ſic loqͥtur augꝰ. h̓ bon̄. Sexto dꝫ eſſe frequēsqd̓ ē ītelligēdū dupliciter. vno mō vt quociēſqͥs ꝑ pctm̄ mortale ceciderit tociēs ꝑ ꝯfōneꝫreſurgat iuxͣ illud ꝓuer. xxiiij. Sepciēs in diecadit iuſtꝰ et reſurgēt. q̄ em̄ vult manꝰ habere mūdas oportet ꝙ frequēter abluat eas. Secūdo mō vt eadē peccata diuerſis p̄ſbiteris ꝯfiteat̉ ſꝫm ꝯſiliū augͥ. et hētur de pe. di. i. quēpenitet. qͣnto qͥs pluribꝰ cōfitẻ ſub ſpe venieturpitudinē crimis. tāto faciliꝰ ꝯſequet̉ gr̄aꝫremiſſioīs. Nota tn̄ ꝙ ſi cōfeſſio legitime fctāſit et ꝑtinēcia ad eā ſꝫuata nō oportet neceſſario iteꝝ ꝯfiteri q̄ al̓ ſumꝰ ꝯfeſſi. ſꝫ lingua cordis nō carnis apud iudice veꝝ. ea iugiter cōfiteri debemꝰ. de pe. di. i. §. his autoribꝰ. Sꝫqꝛ qn̄qꝫ prima cōfeſſio vl̓ qn̄ primo facta fuitirrita fuit. vl̓ fuit poſtea irritata. iō oportꝫ eāaliqn̄ iterari. Sūt aūt qͣtuor caſus cōes et vſitati in qͥbꝰ doctores dixerūt cōiter cōfeſſiōeiterādā eſſe. ¶ Primꝰ eſt ꝓpter enormitate delicti ob quā oportꝫ pctōre ad ſuꝑiorē remittiqui cōfeſſiōꝫ remiſſi dꝫ audire et abſoluere niſi malit alteri cōmittere. ar. xxxiij. q. ij. latoreet exͣ d̓ pe. et re. ſigͥficauit ¶ Scd̓ꝰ ē ꝓpter ignorāciā p̄ſbiteri. vt cuꝫ p̄ſbiter cui qͥs ē cōfeſſusē ignarꝰ. qͣri em̄ debꝫ p̄ſbiter tūc ligare et ſoluere ſciēs. et eī iteꝝ ē cōfitēdū ex licētia velꝓprij ſac̄dotis vel ſuꝑioris de pe. di. i. quempenitet. et di. vj. q̄ vult. Et ſi neget̉ licenciaet nō aſſit ſuꝑioris copia. ſufficit licēcia petita licet nō obtēta ar. exͣ. de regularibꝰ. licꝫ etde iurepa. nullꝰ iudex ī glo. Si tn̄ ꝯfitēs prudens eſſꝫ et cōfeſſorē inſtruerꝫ ꝓut ſue ꝯfeſſioni expediret eū iteꝝ cōfiteri nō oporteret.Terciꝰ ē ꝓpter fictōꝫ. vt ſi ſcienter pctm̄ aliqd̓mortale ī corde retinuit vl̓ ſi cū volūtate peccādi acceſſit. ¶ Quartꝰ ē ꝓpter cōtēptū ſatiſfactōis vt qn̄ negligerꝫ et ꝯtēpnerꝫ facere penitēciā iniuctā ſibi. Et idē ē de eo qͥ ꝯceꝑatſatiſfacere et oblitꝰ ē pn̄īaꝫ iniūctā ar. de pe.di. iij. ſi apl̓s. ſi em̄ ſciret eā et impleret iterari n̄ oportēt. Et ītelligūt̉ iſti duo caſuſ vltimiqn̄ ꝯfitēs p̄ſbiterū mutat. ſi eī ad eūd̓ reuertat̉. aut ē recēter cōfeſſus et ſic nō tenẻ. aut ille de peccatis eiꝰ ē oblitꝰ ꝓpter diuturnitatētꝑis et tūc tenet̉ eadē dicere ſibi q̄ priꝰ dixerat. Rod̓. tn̄ dicit ꝙ ſi penitēs recolat pn̄iaꝫ īiūctā ſibi quā facere cōtēpſit ſuffic̄ ꝙ idē penitēs eā explicat p̄ſbitero cui de nouo cōfitet̉. nec tenet̉ ꝯfiteri pctā q̄ alias ē cōfeſſus. etde qͥbꝰ fuit iniūcta pn̄ia illa. h̓ rod̓. ¶ Sūt ātalij duo caſus. Vnꝰ eſt ꝓpter pctī obliti recordacōꝫ. alter ꝓpter recidiuacōꝫ. In qͥbꝰ ſanū ꝯſiliū eſſꝫ ꝙ oīa iterarꝫ qn̄ ſacerdote mutat. velqn̄ reuertỉ ad eūdē qn̄ pcta eiꝰ oblitꝰ ē ꝓpterdiuturnitatē tꝑis. Nō credo tn̄ ꝙ teneat̉ dicere alia pctā niſi ī generali vt ſi dicat alias ſepeccaſſe et cōfeſſuꝫ fuiſſe et ſibi talē pn̄iaꝫ iniūctā fuiſſe. et ſic ſatis poterit eiꝰ cōdico et īgratitudo ꝯgnoſci. deinde addat ſe nuꝑ hocpeccatū ꝯmiſiſſe vl̓ recordatū eſſe. h̓ bon̄. Vn̄ſiqͥs pꝰ ꝯfeſſiōꝫ etiā an̄ pn̄ie īiūcte explecōeꝫrecidiuet nō tenẻ pctā ſibi priꝰ dimiſſa ꝯfiteri. ſꝫ ei ſufficit pn̄iaꝫ ſibi priꝰ iniūctā explereh̓ tho. ¶ Nā aliud dicere ē viā cōfōis et ſalutis multis auferre cū multi aliqn̄ cōfiteāt̉ aliqd̓ pctm̄ enorme qd̓ poſtea vix dicerēt aliciſacerdoti. Nec autoritates ſctōꝝ hoc dicereꝯpellūt. qꝛ hoc nō ē ꝯfeſſiōꝫ diuidere. primaem̄ fuit ītegra et ſcd̓a ſimiliter. qꝛ hūc n̄ oportet de alijs hr̄e nouū remorſum nec nouā abſolucōꝫ. h̓ bon̄. In caū tn̄ in quo notabilis etꝑiculoſa gͣuitas pctī nō poſſꝫ exprimi niſi dicendo aliqd̓ peccatū priꝰ cōfeſſum et remiſſuꝫteneret̉ penites illd̓ pctm̄ iterū dicere ſac̓doti. hec rich̓. ¶ Aliqͥ tn̄ de eo qͥ recordatꝰ ē peccati obliti ſic diſtinguūt .ſ. ꝙ aūt tꝑe cōfeſſionis penites adhibuit diligēciā ꝓūt d̓ lege cōmuni humana ꝑmittit frāgilitas vt memoriāhaberꝫ oīm ſuoꝝ pctōꝝ mortaliū ¶ Aut fuitignoras ignorācia affectata vl̓ craſſa. ſi ſcd̓omō credo ꝙ recta rō exigᵗ vt iᵈ idē peccatū ꝯfiteat̉ eidē ſacerdoti ſi illū ꝯmode p̄t īuenireet nō ſit ab illo ſacerdote poſtea īterdicta abſoluēdi ptās. aut p̄dictū pctm̄ et oīa alia peccata mortalia priori ſacerdoti cōfeſſa ꝓut p̄trecolere ꝯfiteaʳ alteri ſacerdoti. Si primo mōnō credo ꝙ priori ſacerdoti teneat̉ tēcone neceſſitatis illd̓ pctm̄ cōfiteri ſed alij ſecerdotiꝙͣuis em̄ de iſto fuerit abſolutus ꝙͣtū ad iudiciū eccleſie triūphātis et militātiſ qꝛ ſacerdoſabſoluere p̄t de cōfeſſis et p̄dicto mō oblitistn̄ qꝛ abſolutio de oblitis debet intelligi ſubhac ꝯdicōe .ſ. vt qn̄ reducta fuerint ad memoriā dicāt̉ illi ſacerdoti ī ꝯfeſſiōe q̄ ab illis p̄tabſoluere. tenet̉ illd̓ cōfiteri poſt eiꝰ remotāobliuionē. et ſic diſtīguit rich̓. ¶ De recurſuaūt ad ſuꝑiorē ꝓpter enormitatē delicti diſtinguenduꝫ eſt qꝛ aūt recurrit ad eū ꝓpter abſolucōꝫ a pena vl̓ penali vinculo puta excōicacōis vel irregularitatis et tūc ſufficit ꝙ cōfiteaʳ ſibi iᵈ. Aut ꝓpter abſolucōꝫ ec̄ a culpa. ettūc ſi ſuꝑior nō remittat ad ꝓpͥm ſacerdotē cōſiliū ſanū ē ꝙ ei dicat oīa de qͥbꝰ hꝫ remorſuꝫet ꝓ illis oībꝰ abſolucōꝫ et pn̄īaꝫ recipiat generalē. Si āt hēat aliquā excuſacōꝫ rōnabilērōne cꝰ vult poſtea alij cōfiteri tenet̉ illd̓ reuelare ſuꝑiori et illud et oīa alia inferiori. etille ex tūc euꝫ ab oībꝰ peccatis abſoluere p̄tdūmō faciat pn̄iaꝫ a ſuꝑiori ſibi iniūctā ꝓ illo peccato. qꝛ q̄dā pcta abſolucōi ſuꝑiorū reſeruāt̉ magis ꝓpter taxacōꝫ pene quā ſuperior iniūgere dꝫ diſcrete ꝙͣ ꝓ alio. h̓ bon̄. Vn̄ īhoc cau abſolucō ꝓpri p̄ſbiteri et ſuꝑioris vnā ꝯplent ſufficiētem abſolucōeꝫ. p̄cedere tn̄debꝫ abſolucō ſuꝑioris ſꝫm rich̓ Thomas vodicit ī qͣdā queſtiōe d̓ quolibꝫ ꝙ p̄ſbiter inferor ab oībꝰ a qͥbꝰ p̄t debꝫ abſoluere eū. deind̓debꝫ eū ad ſuꝑiorem remittere de reſiduo abſoluēdū. Si tam̄ ille qͥ cōfitet̉ eſſꝫ excōicatꝰ n̄p̄t vt idē dicit in. iiij. di. xvj. q. fi. abſolui a clpa niſi priꝰ ſit abſolutꝰ ab excōicacōe. qꝛ excōicatꝰ nō ē ꝑticeps ſacram̄toꝝ eccleſie. hectho. Vn̄ n̄ bn̄ dixit rod̓. dicēs in glo. ti. d̓ ſenex. §. xxviij. Sꝫ nūquid erūt ſuꝑ illd̓ quo ad illā. ꝙ cōfeſſor p̄t abſoluere excōicatuꝫ a pctīspriuſꝙͣ ſit ab excōicacōe abſolutꝰ. Licet autēquis non teneat̉ neceſſario confiteri peccata
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten