tare pōt. qm̄ qͥ generare nō pōt. ꝓpter impedimētū naturale nō poterit adoptare. Secus ſieēt ꝓpter impedimētū accidētale. vt ſpado. ſine gladio caſtratus. Item mulier adoptarenō p̄t. niſi in ſolatiū amiſſoꝝ liberorū. hoc eia principe ꝯcedat̉. Item nec filiuſfa. Itemnec minor. lx. annis. ff. e. l. ſi pr̄fa. niſi ex aliqͣneceſſaria cā. qꝛ an̄ illud tp̄s debet vacare generationi naturali. oportet etiā ẜm Ricar. qadoptās plena pubertate p̄cedat adoptatumxviij. ānis. idē pano. in. c. i. de cogna. le. Et exp̄dictis p̄t patere dr̄ia inter arrogationem ⁊adoptōnē. Et dr̄nt in qͣtuor. Primo qꝛ arrogat̉ qͥ ē ſui iuris. adoptat̉ ꝟo qͥ ē alieni. Scd̓oqꝛ arrogatus trāſit ī ptātē arrogāris. adopta.tus ꝟo nō trāſit in ptātem adoptātis. Tercioqꝛ arrogatio nō fit niſi auctoritate principis.adoptio aūt fit ꝑ quēlibet mgr̄atū. Et hee dr̄iehn̄tur inſti. de adop. ⁊ in. d. c. i. in. gl. Quartodr̄nt. qꝛ arrogatus habet de neceſſitate legitimā in bonis arrogatoris. vn̄ ſiue eū emancipet. ſiue decedat. debet ei relinq̄re legitimamadoptatus ꝟo nō habet legitimā ī bonis adoprantis. vn̄ nō habet ei aliqͥd relinq̄re. Si tn̄ab inteſtato moriat̉ ſuccedit ei adoptatus.¶ Utrū aūt legitīa q̄ debet̉ arrogato. ſit qͣrtaomniū bonoꝝ. gl. in. l. ſi arrogator. ff. eo. dicit.ꝙ nō. ſed ē qͣrta eoꝝ q̄ habiturus eēt ab inteſtato. vt in naturali quē pr̄ vult exheredare.vt. ff. de īof. te. l. papinianꝰ. §. qm̄. idē bar. ibi.¶ An aūt iſta qͣrta ſit augumētata ꝑ autten.de tri. ⁊ ſe. ſicut in naturalibꝰ liberis. bart. ī. d.l. ſi arrogator dicit ꝙ nō. ⁊ de hoc ē gl. ẜm eūin dicta auttē. Et ex p̄dictis patꝫ qͥd dicendūde eo qͥ in domo ſua. vel etiam corā aliqͥbꝰ aliquē recipit in filiū vel filiā. Et dic ẜm panor.in. d. c. i. ꝙ nulla ē adoptio. Et de p̄dictis extant verſus. Arrogo qͥ ſuus ē. ⁊ habꝫ meus eēneceſſe. Pr̄is adopto ſuū. nec pr̄is deſinit eē.De hac materia vide. jͣ. impedimētū. vij.Dulatio. vtrū peccatū ſit dare adulatoribꝰ vel hyſtrionibꝰ. Quidā dicūt.vt elicit̉ ex Tho. ſe. ſe. q. lij. ꝙ ars hiſtrionatus. qꝛ deſeruit hūane recreationi. q̄neceſſaria ē vite hoīs de ſe non ē illicita. vnde⁊ de illa arte viuere nō ꝓhibitū. Ita tamē ꝙfiat obſeruatis debitis circūſtātijs locoꝝ. tepoꝝ ⁊ ꝑſonarū. Sed cū hiſtriones vtūtur indifferēter tali exercitio. ad repn̄tandū etiamturpia. vel vituperandū. vel irridendum ꝑſonas ſpūales. vel ſacr̄a ⁊ diuinū cultū. vel immiſcent ibi ſuꝑſtitōes vel ꝑiculū vite. vt tendere arcū ſuꝑ funē ⁊ hmōi. illicita ē ⁊ eā oportet dimittere. ⁊ de tali intelligit̉. de cōſe. di. ij.ꝓ dilectōe. ⁊ peccatū ē talia aſpicere. ⁊ talibꝰꝓ illo oꝑe dare. lxxxvi. di. donare. vult dicereꝙ vbi actus. verba. vel alia ſunt pctā mortalia. tūc ꝓhibitū ē. Uldricus etiā dicit. ꝙ ſi aliqͥs etiā malis hiſtrionibꝰ parce dat ad obſeruandū famā ſuā. neˡ a talibꝰ vituꝑet̉. non credit talē peccare mortaliter vide etiā glo. ī. c. q̄venatoribꝰ. lxxxvi. di. q̄ vult ꝙ dare eis ad voluptatē. vel luxuriā non licet. ſed ad laudē deivel ob iuſtā cām. puta recreatōnis. lꝫ de cōſe.di. iij. ꝑuenit. ⁊ no. pan. in. c. cū decore. de vi. ⁊ho. cleri. vbi dicit. ꝙ ſi qͥs ſaltē his exercuit inpublico illā artē cā q̄ſtus efficit̉ infamis. ar.optimū. ī. l. palā. de ri. nup. vbi hētur mulierem dici meretricē. ſi admiſit duos cā q̄ſtus.⁊ facit. xxv. q. ij. Ita nos. ⁊ ex p̄dictis duo notabilia elici pn̄t. Prīo ꝙ ī crimībo binꝰ actusinducit cōſuetudinē. ⁊ iō hoc facit ad caſus qn̄qꝫ reſeruatos ꝑ ep̄os. qͥ qn̄qꝫ reſeruant caſusvt puta. verberātes ꝑentes vel blaſphemātesdeū vl̓ ſctōs. ſi hoc hēant ex cōſuetudīe. ſi gͦ tales blaſphemaſſent deū vel ꝑcuſſiſſent ꝑētesvltra vnā vicē. ad ep̄m ꝑtineret abſol̓o. Secūdo nota. ꝙ ſi mulier cā q̄ſtus admiſiſſet duos dr̄ meretrir. ⁊ qͥcqͥd deinceps lucrat̉. cū bona ꝯſcīa retinere p̄t. Secus de mulieribꝰˡ ouehinc inde fornicāt̉. nō principl̓r cā q̄ſtus. ſedcā libidīs. tales eī recipiētes mūera tenēturad reſtōem. vide de hoc. jͣ. reſtō. ī. iiij. idē in ſilihr̄ in. c. mōaſteria de vi. ⁊ ho. cle. vbi hr̄. ꝙ exduabꝰ vicibꝰ inducit̉ freq̄ntatio mōaſterioꝝDulteriū ē alieni thori violatio. xxij.q. v. non mechaberis. ¶ Quid facietmulier qͥ de adulterio ſuſcepit filiumvel ſuppoſuit ſibi ꝑtū alienū. ⁊ ita qͥ nō ē filiſuſcepit expēſas ab eo qͥ putat̉ eſſe pr̄. ⁊ ē cā ꝙ̄illi qͥ eēt heredes nō ſuccedūt. dic ẜm pan.in. c. officij. de pe. ⁊ re. ꝙ aut nullū ꝑiculū ē inreuelādo veritatē ⁊ veriſil̓r credet̉ mulieri.⁊ tūc ml̓ier peccat nō reuelādo. ⁊ durāte fraude hec pnīa nō ē fructuoſa. aut nō credet̉ mulieri. nec hꝫ ꝓbatōes ꝓmptas. et tūc ſatꝭ ē ꝙpeniteat abſqꝫ eo ꝙ detegat. qꝛ ex qͣ videt ꝙ ꝑbare nō p̄t dꝫ tacere. ne potiꝰ inducat ſcādalūqͣꝫ vtilitateꝫ. aut mulier hꝫ ꝓbatōes ⁊ veriſil̓rſibi credet̉. ſꝫ ſubeſt ꝑicl̓m moriꝭ ī reuelādo ⁊tūc dꝫ potiꝰ tacere. qꝛ in nō reuelādo ē ꝑicl̓mreꝝ. ſꝫ in reue ādo ē ꝑicl̓m aīaꝝ ⁊ corꝑm. necob. regl̓a iuris. qͥ ſcādali ſauerit vbi hr̄. ꝙ facilius ſcandalū naſci permittit̉. qͣꝫ veritas relinqͣtur. qꝛ ẜm inno. illud ꝓcedit in iudice vl̓in teſte. qͥ hꝫ iudicare veritatē. gͦ ml̓ier peniteat vl̓ ſatintaciat de ſuo veniētibꝰ ab inteſtato.vl̓ illis quos maritus veriſimiliter īſtituiſſꝫ. ſi