inquiſitionis debꝫ exerceri tā ꝑ dioceſanosꝙͣ ꝑ inquiſitores a ſede apoſtolica deputatoſpl̓ etiā ꝑ alios ad hoc ab eiſdem ſubſtitutos.Quō aūt ꝑ eoſdem dꝫ exerceri. et qūo heretici debēt cuſtodiri et eiſ neceſſaria mīſtrari habet̉. vij. li. de here. multoꝝ. vbi etiā ponitcaſus ſuſpenſiōis et excōmuīcatiōis ꝯtra in qͣſitores exceſſus ibi ꝓhibitos ꝯmittētes. d̓ qͣcaū req̄re īfra li. vij. ti. ij. caū. xcj. Itē nulli ꝯmitti debꝫ offitiū īquiſitiōis hereticoꝝ. niſiq̄drageſimū attigerit annū. qui ſi p̄t extu iſtiꝰoffitij quouiſmo illicito pecuniā ab aliqͦ extorſerit vl̓ etiā ſciēter eccleſiarū bōa ob delictū clericoꝝ fiſco et eccleſie applicauerit ipſo fctō excōniuīcatꝰ erit. nec abſolui poteſtniſi ī articl̓o mortis donec ei a quo extorſeritde pecuīa ſic extorta plene ſatiſfecerit nullisſuꝑ hoc priuilegijs pactis vl̓ remiſſiōibꝰ vatituris. Hotarijv̓o et offitialeſdicti offitij etfratres et ſotij inqͥſitoꝝ vl̓ ꝯmiſſarioꝝ ip̄oꝝq̄ ſecrete notauerit eoſdē talia ꝯmiſiſſe tenent̉ eos gͣuiter arguere in ſecreto. Etſi ea ꝓbare poſſint p̄latis eoꝝ nūtiare debēt. qui qdemp̄lati eos inde reos reꝑtos ab offico a mouere. et amotos punire debite ſiue corrigere debēt. qͥbus iᵈ āgere negligētibꝰ ordinarij p̄dictoꝝ locoꝝ p̄miſſa oīa ſedi apl̓ice tenenturꝑ obediētia ītimare. Porro īquiſitores nō debet abuti quōlibꝫ ꝯceſſiōe armoꝝ. nec officiales non ſibi neceſſarios habere. taleſqꝫ quiſe ꝯferāt ad ſua cū ip̄is officia exequenda li.vij. de here. nolētes. Itē inqͥſitores poſſunt jſbiteros et alios clericos q̄ officiū inqͥſitiōīsīſtruēdo hereticos l̓ eoꝝ credētes citatos decelāda veritate vl̓ dicēda falſitate ſeu liberādo eos īdebite fuerīt īuēti īpedire .ſ. manifeſte vel nō maīfeſte dūmō de hoc poſſit ꝯſtarea talibꝰ ꝯpeſcere et pēa debita caſtigare taꝫꝑ captiōꝫ ꝑſonarū ꝙͣ alias ſꝫm exigētiā culpeli. vj. e. accuſatꝰ. §. facerdotes ¶ Itē qn̄ qͥs ꝓeo ꝙ hereticos acceptauit vl̓ defedᵗ vel eisfauit nō tn̄ exiſtēs hereticus obliganᵗ īquiſitoribꝰ bōa ſua ad recipiēdam ab eis peītenciaꝫ et ꝯplēdaꝫ ſi talis decedat an̄qͣ īiungat ſibi penitēciā illā eiꝰ heredibꝰ ſatiſfactionē īponet. Si vero decedat peītentia iā īcepta nōin ꝑacta ſi ꝑ hm̄ōi peītētiā onꝰ impoītūu fuerat ad ſalute ꝓficies ī bōis eiꝰ tꝑalibus exequēdis vt ꝙ fūdaret vl̓ edificarꝫ eccleſiā hoſpitale vl̓ aliqͥd ſil̓e. ad ꝯplemētuꝫ eiꝰ cogētinqͥſitores heredēs l̓ alios ad quos eiꝰ bonacū ſuo onere deuenerūt. vt ī c. accuſatꝰ. §. ſiv̓o. et. §. porro. Sꝫ ꝯtra hͦ ꝙ dicit nō exiſtenſhereticꝰ vidẻ eſſe iᵈ exͣ. e. c. penl̓. vbi diʳ ꝙ d̓feſores et fautores hereticoꝝ ſunt heretici.℟º ꝙ illd̓ c. ſꝫm jo. an. loqͥtur d̓ nō fauēte etdefēdente. ſꝫ de credēte. ¶ Item ī caū qͦ heredes ad ſucceſſionē admitti nō deb et. ob hereſim ſui actoris puta qꝛ n̄ fuit reicorꝑatꝰ vniuerſitati eccleſie. inquiſitores poſt morte eiꝰad occupatiōꝫ bonoꝝ eiuſdē ꝓcedere debetnō obſtate ꝙ hoc eo viuēte n̄ fuerit eius morte īterueniēte declaratū ꝑ ſentētiā. vt in c. accuſatꝰ. §. ī eo vo. Et ꝙ dicit poſt mortē. ītellige vſqꝫ ad. xl. ānos. poſtea em̄ abdicari nonpoterūt etiā ab eccleſia romana a filijs catholicis q̄ illa tāto tꝑe bōa fidē poſſiderūt. qd̓ ēverū ſi ꝑentes tꝑe mortis catholici putabant̉ li. vj. de p̄ſcrip. c. fi. ¶ Item inqͥſitores hereſis a ſede apl̓ica deputati et ml̓tominꝰ alij ſenō debet ītromittere d̓ diuiātioībꝰ et fortilegijs niſi ſaꝑēt hereſim maīfeſte vt ī c. accuſatus. §. ſane. Maīfeſte aūt ſaꝑent hereſim vt d̓1ꝯ. an. h̓ .ſ. circa aras ydoloꝝ nepharias preces emittere. ſac̓fitia offerre demones ꝯſulere eoꝝ rn̄ſa reciꝑe et ſil̓ia. lxij. q. ij. hi. q etq. iiij. igit̉ genꝰ. Et ꝑ hoc ꝙ diʳ maīfeſte eſtargū. ꝙ ī dubio nō hn̄t iuriſdiciōeꝫ. Nō pn̄tetiā ſe ītromittere d̓ q̄ſtiōibꝰ vſuraꝝ motis etiā ꝯtra illos qͥbꝰ reſtitutione vſurarū ī penitētia ꝓ emīe hereſiſiniūxerīt. ac illi ſe et ſuaad hoc faciēdū in iudico eccleſie obligarūtvt in. c. accuſatꝰ. §. de q̄ſtionibꝰ. Etſi nō poſſunt ꝯtra illos. ml̓tomīꝰ ꝯtra alios. ¶ Ad h̓nota ꝙ papa bōifaciꝰ ꝯfirmat oīa ꝑ ſuos an̄ceſſores tradita ī negocō heretice prauitatisq̄ nō obuiāt ſuis ꝯſtitutiōibꝰ ſuꝑ eode editisvt in c. cū ſꝫm ī fi. ¶ Itē leges ꝑ fridericū olīromanū imꝑatore ī fauorē fidei facte et caōnibꝰ n̄ ꝯtrarie approbate ſunt et ſeruande livj. e. vt inquiſitiōis in principio.¶ De apoſtotis a fide ti. v.Einde ꝯſiderādū eſt d̓ apoſtotiſ. et primo quid ſit apoſtoſia. ſcd̓o quot et q̄ſunt dr̄ie eiꝰ. poſtea q̄ pena apoſtotēferiātur. et qͣliter reuertētes recipiant̉. deind̓dubitatiōs de apoſtoſia mouetur. ¶ Circa primū ſciēdū ꝙ apoſtoſia ē temerariꝰ a ſtatu fid̓iobediētie vl̓ religiōis receſſus. Et dicit̉ apoſtoſra qͣi poſt ſtatīo vl̓ retrogͣda ſtatīo. xxvj.q. vij. nō obferuētis. vbi d̓r ſciat ſe apoſtotai. retro abeutē. Eſt aūt triplex apoſtoſia .ſ. ꝑfidie. inobediētie. et irregl̓aritatis. ꝑfidie .ſ. q̄qͥs reced̉ a fide vt iulianꝰ apoſtota. de q. ijq. vij. n̄ p̄t. Inobediētie q̄ .ſ. qͥs trāſgredỉ ſpōte p̄ceptū. vt adā et eua. Et qͥ ſacris canoībꝰobedire ꝯtēnit. de hac. iij. q. iiij. alicui. et exͣde ma. et obe. ſiqͥs. Irregularitatis qͣ qͣs a ſtatu religiōis aſſumpte reced̉. vt cū apoſtotatclericꝰ monachꝰ vl̓ aliqͥs religioſuſ vl̓ ꝯuerſus. de hac di. l. c. fi. et di. xlvij. quātūlibꝫ. etxvj. q. i. legi. De prima aūt apoſtoſia .ſ. ꝑfidie q̄ ſimpliʳ et prīcipaliter ē apoſtoſia tm̄ h̓dicet̉ alijs duabꝰ apoſtoſijs ad ſua loca reſuatis. Preter etiā p̄dictos modos p̄t generaliter dici apoſtota q̄cūqꝫ recedit a deo mortaliter peccādo. ſꝫm iᵈ ecc. x. Iniciū ſuꝑbie homīs apoſtotare a deo. qm̄. ab eo receſſit cor illiꝰ. Apoſtota a fide eſt hereticꝰ. Et ideo ē ſic̄hereticꝰ puniēdꝰ de qͣ pea dictū ē ī ti. p̄cedeti. vn̄ ē excōmunicatꝰ res eiꝰ publicātur. n̄ teſtat̉. nec ī ſtatū priſtinū ec pacta pn̄ia reuertit̉ īfamis ē. et a digͥtatibꝰ multiſqꝫ alijs repellit̉ ex. de iureiū. q̄relā. et. vj. q. i. īfamēset d̓ ꝯſe. di. iij. celebritatē. Redeūtes ab hacapoſtoſia cū fuerit heretici tanꝙͣ reuertētesab hereſi ſunt recipiēdi. d̓ qͥbꝰ dictū ē ſupraNec obſtat illd̓. xj. q. iij. iulianꝰ. vbi dicit̉ ꝙ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten