcōicatos ī p̄iudiciū alterius abſolue̓. hmōiem̄ excōicacio et abſolucio hꝫ aliqͥd ꝑtinensad forū ꝯtencioſū. exquo eſt lata ad inſtāciāpaſſi dānū. ſine certa rōe dixi. qꝛ ſi is qui dānum intulit nullo mō eſt ī ſoluēdo et ꝑatꝰ ſatiſ facere qͥncito poterit. ep̄s vel p̄ſbīter quieū excōicauit abſolue̓ pōt ip̄m. eo īuito qͥ dānum paſſus eſt. h̓ rod̓. ¶ Quid ſi talis qͥ verepenitꝫ de ꝯmiſſo et nullo mō eſt in ſoluēdo n̄audet ꝯfiteri in publico ſed in occulto petitabſolui. et a denūciacōne excōicacōis ceſſariet paſſus damnū petit publice ſnīam īnouariquid faciet p̄ſbiter qui ſcit hāc veritatē. ℟ºdꝫ ip̄m abſolue̓ ar. xiiij. q. vj. ſi res. et inſtanciā dānificati ꝓut pōt prudēter repelle. hecrod̓. ¶ Quid ſi ep̄s vl̓ ſacerdos dat mihi lnīaꝫabſoluēdi de oībꝰ excōicacōibus qͣs tulit inſua d̓poc̄. vl̓ ꝑrochia ī gn̓ali. nūquid poteroabſoluere excōicatū ab eo cuiꝰ abſolucioneꝫnō ꝯmiſiſſꝫ mihi ī ſpeciali. qꝛ excōicatus eratꝓpter damnū illatū eidē ep̄o vl̓ ſacerdoti ℟ſi intellexit ep̄s vel ſacerdos dare mihi lnīaꝫde oībꝰ. et de hoc ꝯſtat credo ꝙ talē poſſumabſolue ī dubio eciam. qꝛ q̄ oīa dixit nihil excepit p̄ſamā ip̄m dixiſſe de oībꝰ. tn̄ ſi poſſꝫ ſatiſ face d̓ dānon̄ debere eū abſolue niſi ſatiſfactōe p̄miſſa ꝑ ſe vel ꝑ intermediā ꝑſonā. ſiꝓbabiliter eū ſuſpectu hr̄em ꝙ poſt abſolucionē nō ſatiſfaceret. hec rod̓.Equit̉ videre de. vij. artiº .ſ. de qͥbuſdaꝫregulis q̄ dant̉ de ptāte ligacōis et abſolucōis. he aūt ſūt tres. pͥma ē ꝙ regl̓ariterqui pōt ligare pōt abſolue. di. xxj. inferior. htn̄ fallit ī pluribꝰ caſibꝰ. ¶ pͥmo ī delegatōdn̄i pape q̄ pꝰ diffinitiuā ſnīam ab eo latampōt n̄ parentē ſnīe excōicare. ſꝫ elapſo āno n̄pōt ip̄m abſoluere. exͣ de offi. dele. querēti.¶ Scd̓o fallit ī excōicato qͥ qͣmdiu̓ excōicatꝰeſt nec aliū excōicare pōt. nec illū quē excōicauerat abſoluere qd̓ veꝝ ē de māioriſ excōicacōis ſnīa ligato. xxiiij. q. j. audiuimꝰ. Secꝰeſt de mīori excōicacōe. ex. e. duobꝰ. Idē ē d̓ſuſpēſo a iuriſdicōe. ¶ Tercio fallit ī incēdiario quē ordinariꝰ pōt excōicare ſꝫ pꝰ denūciacōeꝫ n̄ pōt ip̄m abſoluē. ex. e. tua. Scd̓ꝫ āthoſt. eū a ſnīa ſuā abſolue̓ poſſꝫ eciā pꝰ denūciacōeꝫ. nō tn̄ a ſnīa canonis ſicut dictū eſt sͣartiº. ſcd̓o vbi ponit̉ pͥmꝰ cāꝰ de incēdiario.¶ Quarto fallit̓ ī clericis exhibētibꝰ heticiseccīaſtica ſacͣmenta et eos ſepeliētibꝰ. quosordīarius ſuo pōt pͥuare officō. ſꝫ reſtitue̓ nōpōt abſqꝫ indulto ſedis apl̓ice ſpēali. exͣ. dehere. excōicamꝰ. j. §. ſane clerici. ¶ Quintofallit̓ in ſuſpēſiſ ꝑ ꝯciliū a bn̄ficijs ꝯferēdis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten