¶ Quare aūt magis ledat incōtinētia ml̓ieris qͣꝫ viri. Omiſſis rn̄ſionibꝰ gl. in. d. c. nuꝑ.q̄ reprobat̉ a Ricar. dicendū ē ẜm eū ꝙ mornō diſtinguit̉ ẜm ſpēm ꝑ cōꝑatōnem ad terminū a quo. ſed ad quē. vn̄ cōſumatio matrimonij inqͣꝫtū eſt cū prius. nō corrupta. qͣꝫuisſit ab illo qͥ prius carnē ſuaꝫ diuiſit ꝑ fornicationē. cū alia. non ſic deficit ab integritate ſignificatōnis vnius cōiūctionis inter xp̄m. eteccleſiā. ſicut cōſumatio matrimonij. q̄ ē a viro nō prius corrupto. cū mulier corrupta abalio. ſimiliter ꝙ ſi mulier eſſet ordinis ſuſceptiua. irregularis fieret ꝑ cōſumatōnem matrimonij. cū viro prius corrupto cū alia. nonaūt pro cōſumatōne mr̄imonij cum viro nōprius corrupto qͣꝫuis ip̄a prius fuiſſet ab alioꝑ fornicatōnem corrupta. ¶ Utrum cū bigamis poſſit diſpēſari. Rn̄. ẜm Ricar. ꝙ qͣꝫuisnō poſſit papa diſpēſare cōtra ius nature. neccōtra ius diuinū tn̄ qꝛ ē ſucceſſor petri qͥ princeps fuit apl̓oꝝ. equaleꝫ habet. ptātem ptātipetri. Immo eandem. ⁊ cū inferior. nō poſſitobligare ſuꝑiorē. nec par parē. papa de plenitudine poteſtatis poteſt cōtra ſtatuta apoſtoloꝝ quorūlibet diſpēſare. ſi tn̄ vim nō habeātex iure nature. vel diuino. lxxxij. di. p̄ſ br̄. Cūergo bigamū nō ordinare. apl̓icū ſit p̄ceptuꝫ.cū bigamis papa diſpēſare pōt. tū qꝛ nec decꝫhoc faciliter fieri ꝓpter reuerētiā apoſtoloꝝ. iōcū bigamis papa nō diſpēſat. niſi exigēte neceſſitate. xxxiiij. di. lector. in gl. vbi lucius diſpēſauit. cū panormitano archiep̄o. qui fuitbigamꝰ. ¶ Gigami iure cōi nudati ſunt omni priui legio clericali. et adicti foro ſeculari.nō obſtante cōſuetudine. ⁊ eis ſub pena excōmunicatōnis inhibitū ē deferre tonſuraꝫ. velhabitū clericalē. exͣ eo. altercationis. li. vi. gl.ibi dicit. hoc intelligenduꝫ de his qͥ facti ſuntbigami vere ſiue interp̄tatiue ī mīoribꝰ. Secꝰin maioribꝰ. Et ẜm ge. ibi. ille te x. loqͥtur debigamis laicis. nō aūt monachis. nā iſti gaudent priuilegio clericali. Non ob. ter. lxxxiiij.di. quiſquis. vbi dr̄ bigamū eſſe nudatū om̄ipriui legio clericali. ⁊ laicū ſolū hr̄e cōionem.Et ſic vr̄ ꝙ bigamus nō poſſit eē monachus.Rn̄. i0. an. in regl̓a delictu. in mer. ꝙ erit laicꝰꝓfeſſus qd̓ eē p̄t. c. ex eo. de elec. lib. vi.Alix nō debet eſſe de ere. aut auricalcoaut cupro. aut plubo. qꝛ ꝓpter erugineꝫ iſta vomitu ꝓuocāt. nec de lignoꝓpter poros ne ſubintret ſanguis. nec de vitro propter fragilitatē. nec de lapide. propterius meptitudinē. de cōſe. di. i. vaſa. ⁊. c. ⁊ calix. vbi dr̄ ꝙ tam calix qͣꝫ patena debent eē deauro vel argento. vel ſtagno. Et qꝛ de his tm̄tribꝰ mētionē facit. om̄em aliā materiā ꝓhibere. vr̄. licet aſten̄. li. iiij. de mente rod. dicatꝙ ſub ſtagno intelligit̉ plūbuꝫ. Et nota ẜmpe. de pa. ꝙ ſi calix argēteus ꝯſecratus poſteadeauret̉ indiget cōſecratōne. qꝛ cōſecratio fitin ſuꝑficie. Nota tn̄ ꝙ ſi calix deauratus conſecretur licet poſtmodū deꝑdat̉ auꝝ. non propter hoc vr̄ denuo cōſecrādus. nec ē ſil̓e ī eoſicut in pariete eccleſie qͥ decruſtatus indigetrecōſecratōne. nā in poſitōne auri. qd̓ ita ſubtiliter ponit̉. nō videt̉ ꝙ ſit ita conſecratio inſuꝑficie ip̄ius. qͥn remaneat in argēto. Et itaſeruat cōſuetudo.¶ Carcer vide ſupͣ accuſatꝰ. ⁊. jͣ. incarceratus(Aſus fortuitus qͥd. ſit. dic ẜm panor.poſt. glo. in. c. i. de como. ꝙ eſt inopinate rei euētus qͥ preuideri nō poteſtUbi ergo diligentiſſimus p̄uidiſſet. nō ē caſus fortuitus. Vone exempluꝫ. Domus tuaminabat̉ ruinam. domus corruit ⁊ interfecitequū tibi cōmodatum. certe nō poteſt dici caſus fortuitus. qꝛ diligentiſſimus reꝑaſſet domū. vel ibi nō habitaſſet. Si aūt domꝰ nō minabat̉ ruinā. ſed impetu tempeſtatis validecorruit. nō eſt tibi imputandū. Et iſta faciūtad. q. Nūquid furtū cōputet̉ inter caſus fortuitos. glo. iuris ciuilis reꝑiūtur cōtrarie ſedcōiter tenet̉. ꝙ aut per violentiā fuit tibi resſubtracta. ⁊ eſt caſus fortuitus. Intellige qn̄nō fuiſti in aliqua culpa. puta qꝛ nō trāſibasꝑ loca ꝑiculoſa. Si autē cōmittit̉ furtū clandeſtine. Et tūc ſi ab ea ꝑſona a qua etiā diligentiſſimus nō p̄cauiſſet. puta ab vxore. velfilio. ⁊ eſt caſus fortuitus. Secus ſi ab ea ꝑſona a qua diligētiſſimus p̄cauiſſet. puta a vilifamulo. vt in. l. q̄ fortuitis. C. de pigno. ac.¶ Utrū ex pacto veniāt caſus fortuiti. glo.vbi ſupra dicit. ꝙ in cōtractu nō tenetur qͥsexgenerali pacto. Sꝫ oportet ꝙ caſus fortuiti ſpāliter numerētur. Sed accurſus in. l. ſed⁊ ſi quis. §. queſitū. ff. ſi quis cau. quē ſeqͥturio. an. dicit. ꝙ aut nullus caſus fortuitus fuitexpreſſus. ⁊ nō valet generalis obligatio. neqͥs ſub inuolutōne verborū renūciaret ei iuricui nō eſſet ī ſpecie renuciaturus. Et hec opi.placet panor. Si vero aliqui caſus fortuiti fuerūt ſpāliter enumerati. ⁊ ſecuta fuit clauſula generalis. puta. ⁊ de omībꝰ alijs. tūc tenetetiā in nō expreſſis optime ad hoc facit tex. īc. qͥ ad agendū. de ꝓcu. li. vi. bar. tn̄ in. d. §. q̄ſitu videtur velle. ꝙ ſub illa clauſula generali veniūt caſus cōſimiles exp̄ſſis. nō aut maiores. quod ſatis placet panor. qꝛ in odioſis