poteſt ꝑ ſecreti comiſſum. qꝛ in hoc frāgeretfidē quaꝫ alteri debet. Qn̄qꝫ vero ſunt talia q̄qͥs prodere non tenet̉. vn̄ pōt obligari ex hocꝙ ſuo ſecreto ꝯmittūtur. ⁊ tūc nullo mō tenetur ea ꝓdere etiā ex p̄cepto ſuꝑioris. qꝛ ſecretū ſeruare ē de iure naturali nihil aūt pōt p̄cipi homini cōtra id qd̓ ē de iure naturali. quoad hoc vltimū aliqͥ tenēt contrariū. ¶ Quōaūt fieri debeat accuſatio. dic primo. ꝙ debet fieri in ſcriptis. ij. q. vit. qͥ crimē. ſed hoc non ēſemꝑ neceſſariū. puta in leui crimine. Itē innotorijs qꝛ in hmōi nec accuſator requiriturde accu. euidētia. Secus in nō notorijs etiaꝫſi manifeſta ſint. xi. q. iij. eoꝝ. Item debet accuſatio fieri cū inſcriptōne .i. ꝙ accuſator debet ſe ad penā talionis obligare. ij. q. vl. qͥſqͥs.tn̄ ⁊ ſi accuſator nō inſcribat ex natura tn̄ accuratōnis hmōi pena calūnie venit. C. de accuſa. l. fi. Excipiunt tn̄ qͥdam caſus. vt in leuicrimine. Item in crimine apoſtaſie. Itē cuꝫmaritus accuſat vxorē de adulterio. et hmōi.Nota tn̄ ſingulure dictū bar. in. l. ij. C. ſi ſer.vel liber. li. x. ꝙ ſi qͥs accuſat publice infamatū. ⁊ deficit in ꝓbatione. non debet puniri pena talionis vel calūnie. qꝛ excuſat̉ ꝓpter infamiā p̄cedentem qd̓ ē menti ꝯmendādū. ẜmpanor. in. c. cū cōtingat. de reſcrip. vbi etiamdicit ꝙ fama inducit iuſtā credulitatē. vn̄ habens iuſtā noticiā ex fama. dr̄ habere ex probabili cauſa. Et idē ſentit glo. in. c. ī qͦſitioni.de ſentē. excom.Ccuſatus. vtrū accuſatus peccet mortaliter negādo veritatē in iudicō. dicprout habet̉ ꝑ tho. ſe. ſe. q. lxix. ꝙ accuſatus tenet̉ iudici veritatē exponere. quaꝫab eo ẜm formā iuris exigit. Et ideo ſi cōfiteri noluerit. vel mendaciter negauerit. peccatmortaliter. Si vero iudex exqͥrat qd̓ non pōtẜm ordinē iuris. nō tenet̉ ei accuſatus rn̄dere. ſed pōt ꝑ appellationē. vel aliter licite ſubter fugere. mendaciū tn̄ dicere nō licet ⁊ videno. ꝑ hen. de gā. quolibet. viij. vbi dicit. ꝙ qͣꝫto homo tenet̉ magis ſeip̄m diligere ex charitate qͣꝫ proximū. tātomagis debꝫ circa ſeip̄moꝑa charitatis exercere. Nūc aūt opus chariratis ſummū homīs erga proximū ē. cū peccatū eius occultū ē. eū ad correctionē occultamexortari. nullo aut mō peccatuꝫ eius publicene tam ſit proditor crimīs. qͣꝫ corrector. multo ergo magis nō poteſt eſſe ſuip̄ius proditorſed corrector. Si ergo habet peccatū occultuꝫſolus debet ſe corrigere. qꝛ cōtra charitatē eſtcrimen ſuū prodere. etiā cōtra charitatē ē abhomine petere. qd̓ ē cōtra ip̄am charitatē facere. Petere ergo a ſubdito. ſiue cū iuramento. ſiue nō. vt in aꝑto cōfiteat̉ crimē ſuū occultū. ſi nō ſit cōtra ip̄m ſuꝑ facto ſuo īfamiavel ſuſpitio talis. vt cōtra ip̄m ꝑ inqͥſitioneꝫopus ſit procedere. ē cōtra charitatē. Et ideoin iſto caſu nō tenet̉ ei obedire. qꝛ preceptuꝫdei in hoc obuiat. vn̄ cū illicituꝫ ſit facere ſubiuramēto. qd̓ nō licet facere omnino ſine iuramento. Ideo ſi p̄latus petat cū iuramēto.vt dicat de eo ſubditus veritatem quā nouit.non debet ei in hoc obedire. neqꝫ ſe ad tale iuramētū aſtringere. vlterius ſi aſtringat ip̄mgenerali iuramēto addicendū veritatē ſuperinterrogatꝭ. ⁊ poſtea petat ſpecialiter ſibi dici veritatem caſus p̄dicti. dico ꝙ nō tenet̉ exrn̄dere. qꝛ iuramentū generale nō intelligit̉.niſi de licitis. que iurās ſine offenſa dei facerepoteſt. ⁊ q̄ ille cui iurat̉ debet ⁊ poteſt ſine peccato petere. hec ibi. ¶ An liceat accuſato etad mortē condemnato ſe defendere vel fugere. dic ẜm th. ſe. ſe. q. lxix ꝙ ſi damnatus fuitiuſte nō licet ei ſe defendere. Si vero iniuſtetale iudiciū ſimile ē violētie latronū. Et ideoin tali caſu licet reſiſtere principibus malis.Accuſato aūt cuilibet fugere licet. qꝛ ⁊ ſi nō liceat reſiſtere. non tn̄ tenet̉ facere illud. vndemors ſequatur .ſ. manere in loco vn̄ ducaturad mortē. de hoc. jͣ. incarceratus. ¶ An auteꝫille qͥ iurauit redire ad carcerē. teneat̉ redire.dic ẜm panor. in. c. ſi vero. de iureiu. qd̓ tenetur obſeruare iuramētū. etiā ſi ſubſit ꝑiculuꝫmortis. dumō carcer nō ſit iniurioſus. de qͣvide glo. notabilē in cle. paſtoralis. de re. iud.in. ver. ꝑ violentiā. vbi ſic dicit. ꝑ hanc lr̄amvidet̉ quod ſi captiuꝰ ad penā vl̓ ꝑiculū mortis relaxat̉ iuramēto ſuo de redeūdo ad carcerem certa die. ſi mors exat īiurioſa. redire nōtenetur alias tenet̉. ¶ An aūt cōtracctus initi ꝑ incarceratū valeā̓t. dic ẜm docto. ⁊ maxime panor. in. c. accedens. de procu. quod autqͥs ē captiuus apud hoſtes. ⁊ tunc ille. cū ꝑdiderit libertatē. nō pōt teſtari. neqꝫ aliquē actūvt liber hō facere. vt in. l. eius. ff. de teſta. ⁊ inl. diuus. ff. de iur. fiſ. Aut ē detentus in carcere priuato. puta a la rōnibꝰ vel aliquo tiranno. ⁊ tūc ſi aliqͥd agit cū ip̄o tirāno detētore poteſt poſtmodū alleuiare metū. ⁊ facere actuꝫreſcindi. vt in. l. qͥ carcerē. ff. quod me. cauſa.Sed cū alio ab ip̄o detētore poteſt cōtrabere.Item pōt in carcere teſtamentū facere. vt ini. metu. §. ſed licet. ff. qd̓ me. cā. Aut ē qͥs detentus in carcere publico ⁊ iuſte. Et tūc ſi eſtdānatus pena capitali. nō pōt aliqͥd agere tāqͣꝫ liber. qꝛ ē effectus ſeruus pene. et bona ſua