prelati cōmuniter iurant nō alienare in conſulto papa. ⁊ ſic debet intelligi tex. ī. d. c. vt ſuper. vt nō obſtāte iuramento. poſſit iſte hancalienationeꝫ facere. Et ſic procedit expoſitioGoffre. qui exponit tex. in. d. c. vt ſuꝑ. in. ver.cōcedimus .i. cōceſſum eſſe oſtendimus. Simile hr̄. xiij. diſ. c. nerui. Aut res ē nō modica. ⁊ tūc diſtingue ẜm formā iurandi. Aut .n.iurauit nō alienare ſimpliciter. Aut non alienare in cōſulto papa. Aut nō alienare ſine licenria ſuꝑioris. ſi iurauit ſimpliciter. tunc puto ꝙ in caſu vtilitatis eccleſie. ꝯterit alienare. Nā video ꝙ in caſu neceſſitatis eccleſie.hoc iuramētuꝫ nō aſtringit. vt ī. c. fi. de ec. edi.ergo nec in caſu vtilitatis qꝛ neceſſitas ⁊ vtilitas eqͥꝑant̉ in iure. vt no. xij. q. ij. in ſumma.Refert̉ ergo illud iuramentū ad alienationēillicitā. vt ſic metu iuramēti p̄latꝰ abſtineat facilius ab alienatione illicita. ſi vero fuit iuramentū ẜm ſecūdā for̄am. tūc non poterit alienare. nā tūc non pōt fieri alienatio etiā licitain cōſulto papa. Hoc .n. important illa ꝟba.Item neceſſe ē. vt ꝟba illa intelligāt̉ de alienatione. al̓s licita. nā incōſulto papa nō faceret illicitā. Et ita volūt cōiter doc. ſi ꝟo fuit iuratū iuxta terciā for̄am. idē dicendū. vt ꝓxime dictū ē. Et hec bn̄ no. qꝛ nō declaratur ꝑalios. Hec pano. in. d. c. vt ſuꝑ. Et idē tenetin. d. c. fi. vbi facit ſingularē theoricam ex illotex. ꝙ iuramētū ſimpl̓r p̄ſtitu de rebo eccl̓e nōalienādis. reſtringit̉ ad alienatōem illicitamnō aūt ad neceſſariā. idē putat de alienatōneq̄ ſit ob vtilitatē eccl̓e. Quo ꝟo ad ſcd̓am formā. vel terciā. ſupͣ poſitā. pano. in. d. c. fi. dicitꝙ arbitrat̉ ꝟa eē. ceſſante ſumma neceſſitate. Si aūt immineret ſumma neceſſitas. ⁊ tātam celeritatē reqͥreret. ꝙ ſuꝑiorē cōſuli nonpatiat̉. tūc putat alienatōem poſſe fieri ꝯſenſu pape. vl̓ alteriusⁱ ſuꝑioris. cui fuit iuramētu tale p̄ſtitū mīme reqͥſito. ar. optimū. in. l.tutor qͥ repertoriū. ff. de admi. tu. vbi in cā neceſſitatis p̄t tutor inuētario nō cōfecto admiſtrare bona pupilli. qd̓ al̓s. ceſſante neceſſitate. nō pōt. Ad hoc facit qd̓ nō. Io de fan. incle. i. de re. ec. vbi dicit. In caſu illiꝰ cle. poſſe fieri alienationē impune. illa ſolēnitate nōſeruata. ſi neceſſitas nō capit tantā dilatōeꝫEt hoc etiā tenet pau. in diſputatōe. cōdēnatus ⁊cͣ. Et hec noͣ. qꝛ faciūt ad multa maxīe ꝓexēptis hn̄tibꝰ ſuꝑiorē in remotiſſimis locis.Io. tn̄ an. in. d. c. fi. dicit ꝙ qͥdā cōſulerūt hociuramentū debere extendi ſolū ad illicitā alienationē. Sed idē Io. an. dicit. ꝙ iſti ſic cōſulentes nō potuerūt poſtea eoꝝ conſiliū defen-dere. ⁊ cōtra eos inducit tex. ī. c. aduerſua. deimmū. eccl. j. ꝟ. ꝓpter īprudētiā. vbi etiā neceſſaria vl̓ vtilis cōtributō nō fit in conſultopapa ne qͥd īdiſcrete agat̉ hoc dictū. Io. anintellige real̓r. ne videat̉ ꝯͣrius panor. ī p̄dcōcaſu .ſ. ſumme neceſſitatis. An aūt legatꝰ delatere poſſit dare lnīam alienandi ꝯͣ hoc iuramētū. Rn̄. ſpe. ī ti. de diſpē. dicit ꝙ nō. idē palnor. in. d. c. fi. ¶ Querit̉ de notabi li. q. vtrūſolus p̄latus poſſit repudiare legatū ſcm̄ eccleſie maxīe de re immobili. Et vr̄ ꝙ nō qꝛ incōtinēti etiā eccl̓ie ignorāti fuit acqͥſitū dn̄ium.rei legate. l. cū pr̄. §. ſurdo. ff. del̓. ij. gͦ p̄latꝰ nōp̄t repudiare. qꝛ alienaret rē acqͥſitā eccl̓ie. etde hoc vr̄ caſus notabilis in ſil̓i in. l. magis. §.fundū. ff. de re. eoꝝ. vbi dicit tex. ꝙ pupillusnō p̄t repudiare fundū ſibi legatū. cū nō poſſit alienare rē ſuā. Or̄ ergo ꝙ ex repudiatōneſequat alienatō. ſed hoc nō obſtāte. Fede. cōſilio. ix. tenet ꝯͣriū. Vouet̉ prīpal̓ r. qꝛ dn̄iūnō ē acqͥſitū eccl̓e an̄ acceptatōem legati. vn̄repudiādo. potiꝰ nō acqͥrit qͣꝫ alienet. ſed ī nōacqͥrendo. nō reqͥrit̉ ſolēnitas. ꝓ hoc facit. c.cū apl̓ica. de his q̄ fi. a p̄. vbi ſolennitas reqͥritur cū alienat res q̄ poſſidet ab eccl̓ia. Et nōē par rō. lucra nō caꝑe. ⁊ q̄ſita ꝑ̨̄dere. l. ſi ſpōſus. §. ſi maritus. ff. de do. inter vi. ⁊ vxo. et ad§. fundū. qui multū vrget dici pōt. ꝙ loqͥturin pupillo qͥ nō habet admīſtratōem reꝝ ſuaꝝſecus in p̄lato. vn̄ quēadmodū tutor tenet̉ ſipotuit acqͥrere pupillo. ⁊ non acqͥrit. l. qͥcqͥd.C. arbi. tu. ita ⁊ p̄latus vt ē ter. cū gl. xij. q. iiij.c. ij. Et ꝓ hoc glo. xvi. q. vi. §. fi. q̇ dicit. ꝙ in acqͥrendis. platus p̄t facere cōditionē eccl̓e deteriorē. idē dicit Inno. in. c. ij. de dona. Tn̄ ſi p̄latus. ſine cā repudiauit. p̄t cōpelli vt ſatiſfaciat eccleſie de ſuo. panor. tn̄ in. c. tua. de his q̄fi. a p̄. dicit ꝙ caſus iſte ē dubius. Sed vidediſtinctōem circa p̄dicta q̄ euacuāt totā materiā iſtam. quā ponit bar. in. l. iubenus. C. deſa. ſan. ec. vbi dicit poſt glo. ꝙ aut q̄ris vtruꝫp̄latus poſſit p̄iudicare eccl̓e cōtrahendo. autaliud faciendo. primo caſu nō poteſt preiudicare. niſi licite contrahat. vt. d. l. iubemus. etautten. hoc ius. eodem titu. ij. caſu. aut loquimur in querendis ⁊ poteſt preiudicare. Autin iam qͣſitis. Et tūc. Aut negligēdo ⁊ poteſteccleſie piudicare. puta faciendo cōtra ſe preſcribi. vt in autten. quas actōnes. eo. ti. Autaliud faciendo. ⁊ tūc. Aut facit cū cōſenſu capituli. et pōt ei preiudicare. Ita loqͥtur. d. l.iubemus. Aut ſine cōſenſu capl̓i. ⁊ tūc nō p̄tp̄iudicare eccl̓ie. vt in regula delictū. Et ita intelligunt illud. c. doc. hec Gar.