alioqṅ poſt iuramētū nō eſſet abſolucō ncceſſaria. ex ē. ꝙ in dubijs ¶ Quid ſi non ſubditꝰp̄ticipet in crimine cū excōicatis a ꝓprīo ep̄o℟ hāc q. mouet gof. ꝓpter opinioneꝫ in quaerat .ſ. ꝙ in h̓ caſu ꝑticipās ligat̉ ſn̄ia iudiciſ.et ſoluit ꝙ ligat̉ talis. qꝛ rōne crimīs ſiue delicti in quo ꝑtitipat iaꝫ fctus eſt de foro ſuo.Sꝫ hͦ queſtio ſꝫm hoſt. nō habet locū. dicit em̄ꝙ talis ligat̉ a canone ſcd̓ꝫ h̓. cui quilibꝫ vndecūqꝫ ſit dū tn̄ ſit baptiſatꝰ ē ſubditus. exͣ dꝯſti. c. j. et vlti. ¶ Vtꝝ qui nūcium vel lrasexcōicato mittit incidat in minorē excōicacōnem. ℟º ꝙ ſic. vt habet̉ li. vj. de elec. vbi piculū. §. nulli. qꝛ ibi ꝓ eodē reputat̉ nunciū vl̓lr̄as mittere et loqui. qꝛ qui ꝑ nunciū l̓ ꝑ lr̄asloquit̉ ip̄eideꝫ vidẻ loqui. ff. de ꝯſti. pe. lcꝫh̓ gar. li. vj. e. greg̓. x. ꝯſtōnem. ¶ Vtꝝ poſſitqͥs acciꝑe lr̄as excōicati aūt nuncios l̓ exenia℟º ꝙ nullū hoꝝ licꝫ. qꝛ ſicut notat hugo. xj.q. iij. qm̄ ml̓tos. ꝑ lr̄as et nūcios et exenia cōmunicamꝰ alijs ¶ Nota tn̄ ꝙ in caſu in qͦ licꝫexcōicato loqui licet etiā ſcribere ſibi. cū tam̄ſcribit̉ ei nō debet in literis ſalutari. ſed locohuiꝰ accuſatiui ſalutē ponit̉ h̓ oracō .ſ. ſpm̄ ꝯſilij ſanioris. ſicut cū quis ſalutat̉ ab excōicato nō debꝫ reſalutare eum. ne ſic cōicet ei ī loquedo in caſu nō ꝯceſſo. ſꝫ p̄t dicere dꝰ em̄detvos. qd̓ dicere nō ē ip̄m ſalutare. ſꝫ pociꝰ ip̄mde ſua culpa arguere. et ad īpetrandaꝫ ſuā abſolucōꝫ āmonere. qd̓ licitū ē. h̓ rod̓. ¶ Quid d̓illo qui recepit munꝰ ab illo qͥ erat excōicatꝰcū ꝑticipantibꝰ ſibi. ſꝫ h̓ neſciebat cū recepitillud ſꝫ poſtea ſciuit. nūquid tenetur redderemunꝰ illud. et nūquid ē excōicatꝰ. ℟ſi ꝓbabilis ignorācia eū excuſat non eſt excōicatusSi aūt ſciēs eū excōicatuꝫ recepit munꝰ ab eoin caſu nō ꝯceſſo excōicatꝰ ē ꝓpter recepcōꝫ.nō ꝓpter retecōnem. nec tenẻ illud reſtituereilli qui dedit. ſed inducendꝰ eſſet in pnīa illerogare in pios vſus ſi ad hoc induci poſſet.ſi tn̄ remitteret ad illū qui dedit in deteſtacōnem excōicacōis et ruborē excōicati. credo ꝙbene faceret in eo caſu cū accepit illud munꝰnihil ſciens de excōicacōe. h̓ rod̓. ¶ Quid ſialiquis aſſurgat vel reuerenciam exhibeat excōicato. aut inclinet caput ip̄i ſalutāti aut labia moueat quaſi reſalutās eū nihil tn̄ dicat.nūquid incidit eoip̄o in canonē excōicacōnismaioris aūt minoris. ſi ſit excōicatꝰ cū ꝑticipātibus ſibi. ℟º cū pene nō ſint extendende ſiaſſurgat̉ excōicato vel reuerēcia exterior exhibeaʳ ſine mīſterij corꝑalis obſequio. ex h̓ ſolonō incurrit excōicacōꝫ maiore vel minoreꝫ. qꝛh̓ facere nō ē eī cōicare. h̓ rod̓. ¶ Nūquid excuſat̉ a maiori excōīcacōe ille qui ꝓpter familiaritatē aūt mētū cōicat excōicato cū ꝑticipātibus ſibi. ℟º ꝙſi ꝓpter familiaritatē exp̄ſſam.xj. q. iij. qm̄ multos. cōicet quis excōiccao. nōincurrit quis excōicacōꝫ maiore vel minoremDe mētu v̓o videt̉ ſentire ray. ꝙ nullus mētꝰexcuſꝫ qn̄ cōicās excōicato in locacōe. or̄one.et ſimilibꝰ. incidat ī excōicacōꝫ Alij v̓o dicūtſi ſit talis metus qui cade poſſit in ꝯſtantē virum excuſat. ne ſic cōicans excōicatis incidatin excōicacōneꝫ minorē. et ita videtur ſentirehu. in c. qm̄ multos. et h̓ opīo videt̉ humaīoret verior cū caſus neceſſitatis excuſet ī talibꝰet etiā caſus vtilitatis qd̓ minꝰ ē. Et quecūqꝫcauſa excuſat cōicantē cū excōicato ſine agguacōe ſn̄ie. excuſat inqua ab excōicacōe mīoriexcuſat et a maiori cōicante cū excōicato cumꝑticipantibꝰ ſibi. niſi a ꝓferente ſn̄iam aliudſit exp̄ſſum. pudor aūt et familiaritas que nonē exp̄ſſa in d. c. nō excuſat cōicante cū excōicato ab excōicacōe maiori vl̓ minori. h̓ rod̓.Quid ſi ſim hoſpitatꝰ in domo aliqua et ſuperueniat publicē excōicatꝰ. nūqͥd teneor īde exire aūt de mēſa ſurgere ſi ſe īgeſſerit ad illā ℟ºꝙ teneor exire de menſa nō obſtante ſcandaloeius et alioꝝ ſi forte inde ſcandaliſent̉. qꝛ ſcādala nō vitant doctor iudex hn̄ viuens. Si āteſſet excōicatꝰ occulte tenerer non ſurgere ſinō poſſum ſurgere ſine nota eiꝰ. In pͥmo etiamcaſu cū ē publice excōicatꝰ nō teneor d̓ domoexire in qua receptꝰ ium ip̄o ſuꝑueniente. duꝫtn̄ poſſim habere locū ſeꝑatū. ita ꝙ nō oꝑteatme in aliquo cōicare cū eo. ſi tn̄ nō timeo ex hſcandalum infirmoꝝ. Itē credo licet ſciā aliquē publicē excōicatū ī aliqua domo receptūeſſe ꝙ ibi poſſim hoſpicium reciꝑe ſi locus ſittāte capacitatis ꝙ oīno poſſim cōioneꝫ eiꝰ vitare aliter non. Si aūt publice excōicatꝰ recipiat̉ tanꝙͣ excōicatꝰ ad menſam ſeorſum. et vitet̉ in omībꝰ p̄ter in neceſſarijs. aut ſi recipīatur etiā tanꝙͣ quilibet aliꝰ nō excōicatꝰ nō teneor ſurgere vel domū relinquere. ſi recipiatin tali loco vel ad talem mēſam. et tā remotaꝫꝙ merito iudicari poſſit ꝙ ego vel illi qui ſūtmecū ad eandē menſā nō excōicamꝰ nec ꝯmerdimus cū illo excōicato. nō teneor inꝙͣ niſi timeaꝫ ſcandalū infirmoꝝ nō intelligenciū cōſcienciā meā. h̓ rod̓. ¶ De hac materia ſic dicjnno. ſuꝑ c. nuꝑ. non dicor excōicato cōicare.licet ego et ip̄e ſimus in aliqua domo. ego ꝓmeis negocijs ip̄e ꝓ ſuis. ſꝫ ſi ego et ip̄e ſimuliremꝰ ad papā. vt ꝓ eodē rogaremꝰ bene īciderem excōicacōꝫ. Si v̓o ego et ip̄e haberemvnā ſolā camerā conmune. bene liceret michieſſe cū excōicato in eadem camera et iacere etꝯmedere ſꝫ nō ī eadē mēſa nec in eodē lecto.qꝛ non p̄t h̓ eſſe ſine volūtaria cōione. ſꝫ ī aliocaſu vtit̉ ſuo iure ¶ Quid ſi excōicatus intreiclauſtꝝ vel domū alienā. nūquid ꝓpter h̓ īdetenentur exire clerici vel laici qui ſunt ibi. ℟ºꝙ nō. qd̓ etiā notauit hu. xj. q. iij. excōicatos.ꝙ ſcolaris qui habꝫ ſociuꝫ excōicatu in domonon tenet̉ inde exire ſꝫ p̄t remanere in eademdomo dū tn̄ nō cōicet ei in cibo potū. locucōne. vel hmōi. Credo etiā ꝙ h̓ ſcolaris agere p̄tꝯtra eū ꝙ vel exeat de domo vel abſolui ſe faciat. h̓ rod̓. ¶ Quid ſi ſit excōicatus ſociꝰ meꝰ℟º ſcd̓m bn̄. exͣ e. ſi v̓o. nō ſtatim teneor diuidere ſo cietatē ſi h̓ ſine magno dāno meo fierinon poſſet ¶ Quid ſi veniam inuitatꝰ vel citatus ad aliqd̓ feſtuꝫ vl̓ ꝯuiuiū et inuenero ibialiquē excōicatū publice quē ſcio publice excōicatum nūquid teneor recedere. ℟ ꝙ ſic.exquo non debeo ibi epulari qͣndiu̓ eſt ibi.