nūquid taliter accepta erūt reſtituenda. ℟ºtā ille ꝙ illi ſūt ſymoniaci. qꝛ ſola voluntateꝯmittit̉ ſymonia vt dictū eſt ſupra circa principiū huiꝰ tituli. et ſꝫm ray. Nec ille ſic receptus tenet̉ renūciare. nec ſic recipientes taliter accepta tenet̉ cuiꝙͣ reſtituere. qꝛ hmōi ſymonia mētalis alias ꝑ ꝯdignā penitentiā expiat̉. ex. e. mandato. ¶ Nota ſꝫm aliquos qn̄recipit̉ pecunia cū iniuria pluriū reſtitui debet ei q̄ potior erat in redata poſt danteꝫ. Etſic ſi aliqui alliciāt aliquē ꝑ auariciā et fraude vt ītret monaſteriū vt habeat inde magnāpecuniā. licꝫ in iniuriā monaſterij ſit receptatamen qꝛ heredes in hoc defraudant̉ q̄ potiores erant poſt illū dꝫ eis reddi. ſic intelligūtilld̓. xx. q. iij. ꝯſtituit. ¶ Ad h̓ nota ꝙ p̄latusextorquēs aliqd̓ ab eccleſia ꝑ ſymonia reddere debꝫ duplicatū. exͣ. e. audiuimꝰ. extorquesvo ꝑ ꝯcuſſione reddere debꝫ quadruplicatuꝫj. q. j. ꝯceſſionis. Cōcutere aūt dicit̉ qui p̄textu officij ſibi ꝯmiſſi extorquet aliqͥd ab inuito ꝯminādo. xxiij. q. j. militare. hec ſuꝑͣ dictaſūt de pena clericoꝝ. layci aūt debent excōrcari. j. q. j. reperiunt̉. ſiqͥs ep̄s.Equit̉ videre d̓ ſexto ſcꝫ q̄ diſpenſatīo etꝑ quos circa ſymoniaꝫ adhibeat̉. Circaqd̓ diſtinguenduꝫ eſt vtꝝ quis ſit ſymoniacēꝓmotus et ſymoniacus. vel ſymoniace ꝓmotus et nō ſymoniacus. et vtꝝ ꝯmittat̉ ſymonia in ordine vel beneficio. Symoniace promotus et nō ſymoniacuſ ē qͥs qn̄ aliquo ꝓ eopecunia dante vl̓ ꝓmittēte ip̄o tn̄ ignorantenec poſtea cū ad eiꝰ noticiā ꝑuenerit ratū habente ē ordinatus vl̓ beneficiatꝰ. Symoniace v̓o ꝓmotus et ſymoniacꝰ eſt qͥs qn̄ ip̄e vl̓aliꝰ ꝓ eo ip̄o ſciente vel poſtea ratu habēteē ordinatꝰ vel beneficiatus. Cuꝫ ꝓmoto igiet ſymoniaco in ordine ep̄s diſpenſare nō p̄tex. e. nobis in fine. ſꝫ ſolus papa ex. e. ſiqͥs intex. et glo. et de renūc̄. poſt trāſactōꝫ in glovj. Sꝫ nūqͥd papa p̄t diſpenſare cū tali niſi renūciet ordīni male recepto. et videt̉ ꝙ nō qꝛſymoniacus furi ꝯparat̉. j. q. j. ordinatōes etviciū furti nō purgat̉ niſi in poteſtatē dn̄i reuertat̉. xiiij. q. vj. ſi res aliena. Sꝫ dicend̓ ꝙbene p̄t diſpenſare. qꝛ viciuꝫ furti p̄t purgarire etiā apud fure remanēte. ff. d̓ vſu. et vtūc̄.ſi fur. hoc notat̉ in glo. illiꝰ. c. ordinatōnes¶ Quid ſi de pecunia ſymoniaca fundata ſiteccleſia. Rn̄det̉. j. q. j. nō ē putanda in glo. ꝙnō demoliet̉. j. q. vj. ꝯꝑimꝰ. et. xij. q. ij. aurū.¶ Quid ſi de pecunia ſymoniaca emat qͥs vinea. nūquid de fructu eiꝰ facere poterit elemoſma. Rn̄det ibi glo. p̄dicta ꝙ nō qꝛ eodemiure cenſet̉ cū pecunia cū fructꝰ loco pecunie ſuccedāt. ar. exͣ de vſur. cū tū in fine. Cuꝫſymoniace v̓o ordinato nō ſymoniaco p̄t ep̄sdiſpēſare. j. q. j. p̄ſentiū. et ex. e. d̓ ſymoniacoin tex. et glo. et hoc ſꝫm ray. gof. et bn̄. ibidēſi poſtꝙͣ ſciuerit ſe ſymoniace ordinatū renuciet prius ſimpliciter et pure executōni ordinis ſic ſuſcepti. ad h̓ em̄ tenet̉ exͣ d̓ elec. ſi alicuiꝰ. j. q. v. quicūqꝫ in priº. et ex. e. ex inſinuatōne. qd̓ em̄ dicūt h̓ iura et ſil̓ia in beneficioet dignitate putāt habere locū et in ordine.Si dicat̉ ꝙ talis nō habꝫ executōem et nullꝰrenūciare p̄t ei qd̓ nō habet. Rn̄det gof. ꝙ p̄irenūciare quantuꝫ ē in eo offerēdo ſe ꝑpetuodeponi vt di. xxj. nūc aūt. Scd̓m aūt hoſt. cūtali ſymoniace ordinato n̄ ſymoniaco poteſtforte ſi crimen ſit occultu ep̄s diſpenſare. ar.ex. e. de ſymonia. Cū ꝓmoto vero ſymoniacead aliquaꝫ religionem nō ſymoniaco ſꝫm aliquos p̄t ep̄s diſpēſare. ar. ex. e. de regularibꝰſꝫm alios v̓o indiſtincte ſtanduꝫ eſt illi. exͣ. e.qm̄. Prime opinionis videt̉ eſſe ray. īmo ſꝫmeū cū tali p̄t diſpenſare nō tm̄ ep̄s ſꝫ etiā aliplatus eiꝰ vl̓ capl̓m. dū tn̄ ip̄i nō fuerint ꝑticipes ſymonie. tunc em̄ cū ꝓpter hoc debeātpuniri. exͣ. e. dilectꝰ. nō debet ex eodē factopuilegio gaudere ſꝫ potiꝰ vident̉ poteſtateeligendi amiſiſſe et alij qͥ nō peccauerūt acq̄ſiuiſſe. exͣ de elec. bone me. ¶ Sꝫ nūquid cumeo qui per alienā ſymoniā religionē intrauitvel beneficiū vel ordineꝫ obtinuit nec ſtatimcū ſciuit renūciauit ſed in ordine ſuſcepto miniſtrauit et ordinē aliū recepit ep̄ūs diſpēſabit. Credit rod̓. ꝙ hoc ep̄s poſſit qꝛ talis nonē ſymoniacus licꝫ in hoc grauiter deliqueritnō tamē de abbate vel capitulo credit ꝙ circa ordinē diſpenſare poſſit. qꝛ hͦ eis ꝯceſſumeſſe nō recolit. De ſymoniace v̓o ꝓmoto nonſymoniaco ad beneficiū diſtinguūt ſic hoſti.in ſū. et ray. et bn̄. ex de renūc. poſt tranſlationē. in glo. xj. ſcꝫ ꝙ ſi beneficium illud eratſimplex tūc poſt libera eiꝰ reſignatōꝫ p̄t illd̓recuꝑare ex diſpenſatōe ep̄i vel capituli cuꝫꝯſenſu ep̄i. ex. e. ex inſinuatione. et de elec. ſialicuiꝰ in fine. Vel p̄t dici ſꝫm glo. illiꝰ. c. exinſinuatōe. ꝙ capl̓m nō diſpenſat ſꝫ eligit talem ꝑ diſpenſatōeꝫ ep̄i qꝛ ep̄ūs cū eo diſpenſat de ꝯſilio capituli. j. q. v. p̄ſentiuꝫ. Et dicitrod̓. ꝙ hoc dicit̉ ſimplex beneficiuꝫ qd̓ ē ſinep̄latione dignitatis. Aliqn̄ em̄ dicit̉ ſimplexbeneficiū qd̓ nō habꝫ curam aīaꝝ ānexam vtſupͣ in ar. iij. §. circa aūt munus a lingua. vn̄dicit ꝙ de eccleſia habente hm̄oi curā aīaꝝannexā ſine p̄latione dignitatis p̄t epiſcopuſin hoc caſu diſpenſare. Sed qͥd ſi ei dignitasſit anexā. dicit ꝙ nō poteſt. ar. exͣ de p̄ben. c.vltimo. Si aūt erat platio vel dignitas ſubdiſtingue ſcꝫ ꝙ ſi ad ip̄am ſine aliquā accuſatōevenerit et ꝓprio motu renunciauit humiliterpoſtulans vt eius renūciatio admittat̉ factarenuciatōne recuꝑare poterit eam ex diſpenſatōne epiſcopi ſui ſi tamen vtilitas vel neceſſitas eccleſie hoc requirat. ar. j. q. j. p̄ſentiū.et. c. quicūqꝫ circa pͥncipiū. et. ar. exͣ de elec.ſi alicuiꝰ a cōtrario ſenſu. Si vero in iudiciocōtenderit vel vocatus fuerit et timore ꝓbationū in iudicio ꝯfeſſus fuerit. nō poteſt epiſcopus illa vice vel in illa vocatōne cum eodiſpenſare ſed poteſt alia vice. vt ar. exͣ. e. nōbis. §. j. et exͣ de elec. ſi alicuiꝰ in priº. Et ſꝫmhoc intellige illud. j. q. j. erga. et. j. q. v. p̄ſentiū. et alia ſimilia. hoc autē dicit rod̓. eſſe verum quādo aliquis eſt electus ad p̄lationemvel dignitatē ꝑ collegiū ſꝫ ſi eligeret̉ ꝑ rege