Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sextus.Titi lij.

teſ. requiſiti. Ad hͨ noͣ ẜm jnno. exͣ de appel.ſuꝑ. c. ad hoc. vbi dic̄ ꝙ ī ſpūalibꝰ in dubio ſēper eſt obediēdū. exͣ d̓ temp. ordi. ad aures Secꝰeſſet ſiquis interdiceret̉ ab īgreſſu alicuiꝰ poſſeſſionis vel ſuſpenderet̉ a bn̄ficio eccleſiaſticōtm̄ quaſi a tꝑalibꝰ. quia ī huiꝰōi ſi appellet etiāpoſt ſuſpenſiōꝫ n̄ abſtinebit ab eis ⁊ idē dic̄ hoſti. in glo. Alij tn̄ dicūt ꝯtrariū ſcꝫ ꝙ in oī eccleſiaſtico interdicto ⁊ ſuſpenſione nō ſuſpēdit̉ int̓dictū ꝑ appellacōꝫ ſequētē quia hec decre. nō diſtinguit. Nūquid p̄latꝰ coge̓ pt̄ ad ordines r̓cipiendos clericos inuitos. ℟º ẜm gar. ⁊ jo.an. ⁊ ꝯſenciūt ray. gof. hoſti. ⁊ bnͥ. ex de eta. etis. cū quis cogit̉ a p̄lato ad ordines. aūthꝫ bn̄ficiū vel dignitatē cui eſt c̓tꝰ ordo anexaut non. ſi hꝫ aūt iuſta cā excuſat eum vt irregularitas aliqua in quā poſt adeptum bn̄ficiūincidit ſine ſua culpa. vt qꝛ ꝑdidit oculuꝫ vl̓naſū manū ⁊ tūc nō eſt cogendꝰ nec priuāduexͣ de elec. cū in cūctis. §. hoc ſane. Si aūt culpaſua incidit in talem irregularitatē amittere d̓bet bn̄ficiū. Et ſic intelligitur illud exͣ d̓ eta. c.Idem intelligas ſi ante adeptū bn̄ficiū īcidatin illam irregularitatē qualit̓cūqꝫ ſue culpaſua ſiue nō. qꝛ ī ꝓmocōne ſua nō debuit illā tācere exͣ de cor. vi expoſuiſti. di. 34. qn̄ ⁊. c. vl.giat iuſta cā eū non excuſat. A ē h̓ ꝑrochialeyſoͣl̓ ⁊ tūc annoclapſo eſt p̓uatꝰ ip̄o iure. ec̄ ſin̄ moneat̉. vt li. 6. de elec. liꝫ. Aut eſt aᵈ beneficiū ⁊ tūc ſi monitꝰ non vult ꝓmoueri eſt pͥuandꝰ exͣ de elec. cū in cunctis. §. inferiora. In epiſcopatū aūt nō reqͥrit̉ monicō ſꝫ ſufficit negligencia electi ꝑ tempꝰ a canone taxatū vt exͣde eta. c. i. di. c. c. i. circa fi. Si v̓o bn̄ficio n̄ ſitordo certus ānexꝰ ⁊ eccleſie vtilitas l̓ neceſſitaſh̓ nō exigat īuitꝰ cogi non debet ⁊ punit̉ quieū cogit. Suſpēſꝰ eſt enī ꝑ ānū a celebracōe miſſe ⁊ inſuꝑdebet deponi di. A4. c. i. ⁊. 2. ⁊. c. vbiiſta. Si aūt neceſſitas exigat puta quia eccl̓iaindiget mīſtris nec eſt ibi aliꝰ ydoneꝰ ṅ iſte requiritur ꝙ clericꝰ ꝓmoueat̉. ſi clericꝰ excuſet ſep̄textu c̓mīs occl̓ti qd̓ ſe ꝯmiſiſſe dic̄. aūt aliudinpedimētū ꝓponit in qd̓ incidit ex culpa ſuatūc ep̄s debet ꝓmouere inferiores ydoneos ⁊ illū clericū penitꝰ amoue̓ ab illo bn̄ficio niſi ſiteccl̓ie illi valde neceſſariꝰ ⁊ vtilis vt exͣ de eta.q̄riſ. Si aūt p̄tendit īpedimētū tꝑale vt īfirmitatē vel ꝑpetuū ex delicto ſuo nō ꝓueniēs n̄ ſolū n̄ coget eū ep̄s. ſꝫ etiā ſi excuſacōꝫ ſuam nōadmittat poterit ab eius grauamīe appellare ſicut ⁊ tutor appellat ob excuſacōꝫ rōnabilē nōadmiſſam. ff. qn̄ appel. l. j. §. ſiquis tutor. Siaūt ſola volūtate renuit ordinari nll̓am ca̓mp̄tendens ṅ quia non vult debet cogi ꝑ ſubtractōeꝫ officij ⁊ bn̄ficij di. A4. c. 3. ⁊. 4. Quid ſiepiſcopꝰ dicat̉ ꝓba excuſacōꝫ. qꝛ n̄ ſufficit dice̓n ꝓbet̉ exͣ de ꝯceſ. p̄ben. cū ſuꝑ queſtōe. ℟º ẜᵐhoſti. nichil habet neceſſe ꝓbare exͣ. e. q̄ris. rn̄ſo. .i. ibi ſecreto ꝯmiſiſſe dicētes id eſt ī iudicioaīe. Nam ſi ī iudiciali fieret remoueret̉ di. 24c. vlt̓. ⁊ erit notoriū iuris. exͣ de co. cler. ⁊ mū.c. vlt̓. ẜᵐ goſ. hoc aūt n̄ admittit hoſti. quia .ſ.

per talem ꝯfeffionē in pmīa factā nll̓a infligeret̉ pena arꝰ exͣ de offi. ordi. ſi ſacerdos. vn̄ ẜᵐeū dicet ei nō tanquā ſacerdoti nec tanquamui dici ſed tanquā ſocio vel ſe excuſādo d̓ eo qd̓p̄cipitur nō tamē iudice ſedēte ꝓ tribunali vl̓ſedēte cū alijs ſꝫ ſolo vl̓ dic bonā eſſe glo. gof.ad excludēdū fraudes ⁊ malicias. ītelligas tn̄ꝙ nō p̄bet ſe peccatorē ſꝫ ꝓcedet ac ſi nichil dixiſſet. Pt̄ ec̄ dici ꝙ hoc nō ꝯfitet̉ tanquam ſac̓doti nec tanquā iudici ſed tanquā ep̄o ordinatori qua ſi hoc forū ſit mixtū inter pmīale ⁊ iudiciale. h̓ hoſti. ti de eta. Pone ꝙ ep̄s velit aliqͦꝫ ꝯpellere ad recipiendū ordines ⁊ hoc faciatꝓpter odiū et nichiloiꝰ vtilitas eccleſie exigitiſtū ordinari. nūquid ille tenet̉ reciꝑe ordinemDicitur ꝙ non quia ep̄s nō poteſt ſibi talit̓ pͥdpere ꝓpter odiū vel aliam cauſam inhoneſtaꝫ.⁊ ſi ꝯpelleret eū videt̉ ꝙ deberet d̓poni licet vtileeſſet illū ordinari ar. di. 4qj. c. i. ⁊. c. ep̄m. ⁊ exͣde teſta. tuā. Credo tn̄ ẜm gof. hoſti. ⁊ ray. cōtͣriū. quia licet ep̄s peccet ſic precipiēdo iſte tn̄ d̓bꝫꝑere exquo non eſt malum qd̓ precipitur. imoiuſtū et vtile eccleſie ar. ii. q. z. quid ergo et. 23.q. j. qͥd culpat̉ in fi. ⁊. 33. q. q. manifeſtū. Exſupͣ dictis breuiter colligi p̄t̄ in quibꝰ ſubditustenetur obedire p̄lato ſcꝫ vt diſtīguat̉ ſecūdūꝙ hoſti. diſtinguit ti. de maio. ⁊ obe .ſ. ꝙ p̄latꝰaut p̄cipit illud qd̓ nō ꝑtinet ad offiᵐ eiꝰ. A. q.i.coep̄s. aūt qd̓ ꝑtinet ⁊ tūc aūt eſt certum qd̓ ēbonum. aut qd̓ malū vl̓ īiuſtū aut dubiū. primō eſt obediendū alias puniet̄ ⁊ 3º modo. 23. qi. quid culpatur. ſꝫ forte hͦº nō puniet̉ ſi nonobediat dū̓ tamē cāꝫ ꝓbabileꝫ dubitacōis on̄dat̉ ar. exͣ d̓ ſen. ex. ſacro. in 2º cāu nō eſt obediendū exͣ d̓ offi. dele. ſi qn̄. Ad hoc nota ẜm hoſti. ꝙ vacante ſede capl̓m p̄latū in oībꝰ repreſētat. exͣ d̓ maio. ⁊ obe. his qͦ. ⁊ exͣ de h̓eticis. ṅ īcollacōibꝰ p̄bendaꝝ. exͣ ne ſe. va. illa. C rō eſtne p̄latꝰ cl̓icū hēat quē nollꝫ. exͣ de inſti. c. fi.Nō pt̄ ec̄ dare p̄ſbitero lmīaꝫ trāſeūdi di. 24.p̄ſb̓ri. ⁊ ar. di. fr̄nitatē. cū eī res n̄ poſſit aliēare. 12. q. 2. ſiqͣ de re. ml̓tomīꝰ ꝑſcaſ. ar. 12. q. i.p̄cipīꝰ. h̓ hoſti. In ſuꝑ noͣ ꝙ in abſencia nll̓s eſtſubidēdꝰ ignorās l̓ nō citatꝰ. exͣ de maio. ⁊ obediēcia. int̓. et. c. vlt̓. h̓ hoſti.¶ꝙ ip̄i ſūt excōicandi. exͣde maio. et obe.Irca 4ᵐ qd̓ eſt de pena inobedienciū ſciend̓ſiquis in eccleſijs. Etſi ꝓteruitas exigat ſūt oīno ꝓcul pellendi ex de maio. et obe. cum in eccleſijs in fi. Sꝫ tranſgreſſores apl̓ice ſedis quodāmodo vidētur infames. ibidē. c. illud et er̄de elec. dn̄dū. h̓ hoſti.3Irca 6ᵐ qd̓ eſt de mō̓ recipiēdi redeūteſ abapoſtaſia īobīe. diſtinguit ray. ꝙ tales a̓ſit ꝓpter h̓ excōicati ⁊ tūc ſūt recipiēdi cum canonica ſatiſfactōne deqͣ vide infra li. A. aut n̄ſūt excōicati ⁊ tūc recipient̉ ad pm̄aꝫ qͦciens reu̓tētur ita tamē ꝙ in qͣlibet iteracōne pm̄a aggrauabit̉. qꝛ vt dicit augꝰ. vulnꝰ iteratū tardiꝰ ſanat̉ de pe. di. z. inanis.De cenſibꝰ exactionibꝰ ꝓcuracōibꝰ ⁊ viſitacōibꝰ ti. qꝛꝰ