⁊ eius bn̄ficia. Qui neſcit orare non cognoſcit deū. Oēs qui debēt ſaluari ſi habētvſum oracōis de ncc̄itate oportet uti fineſuo ad oracōem ſe cōnu̓tant ponamus ꝙaliqͣmulier verecūda multū ⁊ ſimplex haberꝫ vnicū filiū valde dilectū qͥ ꝓpter offenſam aliquā captus eſſet a rege ⁊ ad ſuſpēdium deduceretur. Nōne hec mulier licetverecūda ⁊ ſimplex ſolutis crinibꝫ ⁊ nūdato pectore vociferādo clamaret ⁊ ad regērogādo currerꝫ ꝓ liberādo filio ſuo; amorfilij ⁊ ncc̄itas mulierem verecūdam ⁊ vixextrͣ limitem domus ſue exeutem prius qͣſieffrōtem poſtea redderꝫ ⁊ ꝑ plateas int̓hoīes eiulātem ⁊ de ſimplici efficerꝫ ſapiētem Sic̄ bene ſciret ⁊ vellet orare qͥ malaſua ⁊ pei̓cula ⁊ dampna ſua veraciter cognoſcerēt. ¶ Dixit ei quidam frater. multūdeberet homodolere quando non poteſtin oracōe graciam deuocōnis inuenire. veſpondit frater Egidius. Conſulo tibi ꝙplane facias fructum tuum. Si enim haberes aliquatulū boni vim in vegete ⁊ fexeſſꝫ ſub vino velles tu vegētem cōcutere ⁊vniū cū fecemiſcere: Nō eſſꝫ hoc faciēdum⁊ ſi mola molēdim nō facit aliqn̄ bonā fai̓