p̄dicatores et ſac̓dotes oīes ſunt in beneplacito dn̄i dei. Oīes p̄dicti magiſtri p̄dicatores et ſac̓dotesqꝫ magis ſitiut laudari ⁊ honorari ꝙͣ ſitiāt aīas trͣhere ad ſaluacōem. oīes ſtant in diſplicito dei. Sed dediſplicito poſſunt redire ad placitū dei. ſiconfiteātur ⁊ ad hoc ſe cuſtodiāt. Sed tn̄poſſunt ī hoc morai ꝙ clauderetur eis oſtium miſei̓cordie et proicerētur exͣ ſaluacōnem. oīes gētes facit naſci dn̄s deus ꝓpt̓ſuū honorē et ꝓpter hāc racōem ut debeāteum oīes diligere ſuꝑ oīa ⁊ proximū ꝓpt̓deum ſic̄ ſcip̄os in tātum vna gēs aliā inꝙͣtum ſe amāt et hortātur ad ſaluacōemOīs ges que nō amat ⁊ timet deū eſt ī peccato morͣli ⁊ ēdata ī manꝰ odij ⁊ ꝓiectaextrͣ ſaluacōem. Oīs gens qͥ grādeſcit inſua reputacōe et reputat ſe alta ⁊ bonā dehoc ꝙ dei eſt nec recōgnoſcit a deo ꝙ habet ip̄e paruificabit ea malis gͣtibus ſuisOīs gens qͥ non vult portare penitēciam⁊ pena ꝓ pcc̄is data ē in manꝰ pene ⁊ ꝓiectā extrͣ ſaluacōem ⁊ dāpnacōnem. Oīsgens q̄ non timet et pauet deū dabitur inmanꝰ magni pauois ⁊ ꝓicitur extrͣ ſaluacōem in dampnacōem. Bentes q̄ magis