dꝫ eſſe ſcd̓m rōem inter ſumptꝰ et opꝰ. et ita ēvicioſus. Daruificētie aūt oppoʳ viciū q̄ quisexpenor̄t vltra debitū modū. Et d̓r grece bonauſia a furno dicta. qꝛ ſcꝫ ad moduꝫ ignis q̄ē ī furno ꝯſumit oīa. vn̄ latīe p̄t ꝯſūptio dici.De pacientia et longanimitatē ti. xxxviij.Einde ꝯſiderandū ē de patiētiā. Circaua ſciendū ꝙ paciētia ꝙͣtū ad habitūponỉ virtꝰ ꝑ quā mala equo aīo toleramꝰ vt dicit augͥ. li. de patiētia. Quantū addelectatōem quā hꝫ in actu poʳ inter fructuſGal̓. v. Et p̄cipue ꝙͣtuꝫ ad hoc ꝙ animꝰ ꝑ patientiā p̄ſeruat̉ ne triſticiā obruat̉. ꝑ hoc aūtqd̓ d̓r iac̄. j. patiētia opꝰ ꝑfectum hꝫ. habẻpatiētiā ē ꝑfectior ſcd̓m qd̓ alijs v̓tutibꝰ .ſ. ꝙtū ad tolerātiā aduerſoꝝ. n̄ aūt ꝙ ſit ꝑfectiorſimpliciter. Cauſat̉ aūt patiētiā ſcd̓m qd̓ ē virtus a caritate ſcd̓m illud. j. coꝝ. xiij. caritaspatiēs ē. h̓ aūt haberi n̄ p̄t niſi ꝑ gratiā ſcd̓millud Ro. v. caritas dei diffu. ē in cordi. nr̄isꝑ ſpm̄ſanctū q̄ datꝰ ē nobis. vn̄ pꝫ ꝙ patiētiāſine auxilio gͣtie n̄ habẻ. Non ē aūt patientiaidē ꝙ longanimitas. Sicut em̄ magnanimꝰ tedit ī magna ſic et loganimis tedit ī aliqͥd qd̓diſtat in longinquū. Et iō ſic magnanimitasmagis reſpicit ſpem tendentē ī bonū ꝙ audaciā vel timore vel triſticiā q̄ reſpicit malū. itaet longanimitas. vn magis vidẻ ꝯuenire cuꝫmagnanītate ꝙͣ cū patiētiā Scd̓ꝫ tn̄ ꝙ ſub rōemali ꝯtriſt. tis reſpectū cuiꝰ ē patiētia. p̄t cōp̄hendi et dilatio boni ſperati q̄ ꝑtinēt ad lōganitateꝫ. Et labor que ſuſtinet hō in ꝯtinuāta executōe oꝑis boni. q̄ ꝑtinꝫ ad ꝯſtantiā tālōganitas ꝙͣ ꝯſtātia ꝯp̄hendunt̉ ſub patīa¶ De ꝑſeuerantia et ꝯſtantia et vicijs oppoſitisti. xxxix.Oſtea ꝯſiderandū ē de ꝑſeuerantia. Etprīo de ipſa. ſcd̓o de vicijs oppoſitis.Circa primū ſciendū ꝙ ꝑſeuerātia ē qꝛda virtꝰ ſpēalis ad ꝙͣ ꝑtinet in oꝑibus v̓tuoſis diuturnitatē ſuſtinere ꝓut ē neceſſe. vn̄ dic̄tulliꝰ in rethorica ſua ꝙ ꝑſeuerātia ē in rōnebene ꝯſiderata ſtabilis et ꝑpetua ꝑmāſio. Qn̄aūt dicit augͥ. li. de ꝑſeuerātia ꝙͣ nullꝰ poteſtdici ꝑſeuerātiā habere dū viuit niſi ꝑſeueretvſqꝫ ad morte. ſumit ꝑſeuerantiā ꝓ actu eiusꝯſūmatō. Conueniūt aūt ꝯſtātiā et ꝑſeuerātiain fine. qꝛ ad vtrūqꝫ ꝑtinet ī aliquo bono firmiter ꝑſiſtere. Differūt aūt qꝛ ꝑſeuerātia ꝓpͥefacit ꝑſiſtere ꝯtra difficultate q̄ ꝓuenit ex diuturnitate actꝰ. ꝯſtantia v̓o ꝯtra difficultatēq̄ ꝓuenit ex alijs īpedimentis exterioribꝰ.¶ Querỉ aūt vtꝝ ꝑſeuerātia indigeat auxilo gͣtie. ℟º ꝙ ſic. vn̄ augͥ. li. de ꝑſeuerātia dicit atſerimus eſſe donū dei ꝑſeuerantiā qͣ vſqꝫ in finē ꝑſeueraʳ in xp̄o. Vt em̄ pꝫ ex p̄dictis ꝑſeuerātia d̓r dupl̓r. vno mō ꝓ habitū ꝑſeuerātīeſcd̓ꝫ qd̓ ē virtus et ſic indiget dono hitualisgͣtie ſicut et cetere v̓tutes infuſe. Alio mō ꝓactū ꝑſeuerātie vſqꝫ ad mortē durāte. Et ſcd̓ꝫhoc indiget n̄ tm̄ gratia habituali. ſꝫ etiā gr̄atuito dei auxilio ꝯſeruātis homine ī bono vſqꝫ ad finē vite. qꝛ cum libeꝝ arbitriū de ſe ſitvertibile et hoc n̄ tollat̉ ei ꝑ gr̄aꝫ habitualēpn̄tis vite n̄ ſubeſt ptāti liberi arbitrij ec̄ ꝑ gͣtia īformati vt ſe īmobil̓r ī bono ſtatuat. licꝫin eius ptate ſit ꝙ hō eligat. plerūqꝫ em̄ ē inptate nr̄a electio nō aūt executio. hec thoEquit̉ videre de ſcd̓o ſcꝫ de vicijs oppoſitis ꝑſeuerātie .ſ. de mollicie et ꝑtinatiaDe mollicie igit̉ ſciendū ꝙ oppoʳ ꝑſeuerātievt vult ph̓s. vij. ethi. d̓r aūt ꝓprie ſcd̓m ph̓mmoilis qui recedᵗ a bono ꝓpter triſticias cauſatas ex d̓fectū electionū qͣi cedēs debili mōuenti ¶ Sꝫ obỉ qꝛ ſuꝑ illud. j. coꝝ. vj. nec adulteri nec molles dicit glo .i. maliebria patietes. ſed hͦ oppoʳ caſtitati ergo ⁊cͣ. ℟º p̄dictamollitiēs dupl̓r cauſả. vno mō ex ꝯſuetudīecū em̄ aliqͥs ꝯſueuit voluptatibꝰ frui difficilius p̄t eis carere. Alio mō ex naturali diſpeſitōe qꝛ ſcꝫ hꝫ animā minꝰ ꝯſtante ꝓpter complexionis frāgilitate et ſic ꝯꝑat̉ feia ad maſculos vt d̓r. vij. ethi. Et iō illi qui muliebriapatiunt̉ dicun̉ molles qͣſi effecti muliebresprio mō molliciēs oppỏ ꝑſeuerātie. ſcd̓o mōcaſtitati. De ꝑtinacia aūt ſciendū ꝙ opponitꝑſeuerātie vt vult tulliꝰ ī rethori. ſua. ſic̄ em̄dicit yſid̓. li. ethi. ꝑtinax d̓r qui eſt īprudētertenes qͣſi oīo tenax. et idē d̓r ꝑtinax. qꝛ in ſuoꝓpꝯſito ad victoria ꝑſeuerat. ꝑſeuerat emī ꝓpria ſententiā plus ꝙ oportet. mollis minꝰ qͥoportet. ꝑſeueras aūt quantū oportet¶ De tꝑantia et intꝑantia et ſenſualitate ti. xl.Onſequēter ꝯſiderandū ē de tꝑantiaEt prīo de ipſa poſtea de ꝑtibus eius.CCirca primū primo dicendū ē de tꝑancia. ſcd̓o de vicijs oppoſitis. ¶ Circa primumſciendū qd̓ nomē tꝑantie dupl̓r ſumi p̄t. vnomō ſcd̓ꝫ ꝯmunitate ſue ſignificatōis et ſic eſtvirtus generalis qꝛ ſignificat quandā tēperiem̄ .i. moderatōꝫ quā rō ponit in humanis operibus et paſſionibꝰ qd̓ ē ꝯmune ī omni morali v̓tute. Alio mō anthonomatice ſcd̓m qd̓refrenat appetitū ab hiſ q̄ maxime alliciūt ipſum et ſic ē ſpēalis virtꝰ vtpote hn̄s materiaꝫſpecialē. Eſt em̄ circa delectatos maximas cūiuſmodi ſūt delectatōes tactꝰ .ſ. ciboꝝ et potuum et venereoꝝ. n ē aūt circa delectatos alioꝝ ſenſuū principaliter ſꝫ ex ꝯſeq̄nti .ſ. inqtū referunt̉ ad delectatōes tactusEquỉ videre de ſcd̓o .ſ. de vicijs oppoſitis tēperātīe circa qd̓ ſciendū ꝙ oppoʳ eiintꝑantiā ſcd̓m exceſſum et ē viciū maxīe exabrabile. vt vult ph̓s. iij. ethi. ꝓ eo ꝙ ē circadelectatōs ꝯmunes nobis et brutis et p̄t aliqn̄ eſſe pctm̄ mortale aliqn̄ veniale vt ꝑ ſe p̄Opponit̉ etiā ei īſenſibilitas ſcd̓ꝫ defectu vivult ph̓s ſcd̓o et iij. ethi. ſiqͥs em̄ int̓m d̓lectationē refugeret ꝙ ncc̄iā ad ꝯſeruatōꝫ natureīdiuidai l̓ ſpeciei p̄termitteret peccaret qͣi repugnas ordini naturali et h̓ ꝑtinet ad viciū īſenſibilitatis. Sciendū tn̄ ꝙ ab huiōi d̓lectatōibus ꝯſequētibꝰ huiōī oꝑatōes qn̄qꝫ ē laudabile l̓ ec neceſſariū abſtinere ꝓpter aliqueꝫfine vt ꝓpter ſanitatē corꝑalē vel ꝓpter alicofficij executōꝫ. l̓ ꝓpter aīe recipiendā ſalutit̓ ꝓpter diuīoꝝ ꝯtēplatōꝫ nec aliqd̓ p̄dictoꝝꝑtinet ad īſenſibilitatē qꝛ ſūt ſcd̓ꝫ rectā rōem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten