qͥbꝰ caſibꝰ archiep̄s p̄t ſe intromittere de ſubditis ſuoꝝ ſuffraganęoꝝ. Primo cū ad eū fuerit appellatū. Secūdo cū cōſtat ſnīam ep̄i eēeuidenter iniuſtā. vel cū factū eſt notorium.etiā qn̄ nō viſitat. Tercō qn̄ ep̄us aliquē excōicat ex mero officō. Quarto cū aditur archiep̄ūs ꝑ viaꝫ nullitatis. Quinto qn̄ archiep̄setiā aditus per viā q̄rele remittit excōmūicatū abſoluendū. ad ep̄m quē ſi ep̄us nolit abſoluere ip̄e archiep̄s abſoluet. Sexto vbi periculū eſſet in mora remittendi excōicatū adep̄m tūc archiep̄us poſſet abſoluere. etiā nonvocatis ꝑtibo. vt vult glo. in. d. §. ſnīas. Queaut ſit differentia inter abſolutionē ⁊ reuocationē. vide. jͣ. excōicatione. xxij.¶ Per ſolā vacationē ep̄alis ſedis. nō archiepus ſed capl̓m ſupplet vices ep̄i. de ſuꝑ. ne.p̄l. ſi ep̄us. ⁊. c. eccleſie. li. vi. Similiter ſi epiſcopus ſit excōicatus. de ſuꝑ. ne. p̄l. d. c. romana. li. vi. aut captꝰ a paganis. vt in. d. c. ſi ep̄s.¶ Archiep̄us pōt ſuā ꝓuinciā viſitare. licetnō ſint eius ſuffraganei negligētes. ⁊ iterareviſitationē. ⁊ procuratōnes reciꝑe nō obſtante cōſuetudine ꝯͣria. Et dū vifitat poteſt confeſſiones ſubitoꝝ ſuffraganeoꝝ audire. abſoluere ⁊ penitētias iniūgere ⁊ etiā alijs cōmittere. de cenſi. ꝑpetuo. li. vi.Utrū aūt archiep̄us poſſit abſoluere illosq̄ inciderūt canones in ꝓuinciali concilio factos. Rn̄. aſten̄. li. vij. ti. xiij. de mēte hoſti. dicit. ꝙ ſtatutū. aut ē formatū in ꝑſona cōcilij.aut in ꝑſona archiep̄i. ſi in ꝑſona cōcilij. vt ſidicat̉ nos conciliū. vel nos archiep̄us de conſenſu ſuffraganeoꝝ nr̄oꝝ ſtatuimus ⁊cͣ. tūc ſine ꝯſenſu illoꝝ nō pōt abſoluere. niſi ep̄i hocſibi cōceſſerint. vel niſi habeat hoc ex priuilegio. vel cōſuetudine. ar. exͣ de tē. or. ſi archiepipiſcopus. ⁊. c. ſe. Si aūt in ꝑſona archiepi vtſi dicat̉. Nos archiep̄s de cōſilio fratrū nr̄orū ⁊cͣ. ſic archiep̄s ꝑ ſe pōt abſoluere. qꝛ cōſiliū nō importat neceſſitatē. vt in. c. cū olim.de arbi. iuncta. glo.¶ Archiep̄us pōt cōciliū celebrare irrequiſito primate. xcij. di. ſi quis.Archiep̄us trāſiens ꝑ q̄uis loca ſue ꝓuintie. pōt facere an̄ ſe fruceꝫ portari. ⁊ bn̄dicerepopulo. in pōtificalibꝰ celebrare ⁊ hmōi. Sil̓r⁊ ep̄us etiā ī locis exemptis ſue dioceſis. vtcle. archiep̄o. de priuil̓. Hec tn̄ fieri debent ſine p̄iudicio ⁊ grauamine exemptorū. vt ibi.Rguere. a ſimili ad ſil̓e idē eſt iudiciūde cōſti; trāſlato. vbi ⁊ q̄rit panor. anlex ſemper poſſit extendi ad ſil̓em caum. ⁊ dicit. ꝙ vbi caſus ſil̓is habet caſuꝫ ſpecialem in cōtrariū. nō debet fieri extēſio. quianō debet fieri legū correcrio ex ſil̓itudine rōnis. Sed vbi nō reꝑitur cōtrariū bn̄ poteſt fieri extenſio. Et ſic intellige. l. nō pn̄t. ff. de le.Et hoc no. bar. in. l. non dubiū. C. de leg. vbicit idē eſſe in cōſuetudinibꝰ ⁊ ſtatutis. ꝑ. l. deqͥbo. ff. de le. Et ſic no. ꝙ ſtututū municipale⁊ cōſuetudo vn̄t ad alios caſus ex idēptitaterōnis extendi. dūmodo illi caſus nō habeantlegē cōtrariā. Et ſic intellige quod no. in. c. innr̄a. de iniur. tenuerūt multi ⁊ male. ꝙ ſtatutu nō debet extendi. qꝛ ē ſtricti iuris. Sed vtdixi illud ꝓcedit qn̄ extēſio fieret cū legis correctione. alias ſecus. Nota etiā panor. in. c.ad audientiā. de deci. ꝙ diuerſitas vocabulorū inducit diuerſitatem reꝝ. Et raro cōtingitꝙ duo vocabula idē ꝑ oīa importēt. qꝛ aliasars induceret ſuꝑfluitatē. de hoc ē pulcer tex.in. l. ſi idē codicilli. C. d̓ codi. ⁊ ad hoc. d. c. adaudientiā. qd̓ quotidie ſolet allegari cōtra ꝑuertentes intellectum iuriū ⁊ impropriātesvocabula legū. Nā ſi princeps aliter intellexiſſet bene ſciuiſſet ponere vocabulū accomodatius. ⁊ io. de lig. ponit ibi q̄dam verba circainterp̄tationē iuriū. dicit .n. ꝙ aūt apparet demēte legis. ⁊ ē ei ſtandū etiā ꝯͣ ꝓpriū ſignificatū verboꝝ. vt in. l. cū pater. §. dulciſſimis. del̓.ij. vbi verba reſtringūtur ꝑ rōem exp̄ſſam. rō̄ē. qꝛ verba deſeruint intentōni. ⁊ nō econtrahn̄t .n. ſe verba ⁊ intētio ſeu rō. ꝓut corpus ⁊aīa. nā ſitut aīa dn̄atur corpori. ita rō legis dominat̉ verbis. ad hoc. d. l. nō dubiū. aut noncōſtat de mēte. ⁊ tūc ſi verba ſunt clara nō eſtab eis recedendū. vt in. c. fi. de ver. ſig. hoc intelligo qn̄ rō nō ē expreſſa in lege. nec p̄t cōiecturari rō naturalis legis. nā vt ſingl̓ariterinqͥt Cy. ⁊ alij poſt eū in. d. l. non dubiū. vbirō nō ē erpreſſa in lege. debemus cōiecturariꝑ ſimilia rōem naturalē q̄ potuit mouere legiſlatorē. nā ſine rōne nō fuit motus. cū ſinerōne non ſit lex. iiij. di. erit aūt. Et ẜm illā rōnem cōiecturatā poſſumꝰ extendere ⁊ reſtringere legē etiā odioſam. Sed vbi non pōt becrō naturalis cōiecturari. tūc ꝓcedat dictūrode lig. videlicet ꝙ recurratur ad verba ſi claraſunt. Si aūt ſunt dubia. tūc fienda ē interp̄tatio ꝑ alias leges ſi fieri pōt. qꝛ iura debent iuribꝰ cōcordari. vt in. c. cū expediat. de elec. lib.vi. Si vero ꝑ alia iura nō pōt apparere intellectus. tuc re currendū ē ad cōſuetudinē ciuitatis. vt. l. minime. ⁊. l. ſi de interptarione. ff.de legi. ⁊ jn. c. cuꝫ dilectus. de cōſuę. Si auteꝫnō apparet de cōſuetudine loci recurrendū ēad ſimilia. vt in. d. l. nō pn̄t. In defectū vero
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten