ſi ibi nulla fraus fuit comiſſa ⁊ interueīt ꝯſenſus illorū qͥ hēbāt cōſentire. ī foro aīe ē tutusiſte qͥ hꝫ ſine debita ſolēnitate. qꝛ qͣꝫtū ad metas iuris. natural̓ ibi eſt verꝰ titulus. qͣꝫuis deficiāt ſolēnitates poſitiue. Iō ī foro aīe tꝫ cūbona cōſcīa ex qͦ nō ſubeſt deceptō ⁊ affuit legitīa cā alienandi. Et dicit ſufficere qͦ ad foꝝcōſcīe vt ꝯͣctus teneat ẜm lītes iuris. naturalis ſeu gētiū. nā de iure naturali. ſeu gentiuꝫſufficit ſolꝰ cōſenſus. Et hec opi. plꝫ pan. ī. d.c. qꝛ pl̓iqꝫ. ⁊ ī. c. reqͥſiuit. de in inte. reſ. Et prohoc adducit ſingl̓are dcm̄. inn. ī. c. qꝛ ꝓpter ideelec. ꝙ ſi electō tenuit de iure naturali .ſ. rōnecōſenſus eligentiū. lꝫ ſit nulla ꝓpter ſolēnitates iuris poſitiui nō ſeruatas. nō tn̄ tenet̉ electus ī foro cōſcīe renūciare. ius .n. poſitm̄ adinueīt iſtas ſolēnitates ꝓpter ſcādala. ⁊ deceptōes euitādas. vn̄ ex qͦ oīa iſta ceſſant. ⁊ interuenit verꝰ cōſenſus. ſatis ē tutꝰ qͦ ad deū. ⁊nota. hoc dcm̄. qꝛ valet ī oī actu. ī qͦ ē p̄termiſſa ſolēnitas iurꝭ poītiui. Et nota hāc theoricā.qꝛ facit ad ml̓ta. ¶ An āt ī alienatōne rei eccleſiaſtice reqͥrāt̉ tres tractatꝰ. Rn̄. pano. ī. c.tua. de his q̄ fi. a p̄. de mēte doc. dicit ꝙ ſufficitvnicꝰ ſolēnis. ⁊ diligēs. ⁊ vide gl. ibi. ꝓ ſignificato hꝰ ꝟbi. tractatꝰ. vbi dicit. ꝙ nō reqͥritdelib̓atū cōſenſuꝫ. ſꝫ qͣndā diſcuſſionē ⁊ īdaginē circarē diſponēdā ī futuꝝ. vn̄ tex. in. d. c.tua. poīt tractatū et cōſenſum vt diuerſa. Nāprīo fit diſcuſſio. vtrū magis expediat aliēarevnā rē qͣꝫ alterā. l̓ viꝝ poſſit ſubueniri eccl̓e ſine alienatōe. ⁊ poſt tractatū ꝑuenit̉ ad ip̄amalienatōem. ī qͣ p̄ſtat̉ cōſenſus. qd̓ no. ꝓ ſtatutꝭ puniētibꝰ faciētes tractatū ſuꝑ aliqͣ re. dicut̉ .n. tractaſſe. lꝫ delictū nō ꝑfecerint. ¶ Anaut ꝓhītus alieāte. poſſit locare ad magnū tēpus. pan. ī. d. c. nulli. dicit ꝙ nō. vt eſt te x. cūgl. ī. cle. i. de re. ec. nō ali. ⁊ gl. ibi. ī. ꝟ. ad tp̄usmodicū. dicit. ꝙ hoc deterīat tā ꝟbū locatōesqͣꝫ ꝟbū vēditōnes. vt ſit ſenſus. ꝙ locatio admodicū tp̄s. ⁊ vēditō fructuū ad modicū tp̄snō includit̉ ſub ꝓhītōne. ſꝫ q̄rit gl. qͥd dicat̉modicū: tp̄s. dicit ꝙ gl. ff. de ſuꝑ fi. l. i. §. qd̓ ātait dicit id relinq̄ndū iudicꝭ arbitrio. tn̄ ī finegl. vr̄ dicere. ꝙ modicū tꝑs dicat̉. jͣ. decēniū.C. de p̄ſcrip. lō. tē. l. fi. Nota tn̄. ꝙ lꝫ ī materia odioſa alieātō capiat̉ ſtricte ⁊ ſic ſolū veītꝯͣctus ꝑ quē trāſfert̉ dn̄iū. ſꝫ ī materia larga⁊ fauorabili vt hic capit̉ largiſſime. Et ſic alienatōis verbū cōtinet cōductōem donatōemvēditōem ꝑmutatōem. ⁊ emphiteoticū ꝑpetuū ꝯͣctū. vt ī. d. c. nulli. ⁊ ibi pan. Et ẜm gl.ibi. ſolꝰ p̄latꝰ alienat bona mobilia q̄ cōmodeſeruari non pn̄t. vt ſunt veſtes trite q̄ qͦtidiemagꝭ veteraſcūt. Itē fructꝰ ⁊ ſil̓ia. Ea vero īcōmode ẜuari pn̄t. n̄ alienāt̉ ſine ſolēnitatenā res īmobil̓ ⁊ mobil̓ p̄cōſa eqͥꝑant̉ quo addifficl̓tatē alieātōis vt. .l. lex. q̄. C. d̓ admi. tu.¶ Utꝝ aūt pecunia ſit de his q̄ ẜuādo ẜuaripn̄t. Rn̄. pan. ī. d. c. nulli ꝙ n̄. qꝛ retēta nihiloꝑat̉ ¶ Quid ē illd̓. qd̓ ẜuādo ẜuari p̄t Rn̄.ang. ī auttē. de nup. §. ⁊ qꝛ paꝝ. dicit ꝙ ē oē illud qd̓ n̄ ꝯſuīt̉ triēio.; ⁊ ad hoc ē gl. ī. l. vīcaC. ſi aduer. vſuca. hoc tn̄ līta qn̄ tale qd̓ ẜuat̉p̄t fructū ꝓducere ſic ẜuatū. al̓s nō. ⁊ ſic q̄ cōſumūt̉. n̄ ſunt de ill̓ q̄ ẜuādo ẜuari pn̄t. fallit̓in pecuīa. vt dcm̄ ē. qꝛ ē caſus ſpāl̓. ¶ Sꝫ dubiū ē de actōe. nūqͥd ī alieātōe ſeu iuriū ceſſion dēat ẜuari ſolenitas. ⁊ ē q̄ rere. nūqͥd cōputet̉ īter mobilia l̓ īmobilia. Rn̄. pan. ī. d. c.nulli. dicit ꝙ p̄t cōcludi. ꝙ ẜm ꝓpriū ſignificatū vocabuli actio ſeu noīa debitorū nō ſuntmobilia nec īmobilia. ſꝫ faciūt terciā ſpēm deꝑ ſe. nā mobiliū ⁊ īmobiliū appl̓o cadit ī hisq̄ certo loco cōcludūt̉. nā īmobile dr̄ ꝙ n̄ p̄ta loco moueri. mobile ꝟo qd̓ ẜm naturā ſuāaptū ē moueri. vt. l. mouētiū. ff. de ꝟ. ſig. actōnes gͦ cū ſint qͥd incorꝑale. nō cōcludūt̉ certoloco. ⁊ iō nō pn̄t mobilia. nec immobilia. Etiō iuriſcōſultꝰ poīt actōes ⁊ noīa debitorū viterciā ſpēm. vt in. l. a diuo pio. §. ī vēditōne.ff. de re iu. Et iō ī teſtamētꝭ appl̓o bonoꝝ mobiliū. vl̓ īmobiliū nō veniūt noīa debitoꝝ. qꝛdēmꝰ caꝑe ꝟba ꝓprie. l. qͥ. heredi. ff. de cōdi. etde. vn̄ cōſuluit Oldr. ꝙ ſi prīceps relinqͥt bona ſua mobilia diſtribuēda ī pios vſus. nūqͣꝫveniūt pene adhuc nō exacte tn̄ al̓n neceſſe ēvt actōes trahāt̉ ad bōa mobilia. l̓ īmobilia.vtputa qꝛ diſpō volēs cōp̄hēdere totū pr̄imoniū vniꝰ hoīs. fecit mētionē dūtaxat de mobilibꝰ ⁊ immobilibꝰ. hoc .n. caſu iſta tercia ſpēsaſſumit naturaꝫ alteriꝰ exͣnioꝝ. ⁊ ē ẜuāda tūcopi. glo. in auttē. e. ti. §. i. q̄ dicit. ꝙ ſi actōnesdāt̉ ad res immobiles cōputant̉ inter īmobilia idē dic ī ẜuitutibꝰ ⁊ alijs iuribꝰ īcorꝑalibꝰſic̄ ī actōibꝰ. vide ēt cle. exiui. de. ꝟ. ſig. q̇ vultꝙ ānui redditᵈ īter īmobl̓a cōputēt̓ An ātplatꝰ qͥ iurauit n̄ alieāre. poſſit ī aliqͣ cāu alienare n̄ obſtāte iuramēto. Rn̄. pan. ī. c. vt ſuꝑde re. ec. dic̄. ꝙ aut res ē modica. l̓ modice vtilitatꝭ. ⁊ tūc n̄ īcludr̄ ſub iuramēto de n̄ alienādo. qꝛ n̄ ē ꝟiſil̓e. ꝙ ſuꝑior voluerit iſtū illaq̄are in iſtꝭ modicꝭ cū iſta modica ſint exēpta aboī ſolēnitate iurꝭ. vt ī. c. terrulas. xij. q. ij. iuramētū gͦ ſimpl̓r p̄ſtitū. dꝫ ītelligi ẜm materiāſubiectā ⁊ ẜm iutꝭ diſpōem. Itē iuramētū ēſtricti iurꝭ. iō dꝫ reſtrīgi. ar. c. pe. de iureiur. Ethoc notab̓ ſemꝑ. Et idē ſenſit Fede. nā hodie
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten