Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

quis ſpōdet libras. v. et tūc illd̓ ſtatim p̄t peti. aut in die et tūc ſtatim debet̉ ſꝫ pēti nō p̄tanteꝙͣ dies veniat nec etiā ip̄a die in q ſtipūlatio facta fuit pēti p̄t qꝛ tota diēs illa arbitrio ſoluētis tribui dꝫ. aūt ſub ꝯditōne et tūcille q̄ ſtipulatꝰ fuit licet ante ꝯditōeꝫ deceſſerit poſtea exiſtēte ꝯditōe heres eiꝰ agere p̄t.Et idē eſt ex ꝑte ꝓmittētis. inſti. de v̓. obli. §oīs ſtipulatio. et. §. cū quis. hec ad pn̄s de obligatōe et ſtipulatōe ſufficiāt. vt iuriſperitisalia de hac materia relinquant̉. De renūciatōe beneficioꝝ iuris ti. v.Finde ꝯſiderandū ē de renūciatōe beneficioꝝ iuris. Et pͥmo qͥd eſt renūciatio. ſcd̓o de bn̄ficijs qͥbꝰ renūciari nōp̄t. tercio de bn̄ficijs quibꝰ renūciari p̄t. qͣrtode bn̄ficijs qͥbꝰ renūciari p̄t ſꝫm qͥd et ſꝫm qd̓nō p̄t. Et hec qͣtuor notabunt̉ gr̄a breuitatisſꝫm qd̓ in ſūma rolandina ꝯtinent̉. quīto nōtant̉ in gn̓ali cui iuri tm̄ et cui nō p̄t renūciari. Circa primū ſciend̓ ꝙ renūciatio ꝓprie ērei et iuris ſpotanea refutatio. ſꝫ ad pn̄s ē tm̄intentio de renuciatōe iuris ſine quā qn̄qꝫ obligatio nō tenet. Sciend̓ ergo ꝙ defenſionesexceptōes et bn̄ficia a legibꝰ inuenta quēdāſunt in fauorē quēdaꝫ in odiū introducta. Etiſte ꝑſone ꝓ quibꝰ ſunt introdūcta ꝑ illa iuuant̉ ne de illis obligatōibꝰ qͣs fecerūt obligent̉. Quāuis aūt regulariter liceat renūciare his q̄ ꝓ ſe ſunt introducta. aliqua tn̄ ſuntqͣbꝰ renunciare nō impedit quo minꝰ ip̄a bn̄ficia et exceptōes poſſint opponi. Aliqua ātſunt qͥbꝰ renunciatīo facta tenet et iuuari ꝑea impediret. Aliqͣ aūt ſūt quibꝰ renūciari p̄tquo ad quid et qūo ad quid non. de ſingulishoꝝ eſt videndū.Equit̉ vidē de ſcd̓o ſcꝫ de bn̄ficijs quibꝰIrenūciari nō p̄t ita ꝙ renunciatīo factaimpediat ne poſſint opponi. Sciendū igit̉ qqd̓daꝫ eſt bn̄ficiū ſcꝫ bn̄ficiū macedoniam ſenatuſcōſulti et ꝯpetit filiofa. qͥ pecuniā accepit mutuo ſine pr̄is volūtatē. et ꝯpetit eī nōtm̄ dū ē in ptāte pr̄is ſꝫ etiā poſtꝙͣ factꝰ ē ſuiiuris. et etiā ꝯpetit heredi filijfa. et eiꝰ fidēiuſſori. et huic bn̄ficio renuciari nō p̄t qꝛ ē infeneratoꝝ odiū introductū. Eſt et aliud bn̄ficiū ſcꝫ bn̄ficiū reſtitutōis qd̓ ꝯpetit minoribus toto tꝑe mīoris etatis et eo etiā finito infra q̄drienniū ꝯtinuū ſi in mīori etate decepti fuerint eoꝝ facilitate vel aduerſarij calliditate. huic etiā bn̄ficio renūciari nō p̄t qꝛ eoip̄o mīor deciꝑet̉ ſi renūciaret Eſt at et aliudbn̄ficiū ſcꝫ vt qͥs ꝯdemnet̉ inquātū fac̄e̓ p̄t.et nō vltra et habita rōe ne egeat. et h̓ beneficiū ꝯpetit viro et eiꝰ pr̄i qn̄ ꝯuenit̉ ab vxore. ꝯpetit etiā vxori et eiꝰ pr̄i qn̄ ꝯuenit̉ a viro. ꝯpetit etiaꝫ prono qn̄ ꝯuenit̉ a liberto etſocio qn̄ ꝯuenit̉ a ſocio. et pr̄i qn̄ ꝯuenit̉ a filio vel filia et huic bn̄ficio renūciari non p̄tEt aliud bn̄ficiū ne liber hō ad onꝰ alienuꝫobliget̉. i. pignoret̉. et huic bn̄ficio nō p̄t renūciari qꝛ h̓ renūciatīo eſſet ꝯtraria libertatiEſt aliud bn̄ficiū ſiue p̄uilegiū ſcꝫ fori qd̓ cōpetit forenſi ſcꝫ ꝙ reus ꝯueniri dꝫ ſub iudiceſuo. et hoc eſt veꝝ ante litē ꝯteſtatā. Nā litaꝯteſtata nō p̄t reus opponere priuilegiū foriqꝛ videt̉ in illum iudice ꝯſenſiſſe ſub qūo ꝯtaſtatus eſt litem. et huic priuilegio ſcꝫ fori ſolo pacto nō renūciat̉. Sed ad hoc ꝙ reus cōueniri poſſet alibi ꝙͣ ī foro ſuo ſufficit ſi promittit ſolutione facere vbicūqꝫ fuerit petituꝫab eo. Eſt aliud bn̄ficiū ſiue priuilegiuꝫ foriqd̓ ꝯpetit clericis ſcꝫ ꝙ nō tenent̉ reſpōderecorā iudice ſeculari. et hūic priuilegio iurisaliquo mō renūciari nō p̄t qꝛ eſt introdūctuin fauorem totiꝰ cleri. Exceptio nō nū. pe.ſiue nō tradite vel reddite rei. aliqn̄ ꝯpetit infra duos annos. aliqn̄ infra. xxx. dies. aliqn̄infra annū. aliqn̄ infra tres menſes. Debitorem̄ qui ꝯfitet̉ ſe pecuniā mutuo recepiſſe quānō recepit oppone p̄t exceptione nō numeratōis pecunie infra duos annos a die ꝯfeſſionis. Creditor v̓o q̄ ꝯfeſſas ē ſub ſpe future nūmeratōis pecuniā tradita ſe recepiſſe a debitore hꝫ exceptōeꝫ nō ſolute pecunie īfra. xxxdies. Vir aūt qͥ ꝯfeſſus ē ſub ſpe future numēratōis ſe dote recepiſſe habꝫ exceptōeꝫ nō nūnierate dotis q̄ debet opponi vel infra annūpoſt mr̄imoniū ſolutum. ſi mr̄imoniū durauitminꝰ biennio vel īfra tres mēſes ſi mīimoniūdurauit plꝰ biennio vl̓ mīꝰ dece̓mo ſꝫ vltra.x. an. nō extedỉ renūciatīo pecunie nō nu̓m:rate. Predictis aūt exceptōībꝰ renūciari n̄ p̄tquo minꝰ infra p̄dicta tꝑa opponi poſſit. prodeſt tn̄ renūciatīo qūo ad aliqd̓ ſcꝫ qꝛ ſi renuciatio nō eſſet facta debebat aduerſariꝰ ꝯfitetis ꝓbare ſe pecuniā ſoluiſſe. Sꝫ poſtꝙͣ eſt facta renūciatīo incūbit ꝯfitenti et renūciantiꝓbare pecuniā nō eſſe ſolutam. Lex vero illarubri et nigri tituli cōdicis .ſ. ne fideiuſſoresvel mādatores dotiū debet̉ ꝓhibet fideiuſſorem dari ꝓ dote reſtituenda ſi euelat ꝙ reſtitui debeat. huic legi ſi renūciet̉ renūciatōnō valet qꝛ talē fideiuſſorē lex ꝓhibet dari.et qd̓ fit ꝯtra legē ꝓ non facto dꝫ haberi.Equit̉ videre de tercio .ſ. d̓ bn̄ficijs illisqͥbꝰ renūciari p̄t. ita ꝙ renūciatio īpeditne poſſit opponi. hec at ſūt pl̓a. vnū eſt nouāꝯſtitutio de pl̓ibꝰ reis debendi. q̄ dicit ſi ſintplures rei debendi .i. pl̓es debitores qͥ omēsſunt ydonei et ſoluēdo habet bn̄ficiū diuiſionis qꝛ dicere p̄t qͥlibet ꝙ tm̄ ꝓ ſua ꝑte tenetAd h̓ v̓o ꝙ qͥlibet teneat̉ inſolidū ſe obligetet dicto bn̄ficio renūciet. Alteꝝ ē epl̓a diuiadriam q̄ eſt quedā lex dicēs ꝙͣ ſi ſint pl̓es fideiuſſores qͥ ſūt ydonei ſoluēdo dꝫ qͥlibet cōueniri ꝓ rata. ad h̓ v̓o ꝙ quilibet teneat̉ inſolidū oꝑtet ꝙ renūcient epl̓e p̄dicte. Terciū ēnoua ꝯſtitutio de fideiuſſoribꝰ dicēs ꝙ ſi pricipalis et fideiuſſor ambo ſint ydonei et ſoluēdo. principal̓ ꝯueniri dꝫ priꝰ ꝙͣ fideiuſſor.ad hͦ vero vt fideiuſſor ꝯueīri poſſit qn̄cūqꝫcreditor voluerit p̄dicte ꝯſtitutōi renūciabitEt nota qn̄ pl̓es pͥncipales ſe pn̄cipaliter obligāt et inſolidū locū hn̄t ibi oēs tres p̄dicterenūciatōes. Et debet poni h̓ mō renūcianteſnouaꝝ ꝯſtitutionū de duobus reis debēdi.et fideiuſſoribꝰ. et epl̓is diuī adria. bn̄ficio.