ml̓titudo peccat qn̄ꝫ ſumēda ē d̓ ea vīdicta l̓qūo ad totā ml̓titudinē ſicut ſodomite vl̓r peri erūt. vl̓ qūō ad magnā multitudinis ꝑte vtptꝫ exo. xxiij. in pea eoꝝ q̄ vitulū adorauerūtQn̄qꝫ v̓o ſi ſequat̉ correctio ml̓toꝝ exerceridꝫ ſeueritas in aliquos paucos prīcipalioresquibꝰ puitis ceteri terreat̉ ſicut dn̄s numerixxv. mādaūᵗ ſuſpedi prīcipes populi ꝓ pctōmultitudīs. Si aūt ꝑs ml̓titudīſ peccauit tūcſi male ſeꝑari poſſit a bōiſdꝫ ī eoſ exerceri vīdicta. ſi tn̄ h̓ fieri poſſit ſine ſcandalo alioruꝫAlioqͥn ꝑcendū ē multitudini et detrahend̓ſeueritati. Et ead̓ rō ē de principe quē ſequitml̓titudo. Tolerandū em̄ eſt pctm̄ ſi ſine ſcādalo ml̓titudīs puīri nō poſſit niſi forte peccatū eſſet tale ꝙ mag̓ noceret ml̓titudī l̓ ſpūaliter vl̓ tꝑaliter ꝙͣ ſcādalū qd̓ exinde timere¶ Obicit̉ iteꝝ qꝛ vindicta ꝑtinet ad deū ẜmilld̓ deū. ij. ſym aliā literā michi vīdictā et ego. ret. ⁊cͣ. ℟º ille q̄ ſm gͣduꝫ ordīs ſui vindictā ī malos exercꝫ nō vſurpat ſibi illd̓ qd̓ eſtdei ſꝫ vtit̉ ptāte diuinitꝰ ſibi ꝯceſſa. ſi aūt aliquis p̄ter ordinē īſtitucōis d̓īne vīdictā exerceat. ſibi qd̓ ē dei vſurpat. et iō peccat. ſꝫ d̓ h̓ē habitu s. ti. de homicidio Hoſti. aūt rn̄dꝫad prīcipale qōnem et ip̄e nō credᵗ ꝙ aliqͥs d̓beat īiuriā ſuā vlciſci. ec̄ ſi ſuꝑiorē n̄ hꝫ. vn̄ g̓g̓. ſr̄ iᵈ jo. viij. ego gl̓aꝫ in. n. q. ē qͥ q̄rat et iudi. diʳ illatas ꝯtunielias pr̄is iudico reẜuarvt ꝓfecto nobis in ſinū et qͣntū paciētes eſſedebemꝰ dū ſe adhuc vlciſci nō vult ip̄e qͥ iudicat. h̓ iō dic̄ qꝛ ſic̄ ibid̓ p̄cepit pr̄ om̄e iudicium dedit filio. q. d. g̓go. ꝯſidera miſer homoꝙ iudex iudiciū eſt et tn̄ nō vult ī fctō ꝓpͥo iudicare. ergo nec aliꝰ hoc dꝫ p̄ſumere qͣntuꝫ ede ſtricto iure niſi aliqͣs ſe ſuppōat mandatisſuis. ī quo caū ſi aliqͥd īmoderatuꝫ p̄cipiat redigere dꝫ ad arbitriū bōi viri exͣ de iureiurāveiens. Et licꝫ prīceps ſit ſolutus legibꝰ. C.de le. digna. ip̄e tn̄ delegat. exͣ. de iudi. c. i. li.cꝫ iniuriā ꝯmiſſaꝫ ī ſe punire poſſit. ¶ Cui vicoopponitur vindicacio ºº ꝙ opponitur duobus quorum vnum opponitur ſibi per exce ſſum .ſ. crudelitas vl̓ ſeuicia q̄ menſurā excedit ī p̄uiendo. alteꝝ ꝑ defectū vt cū qͥs nimiſeſt remiſſus ī puniēdo ꝓuer. xiij. qͥ ꝑcit v̓ge odit filiū ſuū. Virtꝰ aūt vidicacōis ꝯſiſtit ī h̓ꝙͣ homo ẜm circumſtantias debitam menſuram in vindicando obſeruat.¶ De veritate et v̓tute ti. xxvj.Einde ꝯſiderādū ē de veritatē. Et prīoDe ip̄a et poſtea de vicijs ei oppoītisCirca aūt veritate q̄rūt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ ſitv̓tus ℟º ꝙ ſic. vn̄ ph̓s pōit eam inter v̓tutesij. et. iij. ethi. cͥca qd̓ ſciēduꝫ ꝙ veritas duʳ p̄tſumi vno mō ẜm ꝙ veritate d̓r aliqͥd veꝝ etſic n̄ ē v̓tus ſꝫ obiectū l̓ finis v̓tutis ſic em̄ veritas nō ē habitꝰ ſꝫ qͣlitas qͥdā intellectꝰ vl̓ſigni ad re intellecta vl̓ ſignatā vl̓ rei ad ſuiȳdeā. Alio mō p̄t dici veritaſ qͣ aliqͥſ dic̄ verūſꝫm qd̓ ꝑ eā aliqͥs dicit̉ verax. et ſic eſt v̓tusqꝛ hoc ip̄m qd̓ ē dicere verū eſt actꝰ bōꝰ v̓tuſaūt ē q̄ hoīeꝫ bonū facit et opꝰ eiꝰ bonū reddit. ¶ Sꝫ obicit̉ qꝛ d̓r. iiij. ethi. ꝙ ad veritatē ꝑtinet ꝙ aliqͥs ꝯfiteat̉ exiſtencia circa ſeet neqꝫ maiora neqꝫ minora ſꝫ hoc n̄ ē ſꝑ laudabile. neqꝫ ī bōis ꝓuer. vlt. laudet te aliennō os tuū. Nec ī maliſqꝛ ꝯtra quoſdā d̓r yſa.iij. pctm̄ ſuū qͣi ſodonia p̄di. ergo veritas nō.ptus ℟º ꝯfiteri iᵈ qd̓ ē circa ſe inqͣntū ꝯfeſſioveri ē bonū ex genere ſꝫ h̓ nō ſufficit ad hocꝙ ſit actꝰ v̓tutis ſꝫ reqͥrit̉ ꝙ vlteriꝰ debitis c̓cūſtātijs veſtiat̉ q̄ ſi nō obſeruētur erit actusvicioſus. Et ſem hoc vicioſum ē ꝙ aliqͥs ſinecā debita ſe laudet etiā d̓ v̓o. Et etiā ꝙ aliqspctm̄ ſuū publicꝫ ex h̓ ſe laudādo l̓ qͣlitercuqꝫ īutiliter maīfeſtādo. ¶ Vtꝝ veritaſd̓ qͣ loq̄mur h̓ differat a veritate vite iuſticie et doctrie ℟º ꝙ ſic. h̓ eī veritaſ ē ſꝫm quā aliqͥd d̓rverū. Veritaſ aūt vite ē ſꝫm quā aliqͥd ē verudicit̉ aūt vera vita ſic̄ et q̄libꝫ res alia ex hꝰꝙ attingᵗ ſuā regl̓aꝫ et mēſurā .ſ. legē d̓inā ꝑcuiꝰ ꝯformitatē hꝫ rectitudiēꝫ et tal̓ veritasſiue rectitudo ē ꝯmuis cuilibꝫ v̓tuti. Veritasaūt iuſticie d̓r dupʳ. vnomō ſꝫm qd̓ iuſticia eſtqͥdā rectitudo regl̓ata ſꝫm regl̓aꝫ legis d̓ineEt ſꝫm h̓ iuſticia differt a veritate vite. qꝛ veritas vite ē ſꝫm quā aliqͣs recte viuit in ſeip̄overitas aūt iuſtitie ſꝫm quā aliqͥs ſeruat rectitudiēꝫ in iudicijs q̄ ſunt ad alterū. ſꝫ ſꝫm h̓ veritas iuſticie nō ꝑtinet ad veritate de qͣ nuncloq̄mur ſic̄ nec veritas vite. Alio mō p̄t intelligi veritas iuſticie ſꝫm qd̓ aliqͥſ ex iuſticia viritatē maīfeſtat. vt cū qͣs ꝯfitet̉ ī iudicō veruaūt dicit verū teſtiōniū. Et h̓ veritas ē qͥdā ꝑticl̓aris actꝰ iuſticie. Nec directe ꝑtinet adveritatē d̓ qͣ nūc loqͥmur. qꝛ .ſ. in hac maīfeſtacōe veritatis hō principaliter alteri reddereius ſuū intēdit. Veritas v̓o doctrine ꝯſiſtit inqͥdā maīfeſtacōe eoꝝde qͥbꝰ ē ſciētia. vn̄ nonꝑtinet directe ad veritate de qͣ nunc loqͥmurſꝫ tm̄ veritas qͣ aliqͥs et vitā et v̓bo ſe talē qͣlē demōſtrat vt nō alia ꝙͣ circa ip̄m ſunt necmaiora nec minora de ſe dicat. Quia tn̄ v̓a ꝯgnoſcibilia īquātū ſunt a nobis ꝯgnita circanos ſunt et ad nos ꝑtinēt ꝑ h̓ veritas doctrine p̄t ad hāc v̓tuteꝫ ꝑtinere. et q̄cūqꝫ veritasalia qͣ qͣs manifeſtat v̓bo vl̓ facto ea q̄ ꝯgnoſcit. ¶ Vtꝝ h̓ virtꝰ decliēt ī mīꝰ ℟º ꝙ ſic. vtdicit̉. iiij. ethi. Sciēdū aūt ꝙ declīare ī minꝰdupʳ ꝯtingᵗ. vno mō affirmādo vt cū qͥs nōmanifeſtat totū bonū qd̓ eſt in eo. vt ſciētiā l̓ſanctitatē vl̓ aliud hmoi. Et hoc fit ſine p̄iudicō veritatis qꝛ mīꝰ ī maiori ꝯtinẻ et ſꝫm h̓virtꝰ h̓ declinat ad mīꝰ hoc em̄ vt dicit̉ ibid̓videt̉ eſſe prudētiꝰ ꝓpter oneroſas ſuꝑ abudātias eſſe. hōies em̄ q̄ māiora de ſe dicunt ꝙſint alijs oneroſi ſunt qͣſi alios excellere volentes. qͥ aūt miōra dicūt de ſe alijs gr̄oſi ſuntqͣſi ꝑ quandā moderāciā alijs ꝯdeſcendentesAlio mō negādo .ſ. ineſſe ſibi qd̓ ineſt et ſic nꝑtinet ad hac v̓tute qꝛ ꝑ hoc incurreret aliqꝫfl̓m qd̓ qͥdē mīꝰ repūgnarꝫ v̓tuti nō qͥdem ſꝫmꝓpriam ratione virtutis ſꝫ ſꝫm ratiōꝫ prudētiēquā in omnibꝰ virtutibꝰ oportet ſaluari ꝙͣ ſiſe iactat habere qd̓ non habet. Magis em̄ repugnat prudentie. quia periculoſius et oneroſius eſt alijs ꝙ aliquis ſe eſtimet vel iactet
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten