ſeluiſſet p̄cauere ⁊ tu nō p̄cauiſti es in culpaleuiſſima. vt ſi cōmodatarius rē in archa repoſuit. ſed nō firmauit. De caſibꝰ aut fortuitꝭquos etiā diligēs ⁊ fidelis hō preuidere nonpoſſet cōmodatarius nō tenet̉ niſi in tribꝰ caſibꝰ. Unus eſt ſi caſus ille ſua culpa accidit.vt ſi equū tibi comodaui. vt duceres ad vilſaꝫ⁊ duriſti ad bellū. Et iō ſi aliqͦ caſu equꝰ ꝑijt p̄iudiciū tuū erit. culpa .n. tua caſum preceſſitac fuit ordinata ad illum caſum. Secūdus caſus ē ſi pactū interuenit tūc .n. de caſibꝰ certis⁊ determinatis ⁊ in pacto exp̄ſſis tenet̉. vel ſialiqͥbꝰ ſpecificatis ſecuta cl̓a generali teneturad caſus cōſil̓es nō aūt maiores. Et iō optīacautela ē vt cōmodās obliget cōmodatariuꝫex pacto exp̄ſſo de caſu fortuito enumerandoſpāliter et expreſſe aliqͦs caſus de maioribꝰ qͦcaſu tenebit̉ cōmodatarius de oī caſu fortuito. Tercius caſus ē ſi mora p̄ceſſit caſum. d.c. vnico. Si ꝟo qͥs accipit cōmodatū gr̄a comodātis qd̓ raro accidit. vt cū qͥs ornamenta cōmodat ſue ſpōſe vt ornatior ad ſe ducat̉tūc tenet̉ tātū de dolo ⁊ lata culpa. ff. eo. ſi vtcerto. §. interdū. Si aūt cōmodatū fiat gratiavtriuſqꝫ .ſ. cōmodātis ⁊ cōmodatarij. vt cumcōem amicū inuitamus ⁊ tu curā eius rei ſuſcepiſti. ⁊ ego argentū tibi cōmodari tenerꝭdedolo ⁊ lata culpa ⁊ leui ſed nō leuiſſima. ff.e. in rebo. §. at ſi. Et iſte iō nō tenet̉ de leuiſſima qꝛ nō recipit tātū bn̄ficiū ſicut ē in cōmodato vel alio cōtractu qͥ ſit gr̄a recipiētis tātūSil̓iter in cōmodato vl̓ cōtractu qͥ fit gr̄a dātis tantū nō teneturniſi de dolo vel lata culpa quia non eſt ſibi beneficium ¶ Comodāstenetur cōmodatario ſi ei ſciēter cōmodauitvaſa vicioſa. ꝓpter quā cauſam vinū vel oleūeffuſum ē. ff. e. in tebꝰ. Secus dicūt doc. in locato. tenet̉ .n. locator ad intereē etiā ſi ignorāter locauit vas vicioſum. vt in. l. ſed addes§. i. ff. lo. Et idē in vēdito niſi ſit vas vicioſuꝫvicio occulto teneris ad intereē nō ſolum reſpectu p̄cij. vt ē tex. notabilis in. l. tenet̉. ff. deac. emp. ¶ Querit̉ de. q. notabili an ſi res comodata tradit̉ extimata faciat trāſire ꝑiculū.Rn̄. bar. in. d. l. ſi vt certo. §. nūc vidēdū poſtglo. dicit ꝙ ꝑ extimationē addicit̉ gradus ethoc in ꝯͣctibus de qͦꝝ natura nō ē vt trāſferat̉dn̄iū. vt in cōmodato depoſito ⁊ ſil̓ibus vt ſicōmodatarius tenebat̉ tātū de lata. mō tenebit̉ de leui. Si de leui modo tenebit̉ de leuiſſima. ſi de leuiſſima mō de caſu fortuito tenebitur. Et ex p̄dictis infert bar. qn̄ locator locattibi roncinū extīatū. an extīatio faciat ī te trāſite ꝑiculū. Et cōcludit ꝙ cuꝫ ex natura talisꝯtractus nō ſit vt trāſferat̉ dn̄ium. talis extīstio facit veīte leuiſſimā vt hac gl. ſed Io. an.in. d. c. vnico. tenet ꝯͣriū di. ꝙ in talibꝰ ꝯͣctibꝰde qͦꝝ natura nō ē vt trāſferat̉ dn̄iū. extīationō facit recipientē magꝭ teneri qͣꝫ expoſcat natura ꝯͣctus. ſed extīatio oꝑabit̉ tātuꝫ vt ſciat̉veꝝ p̄ciū teꝝ in caſu qͦ res ꝑderet̉ vl̓ deterioraret̉. ⁊ hec opi. placꝫ panor. ibi qꝛ pactū generale nō obligat ad caſus fortuitos. ⁊ ad. §.nūc videndū dicit ꝙ loqͥtur qn̄ exp̄ſſe ꝓmiſitſe p̄ſtatuꝝ extimatōem. Secus aūt qn̄ extīatio fuit ſimpl̓r facta. Idē dicas qn̄ recipiēs ꝓmiſit alternatiue rē vl̓ extimatōem. ꝑ. l. ꝓculus. ff. de iure do. hec pano. ſed ⁊ opi. bar. ⁊ accur. tenet Ho. in. d. c. vnico vt recitat aſten̄. li.iij. ti. xvi. quā ⁊ ip̄e ſeqͥtur. ¶ Quid aūt ſi cōmodatarius remiſit cōmodatu ꝑ nūciū. ⁊ caſu ꝑijt an teneat̉ dic ꝙ ſi iſtā rē cōmodatā pernūciū nō idoneū remiſit. tenet̉. ſecus ſi ꝑ idoneū. Et hoc vult bar. in. l. eū. qͥ. ff. co. Et idē ēin depoſito. ſed ī mutuo ſecus. exͣ de pig. ſignificāte. cuius rō ē. qꝛ qͥ cōmodat vel locat vl̓ deponit rei ꝓprietate ⁊ poſſeſſionē retinet. Et iōcū eius cui credit̉ nūcius nō idoneus pecuniādeportat. pecuniā comodātis vel deponētis deportat. ſed in mutuo dn̄iū trāſfert̉. ⁊ ideo ſi pecunia ꝑditur ei qui eā mutuo accepit ꝑditur.¶ Item illi qui rebus cōmodatis aliter vtūtur qͣꝫ eas ad vtendū ceperūt. ſi domino nolēte hoc faciant. vel etiā hoc dn̄o inuito ſe facere credant. furtū cōmittūt. Si autem hoc domino nolente faciūt. vel etiā ſi non inuito domīo hoc facere ſe credāt. ⁊ erat iuſta cauſa credendi furtū nō cōmittūt. vt inſti. de ob. que exdelic. na. §. placuit. ¶ Utrūⁱ cōmodatariꝰ veldepoſitarius ſi allegat res ꝑdidiſſe. an teneat̉hoc probare. ⁊ qualiter probabit cū qn̄qꝫ interitus rei accidat clandeſtine. Panor. in. c. bona fides de depo. ẜm. bar. in. l. ſi quis ex argētarijs. ff. de edēdo. dicit ꝙ aut nō poteſt ꝓbari rem perueniſſe ad iſtum. et tūc ſtatur dictoſuo. ſaltem cum iuramento. Aut probat̉ remperueniſſe ad illū. ⁊ tūc aut tenebat̉ exhibererem ex officio iudicis ⁊ ſtatur iuramēto ſuo.ꝙ illam rem non poſſidet. l. fi. C. de fi. inſtru.Si vero tenebat̉ exhibere iure actōnis vt incōmodato depoſito ⁊ ſimilibus. ⁊ tenet̉ dicēsrem ꝑdidiſſe hoc probare. vel cōdemnabiturvt in. l. ſi creditor. C. de pig. ac. ¶ Qual̓c autēꝓbabit. cōclude ꝙ qͥdam ſunt caſus aꝑtiſſimi. vt incendiū. vis hoſtiū. tēpeſtas ⁊ hmōi.Er tūc teneᵉ aꝑte probare. vt in iuribꝰ allegatis. Quidā ſunt cāus occulti. vt latrociniū denocte ꝯmiſſum vl̓ derobatio ī cāpis. ⁊ ſufficit