Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

ven. ea ꝯdicōne. h̓ ber. exͣ. de ꝯbi. ap. verumSi autē fiat donacō ob cauſam. aūt fit ob cauſam futuram aut preteritam. ſi ꝓpter futuramaūt illa cauſa nō exprimitur et tunc nō poteſtrepēti quod donat̉. cauſa em̄ non impedit donacōꝫ niſi exprimat̉. C. d̓ ꝯdi. ob ca. da. ſi rpetedi. l̓ niſi ītelligả a iur. ff. d̓ iu. do. ſtipl̓acōVbi dicit̉ ꝙ ſtipulacō q̄ fit ob cām dotis nonhabꝫ in ſe tacita ꝯditione ſi nuptīe fuerint ſecute. Aut exprimit̉ et tūc aūt dat̉ ꝓpter ꝯdicionē honeſta. et tūc repeti p̄t ſi illd̓ ꝓpter qd̓eſt datū nō eſt ſecutū. Aut ꝓpter cam turpe ettūc aūt illa turpitudo eſt ex ꝑte accipiētis tm̄et ſic p̄t r̄peti et ſi res ſit ſecuta. vt ſi dedi tibine mihi facias iniuriā. i. q. ij. iubemꝰ. et. c. ſeAut ex ꝑte dātis ſic nō p̄t repeti vt iᵈ qd̓ datmeretrici. Illa em̄ turpiter facit ꝙ eſt meretrixſed nō turpiter accipit cū ſit meretrix. p̄t tampignꝰ ab ea repeti. n̄ actōne pignoraticiā ſedrei vedicatōe. C. ſi ob. tur. ca. l. ij. ī glo. Autex ꝑte vtriuſqꝫ vt ſi dẻ pecuīa iudici vt mihiiudicet et tūc repeti nō p̄t. xj. q. iij. que recteHoc aūt fallit in magiſtro qͥ dat ꝓ licētīā docendi. q̄ p̄t repetere qd̓ dedit. et hͦ fit ī odiumeiꝰ q̄ recepᵗ ex d̓ magi. ꝓhibeas. fallᵗ etiā ī ſymoniaco regulari cui pecunia redditur vt cūea in monaſteriū artiꝰ recludả. ymo monaſterio potiꝰ ꝙ ꝑſone dat̉. ex. de ſymo. veniensNota tn̄ ꝙ qn̄ turpitudo ē ex ꝑte dātis l̓ vtriuſqꝫ tūc licꝫ das nō poſſit repetere. fiſcꝰ tamrepetere p̄t. ff. d̓ do. inter vi. et vx. cū hic ſtatus. §. vlti. Si vero aliqͥd det̉ ꝓpter cam p̄teritatem. vt do tibi. qꝛ h̓ feciſti mihi. tūc non repetit̉ etiā ſi cā ſit falſa ꝓpter qd̓ dat̉. ff. de ꝯdi. inde. caſus ſi aūt fiat donacō ꝓpter demōſtracōꝫ tūc etiā nō repetỉ. etiā ſi fit demōſtraco falſa qꝛ demōſtraco vel cā falſa legatū nōꝑimit. ff. de fal. ca. ad. l. ij. Ad hoc nota ꝙ ſiverbū ī inſtr̄o donacōīs ſit dubiū largiſſime einterp̄tandū. qꝛ in ꝯtractibꝰ plena. in teſtam̄tis plenior. in bn̄fitijs eſt interp̄tacō pleniſſimiā faciēda ex. e. cum dilectꝰ ad fi. De ꝯdicōibꝰ cā mortis ti. xxj.Ilo de donatōe inter viuos. videnduꝫeſt de donacōe cā mortis. Et primo qͥdeſt donaco cā mortis. 2º quis p̄t donare. 3º cui p̄t donari. qͣrto quid p̄t donari. qͣntoquot et q̄ ſunt ſpēs eiꝰ. ſexto qͣliter fiat. ſeptioex quibꝰ cais reuocẻ. octauo ī qͥbꝰ hm̄ōi donacos ſunt ſil̓es et diſſil̓es legatis. nono deeffectū huiꝰ donacōis. decio de forma īſtrumēti eiꝰ Quid āt ſit donacō cauſa mortis dictū eſt priꝰ ꝓpe prīcipiū. ti. p̄cedētis. p̄t etiaꝫdici ꝙ eſt q̄dā ex mortis vl̓ alteriꝰ inſtātis vl̓futuri ꝑiculi ꝯſideracōe l̓ mētū diſpēſacō volutatis. ff. e. l. ij. Et addit ī diffinicōe p̄dictahoſti. liberaliter fctā. qꝛ ſiqͥs cā mortis ſibi ꝯminate re ſuā ꝯferret nō valeret. licꝫ ꝑiculuꝫimmineret. ff. ꝙ me. ca. mētū. et hoc intelligitur quando mētus ideo mihi infert̉. vt aliqd̓done alias ſecus eſt. ff. e. l. iij.Irca ſecūdum ſciend̓ ꝙ hmōi donacōs facere p̄t omīs qui teſtari p̄t. qui aūt teſtari non p̄t ea facere nō p̄t. hoc tn̄ fallit̓ in filiofamilias. qꝛ licet patre cōſentiēte teſtari nonpoſſit donacōꝫ tn̄ facere p̄t ꝑente in cuiꝰ ptate eſt ꝯſentiēte. C. e. l. penul. quis autē teſtari poſſit dicetur infra.Irca terciū ſciēdū ꝙ om̄ibꝰ donacō fieripoteſt quibus legatū de iure relinqui poteſt. de quo etiā habet̉ infra ti. ſe. ff. e. omnibus in quo quidē tēpus nō donacōis ſed motis inſpicit̉. ff. e. mortis. ergo ſi ſit excōicatdonacō euaneſcit ex. de ap. paſtoralis. §. fiArca qͣrtū ſciēdū ꝙ donari poſſūt res moAbiles et immobiles corꝑales et in corꝑales. ff. e. ſi mortis. Et ſi cirogpha d̓bitoꝝ detdebita vl̓ empta ibi ꝯtēta donata vident̓. ff.ē. mortis ca. Et breuiter donari poteſt cā mortis qͥcqͥd īter viuos dari p̄t de qͣ vide ſuꝑiꝰIrca q̄ntū ſciēdū ꝙ hmoi donacōis tresſunt ſpēs vna q̄ fit ab homine ſano eo ꝙcogitat ſe qn̄qꝫ moriturū. alie vero due fiuniab homīe q̄ occaſione lāguoris l̓ alteriꝰ caetimet ſibi mortē vel aliud ꝑiculū d̓ ꝓximo imminere. qrum vnā fit ita vt res donata et ſtatim fiat accipiētis. Altera vero vt tūc fiat accipiētis cū donās deceſſerit. ff. e. l. ij. Cad atharum donacōnum qͥlibet inter vi. et vxo. deqūo vide li. viij. ad fi. tractatꝰ de mr̄imonio.Irca ſextū ſciēduꝫ ꝙ h̓ donacō fit tripliciter. ſcꝫ tradicōe pollicitaconē et ſtipulacione. ff. e. ſenatꝰ. §. ſed qͥ mortis ca. ſub qͣcuqꝫ autem ſpe fiat vel quocūqꝫ mō inſeri dꝫ inea ꝙ fiat cā mortis vel alteriꝰ ꝑiculi talis. qalias eſſet donacō ſimplex inter viuoſ qͣntucūqꝫ fierēt in articulo mortis. qꝛ nō eo ip̄o ꝙ qͥsmoriēs donat donare mortis ca videt̉. ff. e.ſenatꝰ. §. vlti. ſꝫm azo. Sꝫm aūt hoſti. hoc eſtimandum erit ex verboꝝ affectione et qͥlitate ꝑſonarū et ſtatꝰ. Et ſi nihil apparet p̄ſumitur inter viuos donatū vt dicit̉ in fi. predictelegis. Et debet in ea qͥn̄qꝫ teſtes adhiberi. Ce. l. fi. debet etiā p̄ſens eſſe ꝑſona cui fit vel alia que vice eiꝰ recipiat eam. vn̄ ſi vult donare cā mortis pauꝑibꝰ vl̓ eccīe donet notarioſtipulāti r̄cipiēti noīe pauꝑū l̓ eccle. ff. e. iterIrca ſeptimū ſciēduꝫ ꝙ h̓ donacō cuiuſcūqꝫ ſpēi vel modi ſit ip̄o iure tripliciter reuocatur .ſ. ſi donas ſuꝑuixerit ſeu de ꝑiculoīquo erat ꝯualuerit vl̓ eū penituerit vel donatariꝰ priꝰ deceſſerit inſti. e. in prin. Si tn̄ donas irreuocabile ea dixerit eſſe irreuocabiliserit. vt ſi dicat ſic. donacōne hanc quātumciqꝫ donatariū aūt me ſuꝑuiuere vl̓ penitere ꝯtingat tn̄ irreuocabile eſſe paciſcor. et iubeovolēs eam nulla rōne vel cā infringi vel irritari poſſe. ff. e. ſenatꝰ. §. mortis ca. et ſic havebit effectum ſimplicis donaconis licet dicatur fieri cauſa mortisa legato. ꝝgimo. qꝛ legatū ſemꝑ dat̉ alIrca octauū ſciēdū ꝙ hec donacō differtherede ſed donaco cā mortis vel ab eo vel adefūcto. Secundo qꝛ filiuſ familias patre ꝑmittēte hanc donaconem facere poteſt nō auipoteſt legare vl̓ teſtari quia hoc ex alieno abitrio pendere non debet. ff. e. tam is. Tercoqͥa teſtem ſi accuſo legatum perdo. non autēꝫ