Liber SextusTiti liiij.
ꝓprijs vadat. Idem dicendū eſt d̓ archiep̄o .ſ. ꝙad locū nō declinet qͥ n̄ poſſit ip̄m reciꝑe niſi excauſa puta ſi malam famam audiat etſi epͥsnegligens exiſtat ⁊ tūc ꝓprijs expenſis vadat l̓de ſuo det qͣtenꝰ ecc̄ia nō grauet̉. hoc em̄ de m̄teiuris ē ꝙ ī nll̓o caū eccleſia grauet̉ exͣ d̓ cēſi. cūapl̓us. hec hoſti.¶ De exceſſibus p̄latoꝝ contraſb̓ditos ⁊ ecōuerſoti. q2ꝰ.Iſo in p̄cedētibꝰ de his q̄ competūt pͥ¶ latis. Et cū interdū p̄lati excedit cōtra ſubditos ⁊ ecōͥuerſo. ꝯſequēt̓ videndū eſt d̓ exceſſibus eoꝝ Et pͥmo cōiter d̓ pl̓ibus exceſſibꝰ ſil̓. 2º ſpecialit̓ de exceſſu ſymoniequi eſt grauiſſimꝰ inter alios exceſſus. Circa pͥmū. pͥmo d̓ exceſſibꝰ p̄latoꝝ ī ſubditos. 2º d̓ exceſſibꝰ ſubitoꝝ in p̄latos. ¶ Circa primū ſciendū ꝙ excedūt aliqn̄ prelati dū nolunt abſol̓onis beneficiū ſue certa qͣntitate pecunie impartiri exͣ de ſymo. ad aures. qd̓ ītelligas ẜm hoſqn̄ petūt ꝓ beneficio abſol̓oniſ qd̓ eſt ſymonijcū. Secus eſt ſi ꝓ pena ſiue mulcta impoſita petant. Et ſi conſuetudo ſit ꝙ ꝓ abſol̓one pecūiapetat̉ non valet ꝯſuetudo talis quia eſt irrōnabilis exͣ de ſymo. nō ſatis. Si aūt ſit ꝯſuetudoꝙ petatur ꝓ ꝯtumiacia puniēda valꝫ ar exͣ d̓ penis dilectus. Et idem dicendū eſt de ſtatutō.In his ergo caſibꝰ abſolui debet libere excōicat̉⁊ eo abſoluto cogi pt̄ ad ſateſfaciendū de pena.Si aūt non ſit ꝯſuetudo vt petatur nō pt̄ exigicū nec fuerit excōicatꝰ ꝓ illa. Sic intellige ẜmhoſti. iꝰ exͣ de ſymo. ad apl̓icā. ⁊. c. ad aureſ Excedūt ec̄ ſubtͣhendo ⁊ diminuēdo r̓dditꝰ ſb̓ditorū qͦs pociꝰ d̓fendere deberēt ⁊ tueri vt exͣ de iſti.ſpō. ꝯquerente. Coguntur aūt reſarcire damnavt patet ibidem. c. grauis. Et puniri pn̄t pena exͣordinaria ⁊ ſūt oīa r̓integranda vt exͣ. ec. 2. Nec debent eos irrōnabiliter grauare l̓ mnihoneſte tractare ſed tanquam filios ⁊ fratre:frat̓n a caritate tueri ⁊ honorare exͣ. e. c. 1. Excedūt etiā ꝙ ſeip̄os inſtituūt in eccleſijs ſibi ſubditis vnde coguntur eas dimittere vt exͣ. e. ataures. Excedūt ec̄ d̓negando ſacr̄a malicioſe ⁊ſine cā in quo caū videt̉ ꝙ alibi pn̄t accipi ar.exͣ de p̄ſcrip. cū olim. qd̓ eſt veꝝ de p̓uilegiatisvt patet ibidē. ⁊ in caſibꝰ ꝯceſſis ex d̓ regularibus liꝫ et. de ſepul. c. i. alias ꝯͣ. exͣ de tꝑo. ordi.ad aures. ⁊. c. ꝙ tranſlacōꝫ. ⁊ de pe. ⁊ re. om̄isſꝫ eſt ad ſuꝑiores recurrendū vt exͣ de iurepat̉̉.nll̓s. Sed ⁊ aliqua ſūt que in neceſſitate a qͦlibet accipi pn̄t de ꝯſe. di. 4. ſanctum eſt et extͣ dede offi. ordi. paſtoralis. §. pͣ. h̓ hoſti. Excedūt ec̄in exigendo dū imponūt tallias collectas indebitas exͣ. e. c. i. Excedūt ec̄ quia dū eccleſie romane vl̓ eiꝰ legatis ſubueniūt querūt predampociꝰ q̄m ſubſidiū in ſubiectis vt habitū eſt sͣ.ti. p̄cedenti ar. 3. Excedūt etiam quia defacili ſn̄cā ⁊ ſine ordine iuris excōicant ⁊ ſuſpendūt cūexcōicacō que eſt et̓ne mortis damnacō ſine c̓taet mnaīfeſta cauſa ferri nō debeat. nec ꝓ paruiſ⁊ leuibus cauſis vt dicit̉. i11. q. 3. nemo. et. c.nll̓s. Excediuit etiam dum malos clericos ordi
nant di. 49. ſi officia. Excedūt ec̄ dum exquiſita et ſingularia cibaria querūt. 12. q. 2. gloriaExcedūt ec̄ quia circa diuicias ⁊ ornatū eccleſiaꝝ om̄e ſtuduū ſuū apponūt ⁊ de miniſterio nōcurant ꝯtra quos inuehit̉ hiero. in p̄allegatōc. dicens marmora nitent auro ſplendent laquearia gēmis altare diſtinguit̉ ⁊ miniſterioꝝ criſti nll̓a eſt dilectō. Excedūt etiam ep̄i dū ab abbatibus et monachis aliqua exigunt contͣ ordinis inſtituta vt exͣ. e. ſane. ⁊ de ſymo. ne deieccleſiam. cū ea ad que tenētur abbates ep̄iſ ſc̓pta ſint 1s. q. 2. h̓ tm̄. ⁊. c. abbates. et ex d̓ offi. ordi. ꝯquerente. vn̄ ſi ep̄i īdebita et īſolitaexigant pn̄t abbates iure ꝓprio denegare vt exͣe. ſane. nͥ p̄latꝰ eſſet in poſſeſſione vl̓ qͣſi eiꝰ qd̓exigit tūc em̄ illud ſubtrahe̓ ſubdito nō licerꝫvt exͣ. vt. li. pē. a memoria. Excedūt ec̄ dū religioſos ꝯtra indulgencias ⁊ p̓uilegia ſua moleſtant exͣ. e. c. nimis. ⁊. c. tanta. Excedūt etiꝯtra eoſdē ml̓tis alijs modis a quibꝰ ceſſare iubētur li. A. e. ti. frequēſ. quidā etiā p̄lati nimiſgrauant monaſteria ordinis ciſtercien̄ li. 7. decenſi. ad nr̄m. Excedūt ec̄ in ml̓tis alijs qͥ dimitto gr̄a b̓uitatis.Articꝭ ij.Eqͥt̉ de 2º .ſ. de exceſſibꝰ ſubditoꝝ ī p̄latosCirca qd̓ ſciend̓ ꝙ ſubditi qn̄ cūꝫ d̓linquūtin ſuꝑiores ſubtrahendo ſe ab obīa eoꝝ qd̓ face̓nō pn̄t ec̄ autͣte ar̓ep̄i cū n̄ habea̓t pt̄atē in ſubditos ſuffrganeoꝝ ſuoꝝ. vt exͣ de exceſ. prelaſicut ṅ in caſibꝰ Offendūt ec̄ p̄latos ſubdifierigendo ꝯtra eos ceruicē ⁊ calcaneū. In quo caūſi vicariꝰ inſurgat ꝯtra ꝑſona eccleſie falſo ſibi aſſumendo ꝑſonā. non tantū pͥuatur beneficio ꝓpt̓ fidem n̄ ẜuatā vt exͣ de iureiur̓. querelāſed ec̄ in toto ep̄atu ad execucōeꝫ ſui officij nll̓atenus admittet̉ vt exͣ. e. illud. Aſtricti em̄ ſūtvicarij ad ẜuiendū eccleſijs ⁊ ꝑſonis vt extͣdeoffi. vica. ad h̓. Ar̓dyaconꝰ etiam qui contra fidem homagij p̄ſtiti ⁊ debitā reuerenciam ep̄mdominū ſuū fore negauerit vel ſuꝑ rebꝰ ſpūalibus eū ad forum ſeculare traxerit vel inuaſoriip̄iꝰ ep̄i l̓ ſocioꝝ eiꝰ ⁊ fratrū eiꝰ cū ſuis cōplicibꝰcām vel conſilium dederit tanquā membrū putridū debet ab archidyaconatū ⁊ eccl̓ia ꝑpetuo rmoueri Ita ꝙ eiꝰ beneficia ꝑ illos ad quos donacio ꝑtinet ꝑſoniſ ydonei ſ conferantur. hec hoſ.Item offendūt ſuꝑiores qn̄ ſūt tanquam ſigulares in aliqua ecc̄ia ⁊ de nouo fabricant ſigillū qd̓ nūqū ā ꝯſueuerūt hr̄e qd̓ non debent face̓etſi fecerint vti eo nōdebēt. vt exͣ. e. dilecta. ergo a ꝯtrario ſi tāquā collegiū cōgregati ſuntlicet eis ſigillū hr̄e exͣ de appel. ſignificauit. licettamē cuilibet hr̄e ſigillū tanquam ſingulari etpͥuato qꝛ h̓ etiā laycoliꝫ vt. ff. de pcur̓. ſi ꝓcurtor. Sed etſi quis ꝓpriū ſigillū non habet aliēoſigillare pt̄. debet aūt exprimere hoc modo. ⁊ qͥapp̓o ſigilllo carebam tali ſigillo preſentes lr̄asſigillaui ar. c. de teſtis. ſi vnꝰ. ¶ Sed qu̓o ſciaꝫvtꝝ aliqui ſūt in eccleſia tanqua ſingulares vl̓tanquā collegiū. ℟º ꝑ ſpeciale priuilegium eiscōceſſū ſi appareat arᵐ exͣ de elec. ſacrolīcta. qꝛſi nō apparet ꝯſiderandꝰ eſt vſus eccleſie. ſi em̄