veniūt ad ſuccedētes ab inteſtato. vt in aut.bona damnatoꝝ. C. de bo. dā. vn̄ talis ad pias cauſas etiā nō pōt diſponere. vt notabiliter dicit io. an. in. c. ij. de vſur. li. vi. aut nō eſtſic damnatus. ſed eſt in carcere detentus. Ettūc pōt cōtrahere et alios actus agere vt ī. d.l. qͥ in carcerē. ⁊ tenet ibi bar. ⁊ etiā cū illo. adcuius petitionē detinet̉. aut tenet̉ quis apudalios. vt obſes. ⁊ tūc ſi loqͥmur in obſide proprie ſumpto. vt in illo. qͥ dat̉ pro aliqua ſecuritate ab hoſtibꝰ. ⁊ iſte ꝑdit libertatē. vn̄ nonpōt aliqͥd diſponere vt liber. nec facere teſtm̄.ita loqͥtur. l. obſides. ff. de teſta. Secus autē ſivna ciuitas dat alteri ciuitati obſides. vel vnnobil̓ alteri. nā illi nō ꝑdūt libertateꝫ. nec pn̄tſic dari. vt ſint proprie obſides. vt no. bart. ind. l. obſides. ⁊ facit qd̓ no. in. c. ex reſcripto deiureiuran. vbi habet̉ ẜm panor. ꝙ ab imꝑatore dari pn̄t ſuis hoſtibꝰ ⁊ ecōtra. Et iſti obſides hoc caſu ſunt quaſi ſerui. Ideo non pn̄tteſtari ſine licētia principis. vt in. d. l. obſidesIdem puto de alijs principibꝰ hn̄tibus iuraprincipis. ſeu ius indicendi bellū. ⁊ iſti ꝓpriedicūtur veri obſides. ab alijs aūt inferioribꝰglo. in. l. ij. C. de pa. qͥ fi. diſ. dicit ꝙ non. licetfateat̉ de facto vſurpatū cōtrariū. bar. remittit ad. d. c. ex reſcripto. ſed panor. dicit. ꝙ iſtiinferiores nō pn̄t iſtos obſides proprie dare.vt ſic ꝑdant libertatē. qꝛ immutare ſtatū hominis ē ſolius principis. ⁊ ſic quo ad clericos⁊ manachos ſolus papa poteſt eos dare obſides. vt proprie ſortiātur nomē obſidū. ⁊ nota pro declaratōne p̄dictoꝝ vnūmenti cōmēdandū ẜm panor. in. c. accedēs. de mēte bax.in. d. l. qͥ in carcerem. ꝙ nō dicit̉ quis liberatꝰa vinculis. ſi cuſtoditur in publico. ⁊ hoc facitcōtra practicā quorūdā. Nā ſi detētus in carcere vult alique cōtractū facere faciūt ip̄m extrahi de carceribꝰ ⁊ cuſtodit̉ ibi ꝑ familiā. nācerte iſte nō pōt dici liberatus. vt. in. d. c. accedens. ex quo. c. hr̄. vt nō ſufficiat exͣ territoriūˡ ꝓduci. niſi ꝑ̄ducatur ad locū ſecuꝝ. Uideetiam qd̓ no. panor. in. c. dn̄s. de ſe. nup. vbidicit ꝙ exiſtēs in carcere. pōt ꝯͣhere mr̄imo/niū. ⁊ tenet. ex quo vis non infert̉ in mr̄imo/nio ꝯͣhendo. Exquo infert̉ ꝙ ſi matrimoniūtenet. qd̓ reqͥrit libertatē maximā. vt in. c. cūlocū. de ſpō. ergo cōtractus in carcere geſti tenent. hoc tn̄ dictū limita. vt dictuꝫ eſt ſupra.Doptio ē ꝑſone extranee in filiū. velnepotē vel deinceps legitima aſſumptio. ẜm Ri. in. iiij. di. xlij. arti. ij. q. j.Et ꝑ ꝑſonā extraneā intelligit̉ oīs qͥ nō ē inptāte adoptātis. ſiue ſit de eius carnali cognatione. ſiue nō. Et ꝑ filiū intelligas filiam ⁊ ꝑnepotem. neptē. qꝛ tā maſculus qͣꝫ femīa pn̄tadoptari. Adoptio aūt ē genus ⁊ habet duasſpecies .ſ. arrogationē. ⁊ adoptionē. Arrogatio ſit de eo qͥ ē ſui iuris auctoritate principisſed adoptio ſit in ſpē de eo qͥ ē alieni iuris. auctoritate mgr̄atus vt. ff. pe adop. l. i. ⁊ ad patrem arrogantē trāſeūt oīa iura ſeu bona arragati. ac eriā filij ſui in eius prāte efficiūturff. eo. l. ſi pater fa. ⁊ q̄rit gl. ibi. filius arrogatꝰvult ꝓ ſe ſibi retinere. an poſſit. ⁊ videt̉ ꝙ ſic.qꝛ in traditiōe pactū qd̓ apponit̉ debet ſeruariin ꝯͣriū facit autē. ingreſſi. de ſa. ſan. ec. idembarto. ibi.¶ Quero vtrū abn̄s vel diſſentiēs poſſit arrogari. Rn̄. ꝙ nō. tex. eſt. ff. eo. l. neqꝫ. Neqꝫetiā adoptare. vel arrogare qͥs abn̄s pōt. necetiā ꝑ ꝓcuratorē arrogare vel adoptare quispōt. de hoc ē text. ff. eo. l. poſt mortem. §. neqꝫ.Quare aūt hmōi arrogatio. vel adoptio nonpoſſit fieri ꝑ ꝓcuratorē. vide barto. in. l. galus§. forſitā. ff. de li. ⁊ po. vbi dicit. ꝙ ea in qͥbꝰ ſolus cōſenſus reqͥritur. p̄n̄t fieri ꝑ ꝓcuratorēvt ē in legitimatiōe vbi ſufficit ꝙ filius oſtēdat volūtatē pr̄i. nec ē neceſſe ꝙ pr̄ ſit p̄ſensItem ex ꝑte filij non reqͥritur ꝙ ſit pn̄s. ſedſufficit ꝙ ratum habeat. vt in autē. qͥ. mo. na.effi. ſui. §. naturales. ⁊. §. general̓r. coll̓. vij. qꝛ īlegitimatōe pr̄ nihil diſponit. ſed principi. vl̓hn̄ti auctoritateꝫ ab eo diſponēti cōſentit. nōcm̄ ip̄e pr̄ ltīat. ſed principis auctoritas. ſecē qn̄ pr̄ ip̄e diſponit. qꝛ pr̄ emancipat. vel abſoluit filiū ⁊ iudex auctorizat. Itē pater adoptat. Itē dn̄s manumittit. Et ex hoc pōt colligi determīatio illius. q. An filiatio ſpūalisſiue cōpr̄nitas poſſit contrahi ꝑ ꝓcuratorē. ⁊vr̄ ꝙ non. qꝛ ipſe pr̄ ſpūalis aliqͥd diſponit. ⁊aliqͥd agit. nō ſimpl̓r cōſentit ergo reqͥrit̉ pn̄tia ſua. vt. l. poſt mortē. de adopt. ⁊ ita dicuntcanoniſte. hec bart.¶ An aūt in adoptōe reqͥrat̉ cōſenſujs ꝓpinquoꝝ. dic ꝙ in arrogatione volūtas arrogatoris reqͥrit̉. ⁊ illiꝰ qͥ dꝫ arrogari. in adoptōe aūtreqͥrit̉ volūtas adoptātis eius qͥ adoptat̉. etpr̄is ſui. ⁊ nō alioꝝ cōſanguineoꝝ. ⁊ ſic voluntas eius reqͥrit̉. qͥ loco pr̄is debet eſſe. ff. eo. inadoptōibꝰ. idē bar. ibi ⁊ emācipatio ⁊ adoptōq̄ de volūtaria iuriſditōe ſunt. pn̄t fieri qͣtūqꝫloco. dū tn̄ idoneo. ff. e. emancipare. Itē magiſtratus pōt filios ſuos corā ſe emācipare.ff. eo. ſi cōſul. ⁊ idē iudex donādo poſſet corā ſeinſinuare licet cāe cognitionē requirat. ſicutemācipatio vt dicit bar. in. d. l. ſi cōſul.¶ Adoptare pōt pr̄fa. qͥ ſui iuris ē. ⁊ qͥ gene