ſit dubia debꝫ ad ſuꝑiorē recurri q̄ poteſtateꝫhabꝫ in talibꝰ diſpenſandi. Et hoc ē obſeruādū in ieiunijs ab eccleſia inſtitutis ad q̄ om̄scōīter obligant̉ niſi in eis fuerit impedimentū aliqd̓ ſpeciale. Dicit aūt hoſt. ſuꝑ. c. ꝯſiliūꝙ in diſpenſatōe ſuꝑ ieiunio nō ſufficit licentia ſimplicis p̄ſbiteri etiā ex iuſta cā niſi ſumma neceſſitas īmineat ita ꝙ ad ep̄m ſine ꝑiculo nō poſſit recurſus haberi. et vt dicit cauſaſufficiens ad diſpenſandū ē infirmitas. nature debilitas. ciboꝝ cariſtia ſiue penuria. velpauꝑtas. ꝑegrinatio. labor et ꝓtractio mēſenimia. vt in ſeruientibꝰ menſe nobiliū et huiuſmodi. ¶ Sꝫ obicit̉ illd̓ qd̓ dixit xp̄s luc̄. rnō poſſūt filij ſponſi ieiunare ꝙͣdiu ſpōſus eſtcū ip̄is. Eſt aūt xp̄s cū oībus iuſtis ſpūaliterin eis habitās. vn̄ dn̄s dicit Math̓. vlti. Ecceego vobiſcū ſum vſqꝫ ad ꝯſummatōem ſeculiergo iuſti nō obliganʳ ad ieiunandū. ℟º illd̓verbū p̄t exponi tripl̓r. vno mō ſꝫm criſo. quidicit ꝙ diſcipuli qͥ dicunt̉ filij ſponſi adhucerāt imbecilliꝰ diſpoſiti vn̄ ꝯꝑant̉ veſtimētoveteri. Et ideo in corꝑali pn̄tīa xp̄i mag̓ erātfōuedi in quadā dulcedine ꝙ exercendi in ieiunij auſteritate. Et ſꝫm hoc magis ꝯuenit vtdiſpēſent̉ in ieiunijs cū imꝑfectis et nouicijſꝙͣ cū antiquioribꝰ et ꝑfectis vt patꝫ in glo.ſuꝑ illd̓ pſal. Sicut ablactatus ē ſuꝑ matremſuā. Scd̓o mō p̄t dici ſꝫm hiero. ꝙ dn̄s ibi loquit̉ de rōne veteꝝ obſeruanciaꝝ. vn̄ ꝑ hocdn̄s ſignat ꝙ apl̓i nō erāt in veteribꝰ obſeruacijs detinedi quos oꝑtebat gr̄e nouitate ꝑfundi. Tercio ſꝫm augͥ. qui diſtinguit duplexieiuniū quoꝝ vnū ꝑtinet ad humilitatem tribulatōis et hoc nō ꝯuenit viris ꝑfectis q̄ dicunt̉ filij ſponſi. vn̄ vbi lucas dicit. Nō poſſūt filij ſponſi ieiunare. Math̓. x. dicit̉ nō pn̄tfilij ſponſi lugere. Aliud ieiuniū eſt qd̓ ꝑtinꝫad gaudiū mētis in ſpūalia ſuſpēſe et tale ieiuniū cōuenit viris ꝑfectis. ¶ Vtꝝ pueri teneant̉ ad ieiuniuꝫ. ℟º ꝙ nō. pͥmo qꝛ nō eſt ineis ſicut in ꝓuectis ita neceſſaria repreſſio vicioꝝ ad quā ē ieiuniū inſtitutū. ſcd̓o qꝛ indigent multo cibo ꝓpter neceſſitatē augniti qd̓fit de reſiduo alimēti. tercio ꝓpter nature debilitatē ex qͣ ꝓuenit ꝙ indiget frequēti ciboet nō multo ſimul aſſūpto. qꝛ v̓tus natural̓ ỉꝯuertere nō poſſet. Et ideo dū ſūt in augmētoꝙ ſꝫm ph̓m ē vt in pluribꝰ vſqꝫ ad fine tercijſeptenij nō tenent̉ ad ieiunia eccleſie. Cōuenies tn̄ eſt vt etiā in hoc tꝑe ſe ad ieiunandūexerceāt plꝰ vl̓ mīꝰ ſꝫm modū etatis ſue. qͣn̄tn̄ magna neceſſitate vel tribulatōe īminentein ſignificatōeꝫ pn̄ie artioris etiā pueris ieiunia indicunt̉. vn̄ Iohel̓. ij dicit̉. ſanctificateieiuniū. Et poſtea ſequit̉. Cōgregate ꝑuuloset ſugentes vbera. ſicut etiā de iumētis legiIon̄. iij. hoīes et iumēta nō guſtēt quicꝙͣ necbibāt aquā. ¶ Quid de nouicijs et iuuenibꝰregularibꝰ ſeu monachis vel religioſis. ℟ºſꝫm bon̄. ꝙ ſuꝑ ſoluēdo ieiunio vl̓ nō ſoluerdo tenen̉ magis diſcretōi aut diſpēſatōi ſucrū p̄latoꝝ acqͥeſcere ꝙͣ ꝓprio iudicio. ¶ Vtrūpauꝑes teneant̉ ad ieiunia eccleſie. ℟º ꝙ nōſcꝫ qn̄ ſimul tm̄ hr̄e nō poſſūt hora ꝯmeſtiōisqd̓ ad victū tociꝰ diei ſufficiat ꝯmode. vl̓ ecqn̄ ex p̄cedēti media debilitati. ieiuniū ꝯmode n̄ pn̄t ſufferre. ¶ Vtꝝ peregrināteſ et viatores teneant̉ ad ieiunia eccleſie. ℟º ꝙ ſi ſittal̓ ꝑegrinatio vl̓ viacio q̄ differri poſſet ſineincōmodo dꝫ differri ſi ſimul cuꝫ ea nō poſſitieiunari. ſi aūt nō pn̄t differri vel qꝛ tꝑs ieiunij poccupat hoīem in via vel qꝛ dies feſtusalicui īminet ad quē ex deuotōe hō ꝑgē cupvl̓ qꝛ mora in patria ꝑiculū hꝫ vl̓ ſpūale velcorꝑale p̄t ſꝫm diſpoſitōeꝫ ſui ſuꝑioris ſoluere ieiuniū vbi ita ē ꝯſuetū. qꝛ ex hoc ip̄o ꝙ p̄lati diſſil̓ant ānuere vident̉. hec tho. hoc tn̄ītelligit̉ de illis qͥ adeo affligūt̉ itineris labore ꝙ ſil̓ cū ieiunio nō pn̄t itinerare. ¶ Necobſtat ꝙ ꝯſilio p̄teptuꝫ dꝫ p̄poni. qꝛ intenciodātis hmōi p̄ceptū nō ē excludē alias piaſ etmagͣ neceſſarias cās. ſecus ē de p̄ceptis legisnature q̄ ꝓhibent hͦ qd̓ ſꝫm ſe ſꝑ eſt malū. ¶Quid de curſoribꝰ. ℟º ꝙ curſores quoꝝ vſē neceſſariꝰ ſi nō pn̄t currere ſiml̓ et ieiunareexcuſant̉ ſi ieiuniū ſoluāt. qn̄ v̓o morant̉ cudn̄is ſuis in aliquo loco vl̓ etiā qn̄ modicumvadūt ieiunare debent. niſi forſitan īmineateis viacio grādis quā vt ꝑficere poſſint etiaꝫpaucis diebꝰ anteꝙͣ iter arripiāt ieiuniū ſouāt. hec rod̓. ¶ Vtꝝ manualiter oꝑantes teneant̉ ad ieiunia eccīe. ℟º ſi ieiunādo poſſūvictū ꝯpetēter hr̄e ꝓ ſua ꝑſona et familia cꝰincūbit eis cura. ſiue qꝛ alias ſūt diuites. ſiueqꝛ de mīori labore ieiuniū ſecū ꝯpaciēte pnilucrari ſufficientiā. nō excuſant̉ a ieiunio. ſiaūt alias nō poſſint tm̄ laborare ꝙ victū ſufficientē acquirāt niſi ſoluēdo ieiuniū pn̄t ſꝫmdiſpoſitōeꝫ ſui p̄ſbiteri ieiuniū ſolue̓ et laborare. Ex quo patꝫ ꝙ intēcio maioris lucri nonneceſſarij nō excuſat eos a pctō ſi ieiuniū ſoluāt. Nec etiā illi ſūt īmunes a pctō q̄ noluntoꝑarioſ ꝯducere niſi tali pacto ꝙ ieiuniū ſoluat niſi forte ſit ncc̄ia cā q̄ feſtinantia oꝑiſ ꝓquo laborat̉ expoſcat. ¶ Quid de illis q̄ hn̄cſeruire in mēſis nobiliū diutiꝰ ꝓtrahendis.℟ºº ſi ex cā neceſſariā ꝑ̄ueniāt aliqͣntulū horāꝯmedēdi ex toto ꝯmedēdo vl̓ modicū p̄libādo ne deficiāt in ſeruiēdo et hͦ faciat iā poſitis mēſis vl̓ paꝝ ante ita ꝙ ꝓpter ꝯtinuatōꝫtꝑis debeat reputari totū vnā mēſa nō credoꝙ peccent. ſicut nō peccāt ſeruitores mediocriū ꝑſonaꝝ q̄ ſurgūt de mēſa dn̄oꝝ ſuoꝝ vtad vinū vadāt vel exeniā deferāt et reuertentes ad menſaꝫ iteꝝ ꝯmedūt hec rod̓. ¶ Quidde regularibꝰ q̄ debēt legere ad mēſam refectorij. ℟º idē eſt dicend̓ qd̓ dictū ē de ſeruietibꝰ nobiliū dū tn̄ hoc faciāt licenciati. Poſſunt etiā hoc facere ſine licencia ſpeciali ip̄iregulares qͥ hͦ hn̄t a regula ꝯfirmata a ſedeapl̓ica qd̓ ſi nō habent a regula nō eſt tūc facienduꝫ etiā de licētīā niſi ſit rōnabil̓ cā. hecrod̓. ¶ Vtꝝ egrotates excuſent̉ a ieiunijs eccleſie. ℟ºº ꝙ ſic qꝛ em̄ in eis natura ē debilisideo ſi daret̉ eis vna vice totū ſil̓ qd̓ ē neceſſariū ſuſtentatōni nature grauaret̉ natura. etſi pluribꝰ vicibus dat̉ ꝯfortat̉ et vigoratur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten