bene. ſiue male. ſunctus ē offitio ſuo. vn̄ nō voteſt amplius mutare ſnīam ſuā. vt in. l. idiē.ff. de arbi. In arbitratore vero ſunt opīonesQuidā .n. dicunt ꝙ cū corā eo nō ſit iudiciūnō habet locū. c. in. lr̄is. de of. deleg. Sed Cypoſt pe. in. l. fi. C. de cōtrahen. emp. in effectucōcludit. ꝙ aut arbitriū. ſeu electio competitmihi iure meo. ⁊ poſſum. licet male ſemel elegerim. ſeu arbitratus fuerim. iterū arbitrari. ad hoc. l. hec cōditio. de cōdi. ⁊ de. vbi dicit̉ꝙ ſi teſtator legat mihi. c. ſi nupſero. ſi nupſiinutiliter. poſſum iterū cōtrahere ⁊ legatu cōſequi. aut cōpetit mihi ſuꝑ iure alieno. et tūcſi non ſeruaui formā poſſum iteꝝ arbitrari. ſiaut ſeruaui formam. nō poſſum me ampliusintromittere. qꝛ ſiue bene. ſiue male. functusſum officio.¶ Quo vero ad arbitros iuris vltra predcā.Dic ẜm gl. in. cltīa. de ap. li. vi. ꝙ tales arbitri nō debent eſſe ſuſpecti. alias poſſent. ſicut⁊ iudices recuſari. Item nō debēt eſſe ml̓tūremoti ꝑ. c. ij. requiris de appe. Et ſic nota exillo tex. ꝙ recuſans iudicē vt ſuſpectū non tenetur arbitros eligere in eodē loco ſed poteſtalibi dūmō non ſint valde remoti ẜm doc. vtputa ſi diſtant vltra duas dietas. ar. c. nōnulli. de reſcriptis. vel hodie vltta vnaꝫ. ar. c. ſtatutū. de reſcrip. li. vi. qꝛ ſepe iudex in loco ē tāpoteris ꝙ recuſans. nō idoneos arbitros ī loco poterit hr̄e. Item debent eē in locis cōpetētibꝰ. vt poſſit hr̄i copia peritorū. d. c. ſtatutuꝫ.Item dicti arbitri ſunt cōpellenndi ꝑ de legatos qd ſimul cōueniēdum in loco idoneo adcām ſuſpitionis terminādā. jͣ. certū terminūquo elapſo ſi nō terminauerint. iudices delegati reaſſumēt iuriſditionē. tn̄ ſi nolūt ꝓnunciare. vel male ꝓnūciāt. appellat̉ ad papam.de offi. dele. ab arbitris. li. vi.Rchiepus. cām ad ſe ꝑ appellationeꝫdeuolutā. ſubdito ſuffraganei cōmittere poteſt. illū tamē ad ſuſcipiendaꝫdelegationē cōpellere nō p̄t. de offi. or. paſtoralis. Et panor. ibi ex illo tex. no. ꝙ epiſcopi exiſtentes in prouintia archiep̄i. ſunt ſubiectiip̄i archiep̄o metropolica lege. et ſic archiep̄seſt iudex ordinarius omniū ep̄oꝝ ſue prouincie de iure cōmuni. Et q̄ libet ꝓuincia debꝫ hr̄evnū archiep̄m. ⁊. x. ep̄os. ⁊ hoc ſufficit ad ꝑfectu regnū. vt in. c. ſcitote. vi. q. iij. Nota etiāꝙ archiep̄us nō pōt ꝓcedere ꝯͣep̄m ad depoſitōem. qꝛ depoſitō ep̄oꝝ ſoli pape ē reſeruatavt in. c. ij. de tranſ. p̄. Sed de crimine eoꝝ pōtcognoſcere. ⁊ ip̄os punire. vt. c. ſacro. de ſen.ex. De cā ꝟo ciuili indr̄nter cognoſcit. etiamſi ſubditꝰ ep̄i cōueniat ep̄m. nā dꝫ eū ꝯueīrecorā arhiep̄o. ſꝫ ſi ep̄s hꝫ cām ꝯͣ ſubditū. n̄ cōuenit eū coraꝫ archiep̄o. qꝛ n̄ ē iudex ſubditiep̄i. nec ep̄s dꝫ eē iudex in cā ꝓpria. ſꝫ dn̄t eligi arbitri iuris. hec ꝓbāt̉ ī. c. ſi clericus aduerſus cl̓icū. xi. q. j.Archiep̄s nō hꝫ iuriſditōeꝫ. ī ſubditos ſuffraganei ſui. niſi ī qͥbuſdaꝫ caſibꝰ qͥ notant̉gl. i. d. c. paſto. Vrimꝰ cū deuiāt a diuīs officijs. a cōſuetudīe metropolitane eccl̓e. xij. di.de his. Ho. tn̄ limitat niſi eccl̓e puincie hr̄entſpālē cōſuetudinē. ꝙ ꝑ lacꝫ pan. vt valeat cōſuetudo cuiuſcūqꝫ eccl̓e. dūmō ſit al̓s rōabil̓ar. c. de trina. de cōſe. di. iiij. ad hͦ facit qd̓ nōgl. ī ꝓheīo ſexti. ꝙ ī his q̄ cōcernūt fidē dēmſeqͥ cōſuetudinē eccl̓e roāe. ī alijs n̄ tenemurniſi papa diſpōat. Scd̓s qn̄ ſubditꝰ ep̄i delinqͥt ī dioceſi archiep̄i. vi. q. iij. placuit. ī hoc eīcaū efficit̉ aliqͥs de iuriſditōne alteriꝰ cuiuſſꝫTertiꝰ ſi hꝫ p̄diū ī dioceſi ſua. de fo. cōp. c. fi. ⁊iſte caſus ꝑtinet ad quēcūqꝫ aliū. Qr̄tꝰ ſi cl̓icus hꝫ ciuilē cām ꝯͣ ep̄m ſuū. d. c. ſi clericus.Itē ſi crīalis cā ſit inter ep̄m ⁊ cl̓icū ſuū. naꝫtūc dꝫ deduci ad ſinodū. ī qͣ peſt archiep̄s. vi.q. ij. c. i. Quītus ſi cā defert ad eū ꝑ appl̓onē.exͣ de of. le. c. i. ⁊ de of. or. duo. ⁊ hoc cau diſtingue ꝓut hr̄ ī. c. venerabilibꝰ. §. ſan. ⁊ duobꝰ.§. ſe. de ſen. ex. li. vi. vbi dr̄. ꝙ ſi certū ē. excōicatōis ſnīam eē iuſtā. velut cū ꝓpter manifeſtū exceſſuꝫ ē ī aliquē ꝓml̓gata. ſuꝑior iudexniſi ꝑicl̓m ſit ī mora excōicatū ad excōicatōꝫꝓrſus remittere dꝫ nec dꝫ euꝫ abſoluere. niſiexcōicator reqͥſitꝰ malicio ſe illū abſoluere nollet. ⁊ gl. ī. v̓. nec dꝫ. dicit ſi tn̄ abſolueret tꝫ abſol̓o. vt. jͣ. §. vbi. qd̓ ē valde notandū. ſeqͥt̉. ſiꝟo cōſtet hmōi ſnīam eē īiuſtā. neq̄qͣꝫ remittēdꝰ ē excōicatꝰ ad ſuū excōicatoreꝫ. ſꝫ dꝫ ſinediffitultate aliqua mox abſolui. Si aūt dubitet̉ vtrū iuſta ſit. vel iniuſta. ſuꝑior niſi excōicatori deferat. ⁊ relaxare iuxͣ formā eccl̓e p̄t illam qͣꝫqͣꝫ honeſtꝰ aget. ſi ei deferat ī hoc caſu.hec ibi. ſi aūt nō fuit appellatū. ſꝫ ꝑ ſimplicē q̄relam ſuꝑioreꝫ adiuit. dic ẜm gl. in. c. ꝑ tuasde ſenten. ex. ꝙ dꝫ eū mittere ad inferioremvt ip̄m abſoluat. Et ſi inferior ip̄m abſoluere nolit. archiep̄us ip̄m abſoluat. de of. or. adreprimendā. tamen ſi periculū eſſet in morapropter hmōi remiſſionē. ip̄m ſtatim abſoluat. de ſen. ex. ſacro. ſil̓r ſi viderit ſententiā excōicationis ab epiſcopo latā eē iniuſtā euidēter poterit archiepiſcopꝰ declarare ſubditu irrōnabiliter fuiſſe ligatū. lꝫ nō ſit appellatū adip̄m. de ap. ſolicitudineꝫ. hec glo. Item qn̄ nōfuit appellatum. ſi excōicatus deponat apud