tredidiſſet iſtū non eſſe filiū ſuū. ⁊ ſi dubitatdiſpēſet in pauꝑes. ſi ꝟo mulier nō ē potēsad ſatiſfaciendū. tūc ſaltē peniteat. ⁊ ei nō denegabit̉ cōfeſſio. vt in. d. c. officij. qd̓ ē valdeſingulare. Et colligitur hec theorica ſingularisq̄ facit ad ml̓ta. videlꝫ ꝙ p̄ceptū poſitiuū nōobligat quē cū ſcandalo. vb i gͦ ꝟiſil̓r ſcādaluꝫcorooꝝ ⁊ aīaꝝ eēt ventuꝝ. iuſta cā eēt nō exeq̄ndi p̄ceptū. etiā pape. vt in. d. c. officij. ⁊ ī. c.ſi qn̄. de reſcrip. immo etiā hēs ex. d. c. officij.ꝙ ius poſitiuū interp̄tat̉ ius diuinū. reſtō eīvr̄ de iure diuino. ⁊ tn̄ papa interptat̉ hmōireſtōem nō fiendā. rōe ſcādali vl̓ ꝑiculi corporū ⁊ aīaꝝ. ⁊ de hoc vide diffuſiº. jͣ. c. ꝯſuetudop̄dcā aūt ꝓcedūt ī dubio. qn̄ .ſ. nō apparet inꝯͣriū de exp̄ſſa intētione pape. ſꝫ dubiū ē qͥd ſipapa p̄ciſe p̄cipit ſcādalo nō obſtāte mādatoſuo ꝑeri. dic/ ẜm pan. ī. c. cū teneamur. de p̄.ꝙ aut ē qͥd tale qd̓ nō pōt ſine pctō expleri. ⁊tūc nō ē parēdū ꝑ notabile dictū inno. ī. c. inqͥſitioni. de ſen. ex. vbi dicit ꝙ nō ē ꝑendū mādato pape. iniuſte p̄cipienti. vbi multa malavel ſcādalū veriſil̓r eēt vētuꝝ. vn̄ ſi mādatumpape cōtinet hereſim vel p̄ſumit̉ ſtatū eccl̓ieꝑturbari. vel alia mala ventura nō dꝫ ſubditꝰparere. Ex qͦ infert pan. in. d. c. ſi qn̄. ꝙ ſi princeps mādat aliqͥd ſub pena excōicatōis. quāip̄o facto incurrat. ex cuiꝰ executōe p̄ſumiturſcandalū veīre. nō dꝫ ſubditꝰ ꝑere. Et ex hisinfert ad aliā. q. pone. papa ſcribit ꝓ notorieindigno. vt aſſignet̉ ſibi certū bn̄ficiū. nūqͥdmādatariꝰ teneat̉ ꝑere. Ex diccis io. an. in. c.cū adeo. de reſcrip. ⁊ ī. c. ſignificauit. de of. or.diſtingue. ꝙ aut nō cōſtat p̄ciciſe de ītentōneprincipis. Et dꝫ ſeruare mādatariꝰ qd̓ dr̄ ī. d.c. ſi qn̄ .ſ. nō obedire. ſed expectare. Secūdaꝫiuſſionē. qꝛ qn̄qꝫ prīceps ꝓpter nimiā importunitatē. vel ſurreptōem cōcedit nō cōcedenda. aut p̄ciſe cōſtat ꝙ vult huic indigno ꝓuidere. Et tūc aut papa p̄t in illo actu diſpēſare⁊ ē ſibi ꝑendū. qꝛ vr̄ tūc diſpēſare. aut nō pōtdiſpēſare qꝛ ē tāta indignitas ꝙ ſine pctō nōp̄t fieri. ⁊ tūc ſibi nō ē ꝑenduꝫ. qꝛ papa nō hꝫptātē peccādi. xl. di. c. i. inno. etiā in. d. c. inqͥſitioni. dicit ꝙſi papa p̄cipit aliqͥd. ꝙ non ſapit hereſim. ⁊ tūc in ſpūalibꝰ eccl̓iaſticis ē ſibiobediendū. ex qͦ p̄ceptū nō cōtinet in ſe pctm̄lꝫ in ſe videat̉ durū. xix. di. īˡ memoriā. idēꝫ ineccl̓iaſticis ꝑſonis. niſi ex p̄cepto pape vehementer p̄ſumat̉ ſtatū eccl̓ie ꝑturbari ⁊cͣ. Etnota ſingulariter hoc dictū ẜm pan. Nā ẜmeū multū allegabat̉. al̓s in fauorem eoꝝ qͥ receſſerūt ab Eugenio ⁊ bn̄dicto. ⁊ reuocabāt̉ab eis ſub pena excōicatōis. nā dicebat̉ ꝙ nōtenebātur obedire. qꝛ fuiſſet impeditū cōciliūEt ſic ex tali p̄cepto. mala cōſumebāt̉ futuravel ſtatus eccl̓ie ꝑturbari. Si vero mādat alicui ſeculari ſibi nō ſubiecro rōe cauſe vel ꝑſone. ⁊ mādat circa tꝑalia. nō tenet̉ ſibi obedire vtputa. ſi mādat ꝙ det ſibi ſua bona tꝑalia¶ Sꝫ nūqͥd filiꝰ tenet̉ credere mr̄i. dic ẜmpanor. in. d. c. officij. ꝙ ex qͦ natus eſt ex vxorealicuiꝰ in tm̄ p̄ſumit filius mariti fauore mr̄imonij. vt nō credat̉ mr̄i aſſerēti ꝯͣriū. Et idētenēt legiſte in. l. filii. ff. de his qͥ ſunt ſui velalieni iuris. ſunt. ⁊ in. l. ſi vicinis. C. de nup.immo plus ē. ꝙ qͣꝫdiu potuit generari ex marito nūqͣꝫ p̄ſumat ab alio genitus. etiā ſi ꝓbaret̉ eo tꝑe ꝑ mulierē cōmiſſuꝫ eē adulteriuꝫ.vel ꝙ mulier peꝑit exͣ domū mariti etiā ī locoſuſpecto. vt in. l. miles. §. defuncto. ff. de adul.dicit tn̄ Ho. ꝙ nō credēs mr̄i hꝫ fortē aīm. qꝛip̄a meliꝰ ſcit qͣꝫ aliꝰ. ⁊ nō ē veriſil̓e eā ī hoc dicere mēdaciū. Et ſi filius hꝫ cōſcīam leſam exdictis mr̄is. dꝫ credere. ⁊ oīa bona reſtituere.ſed ſi nō hꝫ cōſcīam leſam. qꝛ nullo mō vultcredere mr̄i. tūc nō tenet̉ ad reſtōem. ⁊ ita limita dcm̄ legiſtarū in iuribꝰ allegatis qͥ dicūtillū fuiſſe fatuū. qͥ ad aſſertionē regine aſſerētis eū mō eſſe filiū regis ceſſit regno.¶ An aūt adulter teneat̉ ad reſtōem dānoꝝ⁊ expēſaꝝ. q̄ incurrit maritus ex filio nato inadulterio. Sūmiſte paꝝ vel nihil tractant dehac materia. tn̄ tractātes vidēt̉ dicere ꝙ nonprimo. qꝛ adulter nō ē certꝰ ꝙ filiꝰ natꝰ ſit eiusfilius. qꝛ vbi maritus tꝑe cōceptionis nō eētpn̄s nō obeſt. qꝛ tūc bn̄ ſciret maritus nō eſſeſuū. ſed oportet ꝙ illo tꝑe potuerit eſſe filiusmariti. quo caſu adulter nō pōt eē certus. ꝙſit ſuus. Secūdo qꝛ ip̄e adulter nō dicit marito illū eſſe filiū mariti. ſicut dicit adultera.q̄ dicit mēdaciū. arch. aūt. f. in ſum. ſua dicitnotabiliter. ꝙ ſi adulter ſcit vel credit veriſil̓rillū eē ſuū. vbi mr̄ ip̄a ſatiſfacere nō valet. vr̄ꝙ teneat̉ de expēſis pr̄i putatiuo. qꝛ cām efficacē dedit. ẜm tn̄ poſſibilitatē ſuam. ⁊ ſi mitteret ip̄a adultera filiū ad hoſpitale. vel qꝛ finxit mortuū peꝑiſſe. vel qꝛ notificauit maritoſine ſui ꝑiculo nō eē filiū ſuū. tenebit̉ hoſpitali de expenſis. niſi notabilis pauꝑtas excuſeteā. cū de iure naturali ad hoc teneat̉. Et hoſpitalia ꝓpter pauꝑes ſint facta. Sed de hereditate vel dote ſi dotaret̉ a pr̄e patatiuo teneri vr̄ ad arbitriū boni viri. attēta ſui facultate. q̄ tn̄ ſatiſfactio occulte fieri debet. ſi auiēdubitat adulter ex eo ꝙ mulier ē leuis. et cuꝫalijs adulterat̉. vel etiā qꝛ ip̄a adultera dubitat vtrū ſit eius. vel mariti. relinquat̉ iudicōc ij