Liber Sextus.Et primo de munere a manu. Notandū ergoꝙ hoc munꝰ dare vel acciꝑe ꝓ ſpūalibꝰ vel etiāānexis ſpūalibꝰ inducit ſymoniā ṅ adeo ſit ꝑuū ꝙ non debeat inducere ꝓmouētis aīm ī ſpectis cā tꝑe ⁊ qualitate ꝑſonaꝝ vt exͣ. e. et ſi q̄ſtiones. qd̓ eſt veꝝ ſi peccatū nō p̄ceſſiſſꝫ. alias ꝯvt ex. e. tue. ⁊. i. q. i. placuit vt nullus. Et iudices p̄cipue debēt intendere. qͥa quidquid agāthoīes intencō iudicat oēs ſcꝫ q̄ ad deū. exͣ d̓ elec.cū ex officij. Ideo dic̄ laur̓. muneribꝰ dandis attende qͣtuor iſta. quis dans. quiſue petens. queres. que cā petendi. quis ſcꝫ pauꝑ vel diuēs. q̄res pͥcij magni vl̓ parui. ⁊ pt̄ addi quintū .ſ.an inſtāte ncc̄itate vl̓ alio tꝑe ꝯferāt. Vetꝰ em̄ꝓuerbiū eſt nec oēs nec oīa nec ab oībus Valde em̄ inhūanū eſt a nemīe velle reciye. ſꝫ ⁊ oīa⁊ ab oībus viliſſiᵐ eſt. ff. d̓ offi. ꝓco. ſolent. §.vlt̓. Ergo eſculentū ⁊ poculentū qd̓ ꝯſumi poſſᵗinfra triduū reciꝑe licet. ff. de offi. preſi. plebiſcito. Si tamen corrupta intencione et ſinep̄actodentur l̓ recipiantur munera qͣntūcūqꝛparua ꝯmittitur ſymonia quo ad deū. q̄ tn̄ ſn̄reſignacōe execucōis ordīs l̓ bn̄ficij collati purgat̉ ſola pm̄a. Et ẜm hoc pt̄ intelligi iᵈ ex. e.nemo ẜm gof. ¶ Sciendū igit̉ ꝙ nichil debet ꝯferri nec recipi ꝓ ſepulturis aūt exeqͥis mn ortuorum vel benedictōibꝰ nubēciū nec ꝓ c̓ſmatenec ꝓ oleo ſancto. exͣ. e. cū eccleſie. ea q̄ ad nr̄aꝫſm̄aꝫ intm̄. Nec ꝓ eccleſia ꝯferenda vel conſecrāda. l̓ abbate l̓ abbatiſſa ī ſede ponēda. Necꝓ eccleſie īueſtitura nec ꝓ ꝯſecracōibꝰ ep̄oꝝ introniſatōibꝰ eoꝝ. benedictōibꝰ abbatum. ordīacionibꝰ clericoꝝ. licet de corruptela ſit taxatumqͣntū ſit iſti vel illi tribuendū vt exͣ. e. intātūſicut nec ꝓ aliqͦ ſacr̄o eccleſie. nec ec̄ ꝓ paſtu l̓paſtillo vel ꝓ voce vel ꝓ calamo ſue ſcripturaet ſil̓ibus eſt aliquid petendum vel dandū exͣe. veniens. et. c. i. et. 1. q. 3. ſiquis obiecerit.nec aliqua ꝯſuetudo ꝓdeſt vt ꝓ talibus aliquidexigatur. exͣ. e. non ſatis. ⁊. c. ſequēti. ¶ Sedobiciat̉ ꝙ ꝯſuetudīes laudabiles obẜuari d̓bētj. q. 3. queſitū. ⁊ di. 18. de eulogijs. Dicendumẜm hoſti. ꝙ ex pacto nichil recipi debet obtentu alicuiꝰ ꝯſuetudinis ſed recipi pt̄ ſi offeraturgratis. ſicut curia tenet ⁊ ꝓbatur exͣ. e. dilectꝰfilius. Et dicet̉ iam ſtatim infra. vl̓ etiā ſcd̓meidem hoſti. meliꝰ ſic. Aūt clerici exigūt a laycis obtentu ꝯſuetudinis. ⁊ tūc non debent cl̓iciretinere pignꝰ ſpūale ſꝫ gratis debent ſepelire l̓benedctōꝫ dare. ⁊ poſtea veritate cognita ꝑ ep̄mloci cogentur layci laudabilem ꝯſuetudinē obẜuare exͣ. e. ad apl̓icam. Aut clerici a clericis etiſti ſi petant aliquid ī quo ꝓpria ⁊ p̓uata vtilitas verſatur non valet. vt patet in dictis. c. q̄ſitū. de eulogijs ¶ Excipiūt̉ aūt quidā caſus aiure in quibꝰ munꝰ a manu recipit̉ vel recipipt̄ Vnꝰ eſt ſi offerat̉ gratis. exͣ. e. dilectus filiꝰa. in fine. Si aūt dubitetur vtꝝ gratis vel expactōe vel ex corrupta volūtate ſit datū debetattendi p̓notata ſupͣ ꝓxīe. Et ẜm ea p̄ſumi p̄tꝓ ⁊ contra ſcꝫ in foro cāꝝ ſed in foro ꝯſcīe attēditur intencio. Quidā tamen quibuſ conſentit

Titv lvxray. diſtinguūt quia aut dat̉ aliquod tꝑale ꝓſpūali ſiue ꝓpter ſpūale pnͥcipaliter et ſic eſt ſymonia. i. q. i. eos in fine ⁊. q. 3. ſiquis p̄bēdasAut non pnͥcipaliter ita ꝙ aliaſ dae̓tur. ⁊ ſicnō eſt ſymonia exͣ. e. et ſi queſtiones. dilectꝰ filius a. in fi. De qua opi. dicit rod̓. ꝙ videt̉ dura. qꝛ raro vel nūquā ꝯtīgeret hoc. qn̄ em̄ ep̄spari ſienſis intronizatur ꝑ ardyaconū ſenon̄.ꝯſueuit ei dare dimidiā marcā auri quomō at̄vel qn̄ ſibi ea̓ daret niſi eū intronizaret vn̄ credit ꝙͣſi hoc ſponte ⁊ ſine pacto fiat nō eſt ſymonia. credit etiā ꝙſi aliquo tꝑe detur non vt debitum ſꝫ vt dari conſuetū non eſt ſymonia. h̓rod̓. ¶ Sciendū aūt ꝙ non oīs pactio inducitſymoniā. Nam poſſeſſio dari poteſt vt ī ea cōſtruat̉ oratoriū vt exͣ de reſti. ſpo. olim. Et ſubc̓to pacto dari pt̄ licēcia ꝯſtruendi ip̄m. exͣ de cēſi. qͣnto. ⁊ exͣ. e. ex īſinuacōne. talia ei pacta r̓putantur ſpūalia ſic̄ ⁊ illud. exͣ d̓ p̄ben. ſignificatū. Et in tradicōe ſue rei quilibet poteſt qd̓ ſibi placet apponere pactū exͣ de con. ap. nll̓m.¶ Scd̓s caſus eſt cū aliqͥd ꝓ operibꝰ ſpūalibꝰ alicui p̄ſbitero dat̉ qͥ ad ea alias non tenet̉. 12. q2. caritatē Et h̓ eſt veꝝ ſi nō habeat alias vn̄ viuat. vt. i. q. i. iudices Et ar. optiᵐ. 12. q. i. illqui. vnde ſuas oꝑas locare poteſt ad tpͥſ vt faciunt p̄ſbiteri ꝯducticij. l̓ quia h̓ male ſonat vicarij dicantur vel ſubſidiarij. vt exͣ ne p̄la. vices. c. finali. dūmo vt dict̉ gof. ⁊ hoſti. pnͥcipalem intencōꝫ ſuā inferat non ad pecuniā ſꝫ adobtinendum veniam. Si vero ad eas ex officioſuo tenecur puta quia eſt deſponſatꝰ ⁊ intitulatꝰ eccleſie nichil ec̄ obtentu ſumptuū acciꝑedebet de ꝯſe. di. 2. ſufficit. alias ſymoniā ꝯmitteret vt i. q. z. vendentes. Parrochiani tamencogendi ſūt ꝑ ſuꝑiorē ſoluere illud qd̓ ꝯſuetudo laudabilis introduxit exͣ. e. ad apl̓icam. ī fine. Et ſic ad dandū oblacōes. 16. q. i. ſtatuimꝰSi aūt non tenet̉ ⁊ habet alias ſumptꝰ. aut dꝫgratis cantare aūt ceſſare. alias ſi hoc faciat ꝓpecuni a aūt erit ibi ſymonia aūt auaricia vtdicit gof. ⁊ ray. licet em̄ vt dicit ray. forte nōeſſet ſymonia eo ꝙ nll̓us tenet̉ ſuis ſtipendijſmilitare. exͣ. e. cum ſit. tamen eſt ibi turpilucrū vel adminꝰ hꝫ ſpeciem mali. p̄dicto mō diſtinguūt ray. gof. ⁊ hoſti. Rod̓. autem dicit ꝙp̄ſbitero ſue indigeat ſiue nō pecunia dari poteſt in ſumptuſ eiꝰ non in munera ſacerdocij.i. ſacerdotalis officij qd̓ impēdit. ſic̄ dicit Hieronimꝰ ꝙ decē panes cruſtula ⁊ vas mellis ſiꝓph̓e data fuerūt magis in ſumptꝰ eiꝰ q̄m inmunera ꝓph̓ie reputāda ſūt. i. q. i. iudices. Cūgͦ dt̉ p̄ſbiter recipit pecuniā ꝓ officiando ad tēpus ecc̄iam loquit̉ ꝓut li ꝓ notat cā̓m ſine q̄nō vel ca̓m admīculatiuā ⁊ non appreciacioneꝫofficij vl̓ etiā laboris quē habet in officō ſicut aliqui dice̓ volūt quia labor ille adeo eſt annexuſilli officio ꝙ nō debet vendi vel locari ſicut necofficiū ip̄m. quia quiſqͥs alterum illorū vēdit⁊ reliquū. vn̄ in oī caū p̄ſbiter debet officiū impendere gratis. Et qd̓ ei dat̉ debet dari gratis.ſic̄ dicit augꝰ. ꝙ apl̓i gratis ab illis accipiebā̓t