Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Titi lij.

vnde ſiquis ignorat ignorabit̉. vt. di. 38. quiesItē ſi oneroſū ſit qd̓ mandat̉ ē parēdū. vt di.io. in memoria. Et paciētiſſime toleranda ē ec̄īiuſta correctio di. c. ꝯtra morem Quid ſi epiſcopus alicui p̄ſbitero mandet vt excōicꝫ aliquē quē ſcit eſſe innocentē Reſpōdet tho. in. qquadā de qͦlibet ꝙ ſi mandet ſibi ꝙ eū excōicatūdenūciet tenet̉ denūciare ex ꝑte ep̄i. ſi aūt mādetꝙ eū excōicet aut eſt dubiū vel ec̄ certū ſibi. occultū tamē illum eſſe innocētē. et tūc excōicꝫ.23. q. i. qͥd culpatur. aut eſt certum maīfeſtumita ꝙ illud legitime ꝓbare pt̄ ⁊ tūc nō excōicet ſꝫ hoc corā ep̄o ꝓbet etſi oportet ad ſuꝑioremrec̓rat. Quid ſi ep̄ſ velit monachū inſtitue̓p̄latū ī eccīa ſeculari abbas aūt nolit. cui magis eſt obediendum. ℟º ẜm gof. ⁊ hoſti. ꝙ abbati vt. 16. q. i. cū ꝓ vtilitate ⁊. c. monachi. etdi. q8. c. i. ⁊ 2. Nͨ obſtat illud. 16. q. i. qui vere. qd̓ em̄ ibi dic̄. niſi iubeant̉ ab ep̄o ſuppleo cūlm̄a abbatis Sꝫ fateor ꝙͣſi ep̄s h̓ velit cauſa neceſſitatis ẜm vetera iura. ⁊ ſtatutū antiquū eccleſie. vt di. q 1. pͥſcis. ſiue hodie cauſa neceſſitatis vt in. c. cām. ꝓ vtilitate cogendꝰ eſt abbasꝯſentire ⁊ monachū lmn̄are vl̓ ꝑ ſuꝑiorē āgend̓ar. exͣ de iurepatro. nll̓ꝰ. ⁊. A. q. i. oīs. Quidſi ep̄s vocet monachū ad ſe ad mīſteriū cubiculariatꝰ. nunquid pt̄ inuitū vel inuito abb̓eabſtrahere. vl̓ ꝙ ſic vt. 2. q. 7. cū paſtoris. Sedputo ẜᵐ gof. ⁊ hoſti. ꝯtrariū quia hoc eſt pͥuilegiū ſolius pape quelibet ad ſe vocare clericū velmonachū. §. q. 3. ꝑ pnͥcipalē. Sed ſi papa vocetad ſe monachū ⁊ abbaſ contradicat monachꝰdebet obedire pape vt di. s. que contra mores. Quid ſi ep̄s p̄cipiat alicui religioſo p̄lato l̓ſubdito ꝙ ꝓ ſe vadat ad papam vel ad regenvel ꝯmittat ſibi aliquā cā̓m ⁊ ſimilia nūqͥd obedire ſibi tenet̉. Reſpondet rod̓. ſr̄ ti. de ſentencijs. ꝙ non. licet clerici ſubditi ſiue ſeculares tenerentur ei in talibꝰ obedire Nō em̄ religioſi tenent̉ ep̄is obedire ṅ ſaluis pͥuilegijs indulgencijs ⁊ ꝯſtōnibꝰ eorūdē. Quid ſi p̄latus vocꝫaliquē religioſū ad ſuū ꝯuictū vbi religioſꝰ generalia ſtatuta ſui ordīs obẜuare n̄ pt̄. putaqꝛ p̄latꝰ frequēt̓ equitat ⁊ fr̄em p̄dicatore in equitem ſecū ducit cū ſit d̓ gn̓ali ſtatuto ordiniſꝙ nll̓s equitet ṅ ſit infirmꝰ. ℟º gof. ⁊ hoſti. ꝯſulūt vt ad clauſtꝝ ꝓpriū r̓uertat nec ꝑicl̓m ſuum exponat cōmodis alienis vt di. 46. ſic̄ nōſuo. Sꝫ dici pt̄ ꝙ cū illud ſtatutū nō ſit d̓ ſub̓aregule pt̄ ſuꝑ eo p̄latꝰ diſpenſare. Et idē dicitde fr̄e minore ꝯſtituto camerario alicuiꝰ p̄lati c̓ſit de ip̄oꝝ gn̓ali ſtatuto vt denarios nō contingā̓t. ſatis em̄ abſurdū reputo taliū manꝰ ex ꝯtactu pecunie rubiginoſas fieri ⁊ frequenter īſiſte̓ calculo rōnū. quē em̄ ſenſeris aūt ſemperaut crebro de nū̓mis loquētem inſtitorē pociushabeto qͣm monachū vt. 2. q. i. ſi cupis. Sitamēde p̄cepto pape vl̓ ſui ſuꝑioris ad hoc ſit d̓putatꝰ ⁊ nequeat mīam inuenire neceſſe ē obedire. ar. de offi. dele. ſi qͣndo ẜm hoſti. Nota etiāꝙ monachi et regulares mag̓ ſunt aſtricti obedire ſuo abbati vel pͥori tanquam qui renun-

ciauer̄t ꝓprie volūtati q̄m clerici ſeculares ſuōep̄o vt. 13. q. i. nōdicatis. et exͣ de offi. ordi. quāto. Item clerici ſūt magis aſtricti q̄m layci. ar.di. 71. pͥniatus. Quid ſi ſint duo domini equales puta cū aliqͥs fecit obīam duobꝰ ep̄iscui obediet. ℟º vt̓qꝫ tenet̉ obedire ſi poteſt. ff.de oꝑis lib̓. duoꝝ libertus. alias obediat ei cui l̓mo iurauit. quia pͥmū iuramentū licitum ē fuandū. exͣ de iureiur̓. intellct̄o Nec pt̄ hr̄e titulū niſi vnū. exͣ de p̄ben. referente. niſi forte rōimaioris bn̄ficij traſlatꝰ ītelligatur exͣ de ꝯceſ.p̄ben. tūc emī̄ debet ei obedire cui pn̓cipalit̓ ſubeſt. h̓ hoſ. Quid ſi autͣte pape et ex certa ſciencia ſua ſit aliqͥs intitulatꝰ in duobꝫ locis etſub diuerſis p̄latis. ℟º tc̄ obediat ei a quo beneficiū habet maius ⁊ qui p̄cipit vtilius. arexͣ de teſta. cū in officijs ⁊. c. relatū. 2. ad fi. etexͣ de poſtul̓. c. fi. ſi vero vtrobiqꝫ ſūt oīa equalia locus ē gratificacōi. hec hoſti. Quid ſiqͥseſt canonicꝰ arep̄i ⁊ ſuffraganei eius. ℟º ideꝫqd̓ de alijs duobꝰ ep̄is ṅ ꝙ arep̄s in ſuffragamum aīaduertere poteſt. ar. exͣ d̓ offi. ordi. paſtoralis. hec hoſti. p̄dicta oīa locū hn̄t de iudicibꝰordinarijs. Ceteꝝ ſi duo d̓legati ꝯtraria alicuimandēt locū habet decretal̓. exͣ de reſcrip. cumꝯtingat. vbi dicitur ꝙͣſi is cui mandat̉ aliquida talibꝰ iudicibꝰ nec ſcit inter eos eſſe aliquā cōtrou̓ſiam tūc exequat̉ mandatū pͥmo mādantis ṅ pͥmo innoteſcat ei d̓ diſſenſione eoꝝ r̓ceptis aūt ab eis ꝯtrarijs mādatis petat copiā lr̄arū ab vtroqꝫ directaꝝ ⁊ videat an ſcd̓e lr̄e ruocent pͥmas vel vel nō. ſi ſic obediat ſcd̓is. ſi n̄obedīat pͥmis. Si v̓o ſuꝑ h̓ dubitet non debetexequi mandatū hꝰ vl̓ illiꝰ donec inter eos diſſencio huiꝰ mōi ſopiat̉. Quid ſi ep̄s p̄cipiatclerico ſuo ꝙ vadat romā vel alibi ꝓ negocijseccleſie nūquid excuſat̉ ꝓpter curā reifamiliariſ℟º ꝙ non. quia cōis vtilitas eſt preferēda pͥuite. ex de poſtul̓. prela. bone. ⁊ A. q. i. ſcias.Sed ꝯtra quia nemē tenet̉ relinq̄re ꝓpria negocia ꝓ alienis. C. de teſtibus. ſi qn̄. §. 2. Ad hocdicendū ꝙ ius iſtud et ſil̓ia ꝓbant ꝙ nemo tenet̉ relinquere vtilitatē ꝓpriā ꝓ aliena pͥuata⁊ h̓ eſt veꝝ. clericꝰ gͦ tenet̉ obedire ṅ remanēdipoſſꝫ gr̄am obuine̓ ar. exͣ de offi. dele. ſi qn̄. eqͥſſimū tn̄ erit ꝙ ep̄s releuet cl̓ici det̓mētū. h̓ hoſti. Quid ſi clericꝰ ille dicat ꝙ alij ſūt mag̓ ydonei l̓ pͥores eo nunquid hec excuſacō iuſta eſt.℟º ꝙ nō. quia ordo in legacōibꝰ non ẜuat̉. ff.de le. ſciend̓. §. pl̓t̓. hec ho Eſto ꝙ ep̄s p̄cipiatalici clerico ꝙ det libros ꝓprios nepoti ip̄iꝰ ep̄ivel ꝙ renūciet bn̄ficio vl̓ aliud ſil̓e. nūquid obedire tenetur. Rn̄det ray. titulo de ſentēcia p̄cepti ꝙ non. quia hoc nō ꝑtinet ad officiū eiꝰ. arA. q. i. quia frater Et idē dic̄ hoſti. titulo d̓ ſen.ex. tn̄ dicit ibi ꝙſi clericꝰ ille hn̄s libros ſit durꝰ et ep̄s ei p̄cipiat ꝙ preſtet eos alicui apto adſtudiū theologie ad qd̓ eum mittit videtur ꝙ eiſit obediendū quia non mouet eū caro ſed vtilitas cōis arᵐ in. c. qꝛ fr̄. ⁊ exͣ de magiſtris. ſuꝑſpecula. Et hoc intellige de libris acqͥſitis debonis eccleſie vel occaſione eccleſie alias ꝯtͣ. exͣ de