Vel a iuriſdicōe a iure ꝯceſſa ſiue ꝑmiſſa. ſicdicū̉ ꝓprij ſac̓dotes illi quos ep̄i vel abbatesexempti in ſuos eligunt ꝯfeſſores Et illi qͥ ſubditos alienos audiūt in caibus a iure ꝯceſſisquos cāus require infra verſus finē huiꝰ tituli. primo mō dicit̉ ꝓprius p̄ſbr̄. 2º magis ꝓprie3º minꝰ ꝓprie. Sumēdo igit̉ ꝓpriū p̄ſbr̄m propſ br̄o iuriſditionē hn̄te aliq triū dictoꝝ modoꝝ nō eſt ꝯfeſſio faciēda niſi ꝓprio ſacerdotiad hoc vt hō nō tranſgrediat̉ p̄ceptū et ꝯſeqͣtur ꝯfeſſionis effectū. Sumēdo v̓o ꝓpriū ſacerdote primo mō licet ſit ei regulariter faciēdaꝯfeſſio. In multis tn̄ calibꝰ nō oportet vt onſum ē ꝑ decre. hec rich̓. Poteſt ec archiep̄s dūviſitat ꝓuītiā ſuā ſubditos ſui ſuffraganei adꝯfeſſione audire abſoluere et eis pn̄ias ſalutares iniūgere. liº. vj. de cenſibꝰ ꝑpetuo. et ē ꝓtꝑe illo p̄ſbiter ꝓpriꝰ ſꝫm primū modū. Ad hͦv̓o nūc iure nouo ē exp̄ſſum ꝙ fres minores etp̄dicatores audire pn̄t ꝯfeſſiones. Illi ſcꝫ fr̄esq̄ ſunt ad hoc electi et ep̄o p̄ſentati. ex. vij. lide ſepulturis ſuꝑ cathedrā ¶ Quid ſi ſciat peccator ſuū p̄ſbiteꝝ hereticū eſſe aut ſolicitatore ad malū. aut frāgilē et ꝓnū ad pctm̄ ꝙ quiſꝯfitet̉ vl̓ reuelare ꝯfeſſionē ꝓbabiliter exiſtimat̉. vel ſi pctm̄ ꝯtra eū ꝯmiſſū ſit de quo qͥsꝯfitere debet. ℟º in huiōi caſibꝰ a ꝑrochialivel eiꝰ ſuꝑiori petendā ē licētia alteri ꝯfitēdiq̄ ſi neget̉ ſufficit petita licet nō obtēta. qꝛ intali cāu nō tenet̉ ꝓprio ſacerdoti ꝯfiteri d̓ pedi. vj. placuit. etiā ſi nō hꝫ aliū cui ꝯfiteat̉ intelligit̉ in hoc cāu ſꝫm aliquos nō hr̄e cōpiap̄ſbiteri nec ī hoc trāſgredi p̄ceptū eccleſie qꝛp̄cepta iuriſpoſitī nō extēdūt̉ vltra ītētionē ꝑ̄cipietis q̄ eſt finis p̄cepti. Hoc aūt eſt caritasſcd̓m apl̓m. nec aliqua īiuria fit in hoc ſacerdoti. qꝛ priuilegiū amittere meret̉ qͥ ꝯceſſa ſibi abutit̉ ptāte et huiꝰ ſnīe ē tho. et pe. et ſil̓rinnoc. et hoſt. ſuꝑ iᵈ. c. om̄is. ¶ Vtꝝ p̄ſbiterꝑrochialis debeat faciliter dare licentiā ſuisſubditis alteri ꝯfitēdi. ℟º qꝛ multi ſūt adeo īfirmi ꝙ potiꝰ ſine ꝯfeſſionē decēderēt ꝙͣ ꝯfiterent̉ tali p̄ſbitero. vn̄ illi qͥ ſunt nimis ſolicitivt ꝯſcīas ſubditoꝝ ſciant multis laqueū damnatōis iniciūt et ꝑ ꝯn̄s ſibiip̄is. hec bon. Hoetiā ꝯſulit ꝙ ſi ꝑrochianꝰ aliquā latente caſūnō ꝯfitendi ꝓprio ſacerdoti habeat licentiā einullatenꝰ denegat ſꝫ ꝯcedat. Sed ſi forte contemni viſibiliter ſe p̄ſumat negare p̄t. de ꝯſcīatn̄ caueat. hec hoſt. ¶ Sꝫ nūqͥd dicēti ſe hr̄e licentiā a ſuo ꝑrochiali cōfitendi alteri credēdū eſt ſine lr̄is. ℟º ꝙ ſic. licet em̄ in iudicō cōtentioſo nulli ſit credendū ſine ꝓbatōne. argumentū exͣ. de foro compe. ſignificaſti. In penitentiali tn̄ credendū ē cuilibet ſi dicat ſe licentiā hr̄e a ſuo iudice ſꝫm hoſt. et jo. Sꝫ rod̓.dicit ꝙ nō tenẻ ei credere ꝙ ſit ſuꝑiori ꝯfeſſuſet ab eo abſolutꝰ niſi hoc eī cōſtet ꝑ lr̄as ſuꝑioris vel alio mō legitīo qd̓ p̄t intelligi veruꝫeſſe de pctīs maīfeſtis. vl̓ qn̄ hꝫ ꝓbabiliter ſulpectū ſubditū ſuū. ¶ Vtꝝ ſacerdos ꝑrochialis poſſit audire ſubditū ſuū extra territoriū ꝑrochie ſue. ꝙ nō arguit̉. ff. de iur̄. oī. iu. l. fi.ſed illd̓ habꝫ locū in his q̄ ſunt ꝯtentioſe iuriſditōis. Porro cū pnīa ſit de iuriſditōne voluntaria quilibꝫ p̄ſbiter curatꝰ p̄t vbiqꝫ ſubditūꝓpriū expedire. ff. de offi. ꝓconſul̓. l. ij. Et infra de loco nihil exprimit ꝯſiliū generale hectho. ¶ Vtꝝ p̄ſbiteri ſeculares vel etiā regulares ſiue monachi quibꝰ nll̓a cura ꝯmiſſa ē abep̄o vel alio ſuꝑiori audire poſſint ſubditos ꝑrochialis p̄ſbiteri de licētīā eius. ℟º hn̄. videt̉ dicere ꝙ nō. exͣ. d̓ pe. et re. oīs in prin glo.magne ſuꝑ illd̓ alieno ſacerdoti. ſꝫ tenendū ēꝙͣ ſic. cū em̄ quilibꝫ p̄ſbr recipiat ptātem ſoluēdi et ligandi in ordīatōne ſi materiā .i. ſubditū habeat. ſoluere p̄t et ligare vt dictū ē sͣ.talis aūt hꝫ materiā exquo de licētiā ꝓprij iudicis alique audit. Hec requirit̉ in hoc licentia ep̄i ſꝫ tm̄ p̄ſbiteri ꝑrochialis ip̄iꝰ ꝯfitētisvt patꝫ in. c. omīs n̄ in cāibus ad ep̄m ſpēaliter ꝑtinētibus. Et huiꝰ opīonis ē hoſt. ¶ Sedp̄dictis obuiare vident̉ gof. et ray. dicētes ꝙreligioſi vel recluſi nō hn̄t ptāteꝫ ſoluēdi velligandi nec baptiſandi p̄dicandi nec alia quead curā aīaꝝ ꝑtinet faciēdi n̄ fuerint electi appl̓o vel ab ep̄o et cū aſſenſu ſui ſuꝑioris inſtituti. xvj. q. j. alia. et. c. ꝑuenit. Sed dicendumſꝫm hoſt. ꝙ illa iurā et ſil̓ia intelligi debet dereligioſis qui volunt ſibi vſurpare ꝑrochiasſine licentia ſuꝑioris ſui et ſine autoritate epivt etiam bn̄ innuit̉ in eiſdem verbis. vel quādo volūt aliquem audire ſine licentia iudiciscius vel etiā ſine licentia ſuꝑioris ſui nulla alia neceſſitate inſtāte vt innuit̉. xvj. q. j. placūit. ¶ Vtꝝ ī arº. nccītatis teneat̉ quis cōfiteriheretico ſciſmatico vel cōſil̓i. ſi catholicꝰ nōpoſſit hr̄i. ℟ºº ꝙ nō qꝛ nullꝰ habꝫ claues eccleniſi ſit catholicꝰ. de pe. di. j. verbū dei. et. c.que penitet. Sūt etiā tales excōīcati excōicātōe maiori qͣ abſoluere n̄ pn̄t xiiij. q. j. audiuiꝰQuiimo ꝯſulere ꝙ nulloº ꝯfiterẻ eis d̓ pctīsſed de pctīs doleret et qꝛ tm̄ diſtulit ꝯfeſſiōꝫet ꝯfiteat̉ ī corde bene deo et ſufficit ei. Tales em̄ ponerent ip̄m defacili in aliquo errore vel deſperatōe ſicut phariſei iudam dicētescū ꝯfiteret̉ eis pctm̄ ſuū Aʳ. xxvij. qͥd ad nostu videris. de pe. di. vj. c. j. A talibꝰ vel etiaꝫnotorijs peccatoribꝰ nullū ſacramentū ē recipiēdū p̄ter baptiſmū. xxxj. di. vj. veꝝ. et. j. q.j. ſacramēta. Sil̓r credo ꝙ ec̄ in articulo ncc̄itatis nullꝰ debet ꝯfiteri excōīcatō maiori excōicatōe qꝛ talis ſoluere nō p̄t vt dictū ē. Cuꝫp̄dictis ꝯueniūt hoſt. ray. et alij. ¶ Quid ſi qͥſeſt fornicatus vel aliqͥd tale fecit occulte ī ꝑrochia aliena ꝓpter qd̓ ſit excōīcatꝰ a p̄lato illius loci. Nunquid debet de illo peccato ꝯfiteri ꝓprio ſacerdoti vel illi in cuiꝰ ꝑrochia fecit īᵈ. ℟º ꝙ ꝓprio. Si āt ſit excoīcatꝰ ꝓpter ỉpeccatū ſic conſueuit fieri ī furtis. rapinis. ethuiōi quoꝝ ignorā̉ actores. mittendꝰ ē talisad excōīcante abſoluēdꝰ ab excōicatōe huiōiqꝛ nō poteſt abſolui ꝑ ꝓpriū ſacerdotē. Et illoqd̓ dicit ius ꝙ rōne delicti ſortit̉ quis foꝝ intelligendū eſt quo ad ꝑtinentia ad foꝝ ꝯtentioſum. qꝛ p̄t ibi de crimīe ꝯmiſſo publice dusniri iudicari et puniri. Secus ē de occulto ſꝫmrod̓. Scd̓m tn̄ aliquos illd̓ intelligitur non tm̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten