Einde ꝯſiderandū eſt d̓ defectibꝰ ꝯtingentibꝰ ī miſſe celebratōe. circa quodſciendū ꝙ huiōi defectibus dupliciteroccurri poteſt vno mō p̄ueniendo ne ſcꝫ defectus accidat. alio mō ſubſequēdo ſcꝫ vt illudqd̓ accidit emendet̉ vel adhibēdo remediū l̓ſaltē ꝑ pnīam eiꝰ q̄ negligēter h̓ egit. ¶ Et admaiorē euidentiā querūt̉ hic pl̓a ſcꝫ. Quid fiet ſi p̄ſbiter impeditꝰ fuerit aliqua īfirmitatevel morte. ℟ſi neſciat̉ vbi primꝰ ſacerdos d̓ſierit tūc debet hoſtia cū reuerētia reſeruari qꝛneſcit̉ vtꝝ ſit ꝯſecrata vel nō. et alia acceptahoſtia debet alius ſacerdos miſteriū a capiteinchoare. Si aūt certū ſit vbi d̓ſierit. aut deſijtante ꝯſecratōꝫ et tūc nō oportet ꝙ ꝑ aliū ſuꝑpleaʳ̉. aut poſt ꝯſecratōꝫ. aut ergo poſt ꝯſecratione corꝑis et ſanguis. et tunc alius p̄ſbiterpoſſet vbi ille defecit inciꝑe miſſam et ꝑficerenec oporteret a capite inciꝑe. et ſic ītelligiturilld̓. vij. q. j. nihil. aūt poſt ꝯſecratōeꝫ corꝑiset ante ꝯſecratōꝫ ſanguīs. et tūc debꝫ alia hoſtia accipi et totū a capite inchoari. qꝛ ꝯſecratio corꝑis et ſanguīs ad vnū ꝑtinet ſacram̄tūqd̓ ab vno debet ꝑfici. Et hoſtia ꝑ primū ſacͣdote cōſecrata cū ſub illa vere ſit corpus xp̄i.cum ꝯſecratio corꝑis cōſecratōꝫ ſanguīs nonexpectet debet ſolemniter reſeruari ac ꝑ ſcd̓mſacerdote ſumi. h̓ rich̓. Et vt dicit̉. vij. q. iij. iᵈet. c. ſe. Vbi tꝑis vel loci vl̓ cleri copia ſuffragat̉ quilibet p̄ſbiīter celebrās debet hr̄e poſtſe qui miſſam ꝯpleat ſi eū cōtingat deficere. ethoc intelligit̉ de infirmo. Ne tn̄ vt dicit̉ indicto. c. nihil qd̓ nature lāguoris cā ꝯſulỉ ſcꝫin p̄ſumptōis ꝑnicieꝫ ꝯuertat̉. nullꝰ abſqꝫ patenti ꝓuentū moleſtie. mīſter vel p̄ſbiter cumceꝑit. imꝑfecta officia p̄ſumat oīno relinq̄reſiquis aūt hoc temerarie p̄ſumpſerit facere excōicatōis ſnīam ſuſtinebit. ¶ Quid de p̄ſbitero cui poſtꝙͣ eſt indutꝰ occurrit remorſus de aliquo mortali Nūquid d̓ſiſtet aut ꝓcedet. ℟℟ºaūt nō tenet̉ celebrare et tūc nō d̓ebet accedere niſi priꝰ ꝯtritus et etiam ꝯfeſſus. Aut tenetur et tāc aūt habet cōpia ſacerdotis et ſictenetur priꝰ cōteri et ꝯfiteri. Aut nō habet etſic tenet̉ ſe p̄parare ꝑ ꝯtritione et habere ꝓpoſitum cōfitendi. et hoc ſufficit ad hoc ꝙ nonpeccet ſi accedit cum verecūdia et reuerētia.hec bon. et etiā bn̄. ex. de cele. miſ. de hoīe inIlo. g. ar. d̓ ſū. tri. d̓cetero. et. c. ꝙͣuis. et. xvj..q. v. qui recedunt Si aūt nō p̄paret ſe et cātetpeccat peccato omīſſioīs cum omittat conteride alio etiā peccato ſi eſt occultꝰ. ſi aūt eſt manifeſtus dico ꝙͣ ſcandaliſat. ſi aūt ab eccleſiaꝓhibitus peccat om̄ibus his modis et peccato tranſgreſſionis. hec bon̄. ¶ Quid faciet preſbiter qn̄ celebrādo r̄colerꝫ ſe ꝯmediſſe vel etiam alicui mortali peccato ſubiacere vel etiaꝫexcōicatū eē cuiꝰ priꝰ n̄ erat memor. ℟º ꝙ vbidifficultas occurrit ſemꝑ accipiendū ē iᵈ qd̓minꝰ habet de ꝑiculo maxime aūt circa eccieſacramentū hoc eſt ꝑiculoſū qd̓ ē ꝯtra ꝑfectione eius. qꝛ h̓ ſacrilegiū eſt īmane. minꝰ autēeſt illd̓ qd̓ ꝑtinet ad qualitatē ſumētis. et id̓oſi p̄ſbiter