intendat illd̓ ſacramētū admīſtrare fidelibꝰnichilomīꝰ vere ꝯficit vt videt̉. Ille em̄ intetiones ſequētes. ſcꝫ intētio rememorādi paſſionē xp̄i et cōicandi fideles n̄ ſūt neceſſariead eſſentiā ſacͣmenti. videt̉ ergo alijs dicēdꝙ ſacerdos tm̄ p̄t de pane trāſſubare quātuꝫtrāſ ſubāre intēdit dū tn̄ illd̓ pn̄s ſit cora ip̄oexiſtes em̄ in capo n̄ poſſet trāſſabāre pane ineccleſia qꝛ ad h̓ nō extēdit ſe forma ſac̓mētiqd̓ pꝫ ꝑ ꝓnomē demōſtratm̄ faciēs aliqͦ mōdemōſtratōeꝫ ad ſenſū qd̓ ē reſpectu rei pn̄tiſip̄i demōſtrati. h̓ rich̓. ſcd̓e āt poſitōis videteſſe tho. in ſcripto et in ſū. pͥma magis michiplacꝫ. ¶ Vtꝝ v̓tute vboꝝ ſac̓dos poſſet vnāꝑtē eiuſdē hoſtie ꝯſecrare ſine alia hoſtia ꝯtīnu̓a remanēte. ℟º ꝙ aut ſacͣdos intēderet cōſec̄re alterā ꝑte hoſtie determīate vtpote determīate illa q̄ eſſet ad dexterā vl̓ illā q̄ eſſetad ſiniſtrā. aut intēderet ꝯſecͣre vnā medietatē nō tn̄ ferendo intentōeꝫ ſuā ad vnā ſignatam. pͥmo mō credo ꝙ poſſit v̓tute ſacramentiꝯſecrare vnā mediētatē hoſtie ſine alia. qꝛ cūad ꝯſecratōeꝫ materie debite nō tm̄ reqͥraturordo in ꝯſecrate et forma vboꝝ debita. ſꝫ ecintētio faciendi ſuꝑ illā materiā qd̓ facit eccleſia nō oꝑabunt̉ v̓ba niſi ſuꝑ illa medietatē hoſtie ad quā p̄ciſe fert̉ mō ſupͣdicto ītentio ꝯſecrātis. ſcd̓o mō dico ꝙ nō ꝯſecret vnāꝑtē ſine alia qꝛ virtꝰ ſacram̄ti nō plus reſpiceret vnā ꝑtē ꝙͣ aliā qꝛ vtraqꝫ medietas cōſecrat̉ qꝛ tūc ꝯſecraret̉ tota hoſtia. Et ego ponō ꝙ n̄ intēdat ꝯſecrare tota hoſtiā ſꝫ medietate tm̄. id̓o videt̉ ꝙ in caſu p̄dicto nulla ꝑshoſtie ꝯſecraret̉. reales em̄ oꝑatōes nō ſuntcirca ſingularia vaga ſꝫ circa determinata. etid̓o oꝑtet ꝙ intētio ad quā ſequit̉ realis determīatīo aliqͥd determinatū et d̓termīate reſpiciat. hec rich̓. ¶ Vtꝝ vna forma oꝑẻ ſinealia. ℟º ꝙ ſic. cū q̄libet ip̄aꝝ habeat v̓tuteꝫꝓpriā ꝯpletā ſignificatōeꝫ et ꝓpriā determīatā materiā. ¶ Vtꝝ ſi aliqͣ hoſtie ex obliuionein altari cū p̄ſbiter ꝯficit ſint poſite nūqͥd̓ etille hoſtie ſūt ꝯſecrate. Quid etiā ſi aliqͥ gutte vini adheret pedi calicis dū p̄ſbiter ꝯficit℟ºº ſꝫm alb. li. de miſ. nec ille hoſtie nec gutte iſte ꝯſecrant̉ qꝛ de eis nihil intēdit̉.¶ De ꝯuerſionē q̄ fit ī euchariſtia et quocorpꝰ xp̄i ē ibi poſt ꝯuerſiōeꝫ ti. xj.Einde ꝯſiderand eſt de ꝯuerſione q̄ fitin hoc ſacramēto ꝑ virtute forme verboꝝ. et qꝛ ꝑ hāc ꝯuerſionē fit pn̄s corpꝰ xp̄iſub hoc ſacramento. ideo ꝯſequēter dicendūerit de mō qūo xp̄i corpꝰ exiſtit in hoc ſacramento. ¶ Circa primū firmiter tenendū eſt ꝙin hͦ ſacramēto ē vere corpꝰ xp̄i. vn̄ ſuꝑ illd̓luce. xxij. hoc ē corpꝰ meū qd̓ ꝓ vobis tradetur. dicit cirillꝰ nō dubita an hoc ſit veꝝ. cūem̄ ſit veritas ꝓferēs nō mentit̉. Et idē intellige de ſanguine xp̄i. ſubſtātīa em̄ panis ꝯuertiʳ in ſubſtātiā corꝑis xp̄i. et ſubſtātīa vini inſanguinē. vn̄ in canone miſſe de pane et vinodicit̉. fiat nobis corpꝰ et ſanguīs dn̄i noſtriiheſu xp̄i. Preterea de ſacramētis tenendū eſtqd̓ tenet romana eccleſia exͣ. de here. ad abolendā. ip̄a aūt tenet panē trāſſubſtāciari ī corpus xp̄i et vinū in ſanguine xp̄i. ex de ſū. tri.firmiter. §. vna. Et hunc intellectū ip̄a romana eccleſia nobis tradidit directa vt credita ſpiritu veritatis. vn̄ aliter credere nō licethec ſco. Cōuertỉ aūt totū ꝯpoſitū ex materiaet forma exiſtes actu in totū corpus xp̄i actuexiſtes. ita ꝙ materia in materiaꝫ et forma informā ſcꝫ corporea ſolis accidētibꝰ remanētibꝰ. Cū em̄ ſpeciēs panis ſit ſignū corporisxp̄i debet ip̄m immediate rep̄ſentare. ſi at remaneret aliqd̓ d̓ panis ſuba rep̄ſentaret illeimmediatiꝰ ꝙ corpꝰ xp̄i. et ido nichil dꝫ ibide ſubſtātia panis remanere. ſꝫ tota dꝫ ꝯuertiFit aūt p̄dicta ꝯuerſio in inſtati v̓tute dei inexiſtente forme vboꝝ et ꝯuertēte ꝯpleta oratōe. nec ē in ſpecie alicꝰ mutatōis naturalisſꝫ ꝓprio noīe trāſſubſtāciatio dici p̄t. hāc autꝯuerſionē nō erit cui ꝙ difficile credere ſi cōſiderat virtutē īferioris nature q̄ in ſtoachohoīs pane que accipit in carne viua et vinuꝫin ſanguine ꝯuertit. ¶ Si aūt q̄rat̉ vtꝝ vinūꝯuertat̉ in ſanguine purū. dicendū ꝙ ſic. nōem̄ eſt intelligend vinū ꝯuerti in ſanguineminquantū ſanguīs dicit aliqͥd ꝯfuſū ex qͣtuohumoribꝰ. ſꝫ inquatū dicit humore q̄ eſt vnꝰex qͣtuor. alij aūt humores ſūt ibi ꝑ ꝯcomitātia. vn̄ ex. de cele. miſ. in quadaꝫ. dicit̉ ꝙ io.exp̄ſſit ex elementis aquā. et ex hūoribꝰ ſangne. ex quo patꝫ ꝙ ſanguis qui fluxit d̓ laterexp̄i fuit vnꝰ ex qͣtuor huoribꝰ. et ꝑ ꝯſequēsvinū nō ꝯuertit̉ niſi in humore ſanguineuꝫhec rich̓. ¶ Ad hec nota ꝙ in hͦ qd̓ ſup̄dictūeſt ſcꝫ ꝙ in hac ꝯuerſionē materia ꝯuertit̉ inmateriā et forma in formaꝫ ꝯueniūt ī quartoſuꝑ ſentētias rich̓. tho. bon. pet. et ꝯmuniterdoctores alij. Scotus aūt dicere videt̉ ꝙ ibinō ē ꝯuerſio ſubſtātīe in ſubſtātia quantuꝫ adeſſe ſubſtātiale ſimpl̓r. ſꝫ quātū ad eſſe hic qcorꝑi xp̄i nō acquirit̉ ſimpliciter eſſe. ſꝫ eſſe h̓ſcꝫ ſub ſpecie panis. vn̄ acquirit noua pn̄tiaꝫnō amittēdo antiquā. panis vero deſinit eſſeibi nō acquiredo aliquā pn̄tia alibi. vn̄ licetilla deſitio panis ſꝫm ſe ꝯſiderata ſit anichilatio ip̄a tn̄ ꝯuerſio nullo mō eſt ānichilatioqꝛ eius terminꝰ nō eſt nichil. ſed noua pn̄tiacorporis xp̄i ſub ſpecie panis hec ſco. ¶ Querit̉ autē hic vtrū ſub hoc ſacramento ſit verecorpꝰ xp̄i quādo appaet ibi miraculoſe carovel puer pl̓ aliqͥd tale. ℟º talis apparitio cōtingit qn̄qꝫ ꝓpter ſolā immutatōeꝫ videntiūqn̄qꝫ manentibꝰ prioribꝰ hoſtie dimēſionibꝰꝓpter immutatōeꝫ circa alia accidentia vt figure coloris et hmōi. et vtroqꝫ mō remanetibi vere corpꝰ xp̄i. qꝛ ibi ratio ſac̓mēti manetvtroqꝫ etiā mō fit miraculū ad oſtēdend̓ ꝙ inhͦ ſac̓mēto ē vere corpꝰ xp̄i et ſanguis. et iōnō eſt ibi deceptio. hec tho. Scd̓m vo pe. ſubfigura illa q̄ apparet latet ſpeciēs ſacn̄ti ſubqua ꝯtinet̉ corpꝰ xp̄i nulla immutatōe factacirca ip̄aꝫ. et ip̄a ſpeciēs tantū cōfundit̉ qubuſdā accidentibꝰ carnis vel pueri q̄ nō ſuntꝓpria accidentiā vel liniamenta corꝑis xp̄i.Et hec in ſequenti arciculo pacebunt.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten