Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sextus.fiti lv.

nūquaꝫ ꝯn̄es actus habuerūt nec elegerūt necy ſundicū rn̄derūt nec archa̓ ꝯn̄em vl̓ ſigillumcōe accenꝰ habuerūt ſingulares iudicantur. vtexͣ. e. dilecta. Alias ſi hec ꝓxime dicta ꝯſueuerūt hr̄e ⁊ exerce̓ collegiū iudicātur exͣ de elec. cj. ⁊ de ſyndico. c. i. licet aūt ſingulares ꝑſonei p̄iudiᵐ pͥuati n̄ poſſit ꝑ ſeip̄os collegiare. pt̄tn̄ h̓ fieri autͣte pape vel decōſenſu dyoceſani.etiam inuito pr̄ono. ī fauorē eccleſie Si at̄ ar̓diacono l̓ alteri cl̓ico fieret enormē p̄iudiᵐ ē eidēī alijs reſtaurandū ſic intellige iᵈ. c. ſacro ſct̄a⁊ exde vi. ⁊ ho. cle. quij. h̓ hoſti. De ſymoͣ. ti. qꝰ.Onſequent̉ viſo de exceſſibꝰ p̄latoꝝin ſubditoſ ⁊ ecōu̓ſo. Conſequēter ꝯſiderandū eſt d̓ ſymonie exceſſū ſpāEt pͥmo quid ſit ⁊ vn̄ dicatur/ 2º vtꝝ ſit pct̄m3º quot ⁊ qͥbꝰ mōis ꝯmittatur. 4º qua pena ſymoniaci feriantur/ ⁊ de reſtōne ſymoniace receptorum. 6º que diſpenſacō circa eoſ ⁊ ꝑ quoſadhibeat̉. Aº ſpecialiter de ſymo. quaꝫ ꝯmittūtpͥlati vices ſuas vel eccleſias pro cenſu ānuo ꝯcedendo / 8º utrum ꝯmittat̉ ſymo. ſi exigaturpecunia ꝓ doct̓na ⁊ docendi lmn̄a 9º d̓ quibuſdācaſibꝰ dubijs circa ſymoniā / 10. qui admittūt̉ad accuſandū ſymoniacū ⁊ teſtificandū cōtraeum. Circa pͥmū querūtur pl̓a. pͥmo quid ēſymonia. ℟º ẜm dam̄. ⁊ alios pl̓es doc. iuriscanonici ꝙ ſymonia eſt ſtudioſitas ſue ſtudioſacupiditas emendi vel vēdendi ſpiritualia lſpiritualibꝰ ānexā. Et redit in idem cū d̓ſcripciōe mgr̄ali quā ponūt doctores ſacre ſcript̉eſcꝫ ꝙ ſymonia eſt ſtudioſa volūtas emendi l̓vendendi aliqͥd ſpūale vel annexum ſpūali. Etelicit̉ ex v̓bis g̓g̓. nazāzeni. i. q. i. qui īquit ſtudet donū dei mercari p̄cio. ꝑmanere non poteſtin ordine ſacro. Obt̓ aūt ꝯtra dicta in d̓ſcripcionē quia ip̄a īnuit ꝙ ſymonia ꝯmittitur ſola intencōe cuiꝰ ꝯtrariū videt̉ ꝑ pl̓a iura vt exͣe. tua nos. in fine ⁊. c. vlt̓. ⁊ ex vt ecc̓. beneficiavt nr̄m. ꝓpter qd̓ dixit tan. ꝙ ſola pactio facitaliquē ſymoniacū. h̓ idem videtur ſentire bnͥ.exͣ. e. c. vlt̓. ⁊. c. ꝯſule̓. vbi dicit ꝙ nō credit q̄ſola volūtas faciat hoīem ſymoni acū licet alias peccet. Sed hoſti. dicit concordādo ꝙ ſola voluntate ꝯmittitur ſymonia q̄ ad deū nō tamēquo ad eccleſiam vt exͣ. e. tua nos. in fine. Vnde talis ſymonia. ſine reſignacōne ⁊ reſtōe eiꝰqd̓ talit̓ ſine pactōe aliqua eſt receptū ꝑ pmīamdelet̉ vt exͣ. e. c. vlt̓. Et ſi obt̓ ꝙ ſola intēcioneꝯmittit̉ vſura exͣ de vſur̓ conſuluit. Reſpōdetꝙ hoc non eſt veꝝ in foro iudiciali vt patꝫ exͣ d̓yſur. in quitate. ſꝫ in pmnīa inducit̉ vſurariusad reſtituēdū ſic accepta vt dicit. c. conſuluit. Si queratur quare etiā hic in pmīa n̄ induditur abbas ad reſtituendū ⁊ monachꝰ ad r̓nūdandū ſic̄ vſurariꝰ ad reſtituendū ℟º diſtīguēdū eſt ꝙ quedā ſūt ꝓhibita quia ſymonica vtemere vel vendere ſacr̄a. Et breuiter oīa q̄ erātlveteri nouoqꝫ teſtō ſymoniaca. Et ī his ſufficit ſola volūtas .ſ. ad introducēdum peccatūſiue ſtet in finibꝰ ſuis ſiue ꝓgrediatur vlteriꝰ

ad actū emendi vel vendendi vl̓ etiam paciſcēdi. Sꝫ nō ſufficit ad introducēdā irregularitatē ſi nō ꝓgrediatur ad actū paciſcendi. q̄dā v̓oſūt ſymoniaca qꝛ ꝓhibita ꝑ eccleſiam. vt cuꝫqͥs renūciat ſue eccl̓ie hac ꝯdi cōe l̓ pactōe. vt detur cui placuerit ſibi. Et illis n̄ obeſt ſola volūtas. ſꝫ requirit̉ actus paciſcendi ad introducēdū peccatū exͣ de offi. dele. ex ꝑte ⁊ de renunc̓. deml̓ta. Non em̄ peccat qui vult renūciare l̓ ec̄actu renūciat bn̄ficio ad opꝰ alteriꝰ ſi dignꝰ ſitdū tamen pactō nō intercedat. hoſti. v̓o de hisq̄ ſūt ſymoīaca ꝓpt̓ ꝓhibicōꝫ eccleſie ponit exēplū de vendicōe beneficij dicens ꝙ nō erat ꝓhibita in veſteri teſtō. Hodie ergo eſt ſymoniacaquia ꝓhibita. vnde hodie eſt ſymoniacū vendere vel mercari gaſtaldia. yconomatū. aduocaciam ⁊ huiōi ex. e. ad nr̄am. ⁊ i. q. i. ſiquis. ⁊q. z. ſaluator. Et ī his non obeſt ſola volūtaſſꝫ requirit̉ actꝰ quo ad eccleſiam. h̓ hoſti. Predicta tn̄ diſtinctō circa ea que ſūt ſymoniaca ponitur cōiter a doctoribꝰ moderniſ ⁊ ātiq̓ſ. ⁊ ponit̉ a bnͥ. exͣ de offi. dele. ex ꝑte .i. hoſti. ergo reſpōdēs ad. q. p̄miſſā dicit ꝙ illud qd̓ ẜuat̉ devſura q̄ vtroqꝫ teſtō ꝯdēnat̉ ẜuabit̉ ec̄ de ſymoniacis pͥº mō dictis. Et ſic intelligi pt̄ iᵈ. i. q.i. qͥ ſtudet. ⁊. c. reꝑiunt̉ ⁊ ſil̓ia De ſymoniacisv̓o ſcd̓o mō dictis loquit̉ exͣ. e. c. vlt̓. vn̄ videt̉ẜm ip̄m ꝙſi ep̄s tali ſpe ductꝰ .ſ. pecuniaꝫ habē̓di clericū ſecularē ordinauit ⁊ poſtea pecuniamquā ſꝑauit receꝑit induci debet in iudicō aīevt pecuni ā reddat ⁊ clericꝰ qͥ eandē intēcōeꝫ habuit induci debet ne ſuū exequat̉ officiū qͦuſqꝫſecū fuerit diſpēſatū tn̄ quo ad eccl̓iā celebrabitReddit ec̄ aliā rōeꝫ ip̄e hoſti. ſcꝫ ꝙ monachusnichil ꝓpriū habet. vn̄ q̄ntūcūqꝫ ſibi preciumreſtitueret̉ p̄ciū ſꝑ eſſet monaſterij. ſed ei qui d̓d̓rit vſurā reſtō fiet qꝛ ꝓp̓m habet. Obicit iterū hoſti. ꝯtra eandē deſcripcōeꝫ quia īnuit ꝙ ſn̄ſtudioſa cupiditate emendi vel vendendi ſpūalia l̓ ſpūalibꝰ ānexa non ꝯmittit̉ ſymo. qd̓ eſtfalſū vt patebit infra. Propt̓ p̄dicta igit̉ hoſ.deſcribit ſymoniā ſic. Symonia eſt ſpūaliū velſpūalibꝰ a̓nexoꝝ p̄cedēte pacto ꝓmiſſiōis. ꝯdicōnis. mōi. ẜuicij. p̄cū. l̓ cuiꝰuis temꝑalitat̉recepcō ſiue donacō. hec aūt deſcripcō ex hiſ q̄ dicentur infra patebit. Poteſt tamē deſc̓pcō primo poſita ſuſtineri dd̓o ꝙ ſtudioſa volūtas dỉibi volūtas ad actū exteriorē ꝓgreſſua ſecūdūglo. i. q. i. qͥſtudꝫ. Pt̄ ec̄ dici ꝙ quia peccati ꝑfectio eſt in elecōe. liꝫ qn̄qꝫ hō inclinet̉ adh̓ ex infirmitate vl̓ ignorācia. Ideo ſymonia dicit̉ volūtas ſtudioſa vt ītelligatur eſſe voluntas eligens non ſurrepticia. Noīe vero empcōis ⁊ vēdicōis intelligit̉ ibi omnis ꝯtractus n̄ gͣtuitꝰvnde ec̄ dignitates vel p̄bende vel alia ecc̄iaſtica beneficia ꝑmutari nō pn̄t autͣte ꝑciū ſine ſymonie perticulo. ſicut nec tranſigi. exͣ d̓ tranſ.ſuꝑ eo. Ep̄s tamē hoc facere poteſt ꝓ cā nccͣia l̓vtili exͣ de reꝝ ꝑmū. queſitū Eſt aūt tranſactōde re dubia lite incepta ⁊ nondū finita non gͣtuita pactio. vnde dicit rod̓. ꝙ ſymoniaci ſuntqui inter ſe paciſcūtur hoc modo. tu facies pro