aliquod qd̓ nō ē peccatū tenet̉ aliqn̄ hō abſtinere a ſuſceptōne huius ſacr̄i propter ordinationē eccl̓e eo ꝙ impedit vl̓ minuit reuerētiāq̄ debet obſeruari ī ſuſceptōe huiꝰ ſacr̄i cuiuſmodi ē nocturna pollutio ꝓueniēs ex crapl̓aaut immūda cogitatōe q̄ p̄ceſſit in vigilia q̄crapula vel cogitatio ſi mortalia fuerūt. vl̓ ꝓbabile dubiū ē. vtrum fuerint tūc pollutio exeis ꝓueniens ꝓhibet de neceſſitate huiꝰ ſacr̄iſuſceptōem. Si aūt certū ē vel ꝓbabile ꝙ nōfuerint niſi pctā venialia tūcilla pollutio nōꝓhibet niſi de cōgruitate. Si aūt ꝓueniat exnature ſuꝑfluitate vel infirmitate nō credo.ꝙ prohibeat ⁊ hec probari pn̄t. di. vi. c. teſtm̄hec Ric. de. tn̄. de pal̓. dicit ꝙ pollutio veniēsex cogitatione mortali vl̓ crapula mortali impedit a cōione ⁊ celebratōne quouſqꝫ ſit contritus ⁊ cōfeſſuꝫ. nec eo die ē cōicandū qͣꝫuisſit cōtritus ⁊ ꝯfeſſus. tn̄ ſi ꝯͣriū faceret nō credit ꝙ pecaret mortaliter. Si ꝟo contingit excogitatōne vel crapula veniali ē abſtinendūde honeſtate niſi potior cā vrgeat. Celebrando tn̄ ſine cā vrgente nō peccabit niſi venialiter. ſed Durādus minoꝝ ercipit duos caſusPrimus ē qn̄ ē dies feſtus quo .ſ. cōſuetū eſtcōicare. ⁊ p̄cipue qn̄ accidit ſine turpi ſomno.Serūdo qn̄ eſſet ſcandalū ſi non celebraret.puta quia deeſt alius ſacerdos ⁊ populus expectat vel qꝛ ē p̄latus. ⁊ tali die cōſuetū eſt p̄lato celebrare. ſed ẜm tho. qͥs debet abſtinere in hmōi a cōione. ꝑ. xxiiij. horas. qꝛ ī iſtudtp̄s reputat̉ natura reordinari. ſed pe. de pa.dicit abſtinēdū qn̄ accidit citra mediā noctēAdde tn̄ p̄dictis qd̓ no. ar. f. in ſum. ꝙ lꝫ nocturna pollutio. in ſe nō ſit peccatum. tn̄ dareoperā ſtudioſe ad hūc finē. puta ꝑ nimiā coineſtionē ⁊ potū vt ſeqͥtur pollutio etiā ſi faceret nō ob delectationē. ſed ad alleuiationemnature ⁊ ſanitatem eēt mortale. Sꝫ appeterehr̄e pollutionē ꝓpter alleuiationē nature ſinepctō. ⁊ ſine hͦ ꝙ det operā ſed via naturali nōeſt pctm̄. Sil̓r ſi qͥs cōmedit nimis vl̓ nimiscalida ex quo dubitat ex hͦ ſeqͥ pollutōem inſomnis. qꝛ hͦ alias exꝑtus ē nō tn̄ ꝓpter hͦ illaſumit. ſed vt ſatiſfaciat gule nō ꝓpter hͦ ē mortale. ¶ Corpus xp̄i a ieiunis em̄ dꝫ ꝑ̄cipi. decōſe. di. ij. liqͥdo qd̓ in reuerētiā tāti ſacr̄i inſtitutū ē niſi propter neceſſitatē īminētꝭ mortis. ne ꝯtingat ſine viatico ex hac vitā rrāſireEt ſciendū ē ẜm Sco. ī. iiij. di. viij. ꝙ duplexē ieiuniū .ſ. eccl̓e. ⁊ nature. ieiunin eccl̓ie nonſoluit̉. niſi ꝑ aliquā refectionē exͣordinatiā p̨̄ter morē eccl̓ie vn̄ ꝑ ſumptōem ſpēꝝ vel medicine vel potus nō ſoluit̉ ieiuniū eccleſie. ieiuniū vo nature ē carētia cibi ſuſcepti in ſtomacho vel ſuſcepti in via ad ſtomachuꝫ. Dico ergo ꝙ regl̓r oportet ſuſcipientē hmōi ſacr̄m eē ieiunū ſimpliciter hoc eſt ieiunio naturali. Sunt tn̄ tres caſus in qͥbꝰ lꝫ accedere adtale ſacr̄m etiā nō ieiuno. Primus in cā infirmitatis grauis qn̄ .ſ. timet̉ ꝑiculū mortꝭ. Secūdus pone in aliqͣ religione celebrat̉ cōiterin vino albo mīſter p̄parat calicē ſacerdoti. etex aliqͣ negligentia pro vino infundit aquamſacerdos nō aduertēs credēs mīſtrū bn̄ feciſſe procedit dicendo ꝟba ⁊ alia faciendo vſqꝫad ꝑceptōem. ⁊ aduertit eē aquā. In iſto caſu dico ꝙ tenet̉ cōſecrare ſanguinē de nouo.cōſecratūqꝫ ꝑciꝑe qd̓ probat̉. qꝛ qn̄ duo ſuntp̄cepta ordinata preceptū ſuꝑioris magis ligat. vnū .n. eſt preceptuꝫ xp̄i ⁊ eccleſie ex ipſarōne ſacramēti ꝙ ſacramentū qn̄ conficit̉ cōficiatur integrū. qꝛ ſacr̄m in ſe ē quoddā integrū ex duobꝰ. de cōſe. di. ij. cōꝑimus. Et tuncvltra. ſi tenet̉ cōſecrare ſanguinē tenet̉ etiāillum cōſecratū ꝑcipere de cōſe. di. ij. relatumdmittendo aūt aliud p̄ceptū minus ſtrictuꝫ.ſcꝫ ꝙ a ieiuno ſumat̉ non peccat nouo peccato. quia iſto caſu eccleſia noluit hūc ligare adiſtud preceptū ſed magis ad oppoſitū. Terciꝰcaſus indie paraſceue ꝑticula poſita in caliceꝑcipitur cū vino nō conſecrato. ⁊ veriſimile ēꝙ vinū citius deſcendat in ventrē qͣꝫ illa particula q̄ maſticatur. ⁊ ẜm Sco. in caſu quo neceſſe eſt ſecūdo ꝯficere ſanguinē ſufficit ſacerdoti incipere ab illo loco. Simili mō poſtqͣꝫ cenatū eſt ⁊cͣ. Nota etiā ẜm pe. de palu ꝙ de reliquijs aque vl̓ vini quibus os abluit̉ ex quocaſualiter ⁊ nō ex propoſito trahiciūtur. lꝫ nōſint cōuerſe in ſaliuā nō impediūt. perfundēdo etiā dentes ſale ⁊ aceto ad medēdū ſi nondeglutit̉ ex propoſito nō impedit. Idē dic dereliquijs cibi remanentibꝰ in ore ſi caſualiterdeglutiātur. De his etiā q̄ ſumūtur ꝑ modūdeguſtatōnis vt tabernarij ⁊ coqui. qͥ ſupͣ linguā ponūt ⁊ ſtatim prohiciūt nō impedit. Siaut ad guſtandū ſumeret. ⁊ preter intētionēdeſcēderet. videt̉ idem dicendū quod de reliquijs aqͣ cum abluitur os .ſ. ꝙ non impediat.¶ Eccl̓ia qͦ ad ieiuniuꝫ diē naturalē incipit amedia nocte. Et iō ſi poſt mediā nocteꝫ aliqͦsſumpſerit aliqͥd ꝑ modū cibi vel potus nō p̄tea die hoc ſacr̄m ſumere: pōt aūt ſi an̄ mediānoctē. nec refert vtꝝ poſt cibū vl̓ potū dormierit aut etiā digeſtꝰ ſit qͣꝫtū ad rōnem p̄cepti.¶ Utrū actus coitus matrimonialis impediat a cōmunione. Rn̄deo ẜm tho. in. iij. parte. qj. lxxx. ꝙ coitus cōiugalis ſi ſit ſine peccato
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten