Liber Sextus.Titi lv.
poſſe tuo ꝙ ego habeā beneficiū tuū ⁊ ego ꝙ tumeū Pn̄t tamē ſibi volūtates ſuas inuicē intimare. dicendo ſic. libenciꝰ eſſem in eccleſia tua⁊ ecōu̓ſo et ep̄o ſignificare. ¶ Vlteriꝰ ad euidenciam p̄dicte deſcripcōis videndū eſt qͥd ibi dictur ſpūale ⁊ quid annexū ſpūali. Circa quodſciendū ꝙ ſpūale pt̄ dici dupʳ ſcꝫ ꝑ ꝯꝑacionemad ſpm̄ ſanctū. ⁊ ꝑ ꝯꝑacōneꝫ ad ſpm̄ hūanumSpūale dictū pͥmo mō poteſt dici tripᵗ ſcꝫ pereſſenciam vt gr̄a ⁊ v̓tuteſ gratuite. ꝑ cauſalitatē ⁊ diſpoſicōꝫ vt ſacr̄a que ſūt quodāmodo cāgr̄e ⁊ virtutū. ⁊ ꝑ effectū vt ea que ꝯueniūt alicui ex aliquo dono vel officō ſpūali vt ꝓph̓aremiracula facere d̓inū officium celebrare. Annexū aūt ſpūali ſcꝫ ꝑ ꝯꝑacōꝫ ad ſpm̄ſ anctū dicitur multipᵖ. vno modo quia in eo ſpūale miniſtrat̉ vt vaſa ſacra eccleſia cimiterium. Aliomodo quia ex ſpūali dependet ſiue ꝯſequitur vthabere eccleſiā l̓ dignitatē eccleſiaſticā canoniam l̓ p̄bēdā ſiue aliud beneficiū eccleſiaſticū velius ꝑcipiendi fructꝰ ꝓuenientes ex p̄dictis vl̓ius ꝑcipiendi decinias. pͥmicias vel oblacōneshec em̄ oīa ordini cl̓icali annexa ſūt. quia ſol̓cl̓icis ꝯueniūt. 3º mō quia an̄cedent̓ ad ſpūaliaordinat̉ vt ius ꝑſonatꝰ qd̓ eſt pt̄as preſentādiad officiū eccleſiaſticū. Doſſet tamē etiā ānexūſpūali dici largo modo ſpūale Spūalē pͥºº dc̄mnec de iure nec d̓ facto poteſt vendi Spū ale vero ſcd̓o modo ⁊ t̓cio ⁊ etiam annexum quocū:modo dictū vēdi non poteſt de iure ſed d̓ factotantū que patebūt infra pleniꝰ. Et ſicut ſpūale p̄dictis modis dc̄m n̄ poteſt vēdi ⁊ emi. Itanec redimi vel reſignari ꝓ pecunia vt exͣ. e. qͥrelam ſ. q. i. nll̓s ep̄s. 2. Non poteſt inquamredimi ab illo .ſ. qui ius habet ꝑcipiendi aliaspoteſt redimi ſicut redimuntur decime de manū militū eas iniuſte detinenciū. In oībus em̄p̄dictis oīs ꝓmiſſio oīs ꝯdicō oīs pactio comodi tꝑalis ſymoni. ā inducit vt extͣ de pac. c. vl⁊. I. q. 2. quā pio. Condicio tamē licita ⁊ q̄ d̓ iure eſt poteſt apponi. exͣ de elec. ſignificaſti.Spūale aūt ꝑ ꝯꝑacōeꝫ ad ſpm̄ hūanum diciturdupʳ. vno modo ꝑ eſſenciam. vt ſciēcie ph̓ice q̄ꝑ inueſtigacōnem ⁊ doctrinā hūanā acquirūt̉.Alio modo ꝑ cā̓m vt doctrina p̄dictaꝝ ſcīarūSciencie nec de iure nec de facto pn̄t vendi. vnjꝓu̓. 17. quid ꝓdeſt hoī ſtulto hr̄e diuicias cū n̄poſſit emere ſapiēciā Doct̓na vero de iure et defacto pt̄ vendi de qͦ dic vt infra. Annexa verohuic ſpūali vt ſcole ⁊ libri vendi pn̄t de facto⁊ de iure cōi niſi eccleſia locū ſcolaꝝ aſſignarꝫdoctori. ¶ Vndedicit̉ ſymonia. ℟º a ſymone mago qui voluit emere graciā a bt̄o petroact̉. s. giezita v̓o dỉ a giezi ſeruo helyſei qͥ vēdidit graciā ſanitatis naanā ſyro. 4. reg̓. qi. q. i. qui ſtudet. Ex qͦ patet̉ ꝙ venditor ſpūaliūꝓp̓e dỉ gieziticꝰ. Emptor vero ꝓprie ſymoniacꝰvſꝰ tamē obtinuit vt vt̓qꝫ ſymoni acꝰ dicaturEt h̓ ꝯuenient̓. Ad h̓ em̄ ſymon voluit emē pecuni a donū ſpūſſancti vt alij poſtea venderet.vnde in eo fuit q̄ntū ad volūtatē viciū emptoris ⁊ venditoris. Iytitꝭ ij.
Equit̉ vide̓ de 2º .ſ. vtꝝ ſymoīa ſit pct̄m℟º ꝙ ſic ec̄ mortale valde graue. vn̄. 1. q.i. qͥſtudet. dỉ crimē capitale. Sicut enī dictū ē2. li. aliquis actꝰ eſt malꝰ ex gn̓e ex h̓ ꝙ tranſitſuꝑ materiā indebitam Empcōis aūt et vendicōis indebita materia eſt res ſpūalis. Cuiꝰ rō ētriplex. pͥma eſt qꝛ res ſpūalis nō pt̄ aliqͦ terrenō p̄cio ꝯpenſari ſicut dicit̉ de ſapiencia. ꝓu̓.3p̄cioſior eſt cūctis oꝑbꝰ ⁊ oīa que d̓ſiderant̉ huic non valent ꝯparari. Et iō petrꝰ dixit ſymoni act̓. s. pecunia tua tecū ſit ī ꝑdicionem. qm̄donū dei exiſtimaſti pecunia poſſideri. Secundaracio eſt quia illud ſolū eſt materia debita vendicōis cuiꝰ venditor eſt dn̄s. p̄latus aūt eccl̓ienō eſt dn̄s reꝝ ſpūaliū ſꝫ diſpenſator ẜm iᵈ.cor inth̓. 4. ſic nos exiſtimet hō vt miniſtros criſti ⁊ diſpenſatores iniſterioꝝ dei. Tercia rō eſtquia vendicō repugnat origini ſpūaliū q̄ ꝓueīunt ex gratuita dei volūtatē. vnde qᵗ. jo. dicitur gratis accepiſtis gratis date. Et iō aliquisin vendendo et emendo ſpūalia exhibet irreuerenciam deo ⁊ tribꝰ ꝑſonis d̓inis iō peccat pct̄oirreligioſitatis. Comꝑatur at̄ peccato hereſis.q. i. qͥ ſtudet ⁊ i. q. vl. c. fi. non qꝛ ſit hereſis ꝓprie ſed ſil̓itudinarie. quia ſymomiacꝰ ita oꝑatur ac ſi ꝯtra fidem ſentiret dū ſcꝫ emē ⁊ vendep̄cio ſpūalia nititur. ¶ tꝝ in his q̄ ſymoniāinducūt autͣtas pape excuſaret a ſymoͣ. Rn̄det bnͥ. exͣ de pactis. cū pridē. ꝙ in his q̄ ſūt exſui nat̉a ſymoniaca in veteri teſtō. vt vende̓ſacr̄a ⁊ huiōi ſpūalia nō excuſat autͣtas papeIn his v̓o q̄ ſūt ſymoniaca ꝑ ꝯſtitucōem ecc̄ieexcuſat quia poteſt in talibꝰ diſpēſare. h̓ bnͥ.vn̄ pape n̄ lice̓t acciꝑe pecuīaꝫ ꝓ aliq̄ re ſpūali ſicūc nec alteri hoī. imo tāto peccaret gͣuiꝰ qͣntolocū maiorē obtinet. Licet em̄ res ecc̄ie ſint ipſiꝰ vt diſpēſatoris pnͥcipal̓ n̄ tn̄ ſt̄ ip̄iꝰ vt dn̄i⁊ poſſeſſoris. Et id̓ dic̄ tho. ꝙſi rciꝑet pecuīaꝫ ꝓaliqͣ re ſpūali ſiue de bonis eccl̓ie ſiue de boīs aliis n̄ care̓t vicō ſymonie.Arfitꝭ iij.Equitur videre de 3º .ſ. quot ⁊ quibꝰ modis ꝯmittit̉ ſymonia Circa qd̓ ſciendū ꝙſymoīa ꝯmittit̉ triplici munere. vt dic̄ greg̓ꝓpter qd̓ dicit̉ yſa. 33. btūs qui excutit manꝰ ſuas ab oī munere. Eſt em̄ munus a māu .ſ. pecūia ⁊ a lingua .ſ. fauor. et ab obſequio vt ſenuitus indebite īpēſa. i. q. i. ſūt nōnulli Et ꝯͣhitur qn̄qꝫ ex altera ꝑte tantū ſcꝫ dantis l̓ accipientis. qn̄qꝫ ex vtraqꝫ. qn̄qꝫ ex neutra. vt cumvtroqꝫ ignorante amicꝰ ordinādi dat aliqͥd ꝯſiliario ep̄i vel ꝓmittit. i. q. i. ſtatuimꝰ ſiqͥs a ſymoniacis. Pret̓ triplex aūt munꝰ p̄dictū cantor ꝑiſien̄. poſuit 4ᵐ .ſ. munꝰ ſanguinis. vndedixit ꝙ ꝯferre eccleſiam vel p̄bendam alicui intuitu ꝯſanguinitatis eſt ſymoniacum Sꝫ alijsvt alex. de an. ⁊ tho. videt̉ ꝙ hoc ſit bene gͣue peccatū nō tamē ſymoniacū quia ibi nichil in p̄ciū dat̉ vel recipit̉ qd̓ ad ſymoniam reqͥrit̉. Sitamē aliquiſ p̄latuſ beneficiū aliqd̓ eccleſiaſticūalicui daret hoc pacto vel intencōne vt ip̄e ſuiꝯſanguīeis ꝓuideret ſymoniacus eſſet. De tribus gͦ muneribus ſupͣdictis ꝑ ordinē ē dicend