ꝓpter ſcandalū illoꝝ qui de hoc nō ſeirent etvideret hmōi licēciatos venire ꝯtra ſentēciastales ī maīfeſto. nec ſūt faciende ſine cauſa legitima et ſine ꝯſenſu illoꝝ ꝓ quibꝰ late ſuntſnīe. Tenet tn̄ hmōi licēcie. et ſuſpenſiōes interdictoꝝ et reuocacōēs excōīcaconū ꝙͣuis īiuſte ſint facte niſi iudex ex toto functus eſſetofficō ſuo quo ad cauſaꝫ illā. A minori v̓o excōi cacōe q̄ incurrit̉ ꝑticipando cū excōicatonō poſſet iudex hmōi aliquā ꝑſonā exciꝑe. qͥahmōī ſentēciā iuris ē. nō hoīs. h̓ rod. Ad h̓ vonota ꝙ nulli poſſūt aliquo puilegio papali ſetueri. qn̄ debeāt excōicatōſ vitare. et ip̄i ſi ſintexcōicati vitari. exͣ e. nulli. h̓ aūt intelligiturſcd̓ꝫ hoſt. qn̄ puilegiū nō ē ex certa ſciēciā ip̄etratū. qꝛ ſemꝑ p̄ſumit̉ impetratū ex ſurrepcōen̓ ꝓbẻ ꝯtrariū. ex de ꝯfir. ad nr̄aꝫ. Si tn̄ papapurlegiū alicui ex certa ſcīā daret. ꝙ ip̄e ſinepena excōicacōis clericuꝫ ꝑcutere poſſꝫ. l̓ ꝙ n̄tenerẻ excōicatos vitare bene valeret ſicut qͥdam habēt nobiles. h̓ abbasEquit̉ videre de tercio articulo .ſ. de hisqͥ cōicant cum excōicatis rōne alicuiꝰ debiti vl̓ ꝯtractꝰ. et circa h̓ querūt̉ pl̓a .ſ. vtruꝫei cui iuraui dare certa pecunia certa die ſi ille īteri excōicet̉ illa die adueniēti tenear ſibiſoluere. ℟º jo. dixit. xv. q. vj. nos ſanctoꝝ. ꝙ̄veriꝰ credit̉ ꝙ licet excōicatꝰ nō habeat iuspetendi tn̄ teneor ei ſoluere. vn̄ licet excōīcacō tollat obligacōꝫ qͦ ad fidelitatē. nō tn̄ q̄ad alios ꝯtractꝰ vt videt̉. Sꝫ contra qꝛ nō debeo eī cōicare niſi in certis caſibꝰ inter quosnō eſt iſte. videt̉ etiā habuiſſe iuramentū tacitam ꝯdicōꝫ in ſe .ſ. hāc ſi res in eodeꝫ ꝑmanſerit ſtatu. ſiue ſi ille ꝑmāſerit talis cui liceat cōmunicare. ar. xxij. q. ij. neqͥs. Ray. aūt ſuꝑ hocꝯſulit ꝙ ego cū teſtibꝰ veniam ad domuꝫ creditoris. et dicā litis michi teſtes ꝙ pecuniamquā debeo iſti. h̓ pono vel vxori ſue numero l̓eiꝰ filio vel baliuo noīe ſuo et ip̄o pn̄te nō cōtradicēte. ſic ero liberatꝰ. Sꝫ h̓ ꝯſiliū n̄ placꝫſcd̓ꝫ hoſt. qꝛ ſic fit iuri fraus ꝑticipacōeꝫ ꝓhibēti. ſicut eī n̄ debeo ei ſoluere ita nec alij nōmine ſuo nec alicui ponere ita ꝙ ad euꝫ poſſitꝑuenire. di. xlvj. ſicut nō ſuo. et exͣ. de pecul̓.cleri. inquirenōum. ideo dicit hoſt. aliter .ſ. qdie adueniente debeo tale pecunia deponerein ede ſacra noīe creditoris. ita ꝙ ei ſolua cuꝫfuerit abſolutꝰ nō ante. et ꝓpter h̓ nullā incuiro excōīcacōeꝫ. qꝛ ꝯceſſum eſt michi ꝙ poſſumcōicare cū eo. etiā ad vtilitatē ſuā ſpūalem. eth̓ ē eiꝰ vtilitas ſpūalis. qꝛ nō excōicati videntes ꝙ nō recuꝑarēt debita ſua ſi excōicarent̉.magis cauebunt ſibi ne ꝯmittāt cauſam ꝓpterquā excōicent̉. et excōicati incitabūt̉ ad abſolucōꝫ ſuā ciciꝰ īpetrādā. Sꝫ h̓ ē intelligendū.niſi forte ſuꝑior exigente contumacia. relaxauerit me ab obſeruacone iuramēti ꝙͣdiu fueritſic ligatus. qd̓ facere p̄t eccl̓ia. xv. q. c. iuratos. et ex de penis. c. vl. et ex de iurtur. venietes. et iō eccl̓ie pluſꝙͣ homī obediendū eſt ī h̓caſu xj. q. iij. qͥ reſiſtit. et xxiij. q. j. quid culpatur. et hoc eſt veꝝ. niſi in caſu vbi pagani velh̓etici vl̓ alij hoſtes iniuſti veniret in brachioforti ad deuaſtādaꝫ et delendā patriā. et excōmunicatus vellet ex aduerſo pugͣre ꝓ patria.tali eſſet ſoluenda pecunia. et etiam vaſalli etiurati ſui tenerent̉ ſequi talē. xj. q. iij. iulianꝰſcd̓ꝫ ray. Hoc tn̄ intelligas eſſe veꝝ ſi eſſꝫ dominꝰ terre. vl̓ ſi eſſꝫ aliꝰ qͥ patriā poſſet defendere. alias nō eſſꝫ ei ſoluēdā nec obediendū.h̓ hoſt. Nota tn̄ ſcd̓ꝫ rod̓. ꝙͣſi ex auaricia nō exzelo iuſticie differret ſoluere. peccaret quo addeū. licet eccl̓ia nō puniret eū. ſicut hebrei q̄ex cupiditatē bona egiptioꝝ aſportauer̄t. peccauerūt. qui aūt h̓ ꝓpter obedieciam fecerūt.meruerūt ¶ Quid de his qͣ excōicati tꝑe excōicacōis acquiſiuerūt negociādo vl̓ ex dono accipiendo. ℟º ſcd̓ꝫ hoſt. tenent̉ totū reſtituereſi animas ſuas velint ſaluare. vt ꝓbat̉. exͣ deeta. et quali. cū bone. et de cleri. ex. mi. poſtulaſtis ¶ Sꝫ nūquid excōicatꝰ aliqͣꝫ obligat ſibiꝯtrahendo. ℟º videt̉ ꝙ nō ad minꝰ ciuiliter.qꝛ om̄s actꝰ legitimi ſūt ſibi īterdctī vt dictūē ſuꝑ de effectū ſn̄ie excōicacōis. ſꝫ et om̄s ꝯtractꝰ. vn̄ alienacō ab eo facta ē irrita. exͣ dedolo et co. veritatis. ad fi. qꝛ eſt e omīs ꝑticipaco interdicta. vt dictū ē ſupͣ. p̄t tn̄ ſe alij obligare. p̄t igit̉ ſuā ꝯdicōꝫ facere deteriore. melioreꝫ nūꝙͣ ar. exͣ de iudi. intelleximꝰ. niſi forte ſe in iudico defendedo. ex de excep. cū īterporem. h̓ hoſt. ti. de penitēcijs. §. de reſtit.Nūquid ꝯtractꝰ mitꝰ cū excōicato tenet. ipſoiure. ℟º diſtinguendū ē. qꝛ ſi ſit talis ꝯtractꝰꝙ ex illo trāſit alter in ptātem alteriꝰ. tenet ꝯtractꝰ. vt cū aliqͥs dat ſe ī arrogacōeꝫ alicuiexcōicati. vl̓ qn̄ qͥs ſe vēdit in ſeruū vl̓ qn̄ cōtrahỉ matrimoniū cū ꝑſona excōicata. et ī hiſcaſibꝰ poſſunt taliter ꝯtrahētes ſibi inuicē cōmunicare tꝑe excōicacōis. ſicut cū qͥs excōicatus recipit̉ in monaſterio ad ꝓfeſſiōꝫ. aut recipit̉ ab excōicatis. credo ꝙ poſſunt ſibiinuiceꝫcōicare ſcd̓ꝫ ꝙ excōicatis regl̓aribus ſolet abalijs fratribꝰ cōicari. In alijs ꝯtractibꝰ diſtingue. qꝛ ſi ꝯtrahēs nō obligat ſe ad cōicanduꝫcū excōicato tꝑe excōicacōis. licet peccet tāliter ꝯtrahendo. tn̄ tenet ꝯtractus. vt ſiqͥs vēdat vel vēdendo tradat aliqͥd excōicato ꝓ p̄cio ſtatim vēdito. Si aūt obligat ſe ad cōicandum cū excōicatō tꝑe excōicacōis in caſu nōꝯceſſo. nō tenꝫ ꝯtractꝰ. vt ſiqͥs iuret excōicatoꝙ vendat eī aliquid. aut locabit. aūt ẜuiet ei.aūt aliqd̓ opus ei faciat. qꝛ illicitū ē qd̓ ei promittit̉. tꝑe excōīcaconis dico. qꝛ ſi iuraſſet ꝙpoſt abſolucōeꝫ aliquas oꝑas ei facerēt obligaretur. licet peccaret ſic iurando. h̓ rod̓. ¶Quid ſi dū aliquis eſt excōicatꝰ aliꝰ cū eo cōtrahat et denarios reddere iuret. ℟º ſcd̓ꝫ hu.vt refert rod̓. licitū ē ſoluere debituꝫ excōicato ꝑ ſe vel alium. et ſcd̓ꝫ h̓ licita eſſꝫ h̓ pactiovl̓ obligacō. qꝛ nō obligat ſe paciſces niſi adlicitū. niſi forte dicat̉ ꝙ hug̓. intelligit d̓ debitō ꝯtracto vel pactōne facta ante excōicacōneꝫ. nō tꝑe excōicacōis. Credit tam̄ rod̓. ꝙidē intelligit de vtroqꝫ caſu. Scd̓ꝫ hoſt. veropaciſcēs cū tali nō obligat̉ quo ad ciuileꝫ obligacōꝫ. ſecus eſt quo ad naturalem. ar. ff. deꝯd̓i. inde. naturaliter. et ſi in ꝯtemptū aliquis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten