probare ꝑ coniecturas. habito reſpectu ad qͣlitatē ꝑſone ⁊ ſimilū vt puta reperit qͥs de mane hoſtiū ſue ſtationis fractū vbi erāt. res depoſite vel intrauit locum ꝑiculoſuꝫ ⁊ pedeſter⁊ eq̄ſter redeūt dicit ꝑ latrones ſe fuiſſe derobatū. ¶ Quid aūt ſi probet̉ amiſſio rei. ſedex aduerſo allegat̉ dolus vel culpa. cui incūbet onus ꝓbandi. cōcluſio ē bar. ꝙ qͥdā ſuntcaſus qͥ defacili nō accidūt ſine culpa. vt incēdiu in domo ꝓpria. vel furtū. ⁊ in iſtis eſt neceſſe ꝓbare caſum fortuitū. qͣſi prima frontep̄ſumptō ſit contra allegantem. Quidā ſuntcaſus qͥ vt plurimū accidūt ſine culpa vt vishoſtiū. ⁊ in iſtis p̄ſumitur culpā abeſſe. vn̄ alleganti incūbit onus ꝓbandi ¶ Quid aūt ſitcaſus fortuitus. vide ſuꝑͣ caſus fortuitus vbihabes ſingularia circa materiam contractuūQuid ſi cōmodatarius nō potuit ſine culpa re cōmodata vti infra p̄fixū tp̄us. Nunqͥdinuito dn̄o poſſit vti alio tꝑe. dic ẜm bart. inl. in cōmodato. §. ſicut. ff. cōmo. ꝙ nō. Nā cūdn̄s certet de dāno vitando ne careat re ſuatanto tꝑe cōmodatarius ꝟo de lucro captando. debet caſus potius ſibi imputari qͣꝫ domīoOmmunicare .i. corpus xp̄i ſumereqͥlibet fidelis poſtqͣꝫ ad ānos diſcretōnis peruenerit cōicare tenet̉. ſaltē inpaſcate. niſi de cōſilio ꝓprij ſacerdotis. vel ꝓpter aliquā rōnabilem cām ad tp̄us abſtineat extra de pe. ⁊ re. omnis. ¶ Utrū qͥlibet fidelis teneat̉ omni āno preciſe in dn̄ica reſurrectōnis cōicare. dic ꝙ lꝫ alias de hoc fuiſſentmulte qōes. tn̄ dicta qō deciſa ē ꝑ quandā extrauagātē Eugenij. iiij. q̄ incipit. Fide dignavbi dr̄ in ſnīa. ꝙ optime iuri ſatiſfactū ē ſi inebdomada ſancta. vel infra octo dn̄ice reſurrectionis. ẜm meliorē diſpōem cōſcīe ſanctūeuchariſtie pignꝰ acceꝑint. Et ſic de hoc amplius nō ē diſputandū. ¶ Utrū tranſacto paſcate qui noluit cōicare ex ſola volūtate ⁊ nōex aliqua rōnabili cā diſtulit. teneat̉ ad ſupplendū cōionē omiſſam. Et eadē dabitatio fieri p̄t de cōfeſſione omiſſa āno elapſo. Rn̄. archidi. ff. ꝙ lꝫ aliqͥbꝰ videat̉ ꝙ teneat̉. et ſinedubio inducēdus ē qͣꝫtū poſſibile ē ad ſuppledū. ſi aliud nō obſtat tn̄ nō vr̄ ꝙ ſeneat de neceſſitate. Et hoc p̄t trahi a ſimili ꝑ illud quodſeruat̉ circa alia p̄cepta eccl̓iaſtica. nā non ieiunādo ieiuniū eccl̓ie nullus dicit ꝙ teneat̉ſupplere. Item clericus in ſacris cōſtitutusnō dicens horas canonicas. ex negligētia deneceſſitate non tenetur redicere. quis hoc ſitequū facere. ⁊ ſibi iniūgi a ſacerdote ſi vult facete. Sic ⁊ qͥ non cōicat ꝓ anno iam elapſo.nō tenet̉. ſed tn̄ inducēdus ē ad cōionē. Idēdic de cōfeſſione ⁊ hmōi hec ar .ſ. p̄dcā tn̄ mtellige de eo qͥ ex negl̓ia nō cōicauit vl̓ cōfeſſus nō ē. Secus aūt dicēduꝫ ſi ex infirmitatevl̓ alia cā ltīa impeditꝰ fuiſſet. Nota tn̄ ad p̄dicta qd̓ no. idē ar .ſ. ꝙ negl̓ia al̓n ē circūſtantia al̓n ē ſpāle pctm̄. vbi gr̄a ſcit aliqͥs ex precepto eccl̓e dr̄e ꝯfiteri. cōicare. audire miſſaꝫin feſtis ⁊ hmōi. Intēdit nō facere inob̓iamformal̓r incurtit. alius ſciēs ſe ad hoc obligatū intendit ſeuare ſed adeo ſe implicat negocijs hincīde diſfractꝰ ⁊ fine ncc̄itate vrgēte ꝙtrāſit tp̄us ⁊ ſic oīttit in prīo caſu qͦtiēs ille delibecat. illa n̄ facere peccat mortal̓r. ⁊ ibi ē peccatū mortale accidie vltra primū. ī ſcd̓o caſuvnū mortale cōittit. ⁊ ī hͦ aduertāt cōfeſſoresvt ī omiſſiōibꝰ ieiunioꝝ officōꝝ miſſaꝝ ⁊ huiuſmō ſꝑ petāt ex qua cā omiſerūt. an .ſ. ex neigentia an̄ ꝟo ex ſola volūtate. ¶ Quiciqꝫcū cōſcīa pctī mortal̓ ad cōionem actedit peccat mortal̓r. cōſcīa tn̄ pctī mortal̓ p̄t eē multiplex. qꝛ aūt illa cōſcīa ſurgit ex certitudīe ſufficiēti vt qꝛ ſcit ſe fornicatū vel ſil̓e. aut ꝓbabili vt qꝛ moroſe delectatus ē. ⁊ timet affuiſſecōſenſum mortalē. aut ex leui vt hō ſcrupl̓oſus qͥ timet de leui delectatōne ne ſit peccatūmortale. in prīo caſu accedens ad cōionē peccat mortaliter. ſil̓r in ſcd̓o. nā in prīo cōtēnitin ſecūdo diſcrimini ſe exponit. in tercō nō. ſicōſcīam ſcrupl̓oſaꝫ deponat ſeu illi nō cōſenſentiat de ſen. ex. inqͥſitōi. ſi āt n̄ hꝫ qͥs ꝯſcīampctī mortal̓ aūt hͦ ē qꝛ p̄ꝑauit ſe ⁊ diſcuſſit ſepꝑatōe ſufficienti cōſcīam ſuā examīando ⁊ꝑitos cōſulēdo ſi opꝰ ē. aut probabili cōſcīamſuā .ſ. probl̓r exaīando. aut negligēti. in prīocaſu nō peccat ſed remiſſionē pctōꝝ accipit ⁊meret̉. in ſecūdo. non peccat. ſed tn̄ remiſſionem nō accipit nec meret̉. In tercō ꝟo peccat mortaliter ⁊ demeretur. hec Pe. ¶ Nonſufficit volenti cōicare ꝙ ſit ſolum contritus.immo. ſi habet copiā ſacerdotis qui eū poſſitabſoluere peccat ſiue ꝯfeſſione cōicando. Siꝟo nō hꝫ copiā. tūc ſi imminet neceſſitas cōicādi vl̓ celebrādi. vt qꝛ timet ſcādalū ppl̓i vl̓iam incepit miniſteriū ſacrū vel aliquis infirmus amiſit loq̄lam ⁊ quolibet hoꝝ caſuū licitū eſt cōicare cū propoſito confitēdi. hec Ric.in. iiij. di. ix. qͥ etiā addit vnū ſingl̓are ꝙ lꝫ rl̓tpredicta vera ſunt tn̄ ſi de ꝓpinquo expectaretaliū ſacerdotē cui deuotius ⁊ ſecurius confiteret̉ ſic .n. expectans nullo iure qd̓ ego ſciamcōicare prohibet̉ ſi eſt vere penitēs. hec Ric.¶ Utꝝ nocturna pollutio īpediat cōionē ſeucelebtatōeꝫ. Rn̄. Ri ī. iiij. di. ix. dicit ꝙ ꝓpter