Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

ꝓmouēda ꝙ alij ea que ſunt iuriſditōis ꝯmittant. ī nullo p̄iudicat̉ inferioribꝰ platis niſiquerētibꝰ q̄ ſua ſūt nō q̄ ihū xp̄i. et qͥ gregi p̄ſunt nō vt paſcant ſed vt paſcant̉ ab eo. hectho. Secundo obicit̉ ſic. iᵈ per quod impedit̉ diuinū mandatū nō p̄t ꝑ priuilegiū alicꝰhoīs ꝯcedi. ſꝫ ꝓuer. xviij. mādat deus rectoribus eccīaꝝ vt diligēter vultū pecoris ſui agſcant. et impedit̉ ſi aliꝰ ꝙͣ ip̄e eius cōfeſſionēaudiat gͦ ⁊cͣ. Vn̄ dicit glo. ſuꝑ illo verbo ꝓu̓xxvij. diligēter ꝯgnoſce vultū pecoris tui Daſtori eccīe d̓r. diligēte curā adhibe his quibꝰte p̄eſſe ꝯtigerit. aīos actuſqꝫ ſinguloꝝ ꝯſiderans diligēter vt ſi qͣd vicij reꝑeris ſtatī emendare memēto. ergo vultus iſte nihil aliud ē n̄ꝯſcīa ſubditi quā ſacerdos non poterit agnoſcere ſi aliꝰ eū audiat. ℟º ꝙ ip̄e abſoluitur abillo mādato dum aliꝰ ſupplet vicē eiꝰ. et hocqn̄ ſuꝑior p̄latus vel hn̄s licentiā ab ip̄o taliplato audit. et ideo ip̄e nō tenet̉ audire. nec alius ꝯfiteri. Vel dicēdū ꝙ duplex ē vultꝰ ſubditoꝝ ſcꝫ exterior q̄ ꝯſiſtit in cōuerſatōe manifeſta. hūc tenet̉ platus diligēter agnoſcere etſi errat corrigere. qꝛ eccīa tm̄ iudicat de maīfeſtis. ſecretoꝝ aūt ꝯgnitor et iudex ē deus. vtdicit g̓g̓. di. xxxij. erubeſcant. Vultus interioreſt ꝯſcīa hanc nō tenetur nec p̄t agnoſcere.Tercio obicit̉ ſic qui audit alicuius ꝯfeſſionēē ꝓpriꝰ iudex eiꝰ alias nō poſſet euꝫ ligare etſoluere. ſꝫ vniꝰ hoīs nō pn̄t eſſe pl̓es ꝓprij ſacͣdotes vel iudicēs. qꝛ tūc teneret̉ pl̓ibus obdire qd̓ eſt impoſſibile ſi p̄ciꝑent ꝯtraria l̓ impoſſibilia gͦ ⁊cͣ. ℟º īcōuenies eſſꝫ ſi eſſent duoquoꝝ vterqꝫ eque ſuꝑ eandē plebe ꝯſtituereſꝫ ſi ſunt duo ſuꝑ eandē plebe īmediate ſic̄ p̄ſbiter ꝑrochialis et ep̄us et papa q̄libet eoꝝp̄t ea q̄ ſunt iuriſditōis ad ip̄m ꝑtinētia alteriꝯmittere. Sed ſi ſuꝑior ꝯmittat duobꝰ quoꝝvnus principaliꝰ altero ſuꝑ eandē plebe ꝯſtitueret̉ nō eſt incōueniēs. Et ſꝫm hoc q̄ principalior ē dupliʳ p̄t ꝯmittere. Aut ita ꝙ eū viceſui ꝯſtituat. et tūc talis ē principalior ꝙ p̄latꝰinferior ſic̄ pnīariꝰ pape ꝙͣ ep̄s et pnīariꝰ ep̄iꝙͣ ꝑrochialis ſacerdos. et magis tenet̉ eis cōfitens obedire. Alio mō eum ī cōadiutorē illius p̄ſbr̄. ꝯſtituat. et qꝛ coadiutor ad eū ordīacui adiutor dat̉. ideo coadiutor ē minꝰ principalis. et iō penites nō tm̄ tenet̉ ei obedire ꝙtum ꝓprio ſacerdoti. hec tho. Quartō obiceſic iniuriā facit ſacro qui ſacr̄m iterat ſuꝑ eande materia vel ad minꝰ inutiliter facit. ſꝫ q̄ cōfeſſus ē alteri ſacerdoti tenẻ iteꝝ ꝯfiteri ꝓpͥoſacerdoti ſi petat. qꝛ nō eſt abſolutꝰ ab obedientia quā tenet̉ ei. gͦ ⁊cͣ. ℟º nullꝰ tenet̉ ꝯfiteri peccata q̄ nō hꝫ. Et ideo ſiqͥs pnīario ep̄i vl̓alij ab ep̄o ꝯmiſſionē hn̄ti ꝯfeſſus fuerit cumſint ſibi peccata dimiſſa et quo ad deū et qͦ adecciam nō tenet̉ ꝯfiteri ꝓpͥo ſacerdoti ꝙͣtucunqꝫ petat. ſꝫ ꝓpter ſtatutū eccleſie de ꝯfeſſionafacienda ꝓprio ſacerdoti ſemel in anno eodeꝫmō debet ſe hr̄e ſic hn̄s tm̄ venialia Talis em̄debet tm̄ venialia ꝯfiteri vt dicūt quidā et ꝓfiteri ſe a peccato mortali immune. et ſacͣdosei in foro ꝯſcīe credere dꝫ et tenet̉. Si tn̄ iteꝝꝯfiteri tenerẻ nō fruſtra primo ꝯfeſſus fuiſſetqꝛ ꝙͣꝫto quis pl̓ibus ſacerdotibꝰ ꝯfitet̉ tantoplus eī de pena remittit̉. tū ex erubeſcētia cōfeſſionis q̄ in penā ſatiſfactoriā ꝯputat̉. tū exvi clauiū ſꝫm aliquos. vn̄ tociēs p̄t cōfiteri qab om̄ī pena liberat̉. Nec reiterato facit inturiam ſacro niſi illi in quo ſanctificatō adhibetur ꝑ caracteris imp̄ſſione vel ꝑ materie cōſecratōꝫ quoꝝ neutꝝ ē in pnīa. vn̄ bonū eſt ꝙq̄ audit ꝯfeſſionē aucͣte ep̄i inducat ꝯfitentemvt ꝯfiteat̉ ꝓprio ſacerdoti qd̓ ſi noluerit nihilominꝰ eū abſoluere dꝫ. hec tho. Quīto obicit̉ ſic aūt ſacerdos ꝓprius ꝓhibere p̄t ne cōfiteả alteri ꝙ ſibi. aūt nō. ſi p̄t ergo ī tali cāunō debꝫ ꝯfiteri niſi hn̄tibus priuilegiū ꝯfeſſionēs audiendi. ſi nō ergo videt̉ exemptꝰ a ꝓprīo ſac̓dote. ℟º cū nō habeat imꝑiū par ī parem aūt minor in maiore ꝓhibere nō p̄t. nec īhoc ſubditi obedire tenent̉. hec pe. Sextoobicit̉. aut debꝫ iteꝝ ꝯfiteri ſuo p̄ſbitero autnō. ſi ſic gͦ nō fuit ſufficiēter abſolutꝰ. ſi nonergo ſacerdos tenet̉ ei tradere euchariſtiā cꝰneſcit ꝯſcīam. ℟º ſic̄ iam dictū ē nō tenet̉ ꝯfiteri peccata q̄ nō habet qui aūt ē abſolutus apnīario ep̄i vl̓ pape iam nō hꝫ iſta peccata. iōnō tenet̉ ea cōfiteri. tenet̉ tn̄ ſi p̄ſbīter exigatpeccata ſiqua hꝫ q̄ nō ſit ꝯfeſſus ei cōfiteri ꝓter ſtatutū eccīe. l̓ ſaltē ſe pn̄tare corā eo et dicere ſe fuiſſe ꝯfeſſū et ip̄e debꝫ ei credere et euchariſtiā dare. ſufficit em̄ ſic eiꝰ ꝯſcīam ſcirecū aliā certitudinē de pctīs eius nō poſſit hr̄eSi tn̄ p̄ſbiter aliqͣ ꝓbabilia ſigna hret ꝙ iſteveꝝ nō diceret nō tenet̉ ſibi euchariſtiā dareniſi fide ei ſufficiēter faceret ꝙ alicui potentieum abſoluere ꝯfeſſus eſſꝫ. hec rich̓. Septīoobicit̉ ſic innoc. 3ꝰ in cōcilio generali d̉ ſic.omīs vtriuſqꝫ ſexus fidelis exquo ad ānos diſcretōis ꝑuenerit. oīa pctā ſua ſolꝰ ꝯfiteat̉ ꝓprīo ſacerdoti. et in eadē decretali dicit. ſiqͥsex cā voluerit ꝯfiteri alij priꝰ licentiaꝫ petātet obtineat a ꝓpͥo ſacerdote. ſi ergo ſacerdosꝓpriꝰ nō dat licentiā videt̉ ꝙ nullo mō poſſitcōfiteri alteri. Vn̄ bn̄. gloſans iᵈ verbū ꝓprioſacerdoti dicit ſic. Sꝫ ecce fr̄es mīores et p̄dicatores et alij r̄ligioſi nō hn̄tes ppl̓m hn̄t priuilegiū vt alios ꝑrochianos poſſint reciꝑe adpn̄iam. Nūquid ſufficit priuilegiū ad hoc. vtalienos ꝑrochianos poſſint reciꝑe ſine licentia ꝓprij ſacerdotis. Dicas ꝙ nō ſufficit priuilegiū ſine licētia ſui ſacerdotis. priuilegiū em̄nō equiparat eos illis q̄ a ppl̓o vl̓ ab ep̄o ſūtclecti. vel illis qͥ ab ep̄o vel alias a ppl̓o p̄ficiūtur. Et dat eis priuilegiū ſolā executōeꝫ. etita ad hoc ē ncc̄ia licētiā ꝓprij ſacerdotis. Nālicet eque omēs ſacerdotes in ordinatōe recipiant ptātem ligādi atꝫ ſoluēdi. Ligata tn̄ eſtin eis ꝙ nō pn̄t eam exequi niſi data ſibi poſtea aucͣte et ptāte ab ep̄o dyoceſano vel a ſedeapl̓ica. Hoc ec intelligas de ſacerdotibꝰ religloſis ac recluſis. qꝛ nec illi pn̄t iniūgere pertētias nōt baptiſare nec p̄dicare et ſil̓ia q̄ ꝑtinent ad curā aīaꝝ n̄ electi fuerint a ppl̓o velep̄o cū cōſenſu ſui p̄lati. xvj. q. j. alia ꝑueīt. §.ecce in h̓. c. qꝛ poſito ꝙ alicui data ſit ab ep̄o