et ar. ex d̓ excep. deniqꝫ. §. vlt Nō obſtat illd̓qd̓ dr̄ ex de elec. ꝑ inquiſicionem. quia loquitur de iudicio quādo ſcꝫ fit general̓ inqͥlitioNec obſtat qd̓ dr̄ exͣ de exceſ. p̄la. poſtꝙͣ gͣueqꝛ loquit̉ qn̄ clericus nulla neceſſitatē ꝯpulſus extra iudiciū de ſuo crimine gloriat̉. hicaūt loquimur in foro mixto ſcꝫ ꝑtim iudiciatiet ꝑtim penitentiali. qꝛ iudiciale nō repelliet qꝛ p̄nale nō punit̉ nec publicat̉. niſi quatenꝰ ſe publicauit. ¶ Quid ſi vult et petit ſep̄moueri clericus et nō vult eiꝰ platus quiaforte ſcit ſecrēte euꝫ ꝯmiliſſe aliqd̓ peccatumgraue vel ꝓpter aliquā ſil̓em cauſam. ℟º aūteſt clericus regularis. et talis nō ꝓmouebitcōtra voluntate ſui plati. Et ſic loquit̉ ex detemp. or. ad aures. Aut eſt clericus ſeculariset tūc aūt nō hꝫ ius petedi ordinari. et ſic nōtenet̉ eū ep̄s ordinare nec ordinari face. Icetiā intelligi p̄t dicta decretalis. Aut hꝫ iuspetendi rōe dignitatis vel bn̄ficij cui annexꝰeſt ordo et ſic nō p̄t eū ep̄s ꝓhibere. Et ſic loquit̉ exͣ de temp. ordi. ex tenorē. Vel etiā loquit̉ de clerico ſeculari ſꝫm ganf. cuiꝰ pctm̄nō eſt enorme et occultu ē. licet plato ſit notuꝫ. qd̓ em̄ oꝑat̉ crimen mediocre manifeſtuꝫhoc oꝑat̉ crimen enorme occultu. vt hec ꝓbant̉ ibidē. c. quēſitū. Priore diſtinctōem etſcd̓aꝫ ponūt ganf. et bn̄. ſuꝑ illd̓. c. ex tenorē¶ Vtꝝ ꝓmoues indignos ad ordīes pecert℟ºº a dn̄o deſcribit̉ ſeruꝰ fidel̓ qui ꝯſtitutuseſt ſuꝑ familiam dn̄i ſui vt det illis in temꝯ.menſurā tritici. Et ideo infidelitatis ē reus q̄diuina tradit alicui ſuꝑ menſurā eiꝰ. qui aūtꝓmouet indignū hoc facit. et ido crime mortale cōmittit quaſi ſuo dn̄o infidelis. p̄cipuecū hoc ceoat in detrimentū eccleſie et honoris dei qui per bonos mīſtros ꝓmouet̉. Eſſetem̄ infidelis dn̄o terreno q̄ ponerēt aliquoſiutiles ī officijſ eiꝰ. Pretea peiꝰ ē īdignoſ adſacra miſteria ꝓmouere ꝙ iā ꝓmotos nō corrigere. ſed heli mortaliter peccauit nō corrigens efficaciter filios ſuos vt patet. j. reg. v.ergo multo fortiꝰ mortaliter peccat ep̄us ꝓmoues indignos. Vn̄ adminꝰ requirit̉ ꝙ ordinās in ordinao ꝯtrariū aliqͥd eſſe ſanctitati neſciat. Et etiā exigit̉ vt ſcd̓m menſurā ordinis vel officij iniūgendi curaꝫ apponat vtcertitudine de qualitate ordinādoꝝ ſalte exteſtimonio alioꝝ habeat. Et hoc eſt qd̓ dicitapl̓us ad thimo. manꝰ nemini cito impoſueris. Qui aūt indignū ordinat ordinadi tus vlteriꝰ nō habebit. xxv. q. ij. ſi qui ep̄i. h̓ at̄ eitdeꝝ ſꝫm io. qn̄ ſcienter ꝓmouet indignuꝫ ſcꝫeū qui ⁊ in crimine notorio alias repelli nonpoſſet ab ordinē ꝯferendo. ex de temp. or. extenorē. bn̄. vero dicit ꝙ illu eundē ordinē cōferre nō poſſet ſed alios bn̄ poſſet et pene nōdebet extendi. hug. aūt dicit ꝙ nulluꝫ ꝯferrept. Ꝙ vero dicit̉ ꝙꝙ eoīp̄o ꝙ ordinatus apparet indignꝰ et ordinator. lxxxiij. di. tants. etc. daniel. hoc eſt veꝝ ſꝫm bn̄. ex de eta. cū ſuars. qn ordinās ꝑ ſe examinat ordinand et n̄paliū. ¶ Sꝫ ꝯtra illi qui nō habent ſcīaꝫ necſanctā vitā qn̄qꝫ pn̄t eſſe vtiles ad tꝑaliū gubernatōeꝫ. Vel ꝓpter potentiā ſecularem velꝓpter induſtria naturaleꝫ. ſed eccl̓ia indigetminiſtris nō tm̄ ꝓpter ſpūaliū diſpenſatōeꝫ ſꝫetiā ꝓpter tꝑaliuꝫ gubernatōem. ergo ⁊cͣ. ℟℟ºtꝑalia nō ſunt querēdā niſi ꝓpter ſpūalia. Vn̄ꝓpter bonū ſpūale debꝫ eſſe lacrū tꝑale contemptū. et negligi tanꝙͣ incōmoduꝫ. ¶ Si dicat̉ ꝙ ep̄s in nu̓o ſufricienti idoneos miſtrosinuenire nō poſſet. ſꝫ talem ydoneitatē in eisrequireret qualis deſcribit̉ a ſanctis. ℟º denun ꝙͣ ita deſerit eccleſiā qn̄ inueniant̉ ydonei miniſtri ſufficiētes ad neceſſitateꝫ populiſi ꝓmouerent̉ digni et nō indigni. Et ſi nonpoſſent inueniri tot mīſtri quot ſūt mō meliꝰeſſet habere paucos mīſtros bonos ꝙͣ multoimalos. vt dicit beatus clemes. et habet̉ ex d̓eta. cū ſit. ¶ Sed nūquid qui reputat̉ dignꝰad vnū ordinē. reputari p̄t indignꝰ ad alium℟ºº ꝙ ſic ſi ordinas examinauit ꝑ aliuꝫ. l. di.quicūqꝫ. et. xv. q. vlt. c. j. Si aūt ꝑ ſemetip̄m.ab aliquo ordīe repellere nō poterit niſi forte poſtꝙꝙͣ ordinatus fuit indignū ſe reddidēꝫrit. ex d̓ eta. accepimꝰ. hec ganf. Vn̄ ſꝫm bn̄.ibidē. qui ordinauit aliquē non p̄t eī crimenaliqd̓ poſtea vel irregularitateꝫ obicere niſinoua cauſa ſuꝑueniente. Si tamen ꝓmoueread aliquā dignitate poſſꝫ ꝯtra eū exciꝑe. di.xij. nos ꝯſuetudineꝫ. et ar. exͣ de ele. ſcriptū.non aūt accuſare. ex de accuſatōibꝰ nulli. Etſil̓iter qui tolerauit alique in officio vel digtate minori poteſt cōtra eum exciꝑe. licet nōaccuſare ſi eligat̉ ad maiore. hec bn̄. ¶ Vtꝝep̄us eos quos ordinauit ꝑ exceptōeꝫ a beneficio remouere vel repelle poſſit. videt̉ ꝙ nō̄qꝛ illos quos ordinauit reputare debet ydoneos. ex de elec. accepimꝰ. §. penl̓t. ibi eo pſertim ⁊cͣ. Ex quibꝰ verbis ſatis ꝯuincit̉ ꝙ derigore iuris expreſſe tenere nō poteſt aliquāexceptio cōtra tales. equitate tamen penſatapoteſt. qꝛ delictū ꝑſone redūdare nō debꝫ indamnū eccleſie. xvj. q. vj. ſi ep̄m. ¶ Sed ꝯtraqꝛ quis nō poteſt venire ꝯtra factū ſuū. ex defi. p̄ſbi. veniēs. Dicenduꝫ ꝙ hoc eſt veꝝ vbiꝓpter defectū vult remouere eū vl̓ repellereſecus eſt ſi ꝓpter viciū ꝑſone vt dicỉ in. c. accepimꝰ. In hoc em̄ caſu lederet̉ publica vtilitas et honeſtas. ergo iudex occurrere debex de excep. exceptōem. hec hoſt. Adhuc nota ꝙ hoſti. ꝯſuluit om̄ibꝰ epiſcopis ꝙ examinēt vel examinari faciant. nō excōicent ſicutmulti faciūt ne laqueo ſe ſuſpendant. Abſoluāt ergo ad cautela ordinatos publice in eccleſia ah omni vinculo excōicationis et cumeis ſuper omnibꝰ irregularitatibꝰ diſpenſentin quibus poſſent et debent ſꝫm deum et cancnes. hec āt abſolutio et diſpēſatio etiā mi ſisab extraneo prelato ꝓderit inquātū ꝓpriꝰ platus cum eodeꝫ diſpenſare poteſt. quia omīailla vident̉ ſibi eſſe cōmiſſa ſine quibꝰ nō poteſt ordinatio expediri. extra de officio dele.preterea. ¶ Inſuꝑ nota ſꝫm hoſti. ꝙ ꝑ ꝓpriumplatum dupenſat̉ in caſibꝰ illis in quibꝰ recepiſſet executōem ſi mandatū eius ab iniciointerueniſſet. puta qn̄ ordinatur ab extraneo