abſoluere vero poteſt qn̄ abſolucō non egetcauſe ꝯgnicōe al̓s ꝯtra. quia ſi poſſꝫ generaliter abſoluere poſſꝫ et excōicare. di. xxj. deniqꝫEt his ꝯcordat innoc. ſuꝑ c. nouit. vnde dicitibi ꝙſi iudex ſuū errorē recognoſcit ſme cauſecognicōe abſoluit ꝓpter ꝑiculū excōicacōnisexͣ de ſen. ex. ſacro. §. ſi v̓o iudex ¶ Vtꝝ legatꝰexͣ ꝓuīciā ſuā exn̄s abſoluere poſſit ℟º ꝙ nonnec eciā excōicare ar. ex de offi. le. nouit. racōē vt habẻ ibidē ī glo. qꝛ excōicae et abſolueſūt iuriſdicōis. iuriſdicōꝫ āt hꝫ iudex tm̄ ī ſuadioceſi ſiue ꝓuīcia ar. xj. q. i. ſi qͥſꝙͣ. et exͣ d̓ reſcrip. paſtoral̓. ſi tn̄ cognoſceret ſe in ſnīa erraſſe. poſſꝫ eā reuocare ſꝫm innoc̄. Quidā tamēdicūt vt dicit̉ in glo. p̄dicta ꝙ poſſit exͣ ſuamꝓuinciā excōicare ar. xj. q. iij. ſi ep̄s ſicut paulꝰ excōicauit corinthiū abſentē. ix. q. iij. §. vl.h̓ aūt poſſꝫ locū habere ī notorijs vbi non reqͥrit̉ ordo iuris ſꝫm hoſt. et idē videt̉ dicenduꝫde ep̄o ¶ Quid ſi excōicauit aliquē dū erat inꝓuincia ſua. nūquid eū abſoluere poterit quādo erit exͣ ꝓuīciā. ℟º ꝙ nō. qͥa exeudo ꝓuinciam ſuā .ſ. aīo nō redeūdi. ſtatī pͥuatꝰ ē digͥtateff. de offi. dele. l. iij. et iuriſdicō ſtatim expirat ex de offi. le. c. vlti. h̓ exͣ. de offi. le. nouitin glo. ¶ Vtꝝ officialis ep̄i excōicati ex ꝯīcacōe maiori. vere poſſit abſoluere ſubditos illius ep̄i ℟℟º aūt ep̄s inſtituit illu officialē ſuuꝫpoſtꝙͣ iā erat excōicatꝰ aūt āte. ſi pͥmo mō abſolutꝰ ab illo officiali n̄ eſt vere abſolutꝰ. q̄atalis ep̄s eſt ab omni actū legitimo ſuſpenſuset ideo nō potuit inſtituere officialē. ſi aūt inſtituit eū anꝙͣ excōicatꝰ eſſet. aut ceꝑat vti officō an̄qͣ ep̄s excōicaret̉ aut poſt ſi ate ſic abſolutꝰ ab illo eſt vere abſolutꝰ. niſi aliud obſiſtat. ſi poſt tunc ſicut dicunt aliqui abſolutus ab illo non eſt vere abſolutus quia exquonō eepit vti officō an̄ epiſcopi excōīcaconemſuꝑueniēte ep̄i excōicacōe expirauit iuriſdicōei ab ep̄o cōmiſſa. qd̓ declarat ꝑ h̓ quia ſi ep̄uſcorꝑaliter moret̉ aūt deponeret̉ anꝙͣ official̓inciꝑet va officō ſuo. iuriſdicō ſibi ꝯmiſſa abep̄o expirarꝫ exͣ de offi. dele. licꝫ in glo. R ſil̓ivolūt aliqͥ dicere de excōicacōe ſuꝑueniente.Sed h̓ opīo mihi non placuit. et ꝙ in ſuā rōneadducūt ꝓ ſimili nō eſt ſil̓e. qꝛ mors aufert īꝑpetuū execucōꝫ poteſtatis. excōicacō aūt n̄ſed ſuſpedit eā ad tꝑꝰ vn̄ vidẻ dicēdū ꝙ nonobſtāte illiꝰ q̄ ꝯmiſit excōicacōne ſuꝑueniētepꝰ ꝯmiſſiōꝫ. licꝫ ſuꝑueniat an̄ incepcōꝫ execucōis officij abſolutꝰ ab eo dꝫ vere abſolutusreputari Sa q̄ dicta ſunt aliquo mō pn̄t ꝓbari ꝑ ea q̄ dicūt̉ li. vj. de offi. vicarij. romana.in tex. et glo. bern. et de offi. le. licꝫ in glo. hde rich̓. prime opi. videt̉ eſſe jnnō. et hoſt. ¶Vtꝝ p̄ſbīter ſubditū ſaū excōicatū maiori excōicacōe poſſit abſoluere a peccatis ſtante excōicacōe ℟º ſiue iſte ſit excōicatꝰ iuſte ſiue iniuſte dumō teneat excōicacō. ſiue ꝑ euꝫ ſtet ꝙnō eſt abſolutꝰ ab excōicacōe ſiue nō. non p̄tabſolui a ſacerdote a peccatis ſuis excōicacōemanēte liꝫ rod̓. ꝯtrariū dicat. et h̓ manifeſtū ēde eo q̄ eſt iuſte excōicatꝰ. et ſtat ꝑ eū ꝙ ab excōicacōe nō abſoluit̉. qͥa talis actu eſt in pecaaro mortali de quo n̄ penitet. qꝛ ꝯtemnit ſentenciā eccleſie. De illo aūt q̄ eſt iuſte ſiue iniuſte excōicatꝰ. ſꝫ ꝑ eū nō ſtat ꝙ nō abſoluit̉. nōeſt ita claꝝ. qꝛ decretū. xxiiij. q. i. loquỉ de illis q̄ ſe ab vnitate fidei vl̓ ſociētate petri quōcūqꝫ ſegregauerūt. q̄ aūt eſt excōicatꝰ iniuſteet ille q̄ facit ſuū poſſe ꝙ abſoluat̉ ſeip̄os nōſegregat. tn̄ credo ꝙ talis a peccatis abſoluinon poſſꝫ ab hoīe. licꝫ abſoluat̉ ſi vere penitꝫin iudico dei. decretū em̄ ex cōſuetudinē queeſt bōa et optima legū interpres. ſic obſꝫuat̉.vt tales nō abſoluāt̉. qꝛ p̄ſumēdū eſt vt in pl̓ibꝰ. ꝙ iuſte excōicati fuerint. et ꝙ niſi per eosſtaret ab excōicacōe abſoluerēt̉ niſi interdumqͥs teneat̉ diu in excōicacōe ad gͣuiꝰ puniēdūaliqd̓ grāde ſcādalū ꝓ quo fuerat excōicatusCū ergo p̄ſbiter alique abſoluit in foro penitē̓cie. primo debꝫ p̄ponere abſolucōeꝫ ab excōicacor ꝙ a peccatis Excōicatꝰ eciā mīori excōicacōe nō poſſet abſolui a peccatis illa excōicacōe manēte. qͥa vt habet̉ ex de cleri. ex mi.ſi celebrat talis eſt ſacramētoꝝ p̄cepcōe priuatꝰ h̓ rich̓. ¶ Vtꝝ ſi iudex delegatꝰ āte litisꝯteſtacōꝫ excōīcꝫ aliquē ꝓ ꝯtumacia. poſſit illū abſoluere poſt ānū℟º excōicatꝰ a iudicedelegato aut ē excōicatꝰ ab eo poſt ſentēciaꝫdiffinitiuā cui nō ꝑebat et ideo fuit excōicatꝰ. et iſte talis poſt ānū n̄ p̄t ab eo abſolui. qͥaeiꝰ iuriſdicō expirauit in totū eciā quo ad execucōꝫ. et de tali intelligit̉ illd̓ exͣ de offi. iu.di. dele. querēti. Aut ē excōicatꝰ ate litis ꝯtēſtatōꝫ vl̓ poſt litē. tn̄ an̄ ſnīam diffinitiuaꝫ. ettalis abſolui p̄t ab ip̄o poſt annū et qn̄cūqꝫ. etꝓcedere poterit iudex in cā quātūcūqꝫ abſoluerit illū. qꝛ iuriſdicō durat vſqꝫ ad ſentēciaꝫlatā et execucōi mādatā .i. ānū poſt ſnīam vtpacet ibidē in c. ſignificaſti. h̓ in dicto c. querēti ī glo. ¶ Vtꝝ qͥlibēt p̄ſbiter abſoluere poſſit ab excōicacōe mīori a canone lata ℟º quidā dicūt quēlibꝫ p̄ſbiteꝝ niſi ſit hereticꝰ velſciſmaticꝰ vl̓ maiori excōicacōe excōicatꝰ abſoluere poſſe ab excōicacōe mīori et etiā a peccatis venialibꝰ. qꝛ talis abſolucō non reqͥritiuriſdicōꝫ. Sꝫ ꝯtra nullꝰ p̄t aliū iudicare niſihabeat ſuꝑ eū iuriſdicōꝫ ordinariā vl̓ delegatā exp̄ſſa ꝯceſſiōe. vl̓ ꝑmiſſiōe. vl̓ cōſuetudineabſoluere aūt aliquo mō eſt iudicare. Ideo dicut alij ꝙ qͥlibet p̄ſbiter non hereticꝰ. nec ſciſmaticꝰ nec maiori excōicacōe excōicatꝰ. iuriſdicōꝫ hꝫ ſuꝑ quēlibꝫ xp̄ianū quātū ad p̄dictaqꝛ cuilibet p̄ſbitero liceret abſoluere niſi pereccleſiā eſſent iuriſdicos limitate. nō inuenit̉aūt in iure ptātē abſoluēdi a venialibꝰ et a minori excōicacōe a iure alicui p̄ſbitero ab actibꝰ legitimis nō ſuſpēſo. eſſe ſubtractā. rn̄ exͣ.de pe. et re. oīs vtriuſqꝫ ſuꝑ illd̓ oīa ſua ſoluspeccata. dicit glo. nō tamen venialia. ergo qn̄tū ad ꝯfeſſione venialiū nō plus obligat̉ percens ad confitendū ꝓprio p̄ſbitero ꝙ alteri Aſimili dici p̄t de excōmunicacōne minori cumꝯtrahi poſſit vt ſupͣ dictū eſt ſme peccato mortali Alij dicūt contrariū quia vt ipſi dicunt licet xp̄s abſoluēdi ptāteꝫ ꝯtulit apl̓is et alijsdiſcipul̓ ꝑ ſeiꝑ̄ꝫ īmediate. ptātē tn̄ iuriſdicōis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten