ſuperiorē de ſuffraganeo. vt imponat̉ ei pena⁊ ꝓ ſuo intereē ſuꝑ iniuſta excōicatōe qͣrelā.audire debet eū. Secus ſi conq̄ratur de ip̄o virela ret̉ hmōi ſentētia cōtra ſe ab eo pro alioꝓmulgata. qm̄ tueri hāc cauſam. nō ad ip̄mſuffraganeū. ſed ad eū ꝓ quo ē ſentētia lataſpectat. attū ſi ſuffraganeus. vel extra iudiciūꝓ ſuoꝝ defenſione iuriū. vl̓ etiā in iudicō. exſuo ꝓcedēs officio inqͥrēdo videlꝫ. vl̓ ſil̓e qͥdagēdo aliquē excōicet. in hoc caſu cōuenien.dus ē ſuffraganeus corā archiep̄o. vel eiꝰ officiali. qꝛ ip̄ius intereſt de fendere cām ſuā. hecin. d. c. venerabilibꝰ. ī prīci. Sextꝰ ē ẜm pan.in. c. in lr̄is. de of. dele. vbi dicit. ꝙ citra remediū appellationis pōt archiep̄us ſe impedirede cauſis ſubditoꝝ ſui ſuffraganei. vt puta. ꝑviā nullitatis. Exemplū excōicatus corā ſuperiore dicit ſnīam nullā. eo ꝙ ſit lata poſt appellatōem. vel qꝛ cōtinet intolerabilē errorē.limita ergo iura dicētis ꝙ citra appellationēnō adit̉ archiep̄us. naꝫ debet ſuppleri. vel peraliud eqͥpolens remediū. Et nota ẜm aſten̄.li. vij. ti. xiij. ꝙ fortiˢ eximit̉ ſubiectꝰ a iuriſditione ſuffraganei ꝑ appl̓oem qͣꝫ ꝑ q̄ relā. naꝫqͣꝫcito appellat. quo ad illā cām eſt exemptusa ſua iuriſditione. de ap. directe. ⁊. c. paſtoralis. nō ſic ē de illo qͥ cōqͥritur. qꝛ quouiqꝫ liteꝫfuerit conteſtatus. non dicit̉ agere. ſed velleagere. ff. de rē ra. ha. amplius. Sed huic ſnīeobicit̉. Nōne ⁊ is qͥ non appellat ꝟbo. ſed vadit ad q̄relā ꝓponendā. itinere accepto videt̉ip̄o facto appellare. ſic. extra de ap. dilecti. ſedillud habet locū qͣꝫtū ad appellationem extraiudiciū factā. ⁊ ante ordinationē cauſe. poſtmodum .n. neceſſaria eſſet appellatio vocis.hec aſten̄. Septimus cū ep̄us eſt negligens.ix. q. iij. cū facit regulā generalē. ꝙ ſola negligētia ep̄i deferat iuriſditionē in archiep̄m. etvide gl. ſingularē in. c. romana. de ſup. ne. p̄l.li. vi. q̄ dicit notabiliter. ꝙ ī negligētia ep̄i archiep̄s ſupplet vices eiꝰ. nō ī delicto. hoc tn̄ limita ẜm doc. ī. d. c. ex freq̄ntibꝰ. ⁊ ibi panor.dicit niſi delicta ſint notoria. et ſic iſte erit alicaſus in qͣ archiep̄s exreet iuriſditōem ſuā inſubditos ſuoꝝ ſuffraganeoꝝ .ſ. rōe notorietatis delicti. ⁊ lꝫ tex. ī. c. roāna. §. notoria. de cen.li. vi. loqͣtur dū viſitat. tn̄ doc. cōiter extēduntetiā dū nō viſitat. quod eſt notandū.G¶ An aūt iudex adactū abſolutōnis teneat̉citare ꝑtē aduerſam. Rn̄. panor. in. c. qͣ frōte.de ap. dicit ẜm doc. cōiter ꝙ ſic. cū ꝑs aduerſa poſſit p̄tēdere intereē forte .n. fecit expēſasqͣs cōſeqͥ debꝫ an̄ abſoluiōem vl̓ hmōi. doct.tn̄ cōiter dicūt ibi. ꝙ ſi de facto fiat abſolutio.parte nō vocata tenet vide etiā glo. in. c. excōicatos. xi. q. iij. q̄ videt̉ limitare p̄dicta. vtpars ſit vocāda ad actum abſolutōnis. qn̄ iudex excōicauit aliquē ad inſtātiā ꝑtis. ſecus ſimero officō. ⁊ hoc dictū placet panor. ſed cōtra p̄dicta ē ter. notabilis in. c. romana. §. ſentencias de ap. li. vi. vbi dr̄ ꝙ ſnīa excōicatōisvel interdicti nullatenus ē reuocāda. ꝑte nōvocata. ⁊ ꝑ illū tex. arguit io. an. ꝯͣ opi. p̄dictāvt nō teneat abſolutio. ꝑte nō vocata. Sed ꝓcōcordia dicit pan. ꝙ aut abſolutio fit ab ip̄oexcōicatore. ſiue ſuꝑiore cōcurrēte cum eo adactū iuriſditōis circa excōicatū. ⁊ tūc tenet abſolutio. ꝑte nō vocata. tex. ē cū glo. in. c. cumab eccleſiaꝝ. de off. or. vide etiā te x. cū glo. ind. c. venerabilibꝰ. §. vbi tradit̉ regula generalis. ꝙ abſolutio facta a iudice ſuo qͣꝫtumcūqꝫiniuſta tenet. Quandoqꝫ ſit abſolutio a iudice ad quem deuoluit̉ iuriſditio ſolum via appellationis. vt ī archiepiſcopo. ⁊ hoc caſu dicꝙ ſi non ē appellatū ad eum. non valet abſolutio. niſi recipiat appellationem ex probabili cauſa emiſſam. tūc enim tenet abſolutō abeo facta. licet etiam parte non vocata licet ſitiniuſta. qꝛ hoc caſu iudexē. hoc etiam patet ꝑd. §. vbi. qui proprie loquit̉ de iudice ad queꝫ.vbi dicit̉. vbi aūt ſuꝑiori cōpetit de excōmunicatōne cognoſcere. abſolutio. quā ip̄e fecittenet. lꝫ forſitā ſit iniuſta. qm̄ ⁊ ſi ꝯͣ ius litigatoris. nō tn̄ ꝯͣ ius cōſtōnis abſoluit. Aut vultſententiā excōicationis reuocere. tanqͣꝫ iniuſtam. vel eā denūciare nullā. ⁊ nō poteſt. niſipartibꝰ vocatis. ⁊ ſi aliter faceret. reuocatio.vel declaratio nō teneret. ⁊ hoc caſu intellige.d. §. ſentētias. ⁊ io. an. ibi. Ratio eſt. quia hoccaſu ē quaſi diffinitiue ꝓnunciare. ⁊ eſt actusiudicialis nec cōpetit ſibi ptās. niſi prius examinauerit cām. hec panor. Sꝫ ꝯͣ hoc vltimūfacit. d. §. vbi. nam ſi fuit appellatū ad archieiſcopū vt ſupponitur in. d. §. ſnīas. ergo adeū ſpectat de excōicatōne cognoſcere. ⁊ ſi ſic.ergo. ⁊ ab ea abſoluere. reuocare. vel eā denūtiare nullaꝫ licet iniuſte faciat. Nec ob. d. §.ſentētias. quia fateor ꝙ archiep̄us reuocāsdictas ſentētias vel de clarans eſſe nullas nōvocatis partibus male facit non tamē ſequit̉ꝙ abſolutio ſit nulla. quia ibi nulla eſt clauſula irritane factū. Sil̓e habemus. ẜm gl. ī. d.§. ſentētias. in. d. c. cum ab eccleſiaꝝ in fi. ibi.ſine cōgrua ſatiſfactione. ⁊ abſqꝫ plebani cōſcientia nō relaxes. ⁊ tn̄ abſolutio aliter factatenuit. ẜm glo. ibi ⁊ cōiter doc. ⁊ predicta vitenere doc. vt ip̄emet panor. dicit in. d. c. quafrōte. vt dictū ē ſupra. Et ex p̄dictis habes in