poſt ꝯſecratōꝫ inceptā recordet̉ ſealiquid comediſſe vel bibiſſe. nihilomīꝰ debꝫꝑficere ſacrificiū et ſumere ſacramentū. Simiſi recordet̉ ſe peccatū aliqd̓ cōmiſiſſe. debꝫ penitere cū ꝓpꝯſito cōfitendi et ſatiſfaciendi. etſic indigne nō celebrat ſed fructuoſe ſumit ſacramentū. Et eadē rō eſt ſi ſe memīt excoīcatuꝫdebet em̄ aſſumere ꝓpoſitū huīliter abſolutōꝫpetendi. et ſic ꝑ inuiſibilē pontificē xp̄i ꝯſeq̄tur abſolutōem quātū ad ꝑagendū diuina miſteria. Si vero ante ꝯſecratōꝫ p̄dictoꝝ memīttuciꝰ eſſet maxime in cāu ꝯmeſtioīs et excōīcationis miſſaꝫ inceptā deſerere niſi ſcandaluꝫ gͣue timeret. hec tho. Aliqui v̓o diſtinguunt deeo qui memit ante ꝯſecratōꝫ. qꝛ aūt habꝫ copiam ſacerdotū et ſic debet ꝯfiteri. aut nō habetet ſic dixerūt aliqui. ꝙ ſi populus aſſit ꝯtritiocum ꝓpoſito ꝯfitendi ſufficit qꝛ ſcandaliſaretpopulū ſi dimitteret ſi aut nō timeret ſcandalum ꝯſulunt ꝙ dimittat maxime cū nihil cōgat. credendū tn̄ eſt ꝙ ſine peccato qd̓ inchoatum eſt p̄t ꝑficere ſi habꝫ ꝓpoſitū cōfitendi etcū ꝯtritione totū ſupplet̉ nec vidẻ ibi eſſe cōtemptꝰ. hec bon̄. ¶ Quid faciet ille cui accidit in miſſa remorſus de irregularitate tūc em̄nō eſt remediū cōtritionis nec etiā ꝯfeſſionisAd hͦ rn̄dent aliqui ꝙ cū irregularis ſit ꝓhibitꝰ hoc ſacramentū ꝯficere et irregularitasſolum deleatur ꝑ diſpenſatōꝫ. ꝙͣtumcūqꝫ aſſitpopulus et ſcandalū timeat̉ cum nō ſit faciēdum ꝯtra veritate vite et ꝯtra p̄ceptum ꝓpterſcandalum. tenetur aut deponere ꝯſcīam irregularitatis aut dimittere miſſaꝫ. hoc aūt dicoante cōſecrationeꝫ maxime ante inchoatōꝫ canonis. Alij vero dicunt ꝙ ꝓhibitio ꝓpter irregularitatem non extendit ſe ad eū maxīe cū acceſſit ſi ne ꝯſciētia irregularitatis. Vnde ꝓpterreuerentiā ſacramēti et ſcandalum populi dicunt. ꝙ ſi dolet et libenter faceret qd̓ in ſe eſſꝫa dn̄o eſſe diſpenſatū ꝓ tūc. hec bon̄. ¶ Quidde illo qui incipit in miſſa ꝯſcīam hr̄e ꝙ nō ſitp̄ſbiīter. ℟ ꝙ aūt debet dimittere miſſaꝫ anteꝯſecratōem. aut ꝯſcīam deponere aut fingereinfirmitatē. ideo ſanu ꝯſilium eſt. ꝙ homo andiligēter ſe p̄paret et in miſſa nō cogitet de ſeſed magis de ſacramēto. hec bon̄. ¶ Quid faciet p̄ſbiter ſi poſt ꝯſecratōꝫ muſca vel araneavel aliud aīmal venenoſum cadat vel cognoſcat immiſſū eſſe venenū calici cauſa occidēdieum. ℟º ſi aliquid tale ante ꝯſecratōem acciderit tūc debet effūdi et abluto calice denuoaliud cōſecrandū poni ſi vero poſt conſecratione debet caute animal capi et diligenter lauari et ꝯburi et ablutio cum cineribꝰ in ſacrarium mitti. De veneno aūt dicendum ꝙ nullomō ſumere debet nec alicui dare ne calix vitevertatur in mortē ſed debet diligēter ſeruari īpaſculo aliquo ad hoc apto cū reliquijs alijsEt ne ſacramentūrmaneat imꝑfectu debet incalice aliud vinū ponere et denuo ꝯſecratōeꝫſanguīs reſumere et ſacramentum ꝑficere. hectho. Et qd̓ nihil abhoīabile debeat fieri huiꝰſacramenti occaſione eſt ar. de cōſe. di. ij. ſi ꝑnegligentia. in tex. et glo. ¶ Quid debꝫ faceſacerdos ſi poſtꝙͣ īcepit canone miſſe ꝑpēdat