ꝯſuetudinariū inducit̉. ar. ff. de itinē actuqꝫpriuato. l. fi. Inducit aūt vnꝰ actus ꝯſuetudinem. xxv. q. ij. ita nos.IIrca terciū ſciend̓ ſꝫm gof. ꝙ cū aliqͥd fitmultotiēs. ꝓuenire videt̉ ex deliberatoiudicio rōis. et inde ē ꝙ ꝯſuetudo īducta ſupradicto mō vbi viget tollit ius. dūmō ſit rationabil̓. Interptat̉ etiā lege ex. e. cū dilectꝰꝓ lege ſuſcipỉ cū lex deficit vt dictū ē ſupraSecꝰ eſt ſi n ſit rōnabil̓. ff. d̓ le. et ſe. cō. ꝙͣ n̄rōe. Si āt nō ſit inducta ſupͣdicto mō ſed perquandā aſſuefactōeꝫ hoīm ſi nō ſit ad p̄ſcriptione. xl. anoꝝ ꝑducta ſꝫm canones. nō vicitlege. ex. e. ꝯſuetudīs. Si āt ſit ad p̄ſcriptōemꝑducta et ius perit et lege vincit. exͣ. e. c. vl.ſed etſi tāto tꝑe ſeruata fuerit qꝛ nō ſit in memoria hoīm qn̄ ceꝑit lege vincit. ar. ff. de aqͣplu. l. j. in fi. Sil̓r et illa ꝯſuetudo quā romana ſeruat eccleſia et ab alijs p̄cipit ſeruari. xjdi. nolite. et qd̓ dictū ē p̄ſcribi ꝯſuetudinē intelligit̉ cū inducit̉ circa illo qd̓ ē p̄ſcriptibile. alias ſecꝰ ē. exͣ de p̄ſcrip. cāꝫ. ¶ Sꝫ q̄ ꝯſuetudo dicet̉ rōnabiliſ. Rn̄det bn̄. ex. e. c. fi. inglo. iiij. ꝙ gn̓aliter illa ꝯſuetudo ē rōnabiliſq̄ nō obuiat canonicis īſtitutis. Irrationabil̓vero eſt q̄ reprobat̉ a iure. vt illa exͣ. e. ex ꝑtenr̄a. et. c. cū venerabil̓. et ꝯſuetudo oneroſaex. e. c. j. et. c. cū inter nos. et gn̓aliter vbi fitaliqͥd ꝯtra moreꝫ eccleſiaſtice diſcipline ſiuelibertate. exͣ de elec. cū terra. et. c. ſacroſāctaEx ſupradictis recolligi poſſunt pl̓a q̄ requirunt̉ ad hoc ꝙ ꝯſuetudo p̄iudicet iuri cōi. etſuꝑaddit aliqͥ bn̄. ex. e. c. fi. in glo. v. prīo ꝙſit rōnabil̓. ſcd̓o ꝙͣ ſit pſc̓pta. tercio ꝙ ex certa ſcīa et nō ꝑ errorē ſit īducta. qͣrto ꝙ ſit inducta eo ſciēte q̄ ius ꝯdere p̄t. ff. de le. de qͣbus in fi. quīto ꝙ ſit tl̓e ius qd̓ poſſit p̄ſcribifexto ꝙ vſus ſis illa ꝯſuetudīe ſiue vicibꝰ illqͥbꝰ es vſus eo aīo ut intēdas te ius hr̄e ſiuecredas. et ut illd̓ in poſteꝝ facias. ff. de itinere actūqꝫ. p. l. vl. alias nō ꝓdeſt vt de ibi.ſeptīo ꝙ maior ꝑs ppl̓i ſit vſa ꝯſuetudīe illaqꝛ ſic̄ mīor ꝑs ppl̓i nō poſſet induce̓ lege. itanec ꝯſuetudinē. h̓ bn̄. Diʳ tn̄ ī fi. eiuſd̓ glo. ꝙad h̓ ꝙ ꝯſuetudo p̄iudicet iuri ſatis vỉ ſufficere ſꝫm. c. fi. ex. e. ſi ꝯſuetudo ſit rōnabil̓ etp̄ſcripta. ¶ Sꝫ nūqͥd q̄libet ml̓titudo ꝯſuetudinē inducere p̄t. ℟º ſꝫm tho. in prima ſcd̓eſi ſit libera ml̓titudo q̄ poſſit ſibi facere legep̄t etiā pari rōe īducere ꝯſuetudinē. Si v̓o nōhēat liberā poteſtate lege ſibi ꝯdēdi. vel lege ſuꝑioris tollēdi. nichilomīꝰ tn̄ ꝯſuetudoin tali multitudīe p̄ualēs vim obtinet legisvbi ꝑ eos tolerả ad quos ꝑtinet īponere ml̓citudini lege. ex hͦ em̄ videnʳ ip̄aꝫ approbae̓ꝯſuetudinē. ¶ Sꝫ qͣntū tꝑs requirit̉ ad hͦ ꝙꝯſuetudo ſit p̄ſcripta. ℟º ſꝫm can. ut diʳ gof.et habitū ē ſupͣ. et hoſt. reqͥrit̉ tꝑs. xl. ānoꝝScd̓m leges tamē ē diu̓ſitas. ut notat ho. ti.de ꝯſuetudine. qꝛ ſꝫm io. bart. ſufficiūt. x. āniīter pn̄tes. et. xx. īter abſentes. Scd̓ꝫ v̓o aliosſpectand̓ ē tꝑs cuiꝰ n̄ extat memoria. Innoc̄.at exͣ. e. ſuꝑ. c. dilectꝰ. dicit ꝙ in eccl̓ia neceſſaria ē p̄ſcriptio. xl. annoꝝ. ſꝫ in alijs ſufficitp̄ſcriptio. x. l̓. xx. ānoꝝ. et hec ſūt vera ſi illd̓qd̓ p̄ſcribit̉ uel aſſueſcit̉ hꝫ ꝯtinuā cām. Itemſi ꝯſuetudo ē gn̓aliter ꝯtra oēs. tā ꝯtra eccleſias ꝙͣ alios ſufficit p̄ſcriptio. x. anoꝝ cōtraoēs. quidā v̓o diſtinguūt īter eccleſias et priuatos. aliter ſi nō hꝫ cām ꝯtinuā neceſſaria ēp̄ſcriptio tꝑis cuiꝰ memoria n̄ exiſtat. ¶ Ahͦ nota ad maiorē euidētiā dr̄am īter p̄ſc̓ptōꝫet ꝯſuetudine. differūt āt ſꝫm hoſt. ti. de conſuetudīe pͥmo qꝛ p̄ſcriptio locū hꝫ ī rebꝰ mobilibꝰ et īmobilibꝰ. corꝑalibꝰ et īcorꝑalibꝰvt in ſeruitutibꝰ iuriſdicōibꝰ electionibꝰ ethmōi. ſcd̓o qꝛ p̄ſcriptio acqͥrit̉ ſingulari cumpͥuato. ſꝫ ꝯſuetudo n̄ magis acqͥrit̉ illi ꝙ iſtitercio qꝛ ī p̄ſcriptōe titulꝰ et bona fides reqrunt̉ ex de p̄ſcrip. ſi diligēti. ſꝫ in ꝯſuetudinenō requirit̉ titulꝰ. hic em̄ n̄ requirit̉ niſi vſet tꝑs ꝯpletū. vn̄ hic ē vſus loco tituli. qͣrtoqꝛ priuilegiū et p̄ſcriptio aliquotiēs nō ꝯcuirūt. exͣ de pſc̓p. veniēs. Sꝫ ꝯſuetudo et priuilegiū bene ꝯcurrūt. ex. e. cū dilectꝰ. quīto qꝛp̄ſcriptio eſt actōis ſiue iuris petēdi excluſioar. C. de ānali excep. l. fi. in fi. Sꝫ ꝯſuetudo ēde ſui natura actōis ſiue iuris acqͥſitio. vt apparet ex de elec. ꝯſtitutis. et. c. in geneſi ī fi.p̄ſcriptio v̓o nō reſpicit ꝓprie vſū. ideo em̄ p̄ſcribit̉ ꝯtra aliquē qꝛ nō agit uel vtit̉ ſuo iure. ꝯſuetudo v̓o reſpicit vſuꝫ. et ideo allegatqꝛ ita cōīter acta eſt uel vſuꝫ. nichil omniꝰ etꝯſuetudo negatiua reſpicere p̄t vbicūqꝫ ꝓbari p̄t .ſ. ꝙ tale qͥd uel tale nō dꝫ fieri. ar. ex deelec. cū eccīa vulterana. ad fi. ſecꝰ eēt ſi nullo mō poſſꝫ ꝓbari. ſexto qꝛ ꝯſuetudo erroneanō iuuat. Secꝰ eſt de p̄ſcriptōe qꝛ titulꝰ putatiuꝰ et ſi verꝰ nō ſit dā tn̄ ꝓhabil̓ error excuſet. dat iuſtā cām vſacapiēdi. ſed de hoc videinfra li. tercio. titulo de p̄ſcrip.Irca qͣrtū ſciendū ꝙ ꝯſuetudo gn̓alis ē q̄7gn̓aliter obſeruat̉. ut ex. e. nolite. et. c.baſilicas. ſpecial̓ ꝯſuetudo ē q̄ in certo locovigorē et obſeruātiā hꝫ. di. xij. nouit.Irca quītuꝫ ſciend̓ ꝙ ꝯſuetudo poſteriortollit ꝯſuetudinē priorē. ex d̓ ꝯgna. ſpie. j. et hͦ eſt veꝝ ſi diuerſe ꝯſuetudīes ī eodēmanicipio diuerſis tꝑibꝰ oriant̉. Secꝰ eſt ſiin locis diuerſis. di. xij. ſcit ſancta. Vn̄ ꝯſuetudo aliquoꝝ nō dꝫ ſubuerti more ꝯtrarioꝝdi. xij. illd̓. Itē ꝯſuetudo mala nullo tꝑe ꝯfirmat̉ q̄nimo tāto eſt ꝑnicioſior quāto eſt diucurnior. exͣ. e. c. fi. Itē ꝯſuetudo ī eccleſie grauamen inducta reuocari dꝫ. exͣ. e. c. j. Itē ſicutiura reducūt̉ ad ꝯcordiā cū iuribꝰ. C. d̓ offi.do. l. vna. ſic et ꝯſuetudo iuri uel priuilegioꝯtraria reducit̉ ad ꝯcordiā ꝑ interp̄tationeꝫexͣ. e. cū dilectus.¶ Explicit liber primꝰde p̄ceptis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten