et magna cura p̄cipientem. ſi pec. in te fratertuus va. et cor. ip̄m. Ita ꝙ admoītio ītelligatur de peccato veniali nō d̓ mortali. h̓ gual̓.glo. etiā ſuꝑ p̄dictū verbū dicit. ita peccat qͥfratrem videt et tacet. ſicut qui peccati nō indulget. hec glo. ſed preceptū eſt peccāti īdulgere. ergo p̄ceptū ē fratre corripere. ¶ Sꝫ obicitur qꝛ augꝰ. primo de trini. c. x. dicit. aliqn̄a corripiēdis fratribꝰ deſiſtūt homines l̓ ꝓpter laborē vl̓ ꝓpter verecūdiaꝫ. vl̓ ꝓpter vitationem nocumiēti tꝑal̓ quāuis diſpliceat eismalū eoꝝ. Nec tn̄ incidūt in illam dānatiōeꝫq̄ poſt hac vitā talibꝰ preꝑaʳ. ſꝫ ſi correptō finā eſſet peccatū deſiſtētes ab ea ꝓpter vitādūincōmodum tꝑale incurreret danatōnis demeritū. ergo talis correptio ſub p̄cepto nō ē℟º ſꝫm rich̓. ſuꝑ quartū ſen. di. xix. ꝙ deſiſtere a correptione fraterna p̄t ꝯtingere tripliciter. vno mō meritorie .ſ. qn̄ homo deſiſtit corripere. quia tempꝰ nō eſt nec locus. Alio mōpernicioſe qn̄ ſcilicꝫ homo ꝓbabiliter ſperatet credit ꝙ poſſit ſuo verbo fratre a peccator̄trahere. et h̓ omittit facere ꝓpter aliqd̓ ꝯmodum temporale. tūc em̄ ꝑuertit ordinē caritatis plus diliges bonū tꝑale ꝙͣ animā ꝓximiet honorem dei. tertio mō p̄t hoc omītti ita ꝙhec omiſſio non ſit peccatuꝫ niſi veniale. quādo ſcꝫ ꝓpter aliquod tēporale ꝯmodum habedū vel incōmodū vitandum efficitur hō tardior vel minꝰ diligēs circa ꝓximoꝝ correptionē. Nō tn̄ ī tm̄ quin ſi cōſtaret ſibi ꝙ ipſumpoſſet a peccato mortali retrahere. hoc nō omitteret ꝓpter incōmodū tꝑale. Et hoc tercōmō intelligit̉ autoritas augꝰ ¶ Vtrū corripere aliū ſit omnibꝰ p̄ceptū ℟º notauit. jo. ij.q. i. ſi peccauerit in te ꝙ opi. dicentiū ꝙ om̄stenentur ad p̄ceptu de correptione fraternadura eſt et teneri nō debet. eo ꝙ ꝯſtituit om̄strāſgreſſores. Et ideo dicit ꝙ mādatuꝫ hoc extenditur ſolū ad eos qui ſunt in gradū vl̓ magiſtratū ꝯſtituti. Sꝫ ꝯtrariū huiꝰ habẻ. xxiijq. iiij. tam ſacerdotes. Vbi dicitur ꝙ tā ſacerdotes ꝙͣ reliqui fideles om̄s ſummā debēt habere curā de his qui pereūt qͣtenꝰ eoꝝ redargutione a peccatis corrigā̉ aūt ſi incorrigibiles appareant ab eccleſia ſeꝑent̉ vn̄ ad eph̓.v. dicit̉ omībꝰ. nolite cōicare oꝑibus infructuoſis. magis aūt redarguite. Ad illd̓ auteꝫquod timet. jo. et dicit ꝙ ſi eſſet p̄ceptum omībus om̄s ꝯſtitueret tranſgreſſores. Reſpondꝫgual̓. ꝙ non eſt verū quia eſt preceptū affirmatm̄ ligās tantū ꝓ loco et tꝑe neceſſitatis.vt patebit infra. Dicendū eſt ergo ꝙ corriꝑefratrem peccantem infligēdo pena eſt tm̄ platoꝝ. ſed corripere admonendo ad ſui et peccati correctionē eſt omniū. qd̓ patet primo ꝑlegem naturale q̄ dicit hoc fatias alijs qd̓ tibi vis fieri. auꝰ. qd̓ tibi vis fieri .i. debes velle fieri debes aūt velle ꝙ aliꝰ te corrigat qn̄peccas vt te emēdes. igit̉ et tu debes hoc alij vnicuiqꝫ facere. ſecūdo hoc patet ꝑ legeꝫmoſaycā. deutº. xxiij. nō preteribis boue aūtouem errante ſed reducēs. h̓ de benignitatelegis eſt obſeruāduꝫ ad literam. magis aūt tenetur quilibꝫ fratri errāti vl̓ peccanti ꝙͣ bomiſi ergo bouem errante tenet̉ reducere. ergoet fratrem errātem corripere qd̓ eſt ad deū reducere. tercō hoc ptꝫ ꝑ legem euāgelicā. Mxviij. Nam ibi dicitur ſi pec. in te frater tuusnō dicit ſubditus. Et ſubdit etiā lucratꝰ erisfratre tuum. quia ergo omnes ſūmꝰ fratres omnēs tenemur inuicē corripere quando ꝯtīaliquē noſtrum peccare. ¶ Sed obicitur quiaAʳ. xviij. dicitur. ſi pec. ī te ⁊cͣ. ſi ergo peccatin alium vel in deum nō teneris eum corripere. ergo corripere nō eſt omniū ℟º ꝙ illd̓ Min te. intelligitur in te ſciētem. nō in te leſumIta ꝙ amore tui illū corripias. ſecundū augͣvel dic ꝙ quicūqꝫ peccat in deū vel in quēcūqꝫ ꝓximum in te peccat. tum quia deus eſt caput noſtrum. tum quia menbra ſumus eiuſdēꝫcorꝑis miſtici ꝓpter quod dicit psͣ. particepsego ſum omnium timentium te. et cuſto. matu. hec gual̓. et ꝯuenit cum eo rich̓. ¶ Vtrumpeccator teneatur corripere delinquētem ℟ºſꝫm gual̓. aliud ē corripere. aliud ē ſine pctōcorriꝑe. primū p̄t et dꝫ pctōr pctō n̄ obſtātēnā obligatione corripiendi tria faciūt que eēin peccatore poſſunt eſſe. primuꝫ eſt iniunctioprecepti. corripere aūt Aᵗ. xviij. intūgitur indiſtīcte omni hōi tam iuſto ꝙ peccatori. ſcd̓eſt cognitio peccati. peccator autē poteſt pecatuꝫ fratris ſui cognoſcere etiā meliꝰ ꝙͣ ip̄eVnde etiam in dogmate ph̓oꝝ dicỉ neſcio q̄infirmitate impedimur vt aliena peccata mēlius ꝯgnoſcamꝰ ꝙͣ noſtra. tertiū eſt amor ꝓxlicet autem in peccatorē non ſit amor caritatis reſpectu fratris peccantis. eſt tamen in ecamor naturalis vel amicitie quō poteſt mōueri vt corripiendo ſubueniat illi ¶ Circa ſecundum principale nota ꝙ peccator corripiens peccantem in duobus caſibus peccat. etin duobus non. peccat em̄ cum ipſe maiora ⁊mittit et minora quaſi grauia rephend̉ vndehieroꝰ. ſuꝑ illud At. vij. quid vides feſtuca⁊cͣ. de his inquit loquit̉ qui cuꝫ crimine mortali detinetur obnoxij. minora peccata fratribus non cōcedunt. Secundus caſus eſt quando ſic corripiendo peccatum ſuum palliare ītendit. Et in vtroqꝫ eum caſu ſcandaliſat quātum in ſe eſt. vnde criſoſtomus ſuper Mᵗ corrip̄e fratrem vt ſaluēs ipſum non vt ſaluēs teipſum ſcꝫ vt ꝑ bonam doctrinā malos actustuos poſſis oꝑire et ſcientie laudem ab homībus querere. Non peccat autem quando peccatum ſuū eſt occultū. et illū corripit ex amore naturali vel amicitie. bonū eſt eniꝫ qd̓ facet bonum intendit nec ſcandaliſat hoc fatiendo ꝓpter qd̓ non peccat. tertius caſus eſt qn̄ ēpeccator manifeſtꝰ et corripiens aliu peccātem ſimul et ingemiſcens corripit vl̓ accuſatſeipſum. vn̄ auꝰ. ij. li. de ſermōe do. in monteet de verbis domini ſuper Mʳ ſermone. xvj. ſiquem vis rep̄hendere vide an ei ſimilis ſisſi ſic pariter ingemiſce. nec tamen ipſum tibꝰoꝑtes obtemporare. ſed pariter conari mone¶ Sed obicitur quia Aᵗ. vij. ſuper illd̓. quidvides feſtucam. ⁊cͣ. dicit gloſa. trabes totius