rex inunit ampliꝰ milites ſuos armis tanto vult ut fortiꝰ preliētur. Si quis etiāyadit ad p̄lium oracōis quaſi ſine armisqꝛ ſentit ſe aridū ⁊ indeuotum deus videsfidelitatem eiꝰ ponit in eo ſignū armorūſuoꝝ. Sic̄ ē de temptacōibꝫ aliqn̄ ſic̄ accidit de agricola qui vides ſilua arborum etveprium ī aliquo territoio ſuo in quo vellet facere nouale ⁊ Franum ſeminare ſedmultis laboribꝫ ⁊ anguſtijs et ſudoībꝫ fatigatur anteꝙͣ recolligat inde granum etqn̄qꝫ eum penitet ꝙ laborem illū aſſumpſerit ꝓpter labores et anguſtias q̄ ſibi inopere illo emergūt. Primo nāqꝫ nitueturſiluam ſtipādam fructibꝫ et nō videt granū. Secūdo cū laboribus multis niciditarbores ⁊ nondum videt granū. Tertiocū multo labore ⁊ graui euellit radices arborū: ⁊ nōdū videt granū. Quartō p̄ſcindit terra ⁊ aptat ⁊ noctum videt granumQuinto arat iterū terrā. Sexto ſeminateam. Septio purgat eam. Octauo metit. Nono triturat ⁊ hec omnia cū laboremulto facit. Decimo repoīt cū gaudio qͣſinō recordans tāti laboris ꝓpter fructummultū quē habet in fine. Multos etiam