mo in mutando ſeu expectando pretiū rei vēdite reportet incomodū ⁊ damnū. qd̓ ꝯtingeret hͨ ẜuando. Itē qͥ dedit vſurā iā recepit comodū magnū ex mutuo ſibi facto. etiā debet ſibi ſufficere. vt vſurarius reſtituat ſibi vſuraꝫcū poterit de ſuo ⁊ nō de alieno. Et hoc niſi iura municipalia aliter diſponerent. qꝛ in hmōiſeruanda ſunt. Sanctus aūt Ber. tꝫ oppoſitūdi. ꝙ prius tenet̉ reſtituere q̄ habuit ꝑ vſuraqͣꝫ q̄ habuit per alios ꝯͣctus voluntarie factosIdē Ale. lom. Et d̓t ꝙ hec voluntas vocaturꝯformata. Alia vero ꝯditionata. Sꝫ dici p̄t ꝙlꝫ in ꝯͣctibꝰ ſit voluntas ꝯformata qͦ ad ꝯͣhendum nō tn̄ quo ad retinendū id qd̓ debet. ⁊ prima opinio vr̄ equior. Sikr. ſi heres hn̄s legatarios ⁊ creditores. ⁊ nō valens oībꝰ ſatiſfacere. tunc ſi debitā ſunt ꝯͣcta ꝑ eū qͥ fec̄ legata dꝫſatiſfacere priꝰ creditoribꝰ. ſiue ſint ex ꝯͣctu lqͣſi. ſiue maleficio vl̓ qͣſi. Si vero debita fuerūtꝯͣcta ꝑ heredē. tūc prius ſatiſfaciat legatꝭ qꝛ potiores hoc cāu ſunt legatarij qͣꝫ creditores. d̓ hͦec vide. ſupra. Hereditas. ¶ Quid cū debitori petenti dilatōꝫ. Alius creditor vult dare. alius nō. ſed vult ꝙ cedat bonis. dic ẜm bar. in.l. cū ſolito. C. qͥ bo. ce. poſ. ꝑ. l. illā. ꝙ an deturdilatio vl̓ admittat̉ ceſſio. ſtat̉ maiori ꝑti creditorū. inſpecto cumulo debiti. vel numero ꝑſonarū. ꝙ ſi vtriuſqꝫ eſt ꝑitas. ſnīa benignioreſt ſeq̄nda .ſ. ꝙ dilatio det̉. dir. tn̄ li. i. addit ꝙreſpectu illoꝝ qͥ nolūt dare dilatōem. tenet̉ ſtatim ſatiſfacere vel cedere bonis. maxīe vbi leſi egent. ⁊ fame ꝑeunt. Secº gͦ dd̓m ē vbi leſinō eſſent in tanta neceſſitate. ¶ Querit etiāBar. in. d. l. cū ſolito. vtꝝ debitor poſſit cederebonis ſi vult. nō obſtāte ꝙ creditores velint ꝯcedere dilatōem qͥnq̄nalē. Azo. in ſum. vt recitat idē bar. vr̄ tenere. ꝙ electio dat̉ ip̄i debitori ſi vult. aliter nō. ¶ Sꝫ an obligatus ex maleficio. vt ex furto vel rapīa poſſit liberari ceſſione. Rn̄. vr̄. ꝙ nō de iure ciuili. ſꝫ loco pecuniequā nō p̄t ſoluere ſuſtineat penā corꝑaleꝫ. vt. l.fi. ff. de in ius vo. Et hͦ p̄t intelligi qn̄ agit̉ de comodo rei publice. Secꝰ aūt ſi ageret̉ d̓ comodo ꝑſone priuate. qꝛ nō dꝫ hō fruſtra ſeuire īhoīem ꝑ penā corꝑalē qn̄ nō p̄t ſoluere. Namtūc ſufficit ꝙ liberet̉ ceſſione ꝓ qͦ vr̄ tex. in. ca.ſi res. xiiij. q. vi. ⁊ in. c. nō ſatis. lxxxvi. diſt. etibi gl. d̓t. ꝙ hodie ſi aliquis ꝯuenit ex maleficio. ⁊ nō eſt ſoluendo puniri p̄t .ſ. pena corporali. allegat. d. c. ſi res. ⁊. ff. de pe. l. i. §. i. Et hoccāu nō eſt ſubueniendū ei. nec redimēda ē pena eius. qꝛ eius pena p̄tio redimi ꝓhibet .i. q..i. iubemus. Si aūt ꝯuenit̉ ex ꝯͣctu nō eſt cruciandus. ſed ſufficit ꝙ cedat bonis. C. qͥ bo. ce.poſ. l. i. q Sed pone ꝙ creditores nō ſunt ī ar-ta neceſſitate. ⁊ is qͣ tenet̉ reſtituere nō p̄t īduci ad reſtōem ſtatim faciēdā nec creditores addilatōem dandā. Rn̄. dir. vbi ſupra. ꝙ diſcretus ſacerdos p̄t ꝯſcīam ſuā firmare ex eo ꝙ intendat vtiliter gerere negotium creditoris eoqꝛ videt ꝙ aliter nō p̄t recuꝑare in ꝑpetuum l̓non ita cito rem ſuā p̄t ſi ꝓmittat bona fide ſatiſfacere. jͣ. certū diem ꝯcedere dilatōem ⁊ peccatorē abſoluere. vel aliā reciꝑe p̄t cautōeꝫ. n̄tn̄ ꝯſulo vt accipiat iuramentū. vt ſic creditorrecuꝑet qd̓ ei debetur ⁊ peccator nō recedat apreſpitero de ſꝑatus. ¶ Querit vltimo Dir.Utrū in aliqͦ cāu poſſit dripenſare eccleſia cuꝫaliqͦ vtpote pro ſuccurſu terre ſancte vel hmōiꝙ nō reſtituat qd̓ alteri reſtituere tenet̉. hoſt.dicit ꝙ in his in quibꝰ eſt peccatū mortale ẜmp̄ceptū diuinū vt in furto vel rapīa ⁊ hmōi vtxiiij. q. v. penale nō p̄t diſpenſare ep̄s nec etiaꝫpapa. vt dicunt aliq. qͥn pn̄iam agat ⁊ reſtitutio fiat. extra de vſur. cū tu. xiiij. q. v. ſi qͥd. ⁊. c.multi. Et hoc dicunt theo. In his vero in qͥbꝰeſt peccatū mortale ẜm poſitm̄ ius. ⁊ eſt cōiterep̄is ⁊ inferioribꝰ pape interdicta diſpenſatiovt in excōicato. vel irregulari. qͥ recipit beneficiū. extra de cle. ex. mi. poſtulaſtis. nullꝰ diſpēſare p̄t. vel pn̄iam p̄ſtare. niſi ſolus papa vl̓ iscui ſpēaliter cōmiſerit. Si vero nō eſt interdicta diſpenſatio tunc p̄t ep̄s diſpenſare. vt notat. archi. xiiij. q. v. nō ſane. Qd̓ intelligas vorū de bonis eccleſiaſticꝭ. hec Direc. De hoc vide ſupra. Papa.Acerdos. Qualiter ſacerdotes dicantur ligare ⁊ ſoluere. Rn̄. ẜm Ray. tribus modis. Primo ligant ⁊ ſoluunt.ideſt oſtendunt aliquē ligatū vel ſolutū eſſe adeo. Nam ⁊ ſi quis apud deū ſolutus ſit tn̄ infacie eccleſie nō al̓s ſolutus habet̉. niſi ꝑ iudicium ſacerdotis. de pe. di. i. qͣꝫtulꝫ. Scd̓o ligātcū ſatiſfactōꝫ penitentibꝰ imponunt vel ſoluūtcū de ea aliqͥd dimittunt. vel ꝑ eam purgatosad ſacr̄oꝝ cōiem admittūt. de pe. di. i. multipl̓xTertio ꝑ executōeꝫ vel abſolutōꝫ de qua dc̄meſt ſatis ſupra in titulo. excōicationum.¶ Utrum quēcūqꝫ ſacerdos ligat vel ſoluit liget ⁊ ſoluat deus. Rn̄. ẜm Ray. illa auctoritaſqd̓cūqꝫ ligaueris ⁊cͣ. nō ſimpliciter intelligenda eſt ſed tunc demū cū ſacerdos iuſte ligat vl̓ſoluit. Nā iuditiū triplex eſt Primit ē dei qͥ .ſ.deus mandat aīam in ꝯtritōe. Scd̓m. eſt ſacerdotꝭ. qͥ auctoritate clauiū ligat vel ſoluit. Tertiū eſt curie celeſtis .ſ. approbantis. Itaqꝫ ꝙqd̓cūqꝫ ligaueris ⁊cͣ. exponit̉ .ſ. iuſte. vel clauenon errante erit ligatū ⁊ in celis .ſ. ꝑ approbationem. xi. q. iij. tunc vera.N iij.