Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

in fraudem vt impediret̉ ꝓnotio eius. Ideobonū eſt ſꝫm hoſt. ꝙ iudex ꝯſideret qualitateet merita ꝑſonaꝝ ſcꝫ vtruꝫ is qui opponit ſitamicus vl̓ inimicꝰ. ar. ex de ſymo. ſicut nobiſEt ex ꝑſonis penſet dicta non tamen recipiatdubiū ꝓ notorio vel ecōuerſo. vn̄ ſi habꝫ negociū ſuſpectu modicū aſſignet tꝑs infra qd̓ille q̄ ſe opponit ꝓcedat et ꝓbet qd̓ intēditquo trāſ lato nō audiat̉. ar. ex de ꝯuer. cōiuex publico. niſi ex cā magna. ar. ex de excep.paſtoral̓. Si aūt ꝯuenit̉ ex culpa tūc ꝓmoueri poteſt nō obſtāte creditoris reclamatōe qꝛaūt abſolue̓t̉ et tūc eſt bn̄. aūt ꝯdemnabỉ ettūc ſaltē cedet bonis. nec aliud ages habuiſſet etiā ſi ordinatus nō eſſet qꝛ inanis ē actioquā excludit inopīa debitoris. ex de reſtitu.ſpō. olim Aūt nulla queſtio mouet̉ nec ē mota et tūc eſt bonū ꝙ ordinator inquirat d̓ ſtatū ordinandi. Etſi inueniat ꝙ teneat̉ ex dolovel fraude vl̓ aliud impedimētū canonicū exofficō repellat eū ſicut repelleret criminoſūquēlibet et infame. ij. q. vij. alique. et. vj. q. jinfames. alias ſi nullū impedimentū interuenerit eum ꝓmoueri poterit. ar. ex de ſcru. c. j.Idē eſt ſi onerā depoſuerit et rōem reddideritniſi canonicū impedimentū obſiſtat. Sic ītellige illd̓ exͣ e. c. vnico ille gratus ep̄s dix. ⁊cͣAlanꝰ et īvilh̓. indiſtincte notauerūt obligatū ad rōcinia nullatenꝰ ordinandū. di. lj. pertotū. et. C. d̓ ep̄i. et cle. official̓. et exͣ e. c. vnico. nō diſtinguit ſꝫ dicit ꝙ ex ordinatōe taliūeccleſia diffamat̉. hoſt. v̓o nō putat ꝙ ꝓptereoꝝ verba ſit tā ſolēnis et rōnabilis et cōisſnīa oīmqꝫ doctoꝝ diſtinctio cācellanda. exde elec. ec cle. ij. §. deniqꝫ. Inno. v̓o exͣ. e. ſuꝑc. vnico. dicit ꝙ ſiqͥs gerat tutelā vel curā legitimā vel neceſſariā a legibꝰ ſibi impoſitamvel etiā ſuſcipiat miſerabiliū ꝑſonaꝝ ꝓcurationes et admīſtratōes autoritate tn̄ ep̄i nonimpedit̉ etiā ꝓmotio cū etiā ꝓmotus ſuſciꝑepoſſet. vt patet in. c. ꝑuenit. Vel dic̄ ꝙ clericinō pn̄t hmōi officia exercere hoc eſt veꝝ generaliter ſꝫ nō ꝓhibent̉ ꝓcurare vel adminiſtrare vnū negociū etiā laycoꝝ Quid d̓ obligato ex ca pignoris. ℟º ſꝫm hoſt. nō videtꝙ ꝓmoueri poſſit ante redditā rōeꝫ. ar. ex depig. ſignificāte et. c. cū ꝯtra Quid de filiovſurarij. ℟º ſꝫm hoſti. nō dꝫ ꝓmoueri ne ſuccedat in viciū patri. Secus ē ſi hereditate repudiēt et dignꝰ ſit vel patris clamores emendet. exͣ d̓ vſur. tua nos et. ij. q. iiij. ego Vtꝝille q̄ iurauit alicui ad certu tꝑus ſoluere vl̓ſcribere vel aliud opus honeſtū facere poſſitordinē ſac̓ꝝ reciꝑe anteꝙͣ impleat qd̓ iurauit℟º ꝙ ſic qꝛ talis aut nihil habꝫ et tūc ē manis actio vt dictū eſt ſuꝑ. aūt hꝫ et tunc poſtordines nō minus remanet obligatus ꝙͣ eratprius. Vn̄ ſi talis ꝓhibente creditorē fueritꝓmotus nō ꝓpter hoc deponet̉ ſed bona ſuacedent ei in ſolutōem que ſi nō ſufficiāt ep̄ūsſꝫm bn̄. exͣ. e. tenet̉ ei. et di. lxxxviij. formari.vel etiā ep̄s nō tenet̉ ei qꝛ ille nō tenet̉ face̓vltra illd̓ qd̓ p̄t. ar. ex de ſoluc̄. odardꝰ. Scribere aūt vel aliud opus honeſtū facere p̄t etdebet poſt ordines ſi ſe ad hec antea obligauit dūmō nō impediat̉ diuinū officiū dicerxxj. q. j. clericus. alias ſubroget aliū loco ſuiC. de ep̄i. et cle. qͥſquis cenſibꝰ ſꝫm gof. Qd̓credit hoſt. etiā veꝝ niſi ſit eiꝰ ꝓpria manuselecta. aliter ſecus eſt. Vnde ſi iurauit ꝙ ſcriberet manu ꝓpria nō licebit ei ſubrogae̓ aliūniſi d̓ ꝯſenſu eiꝰ cui iurauit. ar. exͣ d̓ offi. d̓lec. fi. Quid de eo q̄ erat obligatus ad aliqd̓officiū inhoneſtū puta ad mīſtranduꝫ in balneis vel tabernis vel cloacis purgandis. ℟℟ºnō dꝫ ordinari in clericuꝫ donec ſoluerit velaliū ſuppoſuerit eque ydoneū ad officiū huiuſmodi exequend̓. hͦ tn̄ nō requirỉ in trāſeūte ad monaſteriū ſꝫm rod̓. Quid ſi talis velit religione intrare. ℟º p̄t dumo non ex leuitate vel ex volūtate ſubtrahendi debitū hocfaciat ſꝫ ex feruore caritatis vel ſpūſſancti interna inſpiratōne Nec facit iniuriā creditoriqꝛ excuſat̉ ſpūſſancti autoritate. xvj q. ij dueet ex de regularibꝰ monaſteriū. Monaſteriuaūt tenet̉ ei ſatiſface de his q̄ ille ꝯtulit ſibixvj. q. ij. ſiqua mulier Si veo nichil ꝯtulit qꝛnihil habebat inanis eſt actio ⁊cͣ vt ſupra declerico Si aūt poſt eius ingreſſuꝫ monaſteriūaliqua acquireret occaſione alicuiꝰ puta perſucceſſionē hereditariā ſcꝫ vbi ē ꝯſuetudo ꝙpoſt ingreſſū monaſteriū ſuccedunt parentesmorientibꝰ vl̓ ꝑ donatōeꝫ inter viuos vel cāmortis vl̓ ꝑ teſtamentū ibi tm̄ teneret̉ ei cuierat monachus obligatus quantū acquiſiuitoccaſione eiꝰ ar. xix. q. v. ſiqua mulier Si ātnō ſatiſfaciat nec monachꝰ defēdat patientmiſſione in poſſeſſione bonoꝝ illoꝝ inſti. deacqͥſi. ꝑ arrog̓. §. fi. Vel monachꝰ faciet ī moPdere qd̓ īnaſterio qd̓ ꝓmiſit dū tn̄ nō impediat̉ obſerm ꝓmduuantia regularis vt de clerico ſuꝑͣ dictū fuittiſde neceſſitat.alias ſecus eſt C. de ep̄i. et cle. ad ſimilitudinem licet ſit ar. ꝯtra. ff. de ſoluc. l. inter artifices et ex d̓ offi. dele. c. vlt. ſꝫm gof. Et quādo monachus ꝑ ſe faciet qd̓ ꝓmiſit deducanſꝫm ray. expēſe ne ſit oneroſꝰ moaſterio xvj.q. vj. de lapſis Dixit tamen innoc̄. ꝙͣ ſcd̓ꝫ aliquos nō deducent̉ expenſe quia qui altarioſeruit ⁊cͣ Nec obſtat p̄dictis qd̓ dicit̉ di. liij.legem ꝙ in monaſterijs nō debent recipi niſia publicis fūctionibꝰ abſoluti Nec qd̓ dicitdi. xlv. quicūqꝫ ſcꝫ ꝙ ſerui nō admittant̉ adclericatū niſi prius fuerint mānumiſſi qꝛ hocintelligit̉ de ꝑpetuo obligatis vt de ſeruiscurialibꝰ et huiuſmodi qui ꝑpetuum impedimentū habent Alia vero iura ſupra dicta loquūt̉ de impedimentis temporalibꝰ Ex predictis ſupra patet ſꝫm gof. ꝙ poteſtas qui iurauit regimen ciuitatis per annū Et magiſtericolariū qui iurauit regimen ſcolariū ꝑ annūEt capellanus ſcꝫ clericus vel ſeruiens q̄ eccleſie vel domino iurauit ſeruire per annumpoteſt religionē intrare qꝛ iuramentū nō violat qui illud in meliꝰ ꝯmutat exͣ de iureiurāperuenit hoc idē ſentire videtur hug. di. liij.legem Dicit tamen ibidē ꝙ forte alicui ſe cōſulenti hoc nō ꝯſuleret nec ſuaderet hoſt. vodicit ꝙ tūcius eſt ei prius illud quod iurauit